பூமே பூமிபஸர்வஸ்வே பூமிபாலபராயணே
பூமியே, பூமியின் எல்லா செல்வங்களும் உன்னிடமே உள்ளன, பூமியை காப்பவர்களின் இறுதி அடைக்கலமாகவும் நீ இருக்கிறாய்.
இதம் ஸ்தோத்ரம் மஹாபுண்யம் தாம் ஸம்பூஜ்ய ச யஃ படேத்
இந்தப் பெரும் புண்ணியமான ஸ்தோத்திரத்தை, அவளை வணங்கி யார் படிப்பாரோ,
பூமிதாநக்ரு'தம் புண்யம் லபதே படநாஜ்ஜநஃ
அதைப் படிப்பதனால், ஒருவர் பூமி தானம் செய்த புண்ணியத்தை அடைவார்.
அம்புவீசீபூகநநாத்பாபாந்முச்யேத ஸ த்ருவம் 2.8.
நிச்சயமாக, தண்ணீர் அல்லது மண் தோண்டுவதால் ஏற்பட்ட பாவங்கள் நீங்கும்.
பரபூஶ்ராத்தஜாத்பாபாந்முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ
பிறருடைய நிலத்தில் ஸ்ராத்தம் செய்ததால் ஏற்பட்ட பாவங்கள் நிச்சயமாக நீங்கும்.
பாபேந முச்யதே ப்ராஜ்ஞஃ ஸ்தோத்ரஸ்ய படநாந்முநே
முனிவரே, இந்த ஸ்தோத்திரத்தைப் படிப்பதால் அறிவுள்ளவர்கள் பாவங்களில் இருந்து விடுபடுவார்கள்.
நாரத உவாச பரபூமௌ ஶ்ராத்தரூபம் கூபே குபதஜம் ததா
நாரதர் சொன்னார்: பிறருடைய நிலத்தில் ஸ்ராத்தம் செய்தல், கிணற்றில் செய்தல், அல்லது கிணற்றில் இருந்து எதுவும் எடுத்தல்,
அம்புவீசீபூகநநபீஜத்யாகஜமேவ ச
அல்லது தண்ணீர் அல்லது மண் தோண்டுவதால், அல்லது விதைகளை வீணாக்குவதால் ஏற்படும் பாவம்,
அந்யத்வா ப்ரு'திவீஜந்யம் பாபம் யத்ப்ரஶ்நதஃ பரம்
அல்லது பூமியிலிருந்து உண்டாகும் மற்ற எந்தக் கடும் பாவமாவது,
நாராயண உவாச ஸந்த்யாபூதாய விப்ராய ஸ யாயாத்விஷ்ணுமந்திரம்
நாராயணன் சொன்னார்: அந்தப் பாவம் தீர, அந்தப் பிராமணருக்காக சாயங்கால பூஜையால் தூய்மையடைந்து, விஷ்ணு கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும்.
பூமிம் ச ஸர்வஸஸ்யாட்யா ப்ராஹ்மணாய ததாதி யஃ
யார் எல்லா பயிர்களும் நிறைந்த நிலத்தை ஒரு பிராமணனுக்கு தருகிறாரோ,
க்ராமம் பூமிம் ச தாந்யம் ச யோ ததாத்யாததாதி யஃ
யார் கிராமம், நிலம் அல்லது தானியத்தை தருகிறாரோ அல்லது வாங்குகிறாரோ,
பூமிதாநம் ச தத்காலே யஃ ஸாதுஶ்சாநுமோததே
அந்த நேரத்தில் யார் நில தானத்தை ஒப்புக்கொள்கிறாரோ,
ஸ்வதத்தாம் பரதத்தாம் வா ப்ரஹ்மவ்ரு'த்திம் ஹரேத்து யஃ
தனது அல்லது பிறர் வழங்கிய பிராமணரின் வாழ்வாதாரத்தை யார் எடுத்துக்கொள்கிறாரோ,
தத்புத்ரபௌத்ரப்ரப்ரு'திர்பூமிஹீநஃ ஶ்ரியா ஹதஃ
தன் மகன்களும் பேரன்களும் உடன் நிலத்தை இழந்தவன், செல்வத்தையும் இழக்கிறான்.
