హుతాశనశ్చ వాహ్నేన పక్షాంశ్చైవ దదాహ సః 4.16.
అగ్నిదేవుడు తన అగ్నితో ఆ రాక్షసుని రెక్కలను కాల్చేశాడు.
ఈశానస్య చ శూలేన బభూవ మూర్చ్ఛితోఽసురః
ఈశానుని త్రిశూలంతో ఆ రాక్షసుడు మూర్చిపోయాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే కృష్ణః ప్రజ్వలన్బ్రహ్మతేజసా
అంతలో శ్రీకృష్ణుడు బ్రహ్మ తేజంతో ప్రకాశించాడు.
తత్సర్వం వమనం కృత్వా ప్రాణాంస్తత్యాజ దానవః
అది అంతా వాంతి చేసి, ఆ రాక్షసుడు ప్రాణాలు విడిచాడు.
యయౌ కేలికదమ్బానాం కాననం సుమనోహరమ్
ఆయన ఆటల కోసం అందమైన కదంబ వనానికి వెళ్లాడు.
నామ్నా ప్రలమ్బో బలవాన్మహాధూర్తశ్చ శైలవత్
ప్రలంబుడు అనే ఒకడు ఉండేవాడు; అతడు బలవంతుడు, మోసగాడు, కొండలా ఉన్నవాడు.
దుద్రువుర్బాలకాః సర్వే రురుదుశ్చ భయాతురాః
అందరు పిల్లలు భయంతో పరుగెత్తారు, ఏడవడం మొదలుపెట్టారు.
బాలకాన్బోధయామాస భయం కిమిత్యువాచ హ
అతడు పిల్లలను లేపి, 'మీకు భయం ఎందుకు?' అని అడిగాడు.
భ్రామయిత్వా చ గగనే పాతయామాస భూతలే
ఆయన ఆ రాక్షసునిని ఆకాశంలో తిప్పి, భూమిపై పడేశాడు.
జహసుర్బాలకాః సర్వే ననృతుశ్చ జగుర్ముదా
అందరు పిల్లలు ఆనందంగా నవ్వారు, నాట్యం చేశారు, పాటలు పాడారు.
గోధనం చారయామాస యయౌ భాణ్డీరమీశ్వరః 4.16.
ఆ ప్రభువు ఆవుల మందను మేపుతూ, భాండీరవనానికి వెళ్లాడు.
వేష్టయామాస తం శీఘ్రం ఖురేణ విలిఖన్మహీమ్
ఆయన తన గరంతో నేలను త్రవ్వుతూ, అతన్ని వేగంగా చుట్టేశాడు.
ఉత్పాత్య భ్రామయామాస పపాత చ మహీతలే
ఆయన అతన్ని పైకి ఎత్తి, తిప్పి, భూమిపై పడేశాడు.
స భగ్నదన్తో దైత్యశ్చ వజ్రాఙ్గచర్వణాదహో
ఆ దైత్యుడు పళ్లు విరిగిపోయి, వజ్రాంగుడు కొరికినదానివల్ల నాశనమయ్యాడు.
స్వర్గే దున్దుభయో నేదుః పుష్పవృష్టిర్బభూవ హ
స్వర్గంలో డుండుభి మేళాలు మోగాయి, పుష్పవృష్టి కురిసింది.
తత్రాజగ్ముః స్యన్దనస్థా ద్విభుజాః పీతవాససః
అక్కడ రెండు చేతులతో, పసుపు వస్త్రాలు ధరించినవారు రథాలలో కూర్చొని వచ్చారు.
వినోదమురలీహస్తాః క్వణన్మఞ్జీరరఞ్జితాః
వారు వినోదంగా మురళి పట్టుకొని, మణిపాదుకల శబ్దంతో అలంకరించబడ్డారు.
ఈషద్ధాస్యప్రసన్నాస్యా భక్తానుగ్రహ కాతరాః
వారి ముఖాలు చిరునవ్వుతో ప్రకాశించాయి, భక్తులకు అనుగ్రహించేందుకు ఉత్సాహంగా ఉన్నారు.
భాణ్డీరవనమాజగ్ముర్యత్ర సన్నిహితో హరిః
వారు హరి ఉన్న భాండీరవనంలోకి ప్రవేశించారు.
ప్రణమయ్య హరిం స్తుత్వా జగ్ముర్గోలోకముత్తమమ్ సంప్రాప్య దానవీం యోనిం బభూబుః కృష్ణపార్షదాః
హరిని నమస్కరించి, స్తుతించి, వారు ఉత్తమమైన గోలొకానికి వెళ్లారు; దానవ జన్మను పొంది, కృష్ణుని సేవకులయ్యారు.
నారద ఉవాచ కథయస్వ మహాభాగ కృతం కిం పరమాద్భుతమ్ ।। 4.16.
నారదుడు అన్నాడు: మహాభాగ, ఏ అద్భుతమైన కార్యం జరిగిందో చెప్పు.
నారాయణ ఉవాచ
నారాయణుడు చెప్పాడు:
శ్రుతం మహేశవదనాత్సూర్యపర్వణి పుష్కరే।। హరేర్గుణప్రసఙ్గేన కథయామాస శంకరః
పుష్కరంలో సూర్య పర్వదినాన మహేశ్వరుని నోటినుండి విన్నాను. హరిని స్మరించుకుంటూ శంకరుడు ఆ కథను వివరంగా చెప్పాడు.
సంపృష్టో మునిసంఘైశ్చ మయా ధర్మేణ బ్రహ్మణా
మునుల సమూహం, నేను, బ్రహ్మా ధర్మబద్ధంగా ప్రశ్నించాము.
కథయామాస విస్తార్య సావధానం నిశామయ
ఆయన ఆ కథను విస్తృతంగా వివరించాడు; నీవు శ్రద్ధగా విను.
మహాంస్తపస్విప్రవరో హరిసేవనతత్పరః
మహాతపస్వి, ద్విజుల్లో శ్రేష్ఠుడు, హరిసేవలో నిమగ్నుడు,
సస్మరుః కృష్ణపాదాబ్జం స్వప్నే జ్ఞానే దివానిశమ్
ఆయన కృష్ణుని పదపద్మాలను కలలోనూ, జ్ఞానంలోనూ, రాత్రింబవళ్ళు స్మరించేవాడు.
నిత్యం దత్త్వా చ కమలం సంపూజ్య తం పపుర్జలమ్
ప్రతి రోజూ కమలం సమర్పించి, ఆయనను పూజించి, నీళ్లు సేవించేవారు.
చత్వారో వైష్ణవశ్రేష్ఠాస్తేపుస్తే పుష్కరే తపః
నాలుగు గొప్ప వైష్ణవులు పుష్కరంలో తపస్సు చేశారు.
జ్యేష్ఠో దుర్వాససో యోగం సంప్రాప్య యోగినాం వరః
వారిలో పెద్దవాడు అయిన దుర్వాసుడు, యోగులందరిలో శ్రేష్ఠుడు, యోగాన్ని పొందాడు.