మురలీం మాధవకరాజ్జగ్రాహ రాధికా బలాత్
మాధవుని చేతిలోని మురళిని రాధికా బలవంతంగా తీసుకుంది.
జహార రాధికా రాసాన్మాధవస్యాపి మానసమ్
రాధికా రాసలీలా నుండి మాధవుని మనసును దొంగిలించింది.
ప్రదదౌ మురలీం ప్రీత్యా శ్రీకృష్ణాయ మహాత్మనే 4.15.
ప్రేమతో ఆమె మురళిని మహాత్ముడైన శ్రీకృష్ణునికి తిరిగి ఇచ్చింది.
చకార కబరీం రమ్యాం సిన్దూరతిలకం దదౌ
ఆమె తన అందమైన జుట్టును సర్దుకొని, సింధూర తిలకం పెట్టుకుంది.
విశ్వకర్మా న జానాతి సఖీనామపి కా కథా
విశ్వకర్మకైనా తెలియదు, స్నేహితుల సంగతి ఎలా తెలుస్తుంది?
బభూవ శిశురూపం చ కైశోరం చ విహాయ చ
అతడు తన యవ్వనాన్ని వదిలిపెట్టి, చిన్నవాడిగా మారిపోయాడు.
యాదృశం ప్రదదౌ నన్దో భీతం తాదృశమచ్యుతమ్
నందుడు భయంతో యథావిధిగా ఇచ్చినట్లే, అచ్యుతుడు కూడా అలాగే ఉన్నాడు.
ఇతస్తతస్తం పశ్యన్తీ శోకార్తా విరహాతురా
ఆమె ఇక్కడ అక్కడ చూస్తూ, వేదనతో, విడిపోవడం వల్ల బాధపడింది.
మాయాం కరోషి మాయేశ కింకరీం కథమీదృశీమ్
మాయేశ్వరా! మాయను ఇలా నీ పనివాడిగా ఎందుకు చేస్తావు?
రురోద కృష్ణస్తత్రైవ వాగ్బభూవాశరీరిణీ
అక్కడే కృష్ణుడు ఏడ్చాడు, ఆ సమయంలో శరీరం లేని స్వరం వినిపించింది.
ఆరాసమణ్డలం యావన్నక్తమత్రాగమిష్యతి
ఆరాసమండలం వరకు రాత్రి ఇక్కడికి చేరుకుంటుంది.
ఛాయాం విధాయ స్వగృహే స్వయమాగత్య మా రుద
నీ ఇంట్లో నీ నీడను ఉంచి, నీవు తానే వచ్చి, ఏడవకూ.
త్యజ శోకం గృహం గచ్ఛ సున్దరీత్థం ప్రబోధితా ।। 4.15.
బాధను విడిచిపెట్టి, ఇంటికి వెళ్ళు. అందాలవతీ! ఇలా నిన్ను జాగృతం చేశాను.
దదర్శ పుష్పోద్యానం చ వనం సద్రత్నమణ్డపమ్
ఆమె పూలతోటను, రత్నాల మంటపమున్న అడవిని చూసింది.
సా మనోయాయినీ దేవీ నిమిషార్ధేన నారద
ఆ దేవి, మనస్సుతో ప్రయాణించి, నారదా! కళ్లిప్పేలోపే అక్కడికి చేరింది.
యశోదాయై శిశుం దాతుముద్యతా సత్యువాచ హ
యశోదకు శిశువును ఇవ్వడానికి సిద్ధమై, ఆమె నిజం చెప్పింది.
గోష్ఠే త్వత్స్వామినా దత్తం ప్రాప్నోమి యాతనాం పథి
నీ యజమాని గోశాలలో ఇచ్చినప్పుడు, నేను మార్గమధ్యంలో బాధను అనుభవిస్తున్నాను.
పిచ్ఛిలే కర్దమోద్రేకే యశోదా వోఢుమక్షమా
తొర్లే మట్టిలో, యశోదకు ముద్దును మోయడం సాధ్యపడలేదు.
గృహం చిరం పరిత్యక్తం యామి తిష్ఠ సుఖం సతి
ఇల్లు చాలా కాలంగా వదిలిపెట్టి, నేను వెళ్తున్నాను. నీవు సుఖంగా ఉండు, సతీ!
యశోదా బాలకం నీత్వా చుచుమ్బ చ స్తనం దదౌ
యశోద, బాలుడిని తీసుకుని ముద్దిచేసి, తన పాలను ఇచ్చింది.
నిత్యం నక్తం రతిం తత్ర చకార హరిణా సహ సుఖదం మోక్షదం పుణ్యమపరం కథయామి తే
ఆమె ప్రతి రాత్రి అక్కడ హరివారితో ఆనందంగా గడిపింది. సుఖాన్ని, మోక్షాన్ని, పుణ్యాన్ని ఇచ్చే మరో కథను నేను నీకు చెబుతాను.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ భుక్త్వా పీత్వా చ క్రీడార్థం జగామ శ్రీవనం మునే
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: భోజనం చేసి, తాగి, ఆట కోసం, ఓ మునీ! అందమైన అడవిలోకి వెళ్లాడు.
తత్ర నానావిధాం క్రీడాం చకార మధుసూదనః
అక్కడ మధుసూదనుడు ఎన్నో విధాలుగా ఆటలు ఆడాడు.
యయౌ మధువనం తస్మాచ్ఛ్రీకృష్ణో గోధనైః సహ
ఆ తరువాత శ్రీకృష్ణుడు ఆవుల మందలతో కలిసి మధువనానికి వెళ్లాడు.
తత్రైకదైత్యో బలవాఞ్ఛ్వేతవర్ణో భయంకరః
అక్కడ ఒక బలమైన, తెల్లటి, భయంకరమైన రాక్షసుడు ఉండేవాడు.
దృష్ట్వా చ గోకులం గోష్ఠే శిశుభిర్బలకేశవౌ
గోకులాన్ని, అక్కడ ఉన్న పిల్లలను, బాలకేశవునితో కలిసి ఆ గోపాల గ్రామంలో చూసాడు.
బకగ్రస్తం హరిం దృష్ట్వా సర్వే దేవా భయాన్వితాః
బకాసురుడు హరిని మింగినప్పుడు, అందరు దేవతలు భయంతో నిండిపోయారు.
శక్రశ్చిక్షేప వజ్రం చ మునేరస్థివినిర్మితమ్
ఇంద్రుడు ఒక మునిపెద్ద ఎముకలతో చేసిన వజ్రాయుధాన్ని విసిరాడు.
నీహారాస్త్రం శశధరః శీతార్తస్తేన దానవః
చంద్రుడు చలితో బాధపడుతూ, ఆ రాక్షసునిపై మబ్బు ఆయుధాన్ని ప్రయోగించాడు.
వాయవ్యాస్త్రం చ వాయుశ్చ తేన స్థానాన్తరం యయౌ
వాయుదేవుడు గాలి ఆయుధాన్ని ప్రయోగించి, అక్కడినుండి వేరే చోటికి వెళ్లిపోయాడు.