ఆరాసమణ్డలం యావన్నక్తమత్రాగమిష్యతి
ఆరాసమండలం వరకు రాత్రి ఇక్కడికి చేరుకుంటుంది.
ఛాయాం విధాయ స్వగృహే స్వయమాగత్య మా రుద
నీ ఇంట్లో నీ నీడను ఉంచి, నీవు తానే వచ్చి, ఏడవకూ.
త్యజ శోకం గృహం గచ్ఛ సున్దరీత్థం ప్రబోధితా ।। 4.15.
బాధను విడిచిపెట్టి, ఇంటికి వెళ్ళు. అందాలవతీ! ఇలా నిన్ను జాగృతం చేశాను.
దదర్శ పుష్పోద్యానం చ వనం సద్రత్నమణ్డపమ్
ఆమె పూలతోటను, రత్నాల మంటపమున్న అడవిని చూసింది.
సా మనోయాయినీ దేవీ నిమిషార్ధేన నారద
ఆ దేవి, మనస్సుతో ప్రయాణించి, నారదా! కళ్లిప్పేలోపే అక్కడికి చేరింది.
యశోదాయై శిశుం దాతుముద్యతా సత్యువాచ హ
యశోదకు శిశువును ఇవ్వడానికి సిద్ధమై, ఆమె నిజం చెప్పింది.
గోష్ఠే త్వత్స్వామినా దత్తం ప్రాప్నోమి యాతనాం పథి
నీ యజమాని గోశాలలో ఇచ్చినప్పుడు, నేను మార్గమధ్యంలో బాధను అనుభవిస్తున్నాను.
పిచ్ఛిలే కర్దమోద్రేకే యశోదా వోఢుమక్షమా
తొర్లే మట్టిలో, యశోదకు ముద్దును మోయడం సాధ్యపడలేదు.
గృహం చిరం పరిత్యక్తం యామి తిష్ఠ సుఖం సతి
ఇల్లు చాలా కాలంగా వదిలిపెట్టి, నేను వెళ్తున్నాను. నీవు సుఖంగా ఉండు, సతీ!
యశోదా బాలకం నీత్వా చుచుమ్బ చ స్తనం దదౌ
యశోద, బాలుడిని తీసుకుని ముద్దిచేసి, తన పాలను ఇచ్చింది.
నిత్యం నక్తం రతిం తత్ర చకార హరిణా సహ సుఖదం మోక్షదం పుణ్యమపరం కథయామి తే
ఆమె ప్రతి రాత్రి అక్కడ హరివారితో ఆనందంగా గడిపింది. సుఖాన్ని, మోక్షాన్ని, పుణ్యాన్ని ఇచ్చే మరో కథను నేను నీకు చెబుతాను.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ భుక్త్వా పీత్వా చ క్రీడార్థం జగామ శ్రీవనం మునే
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: భోజనం చేసి, తాగి, ఆట కోసం, ఓ మునీ! అందమైన అడవిలోకి వెళ్లాడు.
తత్ర నానావిధాం క్రీడాం చకార మధుసూదనః
అక్కడ మధుసూదనుడు ఎన్నో విధాలుగా ఆటలు ఆడాడు.
యయౌ మధువనం తస్మాచ్ఛ్రీకృష్ణో గోధనైః సహ
ఆ తరువాత శ్రీకృష్ణుడు ఆవుల మందలతో కలిసి మధువనానికి వెళ్లాడు.
తత్రైకదైత్యో బలవాఞ్ఛ్వేతవర్ణో భయంకరః
అక్కడ ఒక బలమైన, తెల్లటి, భయంకరమైన రాక్షసుడు ఉండేవాడు.
దృష్ట్వా చ గోకులం గోష్ఠే శిశుభిర్బలకేశవౌ
గోకులాన్ని, అక్కడ ఉన్న పిల్లలను, బాలకేశవునితో కలిసి ఆ గోపాల గ్రామంలో చూసాడు.
బకగ్రస్తం హరిం దృష్ట్వా సర్వే దేవా భయాన్వితాః
బకాసురుడు హరిని మింగినప్పుడు, అందరు దేవతలు భయంతో నిండిపోయారు.
శక్రశ్చిక్షేప వజ్రం చ మునేరస్థివినిర్మితమ్
ఇంద్రుడు ఒక మునిపెద్ద ఎముకలతో చేసిన వజ్రాయుధాన్ని విసిరాడు.
నీహారాస్త్రం శశధరః శీతార్తస్తేన దానవః
చంద్రుడు చలితో బాధపడుతూ, ఆ రాక్షసునిపై మబ్బు ఆయుధాన్ని ప్రయోగించాడు.
వాయవ్యాస్త్రం చ వాయుశ్చ తేన స్థానాన్తరం యయౌ
వాయుదేవుడు గాలి ఆయుధాన్ని ప్రయోగించి, అక్కడినుండి వేరే చోటికి వెళ్లిపోయాడు.
హుతాశనశ్చ వాహ్నేన పక్షాంశ్చైవ దదాహ సః 4.16.
అగ్నిదేవుడు తన అగ్నితో ఆ రాక్షసుని రెక్కలను కాల్చేశాడు.
ఈశానస్య చ శూలేన బభూవ మూర్చ్ఛితోఽసురః
ఈశానుని త్రిశూలంతో ఆ రాక్షసుడు మూర్చిపోయాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే కృష్ణః ప్రజ్వలన్బ్రహ్మతేజసా
అంతలో శ్రీకృష్ణుడు బ్రహ్మ తేజంతో ప్రకాశించాడు.
తత్సర్వం వమనం కృత్వా ప్రాణాంస్తత్యాజ దానవః
అది అంతా వాంతి చేసి, ఆ రాక్షసుడు ప్రాణాలు విడిచాడు.
యయౌ కేలికదమ్బానాం కాననం సుమనోహరమ్
ఆయన ఆటల కోసం అందమైన కదంబ వనానికి వెళ్లాడు.
నామ్నా ప్రలమ్బో బలవాన్మహాధూర్తశ్చ శైలవత్
ప్రలంబుడు అనే ఒకడు ఉండేవాడు; అతడు బలవంతుడు, మోసగాడు, కొండలా ఉన్నవాడు.
దుద్రువుర్బాలకాః సర్వే రురుదుశ్చ భయాతురాః
అందరు పిల్లలు భయంతో పరుగెత్తారు, ఏడవడం మొదలుపెట్టారు.
బాలకాన్బోధయామాస భయం కిమిత్యువాచ హ
అతడు పిల్లలను లేపి, 'మీకు భయం ఎందుకు?' అని అడిగాడు.
భ్రామయిత్వా చ గగనే పాతయామాస భూతలే
ఆయన ఆ రాక్షసునిని ఆకాశంలో తిప్పి, భూమిపై పడేశాడు.
జహసుర్బాలకాః సర్వే ననృతుశ్చ జగుర్ముదా
అందరు పిల్లలు ఆనందంగా నవ్వారు, నాట్యం చేశారు, పాటలు పాడారు.