ஶ்வேதச்சத்ரம் ரத்நமாலாம் ததௌ தஸ்மை ஜலேஶ்வரஃ
ஜலேஸ்வரன் அவருக்கு வெண்சாத்திரம் மற்றும் மாணிக்க மாலையும் அளித்தார்.
மநோயாயிரதம் ஸூர்ய்யஃ ஸந்நாஹம் ச மநோரமம் நாநாஶஸ்த்ராண்யுபாயாநி ஸர்வே தேவா ததுர்முதா
சூரியன் மனதினால் செல்லும் ரதத்தையும், அழகான கவசத்தையும் அளித்தார்; எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் பலவகை ஆயுதங்களையும் உபாயங்களையும் வழங்கினர்.
காமஶாஸ்த்ரம் காமதேவோ ததௌ தஸ்மை முதாऽந்விதஃ
காமதேவன் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் காமசாஸ்திரத்தையும் அளித்தார்.
பார்வதீ ஸஸ்மிதா ஹ்ரு'ஷ்டா பரமாநந்தமாநஸா
பார்வதி புன்னகையுடன், ஆனந்தம் நிறைந்த மனதுடன்,
புத்திம் ஸுநிர்மலாம் ஶாந்திம் துஷ்டிம் புஷ்டிம் க்ஷமாம் த்ரு'திம்
தூய அறிவும், அமைதியும், திருப்தியும், செழிப்பும், மன்னிப்பும், நிலைத்த மனமும் அளித்தாள்.
ப்ரஜாபதிர்தேவஸேநாம் ரத்நபூஷணபூஷிதாம்
பிரஜாபதி மாணிக்க ஆபரணங்கள் அணிந்த தேவசேனையை அளித்தார்.
ததௌ தஸ்மை வேதமந்த்ரைர்விவாஹவிதிநா ஸ்வயம்
அவர் வேதமந்திரங்களோடும், திருமண முறையின்படியும், தன் கையால் அவளைக் கொடுத்தார்.
அபிஷிச்ய குமாரம் ச ஸர்வே தேவா யயுர்க்ரு'ஹம்
குமாரனை அபிஷேகம் செய்து முடித்தபின், எல்லா தேவர்களும் தங்கள் இல்லங்களுக்கு திரும்பினர்.
நாராயணம் ச ப்ரஹ்மாணம் தர்மம் துஷ்டாவ ஶம்கரஃ
சங்கரன் நாராயணனையும் பிரம்மாவையும் தர்மத்தையும் போற்றி புகழ்ந்தான்.
ப்ரீத்யா யயௌ ச ஶைலேந்த்ரஃ ஸகணஃ ஶம்கரார்சிதஃ
மகிழ்ச்சியுடன் மலைமன்னன் தன் உடனிருந்தவர்களுடன் சங்கரனால் மரியாதை செய்யப்பட்டு புறப்பட்டான்.
பரமாநந்தஸம்யுக்தோ தேவ்யா ஸஹ மஹேஶ்வரஃ புஷ்டிம் ததௌ விவாஹேந கணேஶாய மஹாத்மநே
அதிக ஆனந்தத்தில் தேவி உடன் மகேசுவரன், மகான் கணேசனுக்கு திருமணத்தின் மூலம் செல்வம் அருளினார்.
ஸுதாப்யாம் ஸகணைஃ ஸார்த்தம் பார்வதீ ஹ்ரு'ஷ்டமாநஸா
பார்வதி மகிழ்ச்சியுடன் தன் இரு மகன்களும் அவர்களது கூட்டத்தாரும் சேர்ந்து இருந்தாள்.
இத்யேவம் கதிதம் ஸர்வம் குமாரஸ்யாபிஷேசநம்
இவ்வாறு குமாரனின் அபிஷேகத்தைப் பற்றிய அனைத்தும் கூறப்பட்டது.
பார்வதீபுத்ரலாபஶ்ச தேவாநாம் ச ஸமாகமஃ
பார்வதி மகனைப் பெற்றதும், தேவர்களின் கூடலும் இங்கு விளக்கப்பட்டது.
