தேஜஸ்வீ ச தபஸ்வீ ச யஶஸ்வீ ச குணாந்விதஃ
'அவன் ஒளிவீசும், தவசில் நிலைத்தவன், புகழ் பெற்றவன், நல்ல பண்புகள் கொண்டவன்.'
ஸ ச புத்ரோ விஷ்ணுபக்தோ தார்மிகஃ குலமுத்தரேத்
'அந்த மகன் விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபடுவான், தர்மத்தைப் பின்பற்றுவான், குடும்பத்தை உயர்த்துவான்.'
பதிவ்ரதா ஸுஶீலா யா ஸப்ரியா ப்ரியவாதிநீ
கணவரிடம் முழுமையாக நம்பிக்கை கொண்டவள், நல்லொழுக்கமுள்ளவள், கணவனுக்கு மிகவும் பிடித்தவள், இனிமையாக பேசும் பெண்,
ஹரிபக்திப்ரதோ பந்துஸ்ததிஷ்டம் யத்ஸுகப்ரதம்
ஹரிக்கு பக்தியை அளிப்பவள், நண்பராக இருப்பவள், அவள் அருகில் இருப்பதால் மகிழ்ச்சி தருபவள்,
ஸா கர்பதாரிணீ யா ச கர்பவாஸவிமோசிநீ
கருவை சுமக்கும் பெண், குழந்தையை கருவிலிருந்து வெளியில் கொண்டு வருபவள்,
குருஶ்ச ஜ்ஞாநதாதா ச தஜ்ஜ்ஞாநம் க்ரு'ஷ்ணபாவநம்
ஆசிரியராக இருந்து அறிவை வழங்குபவர், அந்த அறிவு கிருஷ்ணனை நினைக்கும் அறிவாகும்,
ஆவிர்பூதம் திரோபூதம் கிம் வா ஜ்ஞாநம் ததந்யதஃ 2.46.
அந்த அறிவு தோன்றினாலும் மறைந்தாலும், அல்லது வேறு விதமாக இருந்தாலும், அது மற்ற அறிவுகளிலிருந்து வேறுபட்டதாகும்.
தத்த்வாநாம் ஸாரபூதம் ச ஹரேரந்யத்விடம்பநம்
உண்மையின் சாரம் என்னவென்றால், ஹரியைவிட்டு வேறு எதுவும் உண்மையல்ல, வெறும் போலி மாத்திரமே.
ஜ்ஞாநாத்ப்ரமுச்யதே பந்தாத்ஸ ரிபுர்யோ ஹி பந்ததஃ
அறிவால் பந்தத்திலிருந்து விடுபட முடியும்; அந்த எதிரி தான் பந்தத்தை கொடுப்பவன்.
ஸ ரிபுஃ ஶிஷ்யகாதீ ச யதோ பந்தாந்ந மோசயேத்
அந்த எதிரி சீடர்களை அழிப்பவன்; ஏனெனில் அவன் பந்தத்திலிருந்து விடுவிப்பதில்லை.
ந மோசயேத்யஃ ஸ கதம் குருஸ்தாதோ ஹி பாந்தவஃ
யார் விடுதலை செய்யவில்லை, அவர் எப்படி ஆசிரியர் அல்லது உண்மையான நண்பர் எனலாம்?
ந தர்ஶயேத்யஃ ஸ கதம் கீத்ரு'ஶோ பாந்தவோ ந்ரு'ணாம் நிர்மூலம் ச புராகர்ம பவேத்யத்ஸேவயா த்ருவம்
யார் வழி காட்டவில்லை, அவர் மனிதர்களுக்கு எப்படி நண்பர் எனக் கூறலாம்? சேவை செய்தால் பழைய கர்மா வேரற்றதாகி நிச்சயமாக அழிகிறது.
மயா சலேந த்வம் த்யக்தா தோஷம் மே க்ஷம்யதாம் ப்ரியே
நான் வஞ்சகத்தால் உன்னை விட்டு விலகினேன்; என் தவறை மன்னித்துவிடு, என் பிரியமானவளே.
புஷ்கரே தபஸே யாமி கச்ச தேவி யதாஸுகம்
நான் புஷ்கரத்திற்கு தவம் செய்யப் போகிறேன்; தேவியே, நீ விருப்பப்படி செல்லலாம்.
