హస్తయుగ్మం నృసింహశ్చ పాతు సర్వత్ర సంకటే
నీ రెండు చేతులను నరసింహుడు, ఎక్కడైనా అపాయంలో నిన్ను కాపాడుగాక.
ఊర్ధ్వం నారాయణః పాతు హ్యధస్తాత్కమలాపతిః
పైన నారాయణుడు, కింద కమలాపతి నిన్ను కాపాడుగాక.
వనమాలీ పాతు యామ్యాం వైకుంఠః పాతు నైర్ఋతౌ
దక్షిణదిశలో వనమాలీ, నైరుతి దిశలో వైకుంఠుడు నిన్ను కాపాడుగాక.
పాతు తే సంతతమజో వాయవ్యాం విష్టరశ్రవాః
వాయవ్య దిశలో అజుడు ఎప్పుడూ నిన్ను కాపాడుగాక, పడమర దిశలో విశ్తరశ్రవాః కాపాడుగాక.
ఐశాన్యామీశ్వరః పాతు పాతు సర్వత్ర శత్రుజిత్
ఈశాన్యంలో ఈశ్వరుడు కాపాడుగాక, అన్ని దిశల్లో శత్రుజిత్ నిన్ను కాపాడుగాక.
ఇత్యేవం కథితం బ్రహ్మన్కవచం పరమాద్భుతమ్
ఇలా, ఓ బ్రాహ్మణా, ఈ అద్భుతమైన కవచాన్ని వివరించాను.
శుంభేన సహ సంగ్రామే నిర్లక్ష్యే ఘోరదారుణే
శుంభుడితో జరిగిన ఆ ఘోరమైన, భయంకరమైన యుద్ధంలో,
కవచస్య ప్రభావేణ ధరణ్యాం పతితో మృతః 4.12.
కవచం ప్రభావంతో, అతడు భూమిపై పడి చనిపోయాడు.
మృతే శుంభే చ గోవిన్దః కృపాలుర్గగనస్థితః
శుంభుడు చనిపోయిన తరువాత, దయామయుడైన గోవిందుడు ఆకాశంలో నిలిచాడు.
కల్పాంతరస్య వృత్తాంతం కృపయా కథితం మునే
తన కరుణతో, ఆయన మరో కల్పంలో జరిగిన విషయాలను మునికి వివరించాడు.
కోటిశః కోటిశో నష్టా మయా దృష్టాశ్చ వేధసః
కోటికోట్ల లోకాలు నశించాయి; వాటిని నేను చూశాను, ఓ బ్రహ్మా.
ఇత్యుక్త్వా కవచం దత్త్వా సాఽన్తర్ధానం చకార హ
ఇలా చెప్పి, కవచాన్ని ఇచ్చి, ఆయన అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.
సువర్ణగుటికాయాం చ కృత్వేదం కవచం పరమ్
సువర్ణపు గుళికలో ఈ పరమమైన కవచాన్ని చేసి,
విషాగ్నిజలశత్రుభ్యో భయం తస్య న జాయతే
విషం, అగ్ని, నీరు, శత్రువుల వల్ల అతనికి భయం ఉండదు.
సంగ్రామే వజ్రపాతే చ విపత్తౌ ప్రాణసంకటే
యుద్ధంలో, వజ్రపాతం జరిగినప్పుడు, అపదలో, ప్రాణ సంకటంలో,
బద్ధ్వేదం కవచం కణ్ఠే శంకరస్త్రిపురం పురా
ఈ కవచాన్ని మెడలో ధరించి, శంకరుడు ఒకప్పుడు త్రిపురాసురులను సంహరించాడు.
బద్ధ్వేదం కవచం కాలీ రక్తబీజం చఖాద సా
ఈ కవచాన్ని ధరించి, కాళీ ఒకసారి రక్తబీజుడిని మింగింది.
ఆవాం సనత్కుమారశ్చ ధర్మసాక్షీ చ కర్మణామ్ 4.12.
మేమిద్దరం, నేను మరియు సనత్కుమారుడు, ధర్మానికి, కర్మలకు సాక్షులము.
తస్య నన్దశిశోః కణ్ఠే చకార కవచం ద్విజః
ద్విజుడు ఆ నందుని బిడ్డ మెడలో కవచాన్ని ధరింపజేశాడు.
ప్రభావః కథితః సర్వః కవచస్య హరేస్తథా
హరిలోక కవచానికి మొత్తం మహిమ ఇంతవరకు వివరించబడింది.
విఘ్ననిఘ్నం పాపహరం మహాపుణ్యకరం పరమ్
ఇది విఘ్నాలను తొలగిస్తుంది, పాపాలను పోగొడుతుంది, మహాపుణ్యాన్ని ఇస్తుంది.
ఏకదా నన్దపత్నీ చ కృత్వా కృష్ణం స్వవక్షసి
ఒకసారి, నందుని భార్య, కృష్ణుణ్ని తన వక్షస్పై పెట్టుకుంది.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర విప్రేంద్రైకః సమాగతః
అప్పట్లో, ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, ఒక బ్రాహ్మణుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
ప్రజపన్పరమం బ్రహ్మ శుద్ధస్ఫటికమాలయా
పవిత్రమైన స్ఫటిక మాలతో, పరమబ్రహ్మను జపిస్తూ ఉండేవాడు.
జ్యోతిర్గ్రంథో మూర్తిమాంశ్చ వేదవేదాంగపారగః
ఆయన ఖగోళ శాస్త్రంలో నిపుణుడు, స్వరూపంతో ప్రకాశవంతుడు, వేదాలు మరియు వాటి శాఖల్లో పూర్తిగా ప్రావీణ్యం కలవాడు.
శరత్పార్వణచంద్రాస్యో గౌరాంగః పద్మలోచనః
ఆయన ముఖం శరదృతువులోని పూర్ణచంద్రుడిలా ప్రకాశించేది, వర్ణం తెలుపు, కన్నులు పద్మాలవంటి అందమైనవిగా మెరిసేవి.
వ్యాఖ్యాముద్రాకరః శ్రీమాఞ్ఛిష్యానధ్యాపయన్ముదా
ఆయన వివరణలు ఇస్తూ చేతి సంకేతాలు చూపుతూ, ఐశ్వర్యంతో అలంకృతుడై, ఆనందంగా తన శిష్యులకు బోధించేవాడు.
ఏకీభూయ చతుర్వేదాస్తేజసా మూర్తిమానివ
నాలుగు వేదాలు ఒకటై, ఆయన తేజస్సులో రూపం దాల్చినట్లుగా కనిపించేవి.
ధ్యానైకనిష్ఠః శ్రీకృష్ణపాదాంభోజే దివానిశమ్
ఆయన రాత్రింబవళ్ళు శ్రీకృష్ణుని పదపద్మాలను ధ్యానించడంలో మాత్రమే నిమగ్నుడై ఉండేవాడు.
తం దృష్ట్వా సా సముత్తస్థౌ యశోదా ప్రణనామ చ 4.13.
ఆయనను చూసి యశోదమ్మ లేచి నిలబడి నమస్కరించింది.