இத்யுக்த்வா ப்ரஹ்மணஃ புத்ரோ க்ரு'ஹீத்வா ஶங்கரம் முநே
இவ்வாறு கூறி, பிரமாவின் மகன், முனிவரே, சங்கரனைப் பிடித்தான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ஶிவம் க்ரு'ஹ்யமாணம் குமாரேண ச பார்வதீ
சிவன் அந்த சிறுவனால் பிடிக்கப்படுவதை பார்த்துப் பார்வதி—
விசிந்த்ய மநஸா ஸாத்வீத்யேவமேவ துரத்யயம்
அந்த நல்லவள் மனதில் யோசித்து, இது உண்மையில் கடப்பதற்கரியது என்று நினைத்தாள்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே தேவாஃ பார்வதீஸஹிதாஸ்ததா
அந்த நேரத்தில், தேவதைகள் பார்வதியுடன் சேர்ந்து—
கோடிஸூர்ய்யப்ரபோர்த்வம் ச ப்ரஜ்வலந்தம் திஶோ தஶ
பத்து திசைகளிலும் கோடிகோடி சூரியனைவிட ஒளிரும் ஒரு பிரகாசத்தை மேலே பார்த்தனர்.
விஷ்ணுருவாச ஸோऽயம் தே ஷோடஶாம்ஶஶ்ச கே வயம் யோ மஹாவிராட்
விஷ்ணு கூறினார்: இவர் உமக்கு பதினாறாவது பாகம்; பெரிய பிரபஞ்சருடன் ஒப்பிட்டால் நாங்கள் யார்?
ப்ரஹ்மோவாச ஸ்தோதும் தத்வர்ணிதுமஹம் ஶக்தஃ கிம் ஸ்தௌமி தத்பரஃ
பிரமா கூறினார்: அவரை புகழவோ, விவரிக்கவோ நான் சக்தியுள்ளவரா? உன்னதனை நான் எப்படி புகழ முடியும்?
தேவா உசுஃ ஸ்தோதும் ந ஶக்தா வேதா யம் ந ச ஶக்தா ஸரஸ்வதீ
தேவர்கள் கூறினர்: வேதங்களால் அவரை புகழ முடியவில்லை; சரஸ்வதிக்கும் அது இயலாது.
முநய உசுஃ ஸ்தோதுமீஶா ந வாணீ ச த்வாம் வாங்மநஸயோஃ பரம்
முனிவர்கள் கூறினர்: வாக்காலும், மனதாலும் எட்ட முடியாத உம்மை வாக்கால் புகழ இயலாது.
ஸரஸ்வத்யுவாச கிஞ்சிந்ந ஶக்தா த்வாம் ஸ்தோதுமஹோ வாங்மநஸோஃ பரம்
சரஸ்வதி கூறினாள்: வாக்கும் மனமும் எட்ட முடியாத உம்மை நான் சிறிதும் புகழ இயலவில்லை.
ஸாவித்ர்யுவாச கிம் ஸ்தௌமி ஸ்த்ரீஸ்வபாவேந ஸர்வகாரணகாரணம்
சாவித்ரி கூறினாள்: பெண்ணாகிய எனக்கு எல்லாம் காரணமான காரணத்தை எப்படி புகழ முடியும்?
லக்ஷ்மீருவாச கிம் ஸ்தௌமி த்வத்கலாஸ்ரு'ஷ்டா ஜகதாம் பீஜகாரணம்
லட்சுமி கூறினாள்: உம்மால் என் சக்திகளும் தோன்றுகின்றன; உலகங்களுக்கு விதையாக இருப்பவரை நான் எப்படி புகழ முடியும்?
ஹிமாலய உவாச ஸ்தோதும் ஸமுத்யதம் க்ஷுத்ரஃ கிம் ஸ்தௌமி ஸ்தோதுமக்ஷமஃ
ஹிமாலயம் கூறினான்: புகழ விரும்பினாலும், நான் சிறியவன்; புகழத் தகுதியில்லாத நான் எப்படி புகழ முடியும்?
க்ரமேண ஸர்வே தம் ஸ்துத்வா தேவா விரரமுர்முநே
அனைத்து தேவதைகளும் ஒருவருக்கொருவர் புகழ்ந்து முடித்தபின், முனிவரே, அமைதியடைந்தனர்.
தௌதவஸ்த்ரா ஜடாபாரம் பிப்ரதீ ஸுவ்ரதா வ்ரதே
துவைந்த vasthiram அணிந்து, கூந்தல் முடிச்சுடன், உறுதியான விரதத்தில் நிலைத்தவள், தன் விரதத்தை கடைபிடித்தாள்.
ஜ்வலதக்நிஶிகாரூபா தேஜோமூர்திமதீ ஸதீ
அக்காலத்தில், சதியானவள் தீயின் ஜ்வாலையைப் போல் ஒளிரும் உருவமுடன், ஒளியின் உருவமாக இருந்தாள்.
