కాలః సంహరతే లోకాన్యమః శాస్తా చ పాపినామ్ 1.17.
కాలమే లోకాలను లయముచేస్తుంది; యముడు పాపుల పాలకుడు.
సర్వేశా యా చ సర్వాద్యా ప్రకృతిః సర్వసూః పురా
అన్ని దేవతలకు అధిపతిగా, అన్నిటికీ మూలంగా ఉన్న ప్రకృతి, సర్వసూత్రధారిణిగా ముందే ఉంది.
మహేశ్వర ఉవాచ వేదానధీత్య భవతా జ్ఞాతః కః సార ఏవ చ
మహేశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: వేదాలు చదివిన తరువాత ఎవరు వాటి సారాన్ని తెలుసుకున్నారు?
శిష్యః కస్య మునీన్ద్రస్య కస్త్వం నామ్నా చ భో ద్విజ
నీ గురువు ఎవరు, ఓ మునిశ్రేష్ఠా? నీవెవరు, నీ పేరు ఏమిటి, ఓ ద్విజుడా?
విడమ్బయసి దేవాంశ్చ విష్ణుమస్మాకమీశ్వరమ్
నీవు దేవతలను, మా ప్రభువు అయిన విష్ణువును అపహాస్యం చేస్తున్నావు.
యస్మిన్గతే పతేద్దేహో దేహినాం పరమాత్మని
శరీరం విడిచినప్పుడు, ఆత్మ పరమాత్మలోకి చేరుతుంది.
జీవస్తత్ప్రతిబిమ్బశ్చ మనో జ్ఞానం చ చేతనా
జీవుడు, దాని ప్రతిబింబం, మనస్సు, జ్ఞానం, చైతన్యం,
నిద్రా దయా చ తన్ద్రా చ క్షుత్తృష్ణా పుష్టిరేవ చ
నిద్ర, దయ, అలసట, ఆకలి, దాహం, పోషణ,
ప్రయాతి యత్పురః శక్తిరీశ్వరే గమనోన్ముఖే
ప్రభువు వెళ్లబోయే సమయానికి ముందుగా పోయే శక్తి,
ఈశ్వరే చ స్థితే దేహీ క్షమశ్చ సర్వకర్మసు
ప్రభువు ఉన్నప్పుడు, దేహధారి అన్ని కార్యాలలో సమర్థుడవుతాడు.
స్వయం బ్రహ్మా చ జగతాం విధాతా సర్వకారకః 1.17.
బ్రహ్మానే జగత్తుల నిర్వహణకర్త, అన్నిటికీ కారణమైనవాడు.
యుగలక్షం తపస్తప్తం శ్రీకృష్ణస్య చ వేధసా
శ్రీకృష్ణుని కోసం సృష్టికర్త లక్షలాది తపస్సులు చేశాడు.
అసంఖ్యకాలం సుచిరం తపస్తప్తం హరేర్మయా
ఎన్నో యుగాల పాటు నేను హరివై severe తపస్సు చేశాను.
అధునా పఞ్చవక్త్రేణ యన్నామగుణకీర్తనమ్
ఇప్పుడు ఐదు ముఖాలతో ఆయన నామగుణాలను కీర్తిస్తున్నాను.
మత్తో యాతి చ మృత్యుశ్చ యన్నామగుణకీర్త్తనాత్
నా నామం, నా గుణాలను జపించేవారికి, మరణమే నన్ను దాటి వెళుతుంది.
సర్వబ్రహ్మాణ్డసంహర్త్తాఽప్యహం మృత్యుంజయాభిధః
ప్రపంచాలన్నింటిని నాశనం చేయగలవాడైన నేను, మరణాన్ని జయించినవాడిగా పిలవబడుతాను.
కాలే తత్ర విలీనోఽహమావిర్భూతస్తతః పునః
సమయం వచ్చినప్పుడు అక్కడ నేను లీనమై, మళ్లీ ప్రత్యక్షమవుతాను.
గోలోకే యః స వైకుణ్ఠే శ్వేతద్వీపే స ఏవ చ
గోలోకంలో ఉన్నవాడే, వైకుంఠంలోను, శ్వేతద్వీపంలోను అదే పరమాత్మ.
మన్వన్తరం తు దివ్యానాం యుగానామేకసప్తతిః
ఒక మన్వంతరం అంటే డెబ్బై ఒకటి దివ్యయుగాలు కలిసిన సమయం.
ఏతత్సంఖ్యావిశిష్టస్య శతవర్షాయుషో విధేః
ఇదే విధంగా, వంద సంవత్సరాలు బ్రహ్మ జీవితం సాగుతుంది.
అహం కలానామృషభః కృష్ణస్య పరమాత్మనః 1.17.
అన్ని కలలలో నేను ప్రథముడు, కృష్ణుని పరమాత్మను.
ఇత్యుక్త్వా శఙ్కరస్తత్ర విరరామ చ శౌనక
ఇలా చెప్పి శంకరుడు అక్కడ మౌనంగా నిలిచాడు, శౌనకా.
ధర్మ ఉవాచ సర్వాన్తరాత్మా ప్రత్యక్షోఽప్రత్యక్షశ్చ దురాత్మనః
ధర్ముడు ఇలా అన్నాడు: సమస్త జీవులలో అంతరాత్మ, దుష్టులకు ప్రత్యక్షంగా, అప్రమేయంగా ఉంటాడు.
అధునాఽపి సభాం విష్ణుర్నాయాత ఇతి యద్వచః
ఇప్పటికీ, శ్రీహరి సభలోకి రాలేదని చెప్పడం జరుగుతోంది.
మహన్నిన్దా భవేద్యత్ర నైవ సాధు శృణోతి తామ్
ఎక్కడ పెద్ద నింద జరుగుతుందో, మంచి వారు దాన్ని వినరు.
శ్రుత్వా దైవాన్మహన్నిన్దాం శ్రీవిష్ణోః స్మరణాద్ బుధః
దేవతలు శ్రీహరిని నిందించడాన్ని విన్న జ్ఞానులు, వెంటనే ఆయనను స్మరిస్తారు.
కామతోఽకామతో వాఽపి విష్ణునిన్దాం కరోతి యః
ఎవడు కావాలనే, లేక అనుకోకుండా శ్రీహరిని నిందిస్తాడో,
కుమ్భీపాకే పచతి స యావద్ధి బ్రహ్మణో వయః
అతడు బ్రహ్మ యొక్క ఆయుష్కాలం అంతా కుంభీపాక నరకంలో ఉడికించబడతాడు.
ప్రాణీ చ నరకం యాతి శ్రుతం తత్రైవ చేద్ధ్రువమ్
అలాంటి నిందను అక్కడే విన్న ప్రాణి, తప్పకుండా నరకానికి వెళ్తాడు.
అప్రత్యక్షం చ కురుతే కిం వా తం చ న మన్యతే
లేక అది నిజం కాదని, లేక పట్టించుకోకుండా ఉంటే,