தநாதிஷு ஸ்த்ரியாம் ப்ரீதிஃ ப்ரவ்ரு'த்திபதகாமிநாம்
பெண்கள் செல்வம் முதலானவற்றில் கொண்ட பாசம், அவர்களின் விருப்பப்படி செல்கிறது.
ஜரத்காருவசஃ ஶ்ருத்வா மநஸா ஶோககாதரா
ஜரத்காருவின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவள் மனதில் துக்கம் நிறைந்தாள்.
மநஸோவாச யத்ர ஸ்மராமி த்வாம் பந்தோ தத்ர மாமாகமிஷ்யஸி।।2.46.
அவள் மனதில் பேசினாள்: நண்பனே, நான் எங்கு உன்னை நினைத்தாலும், நீ அங்கே எனக்கு வருவாய்.
பந்துபேதஃ க்லேஶதமஃ புத்ரபேதஸ்ததஃ பரஃ
உறவினர்களிடையே பிளவு மிகுந்த துயரத்தை தரும்; மகன்களில் பிளவு அதைவிட அதிகமானது.
பதிஃ பதிவ்ரதாநாம் ச ஶதபுத்ராதிகஃ ப்ரியஃ
பதிவிரதைகளுக்கு கணவர் நூறு மகன்களைவிடப் பெரிதும் பிரியமானவர்.
புத்ரே யதைகபுத்ராணாம் வைஷ்ணவாநாம் யதா ஹரௌ
ஒரே ஒரு மகன் உள்ளவர்களுக்கு மகன் எப்படி முக்கியமோ, வைஷ்ணவர்களுக்கு ஹரி அப்படியே உயர்ந்தவன்.
க்ஷுதிதாநாம் யதாऽந்நே ச காமுகாநாம் யதா ஸ்த்ரியாம்
பசிக்காரருக்கு உணவு எப்படியோ, ஆசையுள்ளவர்களுக்கு பெண் எப்படியோ,
விதுஷாம் ச யதா ஶாஸ்த்ரே வணிஜ்யே வணிஜாம் யதா
அறிவாளிகளுக்கு வேதம் எப்படியோ, வியாபாரிகளுக்கு வியாபாரம் எப்படியோ,
இத்யுக்த்வா மநஸா தேவீ பபாத ஸ்வாமிநஃ பதே
இவ்வாறு கூறி, தேவியார் மனதினால் கணவரின் பாதத்தில் விழுந்தாள்.
நேத்ரோதகேந மநஸாம் ஸ்நாபயாமாஸ தாம் முநிஃ
முனிவர் கண்களில் இருந்து வந்த கண்ணீரால் அவளது மனதை குளிர்வித்தார்.
ததா ஜ்ஞாநேந தௌ த்வௌ ச விஶோகௌ ச பபூவதுஃ
அப்போது ஞானத்தின் மூலம் இருவரும் துயரமின்றி ஆனார்கள்.
ஜகாம தபஸே விப்ரஃ ஸ காந்தாம் ஸுப்ரபோத்ய ச
அன்புக்குரியவளை நன்றாக விழிப்பித்துவிட்டு, அந்த முனிவர் தவம் செய்ய சென்றார்.
பார்வதீ போதயாமாஸ மநஸாம் ஶோககர்ஶிதாம் 2.46.
பார்வதி துக்கத்தில் அழுந்திய மனதை விழிப்பித்தாள்.
ஸுப்ரஶஸ்தே திநே ஸாத்வீ ஸுஷுவே மங்கலே க்ஷணே
ஒரு நல்ல நாளில், மங்களமான நேரத்தில், அந்த நல்லவள் குழந்தை பெற்றாள்.
கர்பஸ்திதோ மஹாஜ்ஞாநம் ஶ்ருத்வா ஶங்கரவக்த்ரதஃ
கருவில் இருக்கும்போதே, அவன் சங்கரனின் வாயிலிருந்து பெரிய ஞானத்தை கேட்டான்.
ஜாதகம் காரயாமாஸ வாசயாமாஸ மம்கலம்
பிறப்புக்கான சடங்குகள் நடத்தப்பட்டு, மங்கள பாடல்கள் பாடப்பட்டன.