தே தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ச ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டாஃ ஸம்ஸ்தூய புருஷோத்தமம்
அவரை பார்த்து, அவர்கள் மகிழ்ச்சி அடைந்து, பரமபுருஷனைப் புகழ்ந்தார்கள்.
காலேந ஶம்புர்பகவாஞ்சாஸ்த்ரதீபம் சகார ஸஃ
காலப்போக்கில், பாக்கியசாலியான சம்பு அந்த சாஸ்திரத்தின் விளக்கை ஏற்றினார்.
ஸா சைவம் த்ரவரூபா யா கங்கா கோலோகஸம்பவா
கோலோகத்தில் தோன்றிய அந்த கங்கை, இப்போது திரவமாக உள்ளது.
ஸ்தாநே ஸ்தாநே ஸ்தாபிதா ஸா க்ரு'ஷ்ணேந பரமாத்மநா
அந்த கங்கை, பரமாத்மாவான கிருஷ்ணனால் பல இடங்களில் நிறுவப்பட்டது.
நாரத உவாச துலஸ்யா கேந ரூபேண தந்மே வ்யாக்யாதுமர்ஹஸி
நாரதர் கேட்டார்: துளசி எந்த உருவில் தோன்றினாள்? அதை எனக்கு விளக்க வேண்டும்.
நாராயண உவாச ஶம்கசூடஸ்ய ரூபேண ரேமே தத்ராமயா ஸஹ
நாராயணன் சொன்னான்: சங்கசூடனுடைய உருவத்தில், அவன் பிரியமானவளுடன் சேர்ந்து மகிழ்ந்தாள்.
ஶம்கசூடஸ்ய கவசம் க்ரு'ஹீத்வா மாயயா ஹரிஃ
ஹரி தன் மாயையால் சங்கசூடனின் கவசத்தை எடுத்தார்.
துந்துபிம் வாதயாமாஸ துலஸீத்வாரஸந்நிதௌ
அவர் துளசி வாசலின் அருகில் பறை ஓசை எழுப்பினார்.
தச்ச்ருத்வா ஸா ச ஸாத்வீ ச பரமாநந்தஸம்யுதா
அதை கேட்ட அந்த நல்லவள் பேரானந்தத்தில் மகிழ்ந்தாள்.
ப்ராஹ்மணேப்யோ தநம் தத்த்வா காரயாமாஸ மங்கலம்
அவள் பிராமணர்களுக்கு செல்வம் வழங்கி, மங்கள நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்தாள்.
அவருஹ்ய ரதாத்தேவோ தேவ்யாஶ்ச பவநம் யயௌ
அந்த தேவன் ரதத்திலிருந்து இறங்கி, தேவியின் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ச புரதஃ காந்தம் ஶாந்தம் காந்தா முதாऽந்விதா
தன் கணவன் அமைதியாக அழகாக முன்னால் நிற்பதைப் பார்த்து, அவள் பெரும் மகிழ்ச்சியடைந்தாள்.
ரத்நஸிம்ஹா ஸநே ரம்யே வாஸயாமாஸ காமுகீ
அந்த காதலியானவள் அழகிய ரத்தின சிம்மாசனத்தில் அவரை அமர வைத்தாள்.
அத்ய மே ஸபலம் ஜந்ம ஹ்யத்ய மே ஸபலாஃ க்ரியாஃ 2.21.
இன்று என் பிறப்பு பயனடைந்தது; இன்று என் செயல்கள் வெற்றிகண்டன.
ஸஸ்மிதா ஸகடாக்ஷம் ச ஸகாமா புலகாஞ்சிதா
அவள் புன்னகையுடன், கண் ஓரமாகப் பார்த்து, ஆசையுடன், உடல் புளகாங்கிதமடைந்தாள்.