பார்வத்யுவாச கே வா ஜாநந்தி வேதஜ்ஞா வேதா வா வேதகாரகாஃ
பார்வதி கேட்டாள்: வேதங்களை அறிந்தவர்கள், வேதங்களே, அல்லது அவற்றை இயற்றியவர்கள் — இவர்களில் யார் உண்மையில் அறிவார்கள்?
த்வதம்ஶாஸ்த்வாம் ந ஜாநந்தி கதம் ஜ்ஞாஸ்யந்தி தே கலாஃ
உன் தாயாராகிய பாகங்களும் உன்னை அறியவில்லை; அப்படியிருக்க, உன் வெளிப்பாடுகள் எப்படி உன்னை அறிய முடியும்?
ஸூக்ஷ்மாத்ஸூக்ஷ்மதமோऽவ்யக்தஃ ஸ்தூலாத்ஸ்தூலதமோ மஹாந்
நீ மிக நுண்ணியதிலும் நுண்ணியவன், வெளிப்படாதவன்; மிகப் பெரியவனிலும் பெரியவன், உயர்ந்தவன்.
கார்ய்யம் த்வம் காரணம் த்வம் ச காரணாநாம் ச காரணம்
நீ செயல், நீ காரணம், எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம் நீயே.
நிர்லிப்தோ நிர்குணஃ ஸாக்ஷீ ஸ்வாத்மாராமஃ பராத்பரஃ ஸகுணஸ்த்வம் ப்ராக்ரு'திகஃ கலயா ஸ்ரு'ஷ்டிஹேதவே
நீ எதிலும் கலந்திராதவன், குணமில்லாதவன், சாட்சி, உன் ஆன்மாவில் மகிழும்வன், எல்லாவற்றிலும் மேலானவன்; ஆனாலும், படைப்புக்காக, ஒரு பகுதியால் குணங்களுடன் இயற்கை உருவம் எடுப்பவன்.
ப்ரக்ரு'திஸ்த்வம் புமாம்ஸ்த்வம் ச வேதாऽந்யோ ந க்வசித்பவேத்
நீ இயற்கையும், நீ ஆணும்; உன்னைத் தவிர வேதம் எங்கும் இல்லை.
கர்ம த்வம் கர்மபீஜம் த்வம் கர்மணாம் பலதாயகஃ கேசிச்சதுர்புஜம் ஶாந்தம் லக்ஷ்மீகாந்தம் மநோஹரம்
நீ செயலும், செயலுக்கான விதையும், செயல்களின் பலனை அளிப்பவனும் நீயே; சிலர் நான்கு கரங்களுடன் அமைதியாக, அழகாக, லக்ஷ்மியின் கணவராக உன்னை காண்கிறார்கள்.
வைஷ்ணவாஶ்சைவ ஸாகாரம் கமநீயம் மநோஹரம்
வைஷ்ணவர்கள் உன்னை வடிவுடன், மனதை கவரும் அழகாக காண்கிறார்கள்.
த்விபுஜம் கமநீயம் ச கிஶோரம் ஶ்யாமஸுந்தரம்
இரண்டு கரங்களுடன், அழகாக, இளமையுடன், கருஞ்சாயல் கொண்டவராகவும் காண்கிறார்கள்.
ஏவம் தேஜஸ்விநம் பக்தாஃ ஸேவந்தே ஸந்ததம் முதா ௧௩. ஆவிர்பூதா ஸுராணாம் ச வதாய ப்ரஹ்மணா ஸ்துதா
இவ்வாறு, பக்தர்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் உன்னை, ஒளிவீசும் ஒருவரை, சேவிக்கிறார்கள்; தேவர்களின் பகைவரை அழிக்க, பிரம்மா புகழ்ந்து, நீ தோன்றினாய்.
நித்யா தேஜஸ்த்வரூபாऽஹம் த்ரு'த்வா வை விக்ரஹம் விபோ
நான் எப்போதும் ஒளியாகவே இருக்கிறேன்; ஆனால், உருவம் எடுத்துள்ளேன், ஆண்டவனே.
மாயயா தவ மாயாऽஹம் மோஹயித்வாऽஸுராந்புரா
உன் மாயையால், நான் உன் மாயையே; முன்பு அசுரர்களை மயக்கினேன்.
ததோऽஹம் ஸம்ஸ்துதா தேவைஸ்தாரகாக்ஷேண பீடிதைஃ
அப்போது, தாரகன் தொந்தரவு செய்ததால், தேவதைகள் என்னை புகழ்ந்தார்கள்.
த்யக்த்வா தேஹம் தக்ஷயஜ்ஞே ஶிவாऽஹம் ஶிவநிந்தயா
தக்ஷன் யாகத்தில் என் உடலை விட்டு, சிவனைப் பழித்ததால், நான் சிவாயாக ஆனேன்.