மநோரமோவாச ப்ராணாதிரேக ப்ராணேஶ ஶ்ரு'ணு வாக்யம் ஶுபாவஹம்
மனோரமா பேசினாள்: உயிரைவிட மேலானவரே, வாழ்வின் ஆண்டவரே, நன்மை தரும் என் வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள்.
நாராயணாம்ஶோ பகவாஞ்ஜாமதக்ந்யோ மஹாபலீ
ஜமதக்னியின் மகன், பெரும் பலம் கொண்டவர், நாராயணனின் அம்சமாகத் திகழ்கிறார்.
த்ரிஃஸப்தக்ரு'த்வோ நிர்பூபாம் கரிஷ்யாமி மஹீமிதி
அவர், "இப்பூமியில் இருபத்து ஒன்று முறை அரசர்களை நீக்குவேன்" என்று கூறியுள்ளார்.
பாபிநம் ராவணம் ஜித்வா ஶூரம் த்வமபி மந்யஸே
பாவியான இராவணனை வென்று, நீ உன்னை வீரனாக நினைக்கிறாய்.
யோ ந ரக்ஷதி தர்ம்மம் ச தஸ்ய கோ ரக்ஷிதா புவி
தர்மத்தை காப்பாற்றாத ஒருவரை, இந்த உலகில் யார் காப்பாற்றுவார்கள்?
ஶுபாஶுபஸ்ய ஸததம் ஸாக்ஷீ தர்ம்மஸ்ய கர்மணஃ
நல்லதும் கெட்டதும் செய்யும் செயல்களுக்கு தர்மம் எப்போதும் சாட்சி.
புத்ரதாராதிகம் யத்யத்ஸர்வைஶ்வர்ய்யம் ஸுதர்மிணாம்
உண்மையான தர்மவான்களுக்கு உள்ள பிள்ளைகள், மனைவிகள், எல்லா செல்வங்களும்,
ஸம்ஸாரம் ஸ்வப்நஸத்ரு'ஶம் மத்வா ஸந்தோऽத்ர பாரதே
இந்த உலகத்தில் அறிவுடையோர், ஓ பாரதா, வாழ்க்கையை கனவுபோல் கருதுகிறார்கள்.
தத்தேந தத்தம் யஜ்ஜ்ஞாநம் தத்ஸர்வம் விஸ்ம்ரு'தம் த்வயா 3.34.
தானம் மற்றும் யாகம் மூலம் பெற்ற அனைத்து அறிவும் நீ மறந்துவிட்டாய்.
ஸுகார்தே ம்ரு'கயாம் கத்வா தத்ரோபோஷ்ய த்விஜாஶ்ரமே
இன்பம் நாடி, நீ வேட்டைக்கு சென்றாய், அங்கு இருமுறை பிறந்தவர்களின் ஆசிரமத்தில் தங்கினாய்.
குரு விப்ரஸுராணாம் ச யஃ கரோதி பராபவம்
தன் குருவையும், பிராமணனையும், தேவர்களையும் தோற்கடிப்பவன்,
ஸ்மரணம் குரு ராஜேந்த்ர தத்தாத்ரேயபதாம்புஜம்
அரசர்களின் தலைவனே, தத்தாத்திரேயரின் திருவடிகளை நினை.
குருதேவம் ஸமப்யர்ச்ய தம் ப்ரு'கும் ஶரணம் வ்ரஜ
குருவை முறையாக வணங்கி, ப்ருகுவை அடைக்கலம் அடை.
விப்ரஸ்ய கிம்கரோ பூபோ வைஶ்யோ பூபஸ்ய பூமிப
அரசனே, அரசன் பிராமணனுக்கு பணிவானவன்; வைசியன் அரசனுக்கு பணிவானவன்.
அயஶஃ ஶரணம் ஶஶ்வத்க்ஷத்ரியஸ்ய ச க்ஷத்ரியே
க்ஷத்திரியனுக்குள், அவமானமே எப்போதும் க்ஷத்திரியனின் அடைக்கலம் ஆகும்.
ப்ராஹ்மணம் பஜ ராஜேந்த்ர கரீயாம்ஸம் ஸுராதபி
அரசர்களின் தலைவனே, தேவர்களைவிட உயர்ந்த பிராமணனை மதிக்க வேண்டும்.
