பபூவ ஸா முநிஶ்ரேஷ்ட கம்கா நாராயணப்ரியா
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, நாராயணனுக்கு பிரியமான அந்த கங்கை இப்படிப் பிறந்தாள்.
புரா பபூவ கோலோகே ஸா கம்கா த்ரவரூபிணீ
முன்பே கோலோகத்தில் அந்த கங்கை திரவமாக இருந்தாள்.
த்ரவாதிஷ்டாத்ரு'ரூபா யா ரூபேணாப்ரதிமா புவி
திரவங்களுக்கு தலைவியாக இருப்பவள், பூமியில் ஒப்பில்லாத அழகை உடையவள்.
ஶரந்மத்யாஹ்நபத்மாஸ்யா ஸஸ்மிதா ஸுமநோஹரா
அவளது முகம் அகிலத்தில் பகல்பொழுது咲ும் தாமரைப்பூ போல, புன்னகையுடன் மிகவும் அழகாக உள்ளது.
ஸ்நிக்தப்ரபாऽதிஸுஸ்நிக்தா ஶுத்தஸத்த்வஸ்வரூபிணீ 2.11.
அவளது ஒளி மென்மையானதும் மிகுந்த பிரகாசமுடையதும், தூய சத்த்வம் நிறைந்தவளாக இருக்கிறாள்.
பீநோந்நதம் ஸுகடிநம் ஸ்தநயுக்மம் ஸுவர்துலம்
அவளது மார்பகங்கள் நிறைந்ததும் உயர்ந்ததும் உறுதியானதும், அழகாக வட்டமாக உள்ளன.
வக்ரிமம் கபரீபாரம் மாலதீமால்யஸம்யுதம்
அவளது அலைபாயும் கூந்தல் மல்லிகைமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.
கஸ்தூரீபத்ரிகாயுக்தம் கண்டயுக்மம் மநோஹரம்
அவளது இரு கன்னங்கள் கஸ்தூரி புள்ளிகளால் அழகாக ஒளிர்கின்றன.
பக்வதாடிமபீஜாபதந்தபம்க்திஸமுஜ்ஜ்வலா
அவளது பற்கள் பசுமை அடைந்த மாதுளம்பழ விதைகளைப் போல் பிரகாசமாக உள்ளன.
ஸா ஸகாமா க்ரு'ஷ்ணபார்ஶ்வே ஸமுத்தஸ்தே ஸுலஜ்ஜிதா
ஆசையுடன், அவள் வெட்கத்துடன் கிருஷ்ணரின் அருகில் எழுந்து நின்றாள்.
மூர்ச்சிதா ப்ரபுரூபேண புலகாங்கிதவிக்ரஹா
அவள் உணர்வு இழந்தவளாக, ஆனந்தத்தின் சின்னங்கள் தோற்றத்தில் ஒளிர்ந்தாள்.
கோபீத்ரிம்ஶத்கோடியுக்தா கோடிசந்த்ரஸமப்ரபா
முப்பது கோடி கோபிகளுடன் சூழப்பட்டு, கோடி சந்திரன்கள் போல பிரகாசமாயிருந்தாள்.
ஶ்வேதசம்பகவர்ணாபா மத்தவாரணகாமிநீ
அவளது ஒளி வெள்ளை செம்பகப்பூவைக் போலவும், அவள் நடையால் மதமான யானையைப் போல் அழகாக அசைந்தாள்.
மாணிக்யகசிதம் ஹாரமமூல்யம் வஹ்நிஶௌசகம் 2.11.
மாணிக்கம் பதிக்கப்பட்ட, மதிப்பிட முடியாத, தீயைப் போல தூய்மையான மாலை அவள் அணிந்திருந்தாள்.
ஸ்தலபத்மப்ரபாஜுஷ்டம் கோமலம் ச ஸுரஞ்ஜிதம்
அவளது பாதங்களில் தாமரைப்பூவின் ஒளி வீச, அவை மென்மையாகவும், தேவர்களை மகிழ்விப்பதாகவும் இருந்தன.
ரத்நேந்த்ரராஜகசிதவிமாநாதவருஹ்ய ச
முத்து முதலிய ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட விண்ணக மாளிகையிலிருந்து அவள் இறங்கினாள்.
