ప్రణమయ్య పునః కృష్ణం రాధాం చ కమలోద్భవః పునశ్చ వాసయామాస శ్రీకృష్ణం కమలోద్భవః
కమలంలో పుట్టినవాడు మళ్లీ శ్రీకృష్ణుని, రాధాదేవిని నమస్కరించి, శ్రీకృష్ణుని తిరిగి ఆసనంలో కూర్చోబెట్టాడు.
తద్వామపార్శ్వే రాధాం చ సస్మితాం కృష్ణచేతసమ్
ఆయన చిరునవ్వుతో ఉన్న రాధాదేవిని శ్రీకృష్ణుని ఎడమవైపు కూర్చోబెట్టాడు; ఆమెను చూసి కృష్ణుని హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది.
పాఠయామాస వేదోక్తాన్పఞ్చ మన్త్రాంశ్చ నారద 4.15.
నారదుడు వేదాలలో చెప్పిన ఐదు మంత్రాలను పఠించాడు.
కన్యకాం చ యథా తాతో భక్త్యా తస్థౌ హరేః పురః
తండ్రి తన కుమార్తెకు చేసే విధంగా, ఆయన భక్తితో హరివైపు నిలబడ్డాడు.
దున్దుభిం వాదయామాసుశ్చానకం మురజాదికమ్
వారు దుందుభి, ఆనక, మురజాది వాద్యాలను మ్రోగించారు.
జగుర్గన్ధర్వప్రవరా ననృతుశ్చాప్సరోగణాః
గంధర్వులలో అగ్రగణ్యులు పాడారు, అప్సరసల గుంపులు నాట్యం చేశారు.
యువయోశ్చరణామ్భోజే భక్తిం మే దేహి దక్షిణామ్
మీ ఇద్దరి పాదపద్మాలలో నాకు భక్తిని ప్రసాదించండి — అదే నా కానుకగా స్వీకరించండి.
మదీయచరణామ్భోజే సుదృఢా భక్తిరస్తు తే
నా పాదపద్మాలలో నీకు దృఢమైన భక్తి కలగాలి.
మయా నియోజితం కర్మ కురు వత్స మమాజ్ఞయా
నా ఆజ్ఞతో నేను చెప్పిన పనిని నీవు చేయుము, నా ప్రియమయుడా.
ప్రణమ్య రాధాం కృష్ణం చ జగామ స్వాలయం ముదా
రాధా, కృష్ణులను నమస్కరించి, ఆయన ఆనందంతో తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
సా దదర్శ హరేర్వక్త్రం చచ్ఛాద వ్రీడయా ముఖమ్
ఆమె హరివదనాన్ని చూసి, సిగ్గుతో తన ముఖాన్ని మూసుకుంది.
ప్రణమ్య శ్రీహరిం భక్త్యా జగామ శయనం హరేః
ఆమె భక్తితో శ్రీహరిని నమస్కరించి, హరిచెంత పడకగదికి వెళ్లింది.
లలాటే తిలకం కృత్వా దదౌ కృష్ణస్య వక్షసి 4.15.
తన నుదుటిపై తిలకం వేసి, దాన్ని కృష్ణుని ఛాతిపై ఉంచింది.
ప్రదదౌ హరయే భక్త్యా బుభుజే జగతీపతిః
ఆమె భక్తితో హరివైపు సమర్పించగా, జగత్పతి స్వీకరించాడు.
దదౌ కృష్ణాయ సా రాధా సాదరం బుభుజే హరిః
రాధాదేవి గౌరవంగా కృష్ణునికి ఇచ్చింది, హరి భోజనం చేశాడు.
తామ్బూలం తేన దత్తం చ బుభుజే పురతో హరేః
ఆమె తాంబూలాన్ని ఇచ్చింది, ఆయన హరివైపు చూస్తూ దాన్ని స్వీకరించాడు.
చఖాద పరయా భక్త్యా పపౌ తన్ముఖపఙ్కజమ్
అతిశయమైన భక్తితో ఆమె అతని ముఖ కమలాన్ని తినింది, తాగింది.
జహాస న దదౌ రాధా క్షమేత్యుక్తం తయా ముదా రాధికాయాశ్చ సర్వాంగే ప్రదదౌ మాధవః స్వయమ్
రాధా నవ్వింది, క్షమించమన్నప్పుడు ఆమె క్షమించలేదు. ఆనందంగా మాధవుడు రాధికా శరీరాన్ని అంతటిని తాను తాకాడు.
యః కామో ధ్యాయతే నిత్యం యస్యైకచరణామ్బుజమ్
ఎవరిని ఒకే పాద కమలాన్ని ఎప్పుడూ ధ్యానించే ఆ కామం—
యద్భృత్యభృత్యైర్మదనో జితః సర్వక్షణం మునే
మహర్షీ, ఎవరి సేవకుల సేవకులచేత మదనుడు ప్రతిక్షణం జయించబడతాడో—
కరే ధృత్వా చ తాం కృష్ణః స్థాపయామాస వక్షసి
ఆమెను చేతిలో పట్టుకుని, కృష్ణుడు తన వక్షస్సుపై కూర్చోబెట్టాడు.
బభూవ రతియుద్ధేన విచ్ఛిన్నా క్షుద్రఘణ్టికా
వారి ప్రేమ యుద్ధంలో ఆమె చిన్న బెల్టు తెగిపోయింది.
శృంగారేణైవ కబరీ సిన్దూరతిలకం మునే 4.15.
ప్రేమలో ఆమె జుట్టు సింధూర తిలకంతో అలంకరించబడింది, మహర్షీ.
పులకాఙ్కితసర్వాంఙ్గీ బభూవ నవసంగమాత్
కొత్తగా కలిసిన ఆనందంతో ఆమె శరీరం అంతా రోమాంచనంతో నిండిపోయింది.
ప్రత్యఙ్గేనైవ ప్రత్యఙ్గమఙ్గేనాఙ్గం సమాశ్లిషత్
ప్రతి అవయవంతో అతను ఆమె ప్రతి అవయవాన్ని తనదితో ఆలింగనం చేశాడు.
పునస్తాం చ సమాశ్లిష్య సస్మితాం వక్రలోచనామ్
మళ్లీ నవ్వుతో, వంకర కళ్లతో ఉన్న ఆమెను అతను ఆలింగనం చేశాడు.
కఙ్కణానాం కిఙ్కిణీనాం మఞ్జీరాణాం మనోహరః
కంకణాలు, కింకిణీలు, మంజీరాల మధురమైన శబ్దాలు వినిపించాయి.
పునస్తాం చ సమాకృష్య శయ్యాయాం చ నివేశ్య చ
మళ్లీ ఆమెను దగ్గరకు తీసుకుని, మంచంపై పడుకోబెట్టాడు.
నిర్జనే కౌతుకాత్కృష్ణః కామశాస్త్రవిశారదః
ఒంటరిగా, ఆనందంతో, ప్రేమకళల్లో నిపుణుడైన కృష్ణుడు ఆడాడు.
న కస్య కస్మాద్ధానిశ్చ తౌ ద్వౌ కార్యవిశారదౌ
ఎప్పుడూ, ఎక్కడా, ఎవరికీ ఆ ఇద్దరిలా నైపుణ్యం ఉండదు.