இத்யேவமுக்த்வா ராஜேந்த்ரம் க்ரோடே க்ரு'த்வா மஹாஸதீ
இவ்வாறு கூறி, அந்த மகா சீராளி அரசனை தனது மார்பில் அணைத்தாள்.
சந்தநாகுருகஸ்தூரீகர்பூரைஃ கும்குமைர்யுதம் 3.34.
சந்தனம், அகில், கஸ்தூரி, கற்பூரம், குங்குமம் ஆகியவை கலந்து இருந்தன.
க்ஷணம் ஸிம்ஹாஸநே திஷ்ட க்ஷணம் வக்ஷஸி மே ப்ரபோ
ஒரு கணம் சிங்காசனத்தில் அமருங்கள், ஒரு கணம் என் மார்பில் ஓய்வெடுங்கள், பிரபு.
ஶதபுத்ராதிகஃ ப்ரேம்ணா ஸதீநாம் வை பதிர்ந்ரு'ப
அரசே, நல்ல பெண்களின் கணவன், அன்பால் நூறு மகன்களைவிட மேலானவன்.
மநோரஸ்தவசஃ ஶ்ருத்வா ராஜா பரமபண்டிதஃ
மனோராவின் வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், மிகுந்த ஞானியாய் இருந்தான்.
கார்த்தவீர்ய்யார்ஜுந உவாச ஶோகார்தாநாம் ச வசநம் ந ப்ரஶம்ஸ்யம் ஸபாஸு ச
கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் கூறினான்: துக்கத்தில் ஆழ்ந்தவர்களின் சொற்கள் சபையில் புகழப்பட வேண்டியவை அல்ல.
ஸுகம் துஃகம் பயம் ஶோகஃ கலஹஃ ப்ரீதிரேவ ச
இன்பம், துயரம், பயம், சோகம், சண்டை, அன்பு—இவை அனைத்தும்,
காலோ ததாதி ராஜத்வம் காலோ ம்ரு'த்யும் புநர்பவம்
காலம் அரசாட்சியை அளிக்கிறது; காலமே மரணத்தையும் பிறப்பையும் தருகிறது.
கரோதி பாலநம் காலஃ காலரூபீ ஜநார்தநஃ
காலம் பாதுகாப்பையும் செய்கிறது; காலமாய் ஜனார்த்தனன் தானே இருக்கிறார்.
ஸம்ஹர்த்துர்வாऽபி ஸம்ஹர்த்தா பாதுஃ பாதா ச கர்மக்ரு'த் கஃ கேந ஹந்யதே ஜந்துஃ கர்மணா வை விநா ஸதி
அழிப்பவன் கூட அழிக்கப்படுகிறான்; காப்பவன் காப்பாற்றப்படுகிறான்; எல்லாம் கர்மத்தால் நடக்கிறது. கர்மம் இல்லாமல் யாரால் யார் அழிக்கப்பட முடியும்?
ஸ்ரஷ்டா ஸ்ரு'ஜதி ஸ்ரு'ஷ்டிம் ச ஸம்ஹர்த்தா ஸம்ஹரேத்புநஃ
உருவாக்குபவன் படைப்பை உருவாக்குகிறான்; அழிப்பவன் மீண்டும் அழிக்கிறான்.
யஸ்யாஜ்ஞயா வாதி வாதஃ ஸந்ததம் பயவிஹ்வலஃ 3.34.
யாரது கட்டளையால் காற்று எப்போதும் பயத்தில் நடுங்கி வீசுகிறது,
வர்ஷதீந்த்ரோ தஹத்யக்நிஃ காலோ ப்ரமதி பீதவத்
இந்திரன் மழை பொழிகிறான், அக்னி எரிகிறான், காலம் பயந்து போல் சுழல்கிறது.
வ்ரு'க்ஷாஶ்ச புஷ்பிதாஃ காலே பலிதஃ பல்லவாந்விதாஃ
மரங்கள் தக்க காலத்தில் மலர்ந்து, பழம் காய்ந்து, இளம்கொத்துகளால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன.