மதர்த்தாம்கஸ்வரூபா த்வம் ந மத்பிந்நா ஸ்வரூபதஃ 2.48.
நீ என் அரை உடலாக உள்ளாய்; உண்மையில் நீ என்னிடம் வேறுபட்டவள் அல்ல.
மதிஷ்டதேவகாந்தாயா ராதாயாஶ்சரிதம் ஸதி
என் விருப்பத் தெய்வத்தின் பிரியமான ராதையின் செயல்கள் உண்மையாய் உள்ளன.
ஜாநாமி ததஹம் துர்கே ஸர்வம் பூர்வாபரம் வரம்
துர்கே, கடந்ததும் வருங்காலமும் எல்லாவற்றையும் நான் நன்கு அறிவேன்.
ந தத்ஸநத்குமாரஶ்ச ந ச தர்மஃ ஸநாதநஃ
அதை சனத்குமாரனும், என்றும் நிலைத்த தர்மமும் அறியாது.
மத்தோ பலவதீ த்வம் ச ப்ராணாம்ஸ்த்யக்தும் ஸமுத்யதா
துர்கே, நீ என்னைவிட வலிமையானவள்; உயிரை விட்டுவிடத் தயாராக இருக்கிறாய்.
ஶ்ரு'ணு துர்கே ப்ரவக்ஷ்யாமி ரஹஸ்யம் பரமாத்புதம்
துர்கே, கேள்; நான் உனக்கு மிக அதிசயமான ஒரு ரகசியத்தைச் சொல்கிறேன்.
புரா வ்ரு'ந்தாவநே ரம்யே கோலோகே ராஸமண்டலே
முன்னொரு காலத்தில் அழகான வ்ருந்தாவனத்தில், கோலோகத்தில், ராசவட்டத்தில்—
ரத்நஸிம்ஹாஸநே ரம்யே தஸ்தௌ தத்ர ஜகத்பதிஃ
அங்கு ஒளிரும் மணிமய ஆசனத்தில் உலகத்தின் ஆண்டவன் அமர்ந்திருந்தான்.
ரிரம்ஸோஸ்தஸ்ய ஜகதாம் பத்யுஸ்தந்மல்லிகாவநே
உலகங்களின் ஆண்டவன், அந்த மல்லிகை தோட்டத்தில் மகிழ்ச்சி நாடி இருந்தான்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே துர்கே த்விதாரூபோ பபூவ ஸஃ
அந்த நேரத்தில், துர்கே, அவன் இரு உருவம் கொண்டவனாக ஆனான்.
பபூவ ரமணீ ரம்யா ராஸேஶா ரமணோத்ஸுகா 2.48.
அங்கு ஒரு அழகான பெண் தோன்றினாள்; ராசவட்டத்தின் தலைவி, மகிழ்ச்சிக்காக ஆவலுடன் இருந்தாள்.
வஹ்நிஶுத்தாம்ஶுகாதாநா கோடிபூர்ணஶஶிப்ரபா
அவள் நெருப்பில் தூய்மை பெற்ற ஆடைகள் அணிந்தவள்; கோடி முழு சந்திரனுக்கு ஒப்பான ஒளியுடன் இருந்தாள்.
ஸஸ்மிதா ஸுததீ ஶுத்தா ஶரத்பத்மநிபாநநா
அவள் புன்னகையுடன், அழகான பற்களுடன், தூய்மையானவள்; முகம் அகில்காலத்து தாமரைப்பூவுக்கு ஒப்பாக இருந்தது.
ரத்நமாலாம் ச தததீ க்ரீஷ்மஸூர்ய்யஸமப்ரபாம்
அவள் மணிமாலை அணிந்தவள்; கோடை வெயில்போல் பிரகாசமாக இருந்தாள்.
ஸம்யுக்தம் வர்துலோத்தும்கம் ஸுமேரு கிரிஸந்நிபம்
அவளது மார்பம் முழுமையாக, வட்டமாக, உயரமாக, சுமேரு மலையைப் போல் இருந்தது.