நாரத உவாச ப்ரு'ச்சாமி த்வாமஹம் கிம்சிததிஸந்தேஹவாந்யதஃ
நாரதர் கூறினார்: உமக்கு ஒரு பெரிய சந்தேகம் உள்ளதால், நான் உன்னிடம் ஒன்று கேட்க விரும்புகிறேன்.
ஸுதஸ்ய த்ரிதஶேஶஸ்ய ஶம்கரஸ்ய மஹாத்மநஃ
அது, தேவர்களின் தலைவனும், மகாத்மாவான சங்கரனின் மகனைப் பற்றியது.
பரிபூர்ணதமஃ ஶ்ரீமாந்பரமாத்மா பராத்பரஃ
அவர் முழுமையாக நிரம்பியவர், மகிமைமிக்கவர், பரமாத்மா, எல்லாவற்றையும் கடந்த உயர்ந்தவர்.
அஹோ பகவதஸ்தஸ்ய மஸ்தகச்சேதநம் விபோ
ஓ ஆண்டவனே, அவருடைய தலையை வெட்டப்பட்டது எப்படி நடந்தது?
நாராயண உவாச விக்நேஶஸ்ய பபூவேதம் விக்நம் யேந ச நாரத
நாராயணன் கூறினார்: நாரதா, இந்த இடையூறு விக்னேசனுக்கு ஏற்பட்டது, அது எப்படி என நான் சொல்கிறேன்.
ஏகதா ஶம்கரஃ ஸூர்ய்யம் ஜகாந பரமஷ்டதா
ஒரு நேரம் சங்கரன் சூரியனை அடித்து பல துண்டுகளாக உடைத்தான்.
ஶ்ரீஸூர்ய்யோऽமோகஶூலேநாஶநிதுல்யேந தேஜஸா
மகிமைமிக்க சூரியன், தவறாத கூரையுடன், மின்னலைப்போல் பிரகாசத்துடன் இருந்தான்.
ததர்ஶ கஶ்யபஃ புத்ரம் ம்ரு'தமுத்தாநலோசநம்
கசியபன் தன் மகன் இறந்து, கண்கள் மேலே பார்த்தபடி கிடப்பதைப் பார்த்தான்.
ஹாஹாகாரம் ஸுராஶ்சக்ருர்விலேபுர்பயகாதராஃ
அப்போது தேவர்கள் துயரத்தில் கூக்குரலிட்டு, பயத்தில் அழுதார்கள்.
நிஷ்ப்ரபம் தநயம் த்ரு'ஷ்ட்வா சாஶபத்கஶ்யபஃ ஶிவம்
தன் மகன் ஒளியற்றவனாக இருப்பதைப் பார்த்து, கசியபன் சிவனைச் சபித்தான்.
மத்புத்ரஸ்ய யதா வக்ஷஶ்சிந்நம் ஶூலேந தேऽத்ய வை
இன்று என் மகனின் மார்பை நீயே கூரையால் குத்தியது போல்,
ஶிவஶ்ச கலிதக்ரோதஃ க்ஷணேநைவாஶுதோஷகஃ
சிவன் கோபம் தணிந்து, ஒரு கணத்தில் சமாதானமானார்; அவர் எளிதில் திருப்தி அடைவார்.
ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶாநாமம்ஶஶ்ச த்ரிகுணாத்மகஃ
அவர் பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஷ்வரர் ஆகிய மூவரின் ஒரு பகுதி; மூன்று குணங்களும் உடையவர்.
நநாம பிதரம் பக்த்யா ஶம்கரம் பக்தவத்ஸலஃ
அவர் பக்தியுடன் தந்தையான சங்கரனை வணங்கி, பக்தர்களை அருளும் அவரை மரியாதையுடன் பணிந்தார்.
விஷயாந்நைவ ஜக்ராஹ கோபேநைவமுவாச ஹ
அவர் எந்தவிதமான இன்பங்களையும் ஏற்கவில்லை; கோபத்துடன் இவ்வாறு பேசினார்.
ஸர்வம் துச்சமநித்யம் ச நஶ்வரம் சேஶ்வரம் விநா
இறைவனைத் தவிர எல்லாம் அர்த்தமில்லாதது, நிலையில்லாதது, அழிவதுதான்.