கர்மணா ச ந்ரு'ணாம் லஜ்ஜா ப்ரஶம்ஸா ச ப்ரபுல்லதா
மனிதர்கள் தங்கள் செயல்களால் அவமானமும், புகழும், மகிழ்ச்சியும் அனுபவிக்கிறார்கள்.
ஜபமாலா கராத்ப்ரஷ்டா கோபாவிஷ்டஸ்ய ஶூலிநஃ
கோபம் கொண்ட திரிசூலம் பிடித்தவனின் கையில் இருந்து ஜபமாலை விழுந்தது.
ஸம்ஹர்த்துரீஶோ ருத்ரஸ்ய விஷ்ணோஃ பாதுஃ ஸகா ஶிவஃ
சிவன், விஷ்ணுவின் நண்பன், அழிப்பதிலும் காப்பாற்றுவதிலும் தலைவன்.
நிர்குணஸ்ய ச க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ப்ரக்ரு'தீஶஸ்ய நாரத
நாரதா, குணமற்றவன் மற்றும் இயற்கையின் ஆண்டவன் ஆகிய கிருஷ்ணனுக்கு சிவன் நண்பன்.
ஶிவ உவாச அவைஷ்ணவாநாமஸதாமஶிவம் ச பதே பதே
சிவன் சொன்னார்: வைஷ்ணவரல்லாதவர்களுக்கும், தர்மம் இல்லாதவர்களுக்கும், ஒவ்வொரு அடியிலும் அசுபம் தான்.
ததாதி வைஷ்ணவேப்யஶ்ச யோ துஃகம் ஸுஸ்திதோ ஜநஃ
யார் உறுதியாக இருந்து வைஷ்ணவர்களுக்கு துன்பம் கொடுக்கிறாரோ—
அவைஷ்ணவாநாம் ஹ்ரு'தயம் நஹி ஶுத்தம் ஸதாமலம்
வைஷ்ணவரல்லாதவர்களின் மனம் ஒருபோதும் தூய்மையோ, பளிச்சென்றதோ அல்ல.
பித்யதே ஹதயக்ரந்திஶ்சித்யந்தே ஸர்வஸம்ஶயாஃ 2.60.
மனதின் முடிச்சுகள் அறுந்து, எல்லா சந்தேகங்களும் களைவிடப்படுகின்றன.
அஹோ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணதாஸாநாம் கஃ ஸ்வபாவஃ ஸுநிர்மலஃ
ஓ, ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் தாசர்களுக்கு எவ்வளவு தூய்மையான இயல்பு!
குருர்யஸ்ய வரிஷ்டஶ்ச க்ரோதஹீநஶ்ச தார்மிகஃ
யாருடைய குரு சிறந்தவரும், கோபமற்றவரும், தர்மமானவருமாக இருக்கிறாரோ—
நிஶ்ஶ்வாஸாத்வை ஸுரகுரோர்ப்ராதுர்மம ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ
என் சகோதரனும் தேவர்களின் குருவுமான ப்ருஹஸ்பதியின் மூச்சிலிருந்து—
ததாऽபி தம் நோ ஶஶாப தர்ம்மபங்கபயேந ச
அப்படியிருந்தும், தர்மம் கெடுமோ என்ற பயத்தில் அவனை சபித்தான்.
அஹோ ஹ்யத்ரேரஸத்புத்ரஃ பரஸ்த்ரீலுப்தகஃ ஶடஃ
ஓ, அத்ரியின் தர்மமற்ற மகன், பிற பெண்களை விரும்பும், வஞ்சகன்.
தர்மிஷ்டா ப்ரஹ்மணஃ புத்ரா வைஷ்ணவா ப்ராஹ்மணாஸ்ததா
பிரம்மாவின் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும் மகன்களும், வைஷ்ணவப் பிராமணர்களும்.
யே ஸாத்த்விகா ப்ராஹ்மணாஸ்தே தேவா ராஜஸிகாஸ்ததா
சாத்த்விக குணம் கொண்ட பிராமணர்கள் தேவர்களைப் போல இருக்கிறார்கள்; ராஜசிக குணம் உடையவர்களும் அதுபோலவே.
