ப்ரஹ்மஹத்யாஸமம் பாபமிஹ வை லபதே த்ருவம்
இவை செய்தவர், பிராமணனை கொல்வதற்கு சமமான பாவத்தை நிச்சயம் அடைவார்.
யஜ்ஞம் க்ரு'த்வா து யோ பூமிம் க்ஷீரேண நஹி ஸிஞ்சதி
யார் யாகம் செய்து, நிலத்தில் பாலை ஊற்றாமல் விடுகிறாரோ—
பூகம்பே க்ரஹணே யோ ஹி கரோதி கநநம் புவஃ
பூமியில் நிலநடுக்கம் அல்லது கிரகணம் நேரும் போது யார் தோண்டுகிறாரோ,
ஹரேரூரௌ ச யா ஜாதா ஸா சோர்வீ பரிகீர்த்திதா 2.9.
ஹரியின் தொடைகளிலிருந்து பிறந்தவள் உர்வி என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.
இஜ்யா ச யாகபரணாத்க்ஷோணீ க்ஷீணா லயே ச யா
யாகம் மற்றும் பூஜைகளால் குறையும் பூமி, மேலும் உலகம் அழியும் போது அதில் கலந்துவிடும் நிலம்,
காஶ்யபீ கஶ்யபஸ்யேயமசலா ஸ்திதிரூபதஃ
இவள் காச்யபனின் மகளாகவும், அசையாத நிலையாகவும் இருக்கிறாள்.
ப்ரு'த்வீ ப்ரு'துககந்யாத்வாத்விஸ்த்ரு'தத்வாந்மஹீ முநே
பிரிதுவின் மகளாக இருப்பதால் இவளை ப்ரித்வி என்றும், பரந்த தன்மை காரணமாக மஹி என்றும், முனிவரே, அழைக்கப்படுகிறாள்.
நாரத உவாச கங்கோபாக்யாநமதுநா வத வேதவிதாம் வர
நாரதர் கூறினார்: வேதங்களை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே, இப்போது கங்கையின் கதையை சொல்லுங்கள்.
பாரதம் பாரதீஶா பாதாஜகாம ஸுரேஶ்வரீ
தேவர்களின் தேவியான கங்கை, பாரத நாட்டிற்கு பாரதீசரின் பாதங்களிலிருந்து வந்தாள்.
கதம் குத்ர யுகே கேந ப்ரார்திதா ப்ரேரிதா புரா
முன்பு எந்த யுகத்தில், எங்கே, யார் வேண்டி, யார் அனுப்பினார் என்பதைச் சொல்லுங்கள்.
ராஜராஜேஶ்வரஃ ஶ்ரீமந்ஸகரஃ ஸ்ரு'ர்ய்யவம்ஶஜஃ
அரசர்களின் அரசன், சூரிய வம்சத்தில் பிறந்த புகழ்பெற்ற சகரன்,
ஸத்யஸ்வரூபஃ ஸத்யேஷ்டஃ ஸத்யவாக்ஸத்யபாவநஃ
அவர் உண்மையின் உருவாகவும், உண்மையை விரும்புபவராகவும், உண்மை பேசுபவராகவும், உண்மையை எண்ணுபவராகவும் இருந்தார்.
ஏககந்யஶ்சைகபுத்ரோ பபூவ ஸுமநோஹரஃ
அவருக்கு ஒரு மனைவியும், ஒரு அழகான மகனும் இருந்தனர்.
அந்யா சாராதயாமாஸ ஶங்கரம் புத்ரகாமுகீ
மற்றொரு மனைவி, மகன் வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் சங்கரனை வழிபட்டாள்.
கதே ஶதாப்தே பூர்ணே ச மாம்ஸபிண்டம் ஸுஷாவ ஸா
நூறு ஆண்டுகள் கடந்தபின், அவள் ஒரு மாம்சக் கட்டியை பெற்றாள்.
