ఇదం గర్గకృతం స్తోత్రం త్రిసన్ధ్యం యః పఠేన్నరః
ఈ గర్గుడు రచించిన స్తోత్రాన్ని యావనికలో పఠించే వాడు—
జన్మమృత్యుజరారోగశోకమోహాదిసంకటాత్
జననం, మరణం, వృద్ధాప్యం, వ్యాధి, దుఃఖం, మోహం మొదలైన కష్టాల నుండి—
కృష్ణస్య సహకాలం చ కృష్ణసార్ద్ధం చ మోదతే
కృష్ణునితో సరైన సమయంలో ఉండి, కృష్ణునితో కలిసి ఆనందిస్తాడు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ హరిం మునిః స్తవం కృత్వా దదౌ నన్దాయ తం ముదా
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ముని హరిని స్తుతిస్తూ ఒక స్తోత్రం రచించి, ఆనందంతో నందునికి ఇచ్చాడు.
అహో విచిత్రం సంసారో మోహజాలేన వేష్టితః 4.13.
ఓహో! ఈ సంసారం ఎంత విచిత్రంగా ఉంది, మోహజాలంలో చిక్కుకుంది!
గర్గస్య వచనం శ్రుత్వా రురోద నన్ద ఏవ చ
గర్గుని మాటలు విని, నందుడు కూడా ఏడ్చాడు.
సర్వశిష్యైః పరివృతం మునీన్ద్రం గన్తుముద్యతమ్
అన్ని శిష్యులతో చుట్టుముట్టబడి, మునులలో శ్రేష్ఠుడు ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు.
ప్రణేముః పరమప్రీత్యా చక్రుస్తం వినయం మునే
పరమమైన ప్రేమతో, వారు ఆ మునికి నమస్కరించి, గౌరవాన్ని చూపించారు.
ఋషయో మునయశ్చైవ బన్ధువర్గాశ్చ బల్లవాః
ఋషులు, మునులు, బంధువులు, గొప్పవారు అందరూ—
ప్రజగ్ముర్బన్దినః సర్వే పరిపూర్ణమనోరథాః
అందరు బందినులు, తమ కోరికలు నెరవేరినవారు, అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు.
ఆకణ్ఠపూర్ణా భుక్త్యా చ భిక్షుకా గన్తుమక్షమా
ఆ భిక్షుకులు పొట్ట నిండా తిన్నాక, ఇక కదలలేక అక్కడే ఉండిపోయారు.
సుమన్దగామినః కేచిత్కేచిద్భూమౌ చ శేరతే
కొంతమంది మెల్లగా నడుస్తూ ఉండగా, మరికొందరు నేలపై పడుకుని విశ్రాంతి తీసుకున్నారు.
కేచిదూషుః ప్రముదితా హసన్తస్తత్ర కేచన ।। కపర్దకానాం వస్తూనాం శేషాంశ్చోర్వరితాన్బహూన్
కొంతమంది ఆనందంగా నవ్వుతుండగా, ఇంకొందరు అక్కడ మిగిలిన నాణేలు, వస్తువులు తీసుకున్నారు.
కేచిత్తానాదదుః స్థిత్వా దర్శయన్తశ్చ కేచన
కొంతమంది వాటిని తీసుకోకుండా నిలబడి ఉండగా, మరికొందరు వాటిని అందరికీ చూపించారు.
కేచిద్బహువిధా గాథాః కథయన్తః పురాతనాః 4.13.
కొంతమంది పాతకాలపు ఎన్నో రకాల పాటలు పాడుతూ ఉన్నారు.
ఉత్తానపాదనహుషనలాదీనాం చ యాః కథాః
అవి ఉత్తానపాదుడు, నహుషుడు మరియు ఇతరుల కథలు.
యేషాంయేషాం నృపాణాం చ శ్రుతా వృద్ధముఖాత్కథాః
వృద్ధుల మాటల ద్వారా వినబడిన రాజుల కథలు కూడా ఉన్నాయి.
స్థాయంస్థాయం గతాః కేచిత్స్వాపంస్వాపం చ కేచన
కొంతమంది అక్కడే నిలబడి ఉండగా, మరికొందరు అక్కడక్కడా నిద్రపోయారు.
హృష్టో నన్దో యశోదా చ బాలం కృత్వా చ వక్షసి
నందుడు, యశోద ఇద్దరూ ఆనందంతో బిడ్డను హృదయానికి హత్తుకుని పట్టుకున్నారు.
ఏవం ప్రవర్ద్ధితౌ బాలౌ శుక్లచన్ద్రకలోపమౌ
అలా ఆ ఇద్దరు పిల్లలు తెల్ల చంద్రుని వెలుగు వలె మెరిసిపోతూ పెరిగారు.
శబ్దార్ద్ధం వా తదర్ద్ధం వా క్షమౌ వక్తుం దినేదినే
రోజుకో రోజు, వారు అర్థపదం లేదా పదార్థాన్ని పలకగలిగే స్థాయికి వచ్చారు.
బాలో ద్విపాదం పాదం వా గన్తుం శక్తో బభూవ హ
ఆ బిడ్డ రెండు అడుగులు, లేక ఒక్క అడుగు నడవగలిగాడు.
వర్షాధికో హి వయసా కృష్ణాత్సంకర్షణః స్వయమ్
సంకర్షణుడు వయస్సులో కృష్ణుని కంటే ఏడాది ఎక్కువ.
వ్రజన్తౌ గోకులే బాలౌ ప్రహృష్టగమనే క్షమౌ
ఆ ఇద్దరు పిల్లలు గోకులంలో ఆనందంగా తిరుగుతూ ఉండేవారు.
గర్గో జగామ మథురాం వసుదేవాశ్రమం మునే 4.13.
గర్గుడు మథురకు, వసుదేవుని ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు, ఓ మునివరా.
మునిస్తం కథయామాస కుశలం సుమహోత్సవమ్
ఆ ముని, అక్కడ జరిగిన మహోత్సవాన్ని, అందరి క్షేమాన్ని వర్ణించాడు.
దేవకీ పరమప్రీత్యా పప్రచ్ఛ చ పునఃపునః
దేవకీ పరమ ప్రేమతో మళ్లీ మళ్లీ అడిగింది.
గర్గస్తావాశిషం దత్త్వా జగామ స్వాలయం ముదా
గర్గుడు వారికి ఆశీర్వాదం ఇచ్చి, ఆనందంగా తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ పఞ్చాశత్కామినీనాం చ పతిర్గన్ధర్వపుఙ్గవః
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ఐదు పదుల మంది కామినీలకు గంధర్వులలో శ్రేష్ఠుడు భర్తగా అయ్యాడు.
తాసాం ప్రాణాధికస్త్వం చ శృఙ్గారనిపుణో యువా
వారిలో నీవు వారికి ప్రాణప్రియుడవు, ప్రేమలో నిపుణుడైన యువకుడవు.