ஶ்ரீஶைலே ஶ்ரீவநே திவ்யே ஶ்ரீநிவாஸநிஷேவிதே 1.13.
திருமலையில், தெய்வீகமான காட்டில், ஸ்ரீநிவாசர் வழிபட்ட புனித இடத்தில்,
புரா யா யா க்ரு'தா க்ரீடா வஸந்தே ரஹஸி த்வயா
முன்பு வசந்தகாலத்தில், இரகசியமாக நீ என்னுடன் செய்த எல்லா விளையாட்டுகளும்,
ஸுதாதுல்யேந வசஸா ஸிக்தாऽஹம் ச புரா த்வயா
ஒரு காலத்தில், அமுதுபோல் இனிய சொற்களால் நீ என்னை நன்கு நனைத்தாய்,
ஸாதுநா ஸஹ ஸம்ஸர்கோ வைகுண்டாதபி துர்லபஃ
நல்லவர்களுடன் நட்பு வைகுண்டத்திற்கும் அரிதானது.
தஸ்மாத்தேஷாம் ச விச்சேதஃ ஸாதுஶோககரஃ பரஃ
அதனால், அவர்களிடமிருந்து பிரிவு நல்லவர்களுக்கு மிகுந்த துயரத்தை தரும்.
ததோऽபத்யவியோகோ ஹி மரணாததிரிச்யதே
ஆகவே, புதல்வனை இழப்பது மரணத்தைவிட அதிக வலி தரும்.
ஶயநே போஜநே ஸ்நாநே ஸ்வப்நே ஜாகரணேऽபி ச
படுக்கையில், உணவில், குளிப்பதில், கனவில், விழிப்பிலும்,
ஸர்வஶோகம் விஸ்மரேத்ஸ்த்ரீ ஸ்வாமிஸம்யோகமாத்ரதஃ
பெண் ஒருவருக்கு கணவருடன் சேரும் போது எல்லா துயரங்களும் மறந்து விடும்.
நாதோ விஶிஷ்டம் பஶ்யாமி பாந்தவம் ஸ்வாமிநா விநா
என் கணவரில்லாமல், எனக்கு வேறு யாரும் அன்பான உறவினராகத் தெரியவில்லை.
ஹே திகீஶாஶ்ச திக்பாலா ஹே தர்ம த்வம் ப்ரஜாபதே
ஓ திசைகளின் காவலர்களே, ஓ தர்மா, ஓ பிரஜாபதி,
இத்யுக்த்வா விரஹார்த்தா ஸா கந்யா சித்ரரதஸ்ய ச 1.13.
இவ்வாறு கூறி, பிரிவால் வாடிய சித்ரரதனின் மகள்,
விசேதநா தத்ர தஸ்தௌ காந்தம் க்ரு'த்வா ஸ்வவக்ஷஸி
தன் காதலை மார்பில் அணைத்து, அறிவிழந்து அங்கே நின்றாள்.
ப்ரபாதே சேதநாம் ப்ராப்ய விலலாப ப்ரு'ஶம் முஹுஃ
காலை எழுந்ததும், மீண்டும் மீண்டும் ஆழமாக அழுதாள்.
மாலாவத்யுவாச த்வமேவ ஜகதாம் பாதா மாம் ந பாஸி கதம் ப்ரபோ
மாலாவதி கூறினாள்: நீயே உலகத்திற்கெல்லாம் பாதுகாவலன்; பிரபுவே, எனக்கு பாதுகாப்பளிக்காமல் இருப்பது எப்படி?
அயம் பர்த்தாऽஸ்ய பார்ய்யாऽஹம் மமேதி தவ மாயயா
உன் மாயையால், இவன் கணவன், நான் மனைவி, இது எனது என்று தோன்றுகிறது.
கந்தர்வஃ கர்மணா காந்தஃ காந்தாऽஹம் சாஸ்ய கர்மணா
கர்மத்தின் காரணமாக இவன் கந்தர்வனும் என் காதலனும் ஆனான்; அதுபோல், நான் அவனுக்குப் பிரியமானவளும் ஆனேன்.