ஶம்புர்ப்ராஹ்மணரூபேண தத்ஸமீபம் ஜகாம ஹ
அப்போது சம்பு, பிராமண வடிவத்தில் அவளிடம் வந்தார்.
ஸர்வே பபூவுஃ புத்ராஶ்ச மஹாபலபராக்ரமா 2.10.
அந்த மாம்சக் கட்டி பல பிள்ளைகளாகி, அவர்கள் எல்லாரும் பெரும் பலமும் வீரவுமுடையவர்களாக ஆனார்கள்.
கபிலர்ஷேஃ கோபத்ரு'ஷ்ட்யா பபூவுர்பஸ்மஸாச்ச தே
கபில முனிவரின் கோபக் கண் பார்வையால் அவர்கள் சாம்பலாகி விட்டார்கள்.
தபஶ்சகாராஸமம்ஜோ கங்காநயநகாரணாத்
அசமஞ்சன் கங்கையை கொண்டு வர வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தவம் செய்தான்.
திலீபஸ்தஸ்ய தநயோ கங்காநயநகாரணாத
அவனுடைய மகன் திலீபனும் கங்கையை கொண்டு வர வேண்டும் என்று தவம் செய்தான்.
அம்ஶுமாँஸ்தஸ்ய புத்ரஶ்ச கங்காநயநகாரணாத்
அம்சுமான் என்பவன் அவனுடைய மகன்; கங்கை வர வேண்டும் என்பதற்காக முயன்றான்.
பகீரதஸ்தஸ்ய புத்ரோ மஹாபாகவதஃ ஸுதீஃ
அவனுக்கு பகீரதன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவன் மிகுந்த பக்தியும் அறிவும் உடையவன்.
தபஃ க்ரு'த்வா லக்ஷவர்ஷம் கங்காநயநகாரணாத்
கங்கை வர வேண்டும் என்பதற்காக, பகீரதன் ஒரு இலட்சம் ஆண்டுகள் தவம் செய்தான்.
த்விபுஜம் முரலீஹஸ்தம் கிஶோரம் கோபவேஷகம்
அவன் இரண்டு கரங்களுடன், கையில் முரளி பிடித்து, கோபர் உடை அணிந்த இளவயது ஒருவனை கண்டான்.
ஸ்வேச்சாமயம் பரம் ப்ரஹ்ம பரிபூர்ணதமம் விபும்
அந்த பரம்பொருள், முழுமையாகவும், எல்லாம் ஆளும் சக்தியுடன், தானாகவே உருவெடுத்திருந்தது.
நிர்லிப்தம் ஸாக்ஷிரூபம் ச நிர்குணம் ப்ரக்ரு'தேஃ பரம்
அது எதிலும் கலந்ததல்ல, சாட்சி போல் இருந்தது, குணங்களைக் கடந்தது, இயற்கையை மீறியது.
வஹ்நிஶுத்தாம் ஶுகாதாநம் ரத்நபூஷணபூஷிதம் 2.10.
அது அக்னியில் தூய்மை பெற்றது, சுகனிடம் வைத்து, ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
லீலயா ச வரம் ப்ராப்ய வாஞ்சிதம் வம்ஶதாரகம்
அவன் தன் விளையாட்டால் விரும்பிய வரத்தைப் பெற்றான்; அது அந்த வம்சத்தை காப்பாற்றியது.
தம் ப்ரணம்ய ப்ரதஸ்தௌ ச தத்புரஃ ஸம்புடாஞ்ஜலிஃ குர்வதீம் ஸ்தவநம் திவ்யம் புலகாஞ்சிதவிக்ரஹாம்
அவனை வணங்கி, அவன் முன்னிலையில் கைகூப்பி, தெய்வீகமான புகழ்ச்சி பாடி, ஆனந்தத்தில் உடல் புளகிதமாக அவள் புறப்பட்டாள்.
ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பேசினார்: