బ్రహ్మవైవర్తపురాణమ్

పిల్లలు లేని వానికి సంతానం లభిస్తుంది; ప్రియమైన వారిని కోల్పోయినవారు తిరిగి వారిని పొందుతారు. రోగులు వ్యాధుల నుండి విముక్తి పొందుతారు; బంధనంలో ఉన్నవారు బంధనాల నుండి విడుదల అవుతారు. ఈ విధంగా తులసీ దేవికి సంబంధించిన స్తోత్రాన్ని వివరించాను. ఇప్పుడు తులసీ దేవిని ధ్యానం చేసి, పూజించే విధానాన్ని విను. నేను చెప్పబోయే విధంగా, ఎట్టి సందర్భంలోనైనా, ఆవాహన చేయకపోయినా, భక్తితో తులసీ దేవిని పూజించాలి. తులసీ—పుష్పాల సారం, పవిత్రతకు ప్రతిరూపం, పూజకు యోగ్యమైనది, మనోహరమైనది. పుష్పాలలో ఆమెకు సమానమైనది లేదు; దేవతల్లో కూడా ఆమెకు సమం ఎవ్వరూ లేరు, ఓ మునీవరా! ఆమెను అందరూ తలపై ధరించాలి; ఆమె జగత్తును పవిత్రం చేస్తుంది, కోరికలను నెరవేర్చుతుంది. తులసీ దేవిని ధ్యానం చేసి, పూజించి, స్తుతించి, జ్ఞానులు ఆమెకు నమస్కరించాలి. ఈ సమయంలో నారదుడు ఇలా అడిగాడు: ‘‘సావిత్రి కథను నాకు వివరించాలి. ఆమె పురాతన కాలంలో ఎలా ప్రబలించిందో, వేదాల ఆవిర్భావం ఎలా జరిగిందో చెప్పండి.’’ అప్పుడు నారాయణుడు ఇలా వివరించాడు: ‘‘ద్వాపర యుగంలో దేవతలు, తరువాత పండితులు ఆమెను ఆరాధించారు. అలాగే, గతంలో భరతదేశంలో అశ్వపతి అనే రాజు కూడా ఆమెను పూజించాడు.’’ నారదుడు మళ్లీ అడిగాడు: ‘‘పూజకు యోగ్యమైన సావిత్రి దేవి గురించి మరింత వివరంగా చెప్పండి.’’ నారాయణుడు సమాధానమిచ్చాడు: ‘‘సావిత్రి శత్రువుల బలాన్ని హరించడమే కాక, స్నేహితుల దుఃఖాన్ని నాశనం చేస్తుంది. ఆ రాజుకు ధర్మానికి నిబద్ధమైన ప్రధాన రాణి ఉండేది. ఆమె వసిష్ఠ మహర్షి ఆదేశాలను పాటిస్తూ, ఎంతో శీలవంతురాలిగా జీవించింది. అయినా, ఆమెకు ఏ ఆదేశం రాలేదు, ఆమె స్వయంగా సావిత్రిని దర్శించలేదు.’’ రాణి బాధపడుతున్నదాన్ని చూసి, రాజు జ్ఞానంతో ఆమెను ఓదార్చాడు. అక్కడే రాజు శాంతంగా, శ్రమతో, నూటేళ్ళపాటు తపస్సు చేశాడు. అప్పుడు ఆకాశంలో ఒక శరీరరహిత స్వరం వినిపించింది. ఆ సమయంలో అక్కడే పరాశరుడు వచ్చాడు. పరాశరుడు ఇలా చెప్పాడు: ‘‘దశసార్లు జపం చేస్తే, ఒకవాడి పాపాలు, రాత్రి పగలు చేసినవి తొలగిపోతాయి. వందసార్లు జపం చేస్తే, నెలరోజులపాటు చేసిన ఘోరపాపాలు కూడా నశిస్తాయి. ఈ జపం ద్వారానే బ్రాహ్మణులకు మోక్షం లభిస్తుంది; ఇది పది రెట్లు శక్తివంతమైనది. ద్విజులు తూర్పు దిశగా, తలదించుకొని, శరీరాన్ని స్థిరంగా ఉంచుకొని జపించాలి. చేతిపై, వ్రేళ్ల వేరొక చివరనుండి చివర వరకు జపించవచ్చు. లేకపోతే, ఓ రాజేంద్రా, మాలను తయారు చేసి, పవిత్ర ప్రదేశంలో లేదా ఆలయంలో జపించవచ్చు. ఆ మాలను పసుపుతో పూసి, గాయత్రీతో స్నానం చేయాలి. లేదా, పంచగవ్యంతో స్నానం చేసి, మాలను శుద్ధి చేయాలి. ఈ విధంగా, ఓ రాజర్షీ, లక్షసార్లు వరుసగా జపం చేయాలి. ప్రతిరోజూ, మూడు సంధ్యాకాలాల్లో నిరంతరం ఈ విధంగా ఆచరించాలి. సంధ్యావందనం చేయని వాడు ఎప్పుడూ అపవిత్రుడు, అన్ని కర్మలకు అర్హుడు కాడు. ముందరి కర్మ చేయని వాడు, తరువాతి పూజను నిర్వహించని వాడు, జీవితాంతం మూడు సంధ్యావందనాలను ఆచరించే వాడి పద్మపాద ధూళితో భూమి తక్షణమే పవిత్రమవుతుంది. అతని స్పర్శతో తీర్థస్థలాలు కూడా పవిత్రమవుతాయి. సంధ్యావందనాన్ని నిర్వర్తించని వాడి పూజలను దేవతలు అంగీకరించరు; అతని పితృదేవతలు కూడా తర్పణాలను స్వీకరించరు. విష్ణు మంత్రాన్ని జపించని ద్విజుడు, మూడు సంధ్యావందనాలు చేయని వాడు, హరిలో సమర్పించని భోజనం తినే వాడు, ఎటు పడితే అటు తిరిగే వాడు, ఎద్దుపై ప్రయాణించే వాడు, శవాలను దహించే వాడు, శూద్ర స్త్రీకి భర్త అయిన వాడు, లేదా బ్రాహ్మణురాలు శూద్రుడికి భార్య అయినప్పుడు కూడా—ఇలాంటి వారు అర్హత కోల్పోతారు. ఈ విధంగా, సావిత్రి మహిమ, తులసీ మహిమ, వాటి ఆచరణ విధానం, సంధ్యావందన ప్రాముఖ్యతలను నారదునికి నారాయణుడు తెలియజేశాడు.