ஸ்தநயோர்யுக்மமூர்வோர்மே ஸுந்தரம் முகபம்கஜம்
அவளது இரு மார்பும், தொடைகளும், அழகிய தாமரைப்போல் முகமும்.
ஸ்த்ரீரஸஃ ஸுகஸாரஶ்ச முநீநாமபிவாஞ்சிதஃ
பெண்மையின் இனிமையும், ஆனந்தத்தின் சாரமும் முனிவர்கள் விரும்பும் பொருளாகும்.
தேவோ வா மாநவோ வாऽபி கந்தர்வோ வாऽத ராக்ஷஸஃ
தேவன், மனிதன், கந்தர்வன், அல்லது ராட்சசன் என்றாலும்,
ரஹஸ்யுபஸ்திதாம் காந்தாம் ந பஜேத்யோ ஜிதேந்த்ரியஃ
தன் உணர்வுகளை அடக்கி, தனிமையில் வந்த காதலியை அனுபவிக்காதவன்,
ஸத்யம் தஸ்யாஶ்ச வதபாக்தச்சாபேந ப்ரணஶ்யதி
அவளது ஏமாற்றத்தின் சாபத்தால் அவன் உண்மையில் அழிந்து போவான்.
யேந த்யக்தோபஸ்திதா தம் யதா பஶ்யதி பும்ஶ்சலீ
யாரை அவள் விட்டு விட்டாளோ, அந்த மனிதனை அவள் விருப்பப்படி பார்ப்பாள்.
பரம் ப்ரியம் ச ஸர்வேஷாம் ஜாரம் ஜாநாதி பும்ஶ்சலீ 4.30.
அந்த பெண், எல்லாவற்றிலும் மிக அதிகமாக தன் காதலனை நேசிப்பாள்.
பும்ஶ்சலீ ஹிம்ஸ்ரஜந்துப்யோ நவகாதிப்ய ஏவ ச
அந்த பெண் கொடிய விலங்குகளையும், புதிய கொலைகாரர்களையும் விட ஆபத்தானவள்.
த்யஜ த்யாநம் முநிஶ்ரேஷ்ட பும்க்ஷ்வேதம் தபஸஃ பலம்
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, தியானத்தை விட்டு விட்டு, தவத்தின் பலனை அனுபவியுங்கள்.
ஸ ரம்பாவசநம் ஶ்ருத்வா தாமுவாச பயாகுலஃ
ரம்பையின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவளிடம் பயத்தில் ஆழ்ந்து பேசினார்.
தேவல உவாச குலதர்மோசிதம் ஸத்யம் ப்ராஹ்மணாநாம் தபஸ்விநாம்
தேவலர் கூறினார்: பிராமணரும் தவம் செய்பவர்களும் குல மரபுக்கு ஏற்ற உண்மை இது.
தர்மோऽயம் யுக்தகாலே ச ஸ்வயோஷிதி ரதோ த்விஜஃ
சரியான நேரத்தில் தன் மனைவியுடன் மகிழும் இரண்டாம் பிறப்பை உடையவன் தான் தர்மம் செய்யும்வன்.
ப்ராஹ்மணஃ க்ஷத்ரியோ வைஶ்யோ யோ ரதஃ பரயோஷிதி
பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர் யாராவது பிறரது மனைவியுடன் மகிழ்ந்தால்,
க்ராஹ்யா சோபஸ்திதா ஸ்த்ரீ ச க்ரு'ஹிணா ந தபஸ்விநா
வீட்டுக்காரன் அருகில் உள்ள பெண்ணை ஏற்கலாம்; தவசிக்கு அது உரியது அல்ல.
ப்ரஹ்மா ஜகத்விதாதாऽபி ந விரக்தஃ கலத்ரவாந்
உலகை உருவாக்கும் பிரம்மாவும் தன் மனைவியிலிருந்து விலக முடியாதவரே.
ஸ்வபார்யாம் ச பரித்யஜ்ய யோ க்ரு'ஹ்ணாதி பரஸ்த்ரியம் 4.30.
தன் மனைவியை விட்டு, பிறரது மனைவியை ஏற்கும் மனிதன்,
புவி நாஸ்தி யஶோ யஸ்ய ஜீவநம் தஸ்ய நிஷ்பலம்
இந்த உலகில் அவனுக்கு புகழ் இல்லை; அவனது வாழ்வு பயனற்றது.
நிஷ்காமேந ச வ்ரு'த்தேந மயா கிம் தே ப்ரயோஜநம்
ஆசை இல்லாத முதியவரான என்னை உனக்கு என்ன பயன்?
இத்யேவம் வசநம் ஶ்ருத்வா சுகோபாப்ஸரஸாம் வரா
இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், அப்சரஸ்களில் சிறந்தவள் கோபமடைந்தாள்.
ரம்போவாச தபஃப்ரபாவாத்ஸஶ்ரீகஃ ஸுவேஷஃ ஸம்மதஃ ஸ்த்ரியாஃ
ரம்பா சொன்னாள்: உன் தவத்தின் வலிமையால் நீ ஒளிவீசும், அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டவளாகவும், பெண்களால் மதிக்கப்படுவதாகவும் இருக்கிறாய்.
த்வயா விநாऽந்யம் கம் யாமி கோ வாஸ்தி த்வத்பரஃ புமாந்
உன்னைத் தவிர வேறு யாரிடம் நான் செல்வேன்? உன்னைவிட மேலான ஆண் யார் இருக்கிறார்?
ஶீக்ரம் மாம் பஜ விப்ரேந்த்ர தக்தாம் காமாக்நிநா ஸதா
பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, விரைவாக என்னை ஏற்கவும்; நான் எப்போதும் காமத்தின் நெருப்பில் எரிகிறேன்.
ந சேச்சாபம் ப்ரதாஸ்யாமி வத வேதவிதாம் வர
நீ ஏற்கவில்லை என்றால், நான் சாபம் இடுவேன்—வேதங்களை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே, சொல்.
தக்தாஃ ப்ராணா மநோதக்தம் ஸ்வாத்மா வா இதி ஸம்ததம்
உயிரும், மனமும், ஆத்மாவும் எப்போதும் எரிகிறது.
ஸ்வாந்தர்துஃகேந துஃகார்தோ யோ யம் ஶபதி நிஶ்சிதம்
உள்ளுக்குள் துயரால் வலியடைந்தவன், வேறொருவரை சாபம் இடுகிறான் என்றால், அது நிச்சயமாக நடக்கும்.
த்விஜோ ரம்பாவசஃ ஶ்ருத்வா பபூவ த்யாநதத்பரஃ 4.30.
ரம்பாவின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிராமணன் தியானத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டான்.
த்யக்தாஹாரஸ்யாந்தரம் ச பஸ்மபூர்ணம் ததோ முநேஃ 4.30.
உணவை விட்டு விட்டதால், அந்த முனிவரின் உடல் உள்ளே புழுதியாகிப் போனது.
நிஷ்கலஃ பும்ஶ்சலீ ஶாபாத்ப்ரஹ்மாऽபூஜ்யோ யதா புரா ஸுகதம் புண்யதம் கூடம் கிம் பூயஃ ஶ்ரோதுமிச்சஸி
அந்த பெண் சாபம் காரணமாக, அவன் உயிரற்றவனாகி விட்டான்; இது ரகசியமானது, ஆனந்தமும் புண்ணியமும் தரும். இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?