ஸ்வதர்மநிரதா விப்ரா நாராயணபராயணாஃ
தனது தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும் பிராமணர்கள் நாராயணனை முழுமையாகச் சேவிக்கிறார்கள்.
முமுக்ஷவோ விஷ்ணுபக்தா ப்ராஹ்மணா தாஸ்யலிப்ஸவஃ
மோட்சத்தை விரும்பி, விஷ்ணுவை பக்தியுடன் சேவிக்க விரும்பும் பிராமணர்கள் உண்மையில் உயர்ந்தவர்கள்.
ப்ராஹ்மணாநாம் ஸ்வதர்மஶ்ச க்ரு'ஷ்ணஸ்யார்ச்சநமீப்ஸிதம் 2.60.
பிராமணர்களின் தர்மம் என்பது கிருஷ்ணனை ஆராதிப்பதே என்று விரும்பப்படுகிறது.
யே ப்ராஹ்மணா வைஷ்ணவாஶ்ச ஸ்வதந்த்ராஃ பரமம் பதம்
வைஷ்ணவர்களாகவும் சுதந்திரமாகவும் இருக்கும் பிராமணர்கள் பரம பதத்தை அடைகிறார்கள்.
வர்ணாநாம் ப்ராஹ்மணாஃ ஶ்ரேஷ்டாஃ ஸாதவோ வைஷ்ணவா யதி
சாதாரண வகைகளில் பிராமணர்கள் சிறந்தவர்கள்; அவர்கள் நல்லவைஷ்ணவர்களாக இருந்தால் மேலும் சிறந்தவர்கள்.
பரிபக்வா விபக்வா வா வைஷ்ணவாஃ ஸாதவஶ்ச தே
அவர்கள் முற்றிலும் வளர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், வளர்ச்சியடையாதவர்களாக இருந்தாலும், வைஷ்ணவரும் நல்லவரும் என்றால் அவர்கள் உண்மையில் உயர்ந்தவர்கள்.
யதா வஹ்நௌ ஶுஷ்கத்ரு'ணம் பஸ்மீபூதம் பவேத்ஸதா
எப்படி உலர்ந்த புல் எப்போதும் நெருப்பில் சாம்பலாகி விடுகிறதோ,
குருவக்த்ராத்விஷ்ணுமந்த்ரோ யஸ்ய கர்ணே ப்ரவேக்ஷ்யதி
குருவின் வாயிலாக விஷ்ணு மந்திரம் ஒருவரது காதில் சொல்கையில்,
பும்ஸாம் ஶதம் பித்ரூ'ணாம் ச ஶதம் மாதாமஹஸ்ய ச
அது தந்தை வழி நூறு முன்னோர்களையும், தாய் வழி நூறு முன்னோர்களையும் விடுவிக்கிறது.
கயாயாம் பிண்டதாநேந பிண்டதாஃ பிண்டபோஜிநம்
கயா நகரத்தில் பிண்டம் வழங்குபவரும், பிண்டம் பெற்றவரும், பிண்டம் உண்ணுபவரும்—
மந்த்ரக்ரஹணமாத்ரேண ஜீவந்முக்தோ பவேந்நரஃ
மந்திரத்தை ஏற்கும் தருணத்தில் மனிதன் உயிரோடு இருந்தபடியே விடுதலை பெறுகிறான்.
புநந்த்யேவ ஹி தீர்தாநி கங்காதீநி ச பாரதே
இந்த பாரத தேசத்தில் கங்கை முதலான தீர்த்தங்கள் உண்மையில் புனிதமாக்குகின்றன.
பாபாநி பாபிநாம் தீர்தே யாவந்தி ப்ரபவந்தி ச 2.60.
பாவிகள் தீர்த்தங்களில் எவ்வளவு பாவங்களைச் செய்கிறார்களோ, அவ்வளவு பாவங்கள்—
க்ரு'ஷ்ணமந்த்ரோபாஸகாநாம் ரஜஸா பாதபத்மயோஃ
கிருஷ்ண மந்திரத்தை உபாசனை செய்யும்வர்களின் பாத தூசியில்
வாயுஶ்ச பவநோ வஹ்நிஃ ஸூர்ய்யஃ ஸர்வம் புநாதி ச
காற்றும், வாயுவும், நெருப்பும், சூரியனும்—இவை அனைத்தும் புனிதம் செய்கின்றன.