కిఙ్కిణీజాలసంయుక్తాం సిన్దూర బిన్దుసంయుతామ్
కింకిణి మణుల బెల్టుతో అలంకరించబడి, సింధూరపు బిందుతో శోభించుచున్నది
వృక్షత్వం యాహి పాపిష్ఠేత్యువాచ మునిపుంగవః 4.14.
పాపిష్ఠినీ! వృక్షంగా మారిపో అని ఆ మహర్షి అన్నారు
జన్మేజయస్య సుభగా భవితా కామినీతి చ
ఆమె జనమేజయునికి అదృష్టశాలిగా, కాముకురాలిగా భార్యగా అవుతుంది
శ్రీకృష్ణ స్పర్శమాత్రేణ పునరాయాస్యసి గృహమ్
శ్రీకృష్ణుని తాకిడితోనే నీవు మళ్లీ ఇంటికి చేరుతావు
ఇత్యేవముక్త్వా స మునిర్జగామ నిజమన్దిరమ్। కుబేరతనయః శ్రీమాన్స జగామ నిజాలయమ్
ఇలా చెప్పి ఆ ముని తన ఇంటికి వెళ్లాడు, కుబేరుని కుమారుడు కూడా తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాడు
ఇత్యేవం కథితం విప్ర రమ్భాఖ్యానం వదామి తే
బ్రాహ్మణా! రంభ కథను నీకు ఇలా వివరించాను
కన్యా లక్ష్మీస్వరూపా చ బభూవ సున్దరీ వరా
ఆ కన్య, అందంగా, శ్రేష్ఠంగా, లక్ష్మీ స్వరూపంగా మారింది
నానాకౌతుకసంయుక్తాం దదౌ జన్మేజయాయ చ
అనేక ఆశ్చర్యాలతో కూడిన ఆమెను జనమేజయునికి ఇచ్చారు
స్థానేస్థానే నిర్జనే చ రాజా రేమే తయా సహ
ప్రతి చోటా, ఏకాంతంలోనూ రాజు ఆమెతో ఆనందంగా గడిపాడు
అశ్వసంగోపనం కృత్వా తస్థౌ శక్రశ్చ మన్దిరే
అశ్వాన్ని అప్పగించి, ఇంద్రుడు మందిరంలో ఉండిపోయాడు
ద్రష్టుం జగామ సా సాధ్వీ చాశ్వమేకాకినీ ముదా
ఆ సతీ, ఒంటరిగా, ఆనందంతో ఆ గుర్రాన్ని చూడటానికి వెళ్లింది
తయా నివార్యమాణశ్చ రేమే తత్ర తయా సహ 4.14.
ఆమె అడ్డుకున్నా, అక్కడ అతడు ఆమెతో ఆనందించాడు
సా చ సంభోగమాత్రేణ దేహం తత్యాజ యోగతః
ఆమె కేవలం సంయోగంతోనే, యోగబలంతో తన శరీరాన్ని విడిచిపోయింది.
రాజా శ్రుత్వా మృతాం దృష్ట్వా విలలాప భృశం ముహుః
రాజు ఆమె మరణించిన సంగతి విని, చూసి, మళ్లీ మళ్లీ గాఢంగా విలపించాడు.
రమ్భా చ మానవం దేహం త్యక్త్వా స్వర్గం జగామ హ
రంభ తన మానవ శరీరాన్ని వదిలి, స్వర్గానికి వెళ్ళింది.
నలకూబరమోక్షశ్చ రమ్భాయాశ్చ మహామునే ఇత్యేవం కథితం సర్వమపరం కథయామి తే
మహామునీ, నలకూబరుని విమోచనం, రంభకు సంభంధించినది అన్నీ చెప్పాను. ఇప్పుడు మిగతా విషయాలు చెబుతాను.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ తత్రోపవనభాణ్డీరే చారయామాస గోధనమ్
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: అక్కడ ఆ వటవృక్షాల తోటలో, అతడు ఆ పశువులను మేపాడు.
సరః సుస్వాదుతోయం చ పాయయామాస తత్పపౌ
అతడు ఆ పశువులకు ఎంతో మధురమైన నీరు ఉన్న చెరువులో నీరు తాగించాడు. తాను కూడా ఆ నీరు తాగాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే కృష్ణో మాయామానుషవిగ్రహః
అప్పట్లో కృష్ణుడు మాయామానవ రూపంలో ఉన్నాడు.
మేఘావృతం నభో దృష్ట్వా శ్యామలం కాననాన్తరమ్
ఆ సమయంలో, మేఘాలతో ఆకాశం కమ్ముకొని, అడవి లోపల చీకటి పెరిగినదాన్ని చూశాడు.
వృష్టిధారామతిస్థూలాం కమ్పమానాంశ్చ పాదపాన్
అతడు బలమైన వర్షపు ధారలు కురుస్తున్నదాన్ని, చెట్లు వణికిపోతున్నదాన్ని చూశాడు.
కథం యాస్యామి గోవత్సాన్విహాయ స్వాశ్రమం బత
ఈ దూడలను వదిలేసి, నేను నా ఆశ్రమానికి ఎలా వెళ్ళగలను? హాయో!
ఏవం నన్దే ప్రవదతి రురోద శ్రీహరిస్తదా
నందుడు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, శ్రీహరి అక్కడ ఏడవడం ప్రారంభించాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే రాధాఽఽజగామ కృష్ణ సన్నిధిమ్
అంతలో రాధా, కృష్ణుని సమీపానికి వచ్చింది.
శరత్పార్వణచన్ద్రాభాముష్టవక్త్రమనోహరా
ఆమె ముఖం శరదృతువులోని పూర్ణచంద్రుడిలా అందంగా మెరిసింది.
పరితస్తారకాపక్ష్మవిచిత్రకజ్జలోజ్జ్వలా 4.15.
ఆమె చుట్టూ నక్షత్రాల్లాంటి కళ్లపొగలు మెరిసిపోతూ, కాజలు కలిగి ప్రకాశించింది.
తన్మధ్యస్థలశోభార్హ స్థూలముక్తాఫలోజ్జ్వలా
ఆమె మధ్యభాగంలో పెద్ద పెద్ద ముత్యాలతో మెరిసిపోతూ అలంకరించబడి ఉంది.
గ్రీష్మమధ్యాహ్నమార్తణ్డప్రభాముష్టకకుణ్డలా
ఆమె కుండలాలు వేసవి మధ్యాహ్నపు సూర్యకాంతిలా మెరిసిపోతున్నాయి.
ముక్తాపఙ్క్తిప్రభాతైకదన్తపఙ్క్తిసముజ్జ్వలా
ఆమె పళ్ళ వరుస తెల్లటి ముత్యాల వరుసలా, ఉదయపు వెలుతురులో మెరిసింది.
కస్తూరీబిన్దుసంయుక్త సిన్దూరబిన్దుభూషితా
ఆమె కస్తూరి బొట్టు, సింధూరపు బొట్టు ధరించి అలంకరించబడి ఉంది.