నాగపత్నీకృతం స్తోత్రం త్రిసన్ధ్యం యః పఠేన్నరః
ఈ నాగపత్ని రచించిన స్తోత్రాన్ని, ఎవరైనా మానవుడు రోజు మూడుసార్లు పఠిస్తే—
ఇహ లోకే హరేర్భక్తిమన్తే దాస్యం లభేద్ధ్రువమ్
ఈ లోకంలో, హరిలో భక్తితో కూడిన సేవను తప్పకుండా పొందుతాడు.
నారద ఉవాచ ప్రహృష్టోత్ఫుల్లనయనః కిమువాచ హరిః స్వయమ్
నారదుడు ఇలా అడిగాడు: ఆనందంతో విపులంగా వికసించిన కళ్లతో, హరి స్వయంగా ఏమి చెప్పాడు?
కథయస్వ మహాభాగ రహస్యం పరమాద్భుతమ్ నారదస్య వచః శ్రుత్వా భగవాన్సర్వదర్శనః
ఓ మహాభాగ, ఆ అద్భుతమైన రహస్యాన్ని చెప్పు. నారదుని మాటలు విని, సమస్తాన్ని దర్శించే భగవంతుడు—
ఉవాచ పరమాత్మానం మధువృన్దం పదేపదే నాగపత్నీవచః శ్రుత్వా శ్రీకృష్ణస్తమువాచ హ
పరమాత్మను, మధురమైన వనాన్ని, ప్రతి అడుగులో వివరించాడు. నాగపత్ని మాటలు విని, శ్రీకృష్ణుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు—
పుటాఞ్జలియుతాం పాదే పతితాం భయవిహ్వలామ్ ఉత్తిష్ఠోత్తిష్ఠ నాగేశే వరం వృణు భయం త్యజ
కరతలాలు జోడించి, భయంతో అతని పాదాల వద్ద పడి, వణికిపోతూ ఉండగా, 'ఎగిరి లేవు, లేవు నాగేశ్వరా! వరం కోరుకో, భయాన్ని విడిచిపెట్టు' అని అన్నాడు.
భర్త్రా సగోష్ఠ్యా సార్ద్ధం చ గచ్ఛ వత్సే సుఖీ భవ 4.19.
పిల్లా, నీ భర్తతో, ఇంటివారితో కలిసి వెళ్ళు. సంతోషంగా ఉండు.
త్వత్ప్రాణాధిక ఏవాయం జామాతా చ న సంశయః
ఈ అల్లుడు నీకు ప్రాణాలకన్నా ఎక్కువ ప్రియమైనవాడు. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
కృత్వా చ స్తవనం భక్త్యా ప్రణమిష్యతి మత్పదమ్
అతడు భక్తితో స్తోత్రాలు చేసి, నా పాదాలకు నమస్కరిస్తాడు.
హ్రదాన్నిర్గచ్ఛ వత్సే త్వం వరం వృణు యథేప్సితమ్
పిల్లా, నువ్వు చెరువులోనుంచి బయటకు రా. నువ్వు కోరుకున్న వరాన్ని ఎంచుకో.
ఉవాచ సాశ్రునేత్రా సా భక్తినమ్రాత్మకన్ధరా వరం దాస్యసి చేదానీం వరదేశ్వర మేఽపి చ
ఆమె కన్నీళ్లతో కళ్లు నిండిపోయి, భక్తితో మెడ వంచి ఇలా చెప్పింది: 'ఇప్పుడు నువ్వు వరం ఇస్తే, వరదా! నాకు కూడా ఒకటి ఇవ్వు.'
తవ స్మృతర్విస్మృతిర్న కదాఽపి న భవిష్యతి
నీను నిన్ను స్మరించినంత కాలం నాకు మరచిపోవడం ఎప్పుడూ రాదు.
ఇత్యేవం ప్రార్థనీయం చ పరిపూర్ణం కురు ప్రభో
ఇదే నా కోరిక, ప్రభూ! దయచేసి దీనిని పూర్తిగా నెరవేర్చు.
