யத்கர்ம தக்ஷிணாஹீநம் குருதே மூடதீஃ ஶடஃ
தகுந்த தானம் இல்லாமல், அறிவில்லாதவன், வஞ்சகன் செய்யும் எந்தச் செயலும்.
மந்த்ரவித்யோபஜீவீ ச க்ராமயாஜீ சிகித்ஸகஃ
மந்திரம் அல்லது அறிவால் வாழ்பவன், கிராம பூசாரி, மருத்துவர்.
விவாஹம் தர்மகார்யம் வா யோ நிஹந்தி ச கோபதஃ
திருமணம் அல்லது தர்மமான ஒரு செயலை கோபத்தில் அழிக்கும் ஒருவர்—
இத்யுக்த்வா ஸா மஹாலக்ஷ்மீரந்தர்த்தாநம் ஜகாம ஹ
இவ்வாறு கூறி மகாலட்சுமி கண்களுக்கு தெரியாமல் மறைந்தாள்.
தாம் ப்ரணம்ய ஸுராஃ ஸர்வே முநயஶ்ச முதாऽந்விதாஃ
அனைத்து தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அவளுக்கு வணங்கி நின்றனர்.
நேதுர்துந்துபயஃ ஸ்வர்கே பபூவுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டயஃ
வானுலகத்தில் பறை ஒலித்தது, மலர் மழை பொழிந்தது.
இத்யேவம் கதிதம் வத்ஸ லக்ஷ்மீசரிதமுத்தமம்
இதுவே, பிள்ளையே, லட்சுமியின் சிறந்த கதையை நான் கூறினேன்.
நாரத உவாச ஸர்வம் ஶ்ருதம் த்வத்ப்ரஸாதாத்கணேஶசரிதம் ஶுபம்
நாரதர் கூறினார்: உன் அருளால், கணேசரின் மங்களமான கதையை நான் முழுவதும் கேட்டேன்.
தந்தத்வயயுதம் வக்த்ரம் கஜராஜஸ்ய பாலகே
இரண்டு தந்தங்களுடன் முகம் கொண்ட யானை அரசரின் பிள்ளையே—
குதோ கதோऽஸ்ய தந்தோऽந்யஸ்தத்பவாந்வக்துமர்ஹதி
அவரது மற்றொரு தந்தம் எங்கே போனது? அதை நீயே சொல்ல இயலும்.
ஸூத உவாச ஏகதந்தஸ்ய சரிதம் ப்ரவக்துமுபசக்ரமே
சூதர் கூறினார்: ஏகதந்தரின் கதையை சொல்லத் தொடங்கினார்.
நாராயண உவாச ஏகதந்தஸ்ய சரிதம் ஸர்வமம்கலமம்கலம்
நாராயணன் கூறினார்: ஏகதந்தரின் கதை எல்லா மங்களங்களிலும் சிறந்தது.
ஏகதா கார்த்தவீர்ய்யஶ்ச ஜகாம ம்ரு'கயாம் முநே
ஒரு நாள், முனிவரே, கார்த்தவீர்யன் வேட்டைக்கு சென்றான்.
நிஶாமுகே திநேऽதீதே தத்ர தஸ்தௌ வநே ந்ரு'பஃ
இரவு முடிந்ததும், அந்த அரசன் காட்டில் தங்கினான்.
ப்ராதஃ ஸரோவரே ராஜா ஸ்நாதஃ ஶுசிரலம்க்ரு'தஃ
காலை நேரத்தில், அரசன் ஏரியில் स्नானம் செய்து, தூய்மையாகவும் அழகாகவும் இருந்தான்.
முநிர்ததர்ஶ ராஜாநம் ஶுஷ்ககண்டௌஷ்டதாலுகம்
முனிவர், அரசனைப் பார்த்தார்; அவனது தொண்டை, உதடு, வாய் எல்லாம் உலர்ந்திருந்தது.
நநாம ஸம்பமாத்ராஜா முநிம் ஸூர்ய்யஸமப்ரபம்
அரசன் மரியாதையுடன், சூரியனைப் போல ஒளிரும் முனிவருக்கு வணங்கினான்.
வ்ரு'த்தாந்தம் கதயாமாஸ ராஜா சாநஶநாதிகம்
அரசன், தன் அனுபவங்களையும், பசிப்பும் உண்ணாமலும் முனிவரிடம் கூறினான்.
விஜ்ஞாப்ய தம் முநிஶ்ரேஷ்டஃ ப்ரயயௌ ஸ்வாலயம் முதா
அதைச் சொல்லி, சிறந்த முனிவர் மகிழ்ச்சியுடன் தன் இல்லத்திற்கு திரும்பினார்.
உவாச ஸா முநிம் பீதம் பயம் கிம் தே மம ஸ்திதௌ
அவள் அந்த பயந்த முனிவரிடம், "நான் இருக்கையில் உனக்கு ஏன் பயம்?" என்று கேட்டாள்.
ராஜபோஜநயோக்யார்ஹம் யத்யத்த்ரவ்யம் ப்ரயாசஸே
அரசருக்கு ஏற்புடைய விருந்துக்கு ஏற்ற பொருட்கள் எதையெல்லாம் நீ சமர்ப்பித்தாயோ,
ஸௌவர்ணாநி ச ரௌப்யாணி பாத்ராணி விவிதாநி ச
தங்கம், வெள்ளி பாத்திரங்கள், பலவகை கலன்கள்,
பாத்ராணி ஸ்வாதுபூர்ணாநி ப்ரததௌ முநயே ச ஸா
அவள் இனிப்புகள் நிறைந்த பாத்திரங்களை முனிவருக்கு அளித்தாள்,
பநஸாம்ரஶ்ரீபலாநி நாரிகேலாதிகாநி ச
பலாப்பழம், மாம்பழம், வில்வம், தேங்காய் மற்றும் பல பழங்கள்,
யவகோதூமசூர்ணாநாம் பக்ஷ்யாணி விவிதாநி ச
யவம், கோதுமை மாவில் செய்யப்பட்ட பலவகை உணவுகள்,
துக்தாநாம் ச க்ரு'தாநாம் ச நதீர்தத்நாம் ததௌ முதா
பாலும், நெய்யும், தயிரும் ஆறுகளாகக் கொடுத்து மகிழ்ந்தாள்,
ப்ரு'துகாநாம் ஸுஶாலீநாம் பர்வதாந்ப்ரததௌ முதா
நன்கு வெந்த அரிசி அவல் மலைகளையும் மகிழ்ச்சியுடன் அளித்தாள்,
ந்ரு'பயோக்யம் கௌதுகாச்ச ஸுந்தரம் வஸ்த்ரபூஷணம்
அரசருக்கு ஏற்ற அழகான vasthiram மற்றும் ஆபரணங்களையும் ஆனந்தத்துடன் கொடுத்தாள்,
போஜயாமாஸ ராஜாநம் ஸஸைந்யமபி லீலயா ஜகாம விஸ்மயம் ராஜா த்ரு'ஷ்ட்வா பாத்ராண்யுவாச ஹ
அவள் விளையாட்டாகவே அரசனையும் அவன் படையையும் உணவு ஊட்டினாள்; அந்த பாத்திரங்களைப் பார்த்த அரசன் ஆச்சரியமடைந்து பேசினான்,
ராஜோவாச மமாஸாத்யாநி ஸஹஸா க்வாகதாந்யவலோகய
அரசன் சொன்னான்: 'எனக்கு கிடைக்க முடியாதவை திடீரென்று வந்துள்ளன — இவை எங்கிருந்து வந்தன?'