వరం వృణు విధాతస్త్వం యత్తే మనసి వర్తతే
సృష్టికర్తా! నీ మనసులో ఉన్నది ఏదైనా వరం కోరుకో.
వరం చ యువయోః పాదపద్మభక్తిం చ దేహి మే
మీ ఇద్దరి పద్మపాదాల భక్తి వరంగా నాకు దయచేయండి.
పునర్ననామ తాం భక్త్యా విధాతా జగతాం పతిః 4.15.
తర్వాత, లోకాల అధిపతి ఆమెకు భక్తితో మళ్లీ నమస్కరించాడు.
హరిం సంస్మృత్య హవనం చకార విధినా విధిః
హరిని స్మరించి, సృష్టికర్త నియమించిన విధంగా హవనం నిర్వహించాడు.
బ్రహ్మణోక్తేన విధినా చకార హవనం స్వయమ్
బ్రహ్మ చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి తానే స్వయంగా హవనం చేశాడు.
కౌతుకం కారయామాస సప్తధా చ ప్రదక్షిణామ్
ఆయన మంగళకరమైన కార్యక్రమాన్ని ఏర్పాటు చేసి, ఏడు సార్లు ప్రదక్షిణ చేశాడు.
ప్రణమయ్య తతః కృష్ణం వాసయామాస తం విధిః
తర్వాత కృష్ణునికి నమస్కరించి, సృష్టికర్త ఆయనను కూర్చోబెట్టాడు.
వేదోక్తసప్తమన్త్రాంశ్చ పాఠయామాస మాధవమ్
వేదాలలో చెప్పిన ఏడు మంత్రాలను మాధవునికి పఠించాడు.
శ్రీకృష్ణహస్తం రాధాయాః పృష్ఠదేశే ప్రజాపతిః
ప్రజాపతి శ్రీకృష్ణుని చేయిని రాధాదేవి వెనుక భాగంలో ఉంచాడు.
పారిజాతప్రసూనానాం మాలాం జానువిలమ్బితామ్
ఆయన పారిజాత పువ్వుల మాలను ఆమె మోకాళ్ల వరకు వేలాడేలా ధరింపజేశాడు.
ప్రణమయ్య పునః కృష్ణం రాధాం చ కమలోద్భవః పునశ్చ వాసయామాస శ్రీకృష్ణం కమలోద్భవః
కమలంలో పుట్టినవాడు మళ్లీ శ్రీకృష్ణుని, రాధాదేవిని నమస్కరించి, శ్రీకృష్ణుని తిరిగి ఆసనంలో కూర్చోబెట్టాడు.
తద్వామపార్శ్వే రాధాం చ సస్మితాం కృష్ణచేతసమ్
ఆయన చిరునవ్వుతో ఉన్న రాధాదేవిని శ్రీకృష్ణుని ఎడమవైపు కూర్చోబెట్టాడు; ఆమెను చూసి కృష్ణుని హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది.
పాఠయామాస వేదోక్తాన్పఞ్చ మన్త్రాంశ్చ నారద 4.15.
నారదుడు వేదాలలో చెప్పిన ఐదు మంత్రాలను పఠించాడు.
కన్యకాం చ యథా తాతో భక్త్యా తస్థౌ హరేః పురః
తండ్రి తన కుమార్తెకు చేసే విధంగా, ఆయన భక్తితో హరివైపు నిలబడ్డాడు.
దున్దుభిం వాదయామాసుశ్చానకం మురజాదికమ్
వారు దుందుభి, ఆనక, మురజాది వాద్యాలను మ్రోగించారు.
జగుర్గన్ధర్వప్రవరా ననృతుశ్చాప్సరోగణాః
గంధర్వులలో అగ్రగణ్యులు పాడారు, అప్సరసల గుంపులు నాట్యం చేశారు.
యువయోశ్చరణామ్భోజే భక్తిం మే దేహి దక్షిణామ్
మీ ఇద్దరి పాదపద్మాలలో నాకు భక్తిని ప్రసాదించండి — అదే నా కానుకగా స్వీకరించండి.
మదీయచరణామ్భోజే సుదృఢా భక్తిరస్తు తే
నా పాదపద్మాలలో నీకు దృఢమైన భక్తి కలగాలి.
మయా నియోజితం కర్మ కురు వత్స మమాజ్ఞయా
నా ఆజ్ఞతో నేను చెప్పిన పనిని నీవు చేయుము, నా ప్రియమయుడా.
ప్రణమ్య రాధాం కృష్ణం చ జగామ స్వాలయం ముదా
రాధా, కృష్ణులను నమస్కరించి, ఆయన ఆనందంతో తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
సా దదర్శ హరేర్వక్త్రం చచ్ఛాద వ్రీడయా ముఖమ్
ఆమె హరివదనాన్ని చూసి, సిగ్గుతో తన ముఖాన్ని మూసుకుంది.
ప్రణమ్య శ్రీహరిం భక్త్యా జగామ శయనం హరేః
ఆమె భక్తితో శ్రీహరిని నమస్కరించి, హరిచెంత పడకగదికి వెళ్లింది.
లలాటే తిలకం కృత్వా దదౌ కృష్ణస్య వక్షసి 4.15.
తన నుదుటిపై తిలకం వేసి, దాన్ని కృష్ణుని ఛాతిపై ఉంచింది.
ప్రదదౌ హరయే భక్త్యా బుభుజే జగతీపతిః
ఆమె భక్తితో హరివైపు సమర్పించగా, జగత్పతి స్వీకరించాడు.
దదౌ కృష్ణాయ సా రాధా సాదరం బుభుజే హరిః
రాధాదేవి గౌరవంగా కృష్ణునికి ఇచ్చింది, హరి భోజనం చేశాడు.
తామ్బూలం తేన దత్తం చ బుభుజే పురతో హరేః
ఆమె తాంబూలాన్ని ఇచ్చింది, ఆయన హరివైపు చూస్తూ దాన్ని స్వీకరించాడు.
చఖాద పరయా భక్త్యా పపౌ తన్ముఖపఙ్కజమ్
అతిశయమైన భక్తితో ఆమె అతని ముఖ కమలాన్ని తినింది, తాగింది.
జహాస న దదౌ రాధా క్షమేత్యుక్తం తయా ముదా రాధికాయాశ్చ సర్వాంగే ప్రదదౌ మాధవః స్వయమ్
రాధా నవ్వింది, క్షమించమన్నప్పుడు ఆమె క్షమించలేదు. ఆనందంగా మాధవుడు రాధికా శరీరాన్ని అంతటిని తాను తాకాడు.
యః కామో ధ్యాయతే నిత్యం యస్యైకచరణామ్బుజమ్
ఎవరిని ఒకే పాద కమలాన్ని ఎప్పుడూ ధ్యానించే ఆ కామం—
యద్భృత్యభృత్యైర్మదనో జితః సర్వక్షణం మునే
మహర్షీ, ఎవరి సేవకుల సేవకులచేత మదనుడు ప్రతిక్షణం జయించబడతాడో—