శరత్పార్వణచన్ద్రాస్యం దదర్శ శ్రీహరేర్ముఖమ్
ఆమె శ్రీహరి ముఖాన్ని శరదృతువు పూర్ణచంద్రునిలా అందంగా చూచింది.
సర్వాఙ్గపులకోద్భిన్నా సానందాశ్రుపరిప్లుతా
ఆమె శరీరం అంతా రోమాంచితమై, ఆనందబాష్పాలతో నిండిపోయింది.
ఉవాచ పునరేవేదం భక్త్యుద్రేకపరిప్లుతా 4.19.
భక్తి ఉప్పొంగి, ఆమె మళ్లీ ఇలా పలికింది:
సర్పః కరోతు సంసారం కురు మాం నిజకిఙ్కరీమ్
సర్పుడు సంసారాన్ని సృష్టించనివ్వు, కానీ నన్ను నీ సేవకురాలిగా చేయు.
త్వత్పదామ్భోజసేవాయాః కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్
నీ పాదపద్మాల సేవకు వారు పదిహేడవ భాగానికైనా అర్హులు కావు.
భారతే దుర్లభం జన్మ లబ్ధ్వాఽసౌ వఞ్చితః స్వయమ్
భారతదేశంలో అరుదైన జన్మను పొంది కూడా, అతడు తానే మోసపోయాడు.
ప్రసన్నమానసః శ్రీమానోమిత్యేవమువాచ హ
ఆనందంగా మనసుతో ఉన్న శ్రీమంతుడు ఇలా పలికాడు.
ఆజగామ రథస్తూర్ణముద్దీప్తస్తేజసా మునే
ఓ మునీ! అద్భుతమైన తేజస్సుతో రథం వేగంగా వచ్చి చేరింది.
శతచక్రో వాయువేగో మనోయాయీ మనోహరః
ఆ రథానికి వంద చక్రాలు, గాలి వేగంతో పోయేది, మనసుతో ప్రయాణించేది, చూడటానికి అద్భుతంగా ఉండేది.
ప్రణమ్య కృష్ణం తాం నీత్వా జగ్ముర్గోలోకముత్తమమ్
కృష్ణునికి నమస్కరించి, ఆమెను తీసుకుని వారు ఉత్తమమైన గోలొకానికి వెళ్లారు.
స చ కించిన్న బుబుధే మోహితో విష్ణుమాయయా
అతడు విష్ణుమాయ వల్ల మోహితుడై, ఏమీ గ్రహించలేకపోయాడు.
దదౌ హస్తం చ కృపయా శీఘ్రం కాలియమస్తకే
కృపతో శ్రీకృష్ణుడు తన చేయిని త్వరగా కాలియుడి తలపై ఉంచాడు.
పుటాఞ్జలియుతాం సాశ్రుపూర్ణాం చ సురసాం సతీమ్ 4.19.
శుద్ధమైన, భక్తితో నిండిన సురసా చేతులు జోడించి, కన్నీళ్లతో కళ్లు నిండిపోయి నిలబడి ఉంది.
భక్త్యుద్రేకాత్సాశ్రునేత్రాం పులకాఙ్కితవిగ్రహామ్ యదీశ్వరస్య సతతం యోగ్యాయోగ్యే సమా కృపా
భక్తి ఉప్పొంగిపోవడం వల్ల ఆమె కన్నీళ్లు పారాయి, శరీరం పులకరించిపోయింది. యోగ్యుడైనా, అయోగ్యుడైనా యదీశ్వరుని కృప ఎప్పుడూ సమానంగా ఉంటుంది.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు:
త్వం మే ప్రాణాధికో వత్స సుఖం తిష్ఠ భయం త్యజ
నీవు నాకు ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైనవాడివి, బిడ్డా! సుఖంగా ఉండు, భయాన్ని వదిలిపెట్టు.
కించిత్తద్దమనం కృత్వా త్వత్ప్రసాదం కరోమ్యహమ్
కొంతవరకు నిన్ను శాంతపరిచి, ఇప్పుడు నీకు నా అనుగ్రహాన్ని ఇస్తున్నాను.