மாம்கல்யம் மம்கலார்ஹம் ச ஸ்தநயுக்மம் ச பிப்ரதீ
அவள் மங்களகரமான, வழிபடத்தக்க இரட்டை மார்பை உடையவள்.
காமாதுரஃ ஸஸ்மிதாம் தாம் ததர்ஶ ரஸிகேஶ்வரஃ
இன்பத்தின் ஆண்டவன், ஆசையில் மூழ்கி, புன்னகை பூத்த ராதையை பார்த்தான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா சைநம் ஸுகாந்தம் ச ஸா ததார ஹரேஃ புரஃ
அவனை, அழகாக நிற்கும் கிருஷ்ணனை பார்த்த ராதை, ஹரியின் முன் நின்றாள்.
ராதா பஜதி தம் க்ரு'ஷ்ணம் ஸ ச தாம் ச பரஸ்பரம்
ராதை அந்த கிருஷ்ணனை வழிபடுகிறாள்; கிருஷ்ணனும் அவளை, இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் ஆராதிக்கிறார்கள்.
பவநம் தாவநம் ராஸே ஸ்மரத்யாலிம்கநம் ஜபந்
ராசத்தில், இருவரும் சேர்ந்து வாழ்ந்ததும், ஓடியதும், அன்பாக அணைத்ததும், அவன் மனதில் ஒலிக்கிறது.
ராஶப்தோச்சாரணாத்பக்தோ ராதி முக்திம் ஸுதுர்லபாம் ।। 2.48.
'ராச' என்ற சொல்லை உச்சரிப்பதால், பக்தன் மிக அரிதான முக்தியை அடைகிறான்.
க்ரு'ஷ்ணவாமாம்ஶஸம்பூதா ராதா ராஸேஶ்வரீ புரா
கிருஷ்ணனின் இடப்பக்கத்திலிருந்து, ராதை, ராசத்தின் தேவியாக தோன்றினாள்.
ரா இத்யாதாநவசநோ தா ச நிர்வாணவாசகஃ
'ரா' என்பது கொடுப்பதைக் குறிக்கும் எழுத்து; 'தா' என்பது விடுதலைக்கான குறியீடு.
பபூவ கோபீஸம்கஶ்ச ராதாயா லோமகூபதஃ
ராதையின் உடலிலுள்ள ரோமக் கூரையிலிருந்து, கோபிகள் எல்லோரும் தோன்றினார்கள்.
ராதாவாமாம்ஶபாகேந மஹாலக்ஷ்மீர்பபூவ ஸா
ராதையின் இடப்பகுதியிலிருந்து, மகாலட்சுமி உருவானாள்.
சதுர்புஜஸ்ய ஸா பத்நீ தேவீ வைகுண்டவாஸிநீ
நான்கு கரங்களுடைய ஆண்டவனின் மனைவியும், வைகுண்டத்தில் வாழும் தேவியும் அவளே.
ததம்ஶா மர்த்யலக்ஷ்மீஶ்ச க்ரு'ஹிணாம் ச க்ரு'ஹே க்ரு'ஹே
அவளது பகுதியிலிருந்து, இந்த உலகில் வீடுகளில் வீடுகளில் வாழும் லட்சுமிகள் தோன்றினார்கள்.
ஸ்வயம் ராதா க்ரு'ஷ்ணபத்நீ க்ரு'ஷ்ணவக்ஷஃஸ்தலஸ்திதா
ராதைதான் கிருஷ்ணனின் மனைவி; கிருஷ்ணனின் மார்பில் நிலைபெற்றவள்.
ஆப்ரஹ்மஸ்தம்பபர்யந்தம் ஸர்வம் மித்யைவ பார்வதி
பிரம்மாவிலிருந்து ஒரு புல்வெட்டுக்கேட்டும், எல்லாம் உண்மையில் பொய்தான், பார்வதி.
பரம் ப்ரதாநம் பரமம் பரமாத்மாநமீஶ்வரம்
அந்த உயர்ந்த தத்துவம், பரமன், பரமாத்மா, ஈச்வரன்—