கோ வா கஸ்ய பதிஃ புத்ரஃ கா வா கஸ்ய ப்ரியா ப்ரபோ ।। ஸம்யுநக்தி விதாதா ச விநயுக்தி ச கர்மணா
அருளாளா, யார் யாருக்கு கணவன், யார் யாருக்கு மகன், யார் யாருக்கு அன்புக்குரியவர் என்று யாரும் உறுதி செய்ய முடியாது. எல்லாவற்றையும் படைத்தவன், உயிர்களின் புண்ணியத்திற்கும் பாவத்திற்கும் ஏற்ப, அவர்களை சேர்க்கிறான், பிரிக்கிறான்.
ஸம்யோகே பரமாநந்தோ வியோகே ப்ராணஸங்கடம்
உறவினில் பேரானந்தம் கிடைக்கும்; பிரிவில் உயிரே துடிக்கிறது.
நஶ்வரோ விஷயஃ ஸத்யம் புவி போகஶ்ச பாந்தவஃ
இந்த உலகில் அனுபவிக்கப்படும் பொருள்களும், உறவினர்களும், எல்லாம் அழிவதுதான் உண்மை.
தஸ்மாத்ஸந்தஃ ஸ்வயம் த்யக்த்வா பரமைஶ்வர்யமீப்ஸிதம்
அதனால், அறிவுள்ளவர்கள் தாங்களாகவே மிக விரும்பிய செல்வத்தையும் விட்டு விடுகிறார்கள்.
ஸர்வத்ர ஜ்ஞாநிநஃ ஸந்தஃ கா ஸ்த்ரீ ஜ்ஞாநவதீ புவி 1.13.
இந்த உலகில் அறிவுள்ளவர்கள் எங்கும் அரிதாகவே உள்ளார்கள்; அறிவால் நிறைந்த பெண் யார் என்று சொல்வது கடினம்.
ந மே வாஞ்சாऽமரத்வே ச ஶக்ரத்வே மோக்ஷவர்த்மநி
எனக்கு அமரத்துவம் வேண்டாம்; இந்திரபதமும் வேண்டாம்; விடுதலைக்கான பாதையும் வேண்டாம்.
யாவதீ காமிநீஜாதிர்ஜகத்யாம் ஜகதீஶ்வர
உலகில் எத்தனை விதமான பெண்கள் இருக்கிறார்களோ, உலகநாதா,
தஸ்மை தத்தா குணாஃ ஸர்வே ரூபாணி விவிதாநி ச
அவர்களுக்கு எல்லா நல்ல குணங்களும், பலவிதமான அழகும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.
ரூபேண ச குணேநைவ தேஜஸா விக்ரமேண ச
அழகிலும், குணத்திலும், ஒளியிலும், வலிமையிலும்,
ஹரிபக்தோ ஹரிஸமோ காம்பீர்யே ஸாகரோ யதா
ஹரியைப் போல் பக்தியும், ஹரியை ஒத்த பெருமையும், ஆழத்தில் கடலைப் போல் தன்மையும்,
சந்த்ரதுல்யஃ ஸுத்ரு'ஶ்யஶ்ச கந்தர்பஸமஸுந்தரஃ
நிலாவைப் போல் ஒளிவீசும் முகமும், பார்ப்பவர்க்கு இனிமையும், காமதேவனைப் போல் அழகும்,
வாணீ ச ஸர்வஶாஸ்த்ரஜ்ஞா ப்ரதிபாயாம் ப்ரு'கோரிவ
வாக்கிலும், எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் தேர்ச்சி, புத்தியில் ப்ருகுவைப் போல் மேன்மை,
தர்மே தர்மஸமோ தர்மீ ஸத்யே ஸத்யவ்ரதாதிகஃ
தர்மத்தில் தர்மனுக்குச் சமம், சத்தியத்தில் சத்தியவிரதரைவிட மேலானவர்,
ஐஶ்வர்ய்யே ஶக்ரதுல்யஶ்ச ஸஹிஷ்ணுஃ ப்ரு'திவீஸமஃ
ஆட்சியில் இந்திரனைப் போல், பொறுமையில் பூமியைப் போல்.