కాశ్చిద్గోపాన్కేచిదూచుః కుత ఏతదభూదిదమ్
కొంతమంది గోపులు, 'ఇది ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది? ఇలా ఎలా జరిగింది?' అని ఆశ్చర్యపడ్డారు.
బుబుధే మనసా నన్దో గర్గవాక్యమనుస్మరన్
నందుడు తన మనసులో గార్గుడు చెప్పిన మాటలు గుర్తు చేసుకుంటూ, ఆ సంగతి అర్థం చేసుకున్నాడు.
బ్రహ్మాదితృణపర్యన్తం యస్య భ్రూభఙ్గలీలయా
బ్రహ్మ మొదలుకొని తృణం వరకు అందరినీ కేవలం కనుబొమల కదలికతో ఆడుకుంటూ నడిపించే వాడి గురించి,
వివరేష్వేవ యల్లోమ్నాం బ్రహ్మాణ్డాన్యఖిలాని చ
వాడి శరీరంలోని రంధ్రాల్లోనే అన్ని బ్రహ్మాండాలు ఉన్నాయని,
బ్రహ్మానన్తేశధర్మాశ్చ ధ్యాయన్తే యత్పదామ్బుజమ్
బ్రహ్మ, అనంతుడు, ధర్మాత్ములు అందరూ వాడి పద్మపాదాలను ధ్యానిస్తారు.
భ్రామంభ్రామం తన్నగరం దర్శందర్శం గృహంగృహమ్
అందరూ పట్టణంలో తిరుగుతూ, ఒక్కొక్క ఇంటిని చూసి ఆశ్చర్యపడ్డారు.
కృత్వా శుభక్షణం నన్దో వృషభానశ్చ కౌతుకీ
శుభమయమైన సమయం చూసి, నందుడు, వృషభాను కూడా ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయారు.
సర్వే వృన్దావనస్థాశ్చ ప్రసన్నవదనేక్షణాః 4.17.
వృందావనంలో ఉన్న అందరూ ఆనందంగా, హర్షభరితమైన ముఖాలతో ఉన్నారు.
సర్వే ముముదిరే గోపాః స్వేస్వే స్థానే మనోహరే
అందరు గోపులు తమ తమ అందమైన స్థలాల్లో ఆనందంగా ఉన్నారు.
శ్రీకృష్ణో బలదేవశ్చ శిశుభిః సహ కౌతుకాత్
శ్రీకృష్ణుడు, బలరాముడు పిల్లలతో కలిసి, ఆశ్చర్యంతో అక్కడ తిరిగారు.
ఇత్యేవం కథితం సర్వం నిర్మాణం నగరస్య చ
ఇలా పట్టణ నిర్మాణం సహా అన్నీ వివరంగా చెప్పబడినవి.
అహో కిమద్భుతం సూత రహస్యం సుమనోహరమ్
అయ్యో! ఎంత అద్భుతంగా ఉంది సూతా, ఈ రహస్య కథ ఎంత మధురంగా ఉంది!
సూత ఉవాచ పప్రచ్ఛ కృష్ణచరితమపరం సుమనోహరమ్
సూతుడు ఇలా అన్నాడు: అతడు మరో మధురమైన కృష్ణుని కథను అడిగాడు.
నారద ఉవాచ జ్ఞానసింధో నిగద మాం శిష్యం చ శరణాగతమ్
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: జ్ఞానసముద్రుడా, నేను కూడా నా శిష్యుడూ నీ ఆశ్రయానికి వచ్చాము. దయచేసి మాకు చెప్పు.
నారదస్య వచః శ్రుత్వా ముదా నారాయణః స్వయమ్
నారదుడు చెప్పిన మాటలు వినగానే నారాయణుడు ఆనందంతో ఉల్లాసంగా మారాడు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ జగామ శ్రీమధువనం యమునాతీరనీరజమ్
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు — ఆయన యమునా తీరాన ఉన్న మధువనానికి వెళ్లాడు.
విచేరుర్గోసహస్రైశ్చ చిక్రీడుర్బాలకాస్తదా
ఆయన వేలాది గోవులతో తిరుగుతూ, ఆ బాలలతో కలిసి ఆనందంగా ఆడాడు.
తమూచుర్గోపశిశవః శ్రీకృష్ణం పరయా ముదా
ఆ గోపబాలులు పరమ సంతోషంతో శ్రీకృష్ణుని ఉద్దేశించి ఇలా పలికారు.
శిశూనాం వచనం శ్రుత్వా తానువాచ దయానిధిః
ఆ పిల్లల మాటలు విని, దయామయుడు వారితో మాట్లాడాడు.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ అన్నం యాచత తాఞ్ఛీఘ్రం బ్రాహ్మణాంశ్చ క్రతూన్ముఖాన్
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు — మీరు వెంటనే యజ్ఞంలో నిమగ్నమైన బ్రాహ్మణుల దగ్గరికి వెళ్లి అన్నం అడగండి.
విప్రా ఆంగిరసాః సర్వే స్వాశ్రమే శ్రీవనాన్తికే 4.18.
అక్కడ అంగిరస వంశానికి చెందిన బ్రాహ్మణులు అందరూ తమ ఆశ్రమంలో, పవిత్ర వనానికి దగ్గరగా ఉన్నారు.
నిఃస్పృహా వైష్ణవాః సర్వే మాం యజన్తి ముముక్షవః। మాయయా మాం న జానన్తి మాయామానుషరూపిణమ్
అక్కడ ఉన్న వైష్ణవులు అందరూ కోరికలు లేకుండా, మోక్షాన్ని కోరుతూ నన్ను పూజిస్తున్నారు. కానీ నా మాయ వల్ల, నేను మానవ రూపంలో ఉన్నానని వారికి తెలియదు.
న చేద్దదతి యుష్మభ్యమన్నం విప్రాః క్రతూన్ముఖాః
ఆ యజ్ఞంలో ఉన్న బ్రాహ్మణులు మీకు అన్నం ఇవ్వకపోతే,
శ్రీకృష్ణవచనం శ్రుత్వా యయుర్బాలకపుంగవాః
శ్రీకృష్ణుడు చెప్పిన మాటలు విని, ఆ బాలకులు వెంటనే బయలుదేరారు.
ఇత్యూచుర్బాలకాః శీఘ్రమన్నం దత్త ద్విజోత్తమాః
అప్పుడు ఆ బాలలు ఇలా అన్నారు — ద్విజశ్రేష్ఠులారా! దయచేసి త్వరగా మాకు అన్నం ఇవ్వండి.
తే యయూ రన్ధనాగారం బ్రాహ్మణ్యో యత్ర పాచికాః
వారు బ్రాహ్మణ స్త్రీలు వంటచేస్తున్న వంటగదికి వెళ్లారు.
నత్వోచుర్బాలకాః సర్వే విప్రభార్యాః పతివ్రతాః
అందరు బాలలు నమస్కరించి, బ్రాహ్మణుల భార్యలను, వారు పతివ్రతలు అని ఉద్దేశించి పలికారు.
బాలానాం వచనం శ్రుత్వా దృష్ట్వా తాంశ్చ మనోహరాన్
ఆ బాలల మాటలు విని, వారిని చూడగానే, వారు ఎంత అందంగా ఉన్నారో చూసి,
విప్రపత్న్య ఊచుః దాస్యామోఽన్నం బహువిధం వ్యఞ్జనైః సహితం వరమ్
బ్రాహ్మణుల భార్యలు ఇలా అన్నారు — మేము మీకు రకరకాల రుచికరమైన వంటకాలతో కూడిన మంచి అన్నం ఇస్తాము.
బాలా ఊచుః దత్తాన్నం మాతరోఽస్మభ్యం క్షిప్రం యామస్తదన్తికమ్ ।। 4.18.
బాలలు ఇలా అన్నారు — తల్లీ, మాకు త్వరగా అన్నం ఇవ్వండి; మేము వెంటనే ఆయన దగ్గరకు వెళ్తాము.