బ్రహ్మవైవర్త పురాణంలో, శంభు మహర్షి శ్రీకృష్ణునికి అర్పించిన మహిమాన్వితమైన స్తోత్రం అనంతరం, శ్రీకృష్ణుని నాభికమలంలో నుండి ఒక అద్భుతమైన దివ్యమూర్తి అవతరించింది. ఆ మూర్తి తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, తెల్ల దంతాలు, తెల్ల జుట్టుతో, నాలుగు ముఖాలతో దర్శనమిచ్చింది. ఆయనే తపస్సులకు ఫలితాలను ప్రసాదించేవాడు, సమస్త ఐశ్వర్యాల దాత. నలుగు వేదాలను సృష్టించినవాడు, వేదస్వరూపుడు, వేదమూలాధిపతి. ఆయన శ్రీకృష్ణుని సమక్షంలో, కౌముదీ చేతులు జోడించి, భక్తిపూర్వకంగా స్తుతించసాగాడు. ఆ శ్రీకృష్ణుడు అవ్యక్తుడు, నశ్వరతకు అతీతుడు, ప్రత్యక్షంగా గోపాల రూపంలో వెలిసినవాడు. యవ్వనోత్సాహంతో, ప్రశాంతంగా, గోపికల ప్రియుడు, అందరినీ ఆకట్టుకునే రూపవంతుడు. వృందావన అరణ్య సమీపంలో రాసమండలంలో వెలుగొందుతున్నాడు. బ్రహ్మ దేవుడు ఇలా స్తుతించి, నమస్కరించి, మణిమయాసనంపై కూర్చొని వరప్రదానం చేశాడు. బ్రహ్మరచితమైన ఈ స్తోత్రాన్ని ప్రతిరోజూ ఉదయం పఠించే వారికి, గోవిందునిపై భక్తి పెరిగి, సంతాన సంపదలు అభివృద్ధి చెందుతాయి. ఈ విధంగా, పరమాత్ముని హృదయములో నుండి బ్రహ్మరచిత శ్రీకృష్ణ స్తోత్రం వెలిసింది. ఆయనే సమస్త జ్ఞానానికి, ధర్మానికి, కార్యాలకు సాక్షి; ధర్మస్వరూపుడు, ధర్మాన్ని ప్రసాదించేవాడు. ఆ సమయంలో ధర్మదేవత, శ్రీకృష్ణుని ఎదుట భూమిపై పడి నమస్కరించాడు. "కృష్ణా, విష్ణూ, వాసుదేవా, పరమాత్మా, ప్రభూ! గోపాలకులాధిపతి, గోపికలాధిపతి, గోరక్షకుడు, మహాశక్తిమంతుడు! గోవుల మధ్య, గోపాలలో, గోపికలలో పరమపురుషుడవు," అని ధర్మదేవత విన్నవించుకున్నాడు. అనంతరం మణిమయాసనము నుండి లేచి, ధర్మదేవత తన నోటి ద్వారా ఇరవై నాలుగు పవిత్ర నామాలను ప్రకటించాడు. ప్రాణత్యాగ సమయంలో హరినామాన్ని స్మరించినవారికి కాంక్షిత ఫలితము లభిస్తుంది. ధర్మం ఎప్పుడూ ఆయనకు అనుసంధానమై ఉంటుంది; అధర్మానికి ఆయనలో ఆసక్తి ఉండదు. ఆయనను దర్శించగానే పాపాలు భయంతో పారిపోతాయి. ఈ విధంగా, ధర్మదేవత రచించిన శ్రీకృష్ణ స్తోత్రం అనంతరం, ధర్మదేవుడి ఎడమవైపు ఒక కన్యకా మూర్తి ప్రత్యక్షమయ్యింది. తర్వాత ఆమె పరమాత్ముని ముందు ప్రత్యక్షమైంది. ఆమె కాంతి పదిమిలియన్ల పూర్ణచంద్రముల వలె ప్రకాశించింది; ఆమె కళ్ళు శరదృతువులో వికసించిన కమలాల వలె. ఆమె మధురంగా నవ్వుతూ, అందమైన దంతాలతో, నీలవర్ణంతో, సమస్త స్త్రీలలో అతి సుందరిగా కనిపించింది. ఆమె వాణిదేవి, కవుల ప్రియదేవత. ఆమె గోవిందుని ఎదుట నిలబడి, ఆనందంగా గానం చేయసాగింది. ప్రతి కల్పంలో, ప్రతి యుగంలో కృష్ణుని చేసిన లీలలను ఆమె ఆలపించింది. వాణి ఇలా పలికింది: "మణిమయాసనంపై ఆసీనుడై, మణిమయాభరణాలతో అలంకృతుడై, రాసక్రీడలకు అధిపతిగా, రాసక్రీడలో ఆనందించేవాడవు. రాసమండలలో రాసక్రీడను నిర్వహించేవాడవు, రాసరాణికి పరమేశ్వరుడవు. రాసక్రీడలో శ్రమించి, దానిలోనే ఆనందించేవాడవు." అప్పుడు వాణిదేవి నమస్కరించి, హర్షంతో అక్కడే నిలిచింది. వాణి రచించిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఉదయాన్నే పఠించే వారికి అపూర్వ ఫలితాలు లభిస్తాయి. ఈ విధంగా, పరమాత్మ అయిన కృష్ణుని మనస్సులో నుండి సరస్వతీదేవి రచించిన శ్రీకృష్ణ స్తోత్రం వెలిసింది. ఆ తరువాత, పీతాంబర ధారణతో, చిరయౌవనంతో, స్మితవదనంతో, దేవతలలో స్వర్గలక్ష్మి, రాజులలో రాజ్యలక్ష్మిగా మరొక దివ్య మూర్తి ప్రత్యక్షమయ్యింది. ఆమె హరిదేవుని ఎదుట నిలబడి నమస్కరించింది. మహాలక్ష్మి ఇలా పలికింది: "సత్యానికి మూలమైనవాడవు, సత్యాన్ని తెలిసినవాడవు, సత్యమే నీ స్వరూపం. నీకు నమస్కారం." అని చెప్పి, శ్రీహరిని నమస్కరించి, సౌకర్యమైన ఆసనంపై కూర్చుంది. అనంతరం ఆమె పరమాత్ముని మనస్సులో నుండి వెలిసింది. ఈ విధంగా, బ్రహ్మవైవర్త పురాణంలో, బ్రహ్మ, ధర్మ, సరస్వతి, లక్ష్మి దేవతలు పరమాత్ముని స్తుతిస్తూ, ఆయన మహిమను వర్ణిస్తూ, భక్తులకు మార్గదర్శకంగా నిలిచారు.