கவாம் மார்கம் விநிஷ்க்ரு'ஷ்ய யஶ்ச ஸஸ்யம் ததாதி ஸஃ 2.9.
எவர் பசுக்களின் பாதையை அகற்றி அங்கு பயிரை கொடுக்கிறாரோ—
கோஷ்டம் தடாகம் நிஷ்க்ரு'ஷ்ய மார்கம் ஸஸ்யம் ததாதி யஃ
யார் பசுக்களின் களஞ்சியத்தையோ குளத்தையோ அகற்றி, பாதையையோ பயிரையோ கொடுக்கிறாரோ—
ந பஞ்சபிண்டமுத்த்ரு'த்ய ஸ்நாதி கூபே பரஸ்ய யஃ
யார், ஐந்து பிண்டம் செலுத்தாமல், பிறருடைய கிணற்றில் குளிக்கிறாரோ—
காமீ பூமௌ ச ரஹஸி பீஜத்யாகம் கரோதி யஃ
யார் ஆசையால், மறைவாக நிலத்தில் விதையை வீசுகிறாரோ—
அம்புவீச்யம்புகநநம் யஃ கரோதி ச மாநவஃ
யார், மனிதராக இருந்து, நீரில் அலை எழுப்பவோ, அல்லது நீர் தேடி தோண்டவோ செய்கிறாரோ—
பரகீயே லுப்தகூபே கூபம் மூடஃ கரோதி யஃ
யார், அறிவில்லாமல், பிறருடைய கைவிடப்பட்ட கிணற்றில் மீண்டும் கிணறு தோண்டுகிறாரோ—
பரகீயதடாகே ச பங்கமுத்த்ரு'த்ய சோத்ஸ்ரு'ஜேத்
யார், பிறருடைய குளத்தில் களிமண்ணை எடுத்துத் தூக்கி எறிகிறாரோ—
பிண்டம் பித்ரே பூதிபர்த்துர்ந ப்ரதாய ச மாநவஃ
யார் தந்தைக்கும் பித்ருக்களுக்கும் பிண்டம் வழங்காமல் விடுகிறாரோ—
பூமௌ தீபம் யோऽர்பயதி ஸோऽந்தஃ ஸப்தஸு ஜந்மஸு
யார் நிலத்தில் விளக்கை வைக்கிறாரோ, அவர் ஏழு பிறவிகளுக்கு குருடராகிறார்கள்.
முக்தாமாணிக்யஹீரம் ச ஸுவர்ணம் ச மணிம் ததா 2.9.
முத்து, மாணிக்கம், வைரம், தங்கம், மற்றும் ரத்தினங்கள்—
ஶிவலிங்கம் ஶிலாமர்ச்யாம் யஶ்சார்பயதி பூதலே
யார் சிவலிங்கமோ, வழிபட்ட கல்லோ நிலத்தில் வைக்கிறாரோ—
ஸூக்தம் மந்த்ரம் ஶிலாதோயம் புஷ்பம் ச துலஸீதலம்
வேதப்பாடல், மந்திரம், கல்லிலிருந்து எடுத்த நீர், பூவும் துளசியும்—
ஜபமாலாம் புஷ்பமாலாம் கர்பூரம் ரோசநாம் ததா
ஜபமாலை, பூமாலை, கற்பூரம், மற்றும் மஞ்சள் பூச்சு—
முநே சந்தநகாஷ்டம் ச ருத்ராக்ஷம் குஶமூலகம்
முனிவரே, சந்தன மரம், ருத்ராட்சம், அல்லது குச மூலமும்—
புஸ்தகம் யஜ்ஞஸூத்ரம் ச பூமௌ ஸம்ஸ்தாபயேத்து யஃ
யார் புத்தகமோ, யாகநூலோ நிலத்தில் வைக்கிறாரோ—