கஸ்தூரீபிந்துதிலகம் சந்தநேந்துஸமந்விதம்
அவள் முகத்தில் கஸ்தூரி புள்ளி, சந்தனமும் சந்திரனைப் போல் வெள்ளை சின்னமும் இருந்தது.
தததீ பாலமத்யே ச ஸீமந்தாதஸ்ததுஜ்ஜ்வலம்
அந்த சின்னம் அவள் நெற்றியின் நடுவில், சீமந்தத்துக்கு கீழே பிரகாசமாகத் திகழ்ந்தது.
ஸுசாருகபரீபாரம் கம்பயந்தீ ச கம்பிதா
அவளது அழகான, அடர்த்தியான கூந்தல் அசைந்தது; அவளும் அதேபோல் நடுங்கினாள்.
கத்வா தஸ்தௌ க்ரு'ஷ்ணபார்ஶ்வே ரத்நஸிம்ஹாஸநே வரே
அவள் சென்று, ரத்தினங்களால் ஆன சிறந்த சிங்காசனத்தில் கிருஷ்ணரின் பக்கத்தில் நின்றாள்.
தாம் ச த்ரு'ஷ்ட்வா ஸமுத்தஸ்தௌ க்ரு'ஷ்ணஃ ஸாதரமச்யுதஃ
அவளைப் பார்த்த கிருஷ்ணர், தவறாதவராக, மரியாதையுடன் எழுந்தார்.
ப்ரணேமுரபி ஸம்த்ரஸ்தா கோபா நம்ராத்மகந்தராஃ
பயந்த கோபர்கள், தங்கள் கழுத்தை வளைத்து, பணிவுடன் வணங்கினார்கள்.
உத்தாய கம்கா ஸஹஸா ஸம்பாஷாம் ச சகார ஸா
கங்கை விரைவாக எழுந்து பேசத் தொடங்கினாள்.
நம்ரபாவஸ்திதா த்ரஸ்தா ஶுஷ்ககண்டௌஷ்டதாலுகா 2.11.
அவள் பயத்துடன், பணிவாக நின்றாள்; அவளது தொண்டை, உதடு, நாக்கு எல்லாம் உலர்ந்திருந்தன.
தத்த்ரு'த்பத்மே ஸ்திதஃ க்ரு'ஷ்ணோ பீதாயை சாபயம் ததௌ
பத்மத்தில் அமர்ந்திருந்த கிருஷ்ணர், பயந்தவளுக்கு அஞ்சாமை அருளினார்.
ஊர்த்வம் ஸிம்ஹாஸநஸ்தாம் ச ராதாம் கங்கா ததர்ஶ ஸா
அப்போது கங்கை, சிங்காசனத்தில் மேலே அமர்ந்திருந்த ராதையைப் பார்த்தாள்.
அஸம்க்யப்ரஹ்மணாமாத்யாம் சாதிஸ்ரு'ஷ்டிம் ஸநாதநீம்
எண்ணமுடியாத பிரம்மாக்களுக்கு ஆதியாகவும், எல்லா படைப்புகளுக்கும் ஆதியாய் நிலைத்தவளாகவும் இருந்தவளை அவள் கண்டாள்.
விஶ்வவ்ரு'ந்தே நிருபமாம் ரூபேண ச குணேந ச
உலகில் உள்ள எல்லா கூட்டங்களிலும், வடிவிலும், குணத்திலும் ஒப்பில்லாதவளாக இருந்தாள்.
ஶுபாம் ஸுபத்ராம் ஸுபகாம் ஸ்வாமிஸௌபாக்யஸம்யுதாம்
அவள் மங்களமானவள், சுபத்ரை, அதிர்ஷ்டசாலி, தன் கணவரின் பாக்கியத்துடன் கூடியவள்.
க்ரு'ஷ்ணார்த்தாங்கீ க்ரு'ஷ்ணஸமாம் தேஜஸா வயஸா த்விஷா
கிருஷ்ணனின் உடலின் பாதியாக இருந்தவள், ஒளியில், இளமையில், அழகில் கிருஷ்ணனுக்கு சமமானவள்.