ப்ரஹ்மாதிஸ்தம்பபர்ய்யந்தம் ஸர்வம் மித்யைவ கேவலம்
பிரம்மாவிலிருந்து ஒரு புல்வெட்டுக்கூட எல்லாம் உண்மையில் பொய்தான்.
அதீவ ஸுகதம் ஸாரம் புக்திதம் முக்திதம் பரம்
அது மிகுந்த ஆனந்தத்தையும், எல்லா இன்பத்தையும், உயர்ந்த விடுதலையையும் தரும் சாரம்.
யோகிநாமபி ஸித்தாநாம் யதீநாம் ச தபஸ்விநாம்
யோகிகள், சித்தர்கள், யதிகள், தவம் செய்யும் அனைவருக்கும் கூட,
பஸ்மஸாச்ச பவேத்பாபம் யதுபஸ்பர்ஶமாத்ரதஃ
பொடி தொடும் பொழுதே பாவம் அழிந்துவிடும்.
ததோ ரோகா ஹி வேபந்தே பாபாநி ச பயாநி ச
அதனால் நோய்கள் நடுங்கும்; பாவங்களும் பயங்களும் கூட அஞ்சி ஓடுகின்றன.
தாவந்நிபத்தஃ ஸம்ஸாரே காராகாரே விதேர்ஜநஃ
ஒருவன் விதியின் சிறைபோன்ற இந்த உலக வாழ்வில் கட்டப்பட்டிருக்கும் வரை,
க்ரு'தகர்மௌகபோகாக்யநிகடச்சேதகாரணம்
செய்த கர்மங்களும் அனுபவங்களும் எனும் சங்கிலிகளை வெட்டும் காரணம் இதுவே.
கோலோகமார்கஸோபாநம் நிஸ்தாரே பீஜகாரணம் 2.36.
கோலோக பாதைக்கு ஏறும் படிக்கட்டும், விடுதலையின் விதையும் இதுவே.
ஸாரம் ச ஸர்வதபஸாம் யோவாநாம் ஸாதநம் ததா
அனைத்து தவங்களின் சாரமும், இளம் வயதினருக்கான சாதனையும் இதுவே.
தாநாநாம் தீர்தஶௌசாநாம் யஜ்ஞாதீநாம் புரந்தர
தானங்கள், தீர்த்த स्नானங்கள், யாகங்கள் போன்றவற்றில், புரந்தரா,
பும்ஸாம் லக்ஷம் பித்ரூ'ணாம் ச ஶதம் மாதாமஹஸ்ய ச
மனிதர்களுக்கு ஒரு இலட்சம்; பிதர்களுக்கு நூறு; தாய்தந்தையின் தந்தைக்கு,
ஸஹோதரம் கலத்ரம் ச வக்தும் ஶிஷ்யம் ச கிங்கரம்
சகோதரன், மனைவி, சீடன், பணியாளர் ஆகியோரை,
ஸ்வாத்மாநம் ச ஸதீர்த்யம் ச குருபத்நீம் குரோஃ ஸுதம்
தனது சொந்த ஆவி, யாத்திரை நண்பன், குருவின் மனைவி, குருவின் மகன்,
மந்த்ரக்ரஹணமாத்ரேண ஜீவந்முக்தோ பவேந்நரஃ
மந்திரம் பெற்றுக்கொள்வதாலேயே மனிதன் உயிரோடு விடுதலை பெறுகிறான்.
அநேகஜந்மபர்ய்யந்தம் தீக்ஷாஹீநோ பவேந்நரஃ
தீட்சை இல்லாமல் மனிதன் எண்ணற்ற பிறவிகளிலும் அதேபடி தொடர்கிறான்.
ஸப்தஜந்மஸு தேவாநாம் க்ரு'த்வா ஸேவாம் ஸ்வகர்மதஃ
தனது கர்மப்படி ஏழு பிறவிகளுக்கு தேவதைகளை சேவித்து,
ஜந்மத்ரயம் பாஸ்கரம் ச ஸேவித்வா மாநவஃ ஶுசிஃ
மூன்று பிறவிகளாக சூரியனை சேவித்து வந்த மனிதன் தூய்மையானவராகிறார்.
ஜந்மத்ரயம் தம் நிஷேவ்ய நிர்விக்நஶ்ச பவேந்நரஃ 2.36.
அவரை மூன்று பிறவிகளாக அர்ப்பணித்து வந்தால், மனிதன் தடை இல்லாமல் வாழ்கிறான்.
ததா ஜ்ஞாநப்ரதீபேந ஸமாலோச்ய மஹாமதிஃ
அப்போது ஞானத்தின் விளக்கை ஏந்தி, பெரிய அறிவாளி சிந்திக்கிறார்.
ப்ரக்ரு'திம் விஷ்ணுமாயாம் ச துர்காம் துர்கதிநாஶிநீம்
அவர் இயற்கையை, விஷ்ணுவின் மாயையை, துர்க்கையை — துன்பங்களை நீக்கும் தேவியை — மனதில் கொண்டு ஆராய்கிறார்.
வாணீரூபாம் ச பத்மாம் ச பத்ராம் க்ரு'ஷ்ணப்ரியாத்மிகாம்
வாணியின் வடிவான சரஸ்வதியை, பத்மாவாகிய லட்சுமியை, பத்திரையை, கிருஷ்ணனுக்கு மிகவும் பிடித்த ஆன்மாவை அவர் சிந்திக்கிறார்.
தத்ப்ரஸாதாத்பவேஜ்ஜ்ஞாநீ ஜ்ஞாநாநந்தம் ததா பஜேத்
அவளுடைய அருளால் ஒருவர் ஞானம் பெறுகிறார்; பின்னர் ஞான ஆனந்தத்தை அடைகிறார்.
ஶிவம் ஶிவஸ்வரூபம் ச ஶிவதம் ஶிவகாரணம்
அவர் சிவனை, மங்களத்தின் உருவை, மங்களம் தருபவரையும், அதன் காரணத்தையும் மனதில் கொண்டு தியானிக்கிறார்.
ஸுகதம் மோக்ஷதம் சைவ தாதாரம் ஸர்வஸம்பதாம்
இன்பத்தையும், விடுதலையையும் தருபவராகவும், எல்லா செல்வங்களையும் வழங்குபவராகவும் அவர் இருக்கிறார்.
இந்த்ரத்வம் ச மநுத்வம் ச தாதும் ஶக்தம் ச லீலயா
இந்திரனாகவும், மனுவாகவும் ஆக்கும் சக்தி அவருக்கு விளையாட்டாகவே உள்ளது.
ஜந்மத்ரயம் தமாராத்ய சாஶுதோஷப்ரஸாததஃ
அவரை மூன்று பிறவிகளாக வழிபட்டு, எளிதில் கிடைக்கும் அருளால்,
வரதஸ்ய வரேணைவ ஹரிபக்திம் லபேத்த்ருவம்
வரங்களை வழங்குபவரின் அருளால், ஒருவர் உறுதியாக ஹரிக்கு பக்தி பெறுகிறார்.
நிர்ம்மலஜ்ஞாநதீபேந ப்ரதீப்தேந ச தத்த்வவித் 2.36.
தூய ஞான விளக்கு எரிகையில், உண்மை அறிந்தவர் பிரகாசிக்கிறார்.
தயாநிதேஃ ப்ரஸாதேந நிர்மலஜ்ஞாநமாலபேத் ௧௧! யத்ர தேஹே லபேந்மந்த்ரம் தத்தேஹாவதி பாரதே
கருணை கடலின் அருளால் தூய ஞானம் கிடைக்கிறது; எந்த உடலில் மந்திரம் கிடைக்கிறதோ, அந்த உடலில் பாரத நாட்டில் வாழ்கிறான்.
தத்பாஞ்சபௌதிகம் த்யக்த்வா பிப்ரு'யாத்திவ்யரூபகம்
அந்த ஐந்து மூலப்பொருளால் ஆன உடலை விட்டுவிட்டு, தெய்வீக உருவை எடுக்கிறார்.