ప్రకృతిర్బీజరూపా సా సర్వేషాం శక్తిరూపిణీ
ఆమె ప్రకృతి, అన్ని శక్తులకు మూలమైన విత్తనం, సమస్త శక్తి స్వరూపిణి.
పార్వతీ సర్వరూపా సా సర్వేషాం బుద్ధిరూపిణీ
ఆమె పార్వతీ, అన్ని రూపాలుగలది, అందరికీ బుద్ధి రూపిణి.
విద్యాధిష్ఠాత్రీ దేవీ యా జ్ఞానమాతా సరస్వతీ
విద్యకు ఆధిపత్యం వహించే దేవత, జ్ఞానానికి తల్లి అయినది సరస్వతీ దేవి.
సావిత్రీ వేదజననీ పునాతి భువనత్రయమ్
వేదాలకు తల్లి అయిన సావిత్రి, మూడు లోకాలను పవిత్రం చేస్తుంది.
క్షమా జగద్విభర్తుం చ రత్నగర్భా వసున్ధరా 4.13.
ప్రపంచాన్ని మోయగల క్షమా దేవి, రత్నాలతో నిండిన vasundhara భూమి.
రాధా మమాంశసంభూతా తవ తుల్యా చ తేజసా
నా స్వంత భాగం నుండి పుట్టిన రాధా, నీ తేజస్సుకు సమానంగా ఉంది.
యథా శర్వాదయో దేవా దేవ్యః పద్మాదయో యథా
ఎలా శర్వుడు మొదలైన దేవతలు, పద్మ మొదలైన దేవతలు ఉన్నారో అలాగే.
న యాస్యామి గృహం నాథ న గృహ్ణామి ధనం తవ
ప్రభూ, నేను ఇంటికి వెళ్లను, నీ ధనాన్ని కూడా స్వీకరించను.
ఇతి స్తుత్వా సాశ్రునేత్రః పపాత చరణే హరేః
ఇలా స్తుతించి, కన్నీళ్లు కన్నుల్లోనూ హరిచరణాల వద్ద పడిపోయాడు.
గర్గస్య వచనం శ్రుత్వా జహాస భక్తవత్సలః
గర్గుని మాటలు విని, భక్తులకు ప్రీతిపాత్రుడైన ప్రభువు చిరునవ్వు నవ్వాడు.
ఇదం గర్గకృతం స్తోత్రం త్రిసన్ధ్యం యః పఠేన్నరః
ఈ గర్గుడు రచించిన స్తోత్రాన్ని యావనికలో పఠించే వాడు—
జన్మమృత్యుజరారోగశోకమోహాదిసంకటాత్
జననం, మరణం, వృద్ధాప్యం, వ్యాధి, దుఃఖం, మోహం మొదలైన కష్టాల నుండి—
కృష్ణస్య సహకాలం చ కృష్ణసార్ద్ధం చ మోదతే
కృష్ణునితో సరైన సమయంలో ఉండి, కృష్ణునితో కలిసి ఆనందిస్తాడు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ హరిం మునిః స్తవం కృత్వా దదౌ నన్దాయ తం ముదా
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ముని హరిని స్తుతిస్తూ ఒక స్తోత్రం రచించి, ఆనందంతో నందునికి ఇచ్చాడు.
అహో విచిత్రం సంసారో మోహజాలేన వేష్టితః 4.13.
ఓహో! ఈ సంసారం ఎంత విచిత్రంగా ఉంది, మోహజాలంలో చిక్కుకుంది!
గర్గస్య వచనం శ్రుత్వా రురోద నన్ద ఏవ చ
గర్గుని మాటలు విని, నందుడు కూడా ఏడ్చాడు.
సర్వశిష్యైః పరివృతం మునీన్ద్రం గన్తుముద్యతమ్
అన్ని శిష్యులతో చుట్టుముట్టబడి, మునులలో శ్రేష్ఠుడు ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు.
ప్రణేముః పరమప్రీత్యా చక్రుస్తం వినయం మునే
పరమమైన ప్రేమతో, వారు ఆ మునికి నమస్కరించి, గౌరవాన్ని చూపించారు.
ఋషయో మునయశ్చైవ బన్ధువర్గాశ్చ బల్లవాః
ఋషులు, మునులు, బంధువులు, గొప్పవారు అందరూ—
ప్రజగ్ముర్బన్దినః సర్వే పరిపూర్ణమనోరథాః
అందరు బందినులు, తమ కోరికలు నెరవేరినవారు, అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు.
ఆకణ్ఠపూర్ణా భుక్త్యా చ భిక్షుకా గన్తుమక్షమా
ఆ భిక్షుకులు పొట్ట నిండా తిన్నాక, ఇక కదలలేక అక్కడే ఉండిపోయారు.
సుమన్దగామినః కేచిత్కేచిద్భూమౌ చ శేరతే
కొంతమంది మెల్లగా నడుస్తూ ఉండగా, మరికొందరు నేలపై పడుకుని విశ్రాంతి తీసుకున్నారు.
కేచిదూషుః ప్రముదితా హసన్తస్తత్ర కేచన ।। కపర్దకానాం వస్తూనాం శేషాంశ్చోర్వరితాన్బహూన్
కొంతమంది ఆనందంగా నవ్వుతుండగా, ఇంకొందరు అక్కడ మిగిలిన నాణేలు, వస్తువులు తీసుకున్నారు.
కేచిత్తానాదదుః స్థిత్వా దర్శయన్తశ్చ కేచన
కొంతమంది వాటిని తీసుకోకుండా నిలబడి ఉండగా, మరికొందరు వాటిని అందరికీ చూపించారు.
కేచిద్బహువిధా గాథాః కథయన్తః పురాతనాః 4.13.
కొంతమంది పాతకాలపు ఎన్నో రకాల పాటలు పాడుతూ ఉన్నారు.
ఉత్తానపాదనహుషనలాదీనాం చ యాః కథాః
అవి ఉత్తానపాదుడు, నహుషుడు మరియు ఇతరుల కథలు.
యేషాంయేషాం నృపాణాం చ శ్రుతా వృద్ధముఖాత్కథాః
వృద్ధుల మాటల ద్వారా వినబడిన రాజుల కథలు కూడా ఉన్నాయి.
స్థాయంస్థాయం గతాః కేచిత్స్వాపంస్వాపం చ కేచన
కొంతమంది అక్కడే నిలబడి ఉండగా, మరికొందరు అక్కడక్కడా నిద్రపోయారు.
హృష్టో నన్దో యశోదా చ బాలం కృత్వా చ వక్షసి
నందుడు, యశోద ఇద్దరూ ఆనందంతో బిడ్డను హృదయానికి హత్తుకుని పట్టుకున్నారు.
ఏవం ప్రవర్ద్ధితౌ బాలౌ శుక్లచన్ద్రకలోపమౌ
అలా ఆ ఇద్దరు పిల్లలు తెల్ల చంద్రుని వెలుగు వలె మెరిసిపోతూ పెరిగారు.