துலஸ்யுவாச கதம் பபூவ விஜயஸ்தந்மே ப்ரூஹி க்ரு'பாநிதே
துளசி கூறினாள்: கருணைமிகு ஒருவா, வெற்றி எப்படிச் சம்பவித்தது எனக்கு சொல்லுங்கள்.
துலஸீவசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரஹஸ்ய கமலாபதிஃ
துளசியின் வார்த்தைகளை கேட்ட லக்ஷ்மியின் நாதன் சிரித்தார்.
ஶ்ரீஹரிருவாச நாஶோ பபூவ ஸர்வேஷாம் தாநவாநாம் ச காமிநி
ஸ்ரீஹரி கூறினார்: அழகானவளே, எல்லா தானவர்கள் அழிந்துவிட்டார்கள்.
ப்ரீதிம் ச காரயாமாஸ ப்ரஹ்மா ச ஸ்வயமாவயோஃ
நமக்கு இருவருக்கும் பிரமா தானே மகிழ்ச்சி அளித்தார்.
மயாऽऽகதம் ஸ்வபவநம் ஶிவலோகம் ஶிவோ கதஃ
நான் என் இல்லத்திற்குச் சென்றேன்; சிவன் சிவலோகருக்குச் சென்றார்.
ரேமே ரமாபதிஸ்தத்ர ராமயா ஸஹ நாரத ஸர்வம் விதர்கயாமாஸ கஸ்த்வமேவேத்யுவாச ஹ
அங்கு லக்ஷ்மியின் நாதன் ராமையுடன் மகிழ்ந்தார்; நாரதர் எல்லாவற்றையும் யோசித்து, 'நீ யார்?' என்று கேட்டார்.
துலஸ்யுவாச
துளசி கூறினாள்:
தூரீக்ரு'தம் மத்ஸதீத்வமதவா த்வாம் ஶபாமஹே
என் தூய்மை நீக்கப்பட்டுவிட்டதோ, இல்லையெனில் உன்னை நான் சபிக்கிறேன்.
ததார லீலயா ப்ரஹ்மந்ஸ்வாம் மூர்திம் ஸுமநோஹராம் நவீநநீரத ஶ்யாமம் ஶரத்பங்கஜலோசநம் ।। 2.21.
பிராமணனே, அவர் விளையாட்டாகவே தன் அழகிய உருவத்தை எடுத்தார்; புதிதாகப் பெய்த மழைமேகம்போல் கருப்பும், சரத்கால தாமரைப்பூ கண்களும் கொண்டார்.
கோடிகந்தர்பலீலாபம் ரத்நபூஷணபூஷிதம்
பதினாயிரம் மன்மதர்களை மிஞ்சும் அழகும், மாணிக்க ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவரும் ஆனார்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா காமிநீ காமாந்மூர்சாம் ஸம்ப்ராப லீலயா
அவரை பார்த்ததும், ஆசையில் மூழ்கிய அந்த பெண், விருப்பத்தால் மயங்கி விழுந்தாள்.
ஹே நாத தே தயா நாஸ்தி பாஷாண ஸத்ரு'ஶஸ்ய ச
ஓ ஆண்டவரே, உமக்கு இரக்கம் இல்லை; நீங்கள் கல் போல் உறுதியானவர்.
பாஷாணஸத்ரு'ஶஸ்த்வம் ச தயாஹீநோ யதஃ ப்ரபோ
நீங்கள் கல்லைப் போலவும், இரக்கமில்லாதவராகவும் இருக்கிறீர்கள், பிரபுவே.
யே வதந்தி தயாஸிந்தும் த்வாம் தே ப்ராந்தா ந ஸம்ஶயஃ
உங்களை இரக்கத்தின் கடல் என்று கூறுபவர்கள் நிச்சயம் வழித்தவறியவர்களே, இதில் சந்தேகம் இல்லை.
துர்வ்ரு'த்தஸ்த்வம் ச ஸர்வஜ்ஞோ ந ஜாநாஸி பரவ்யதாம்
நீங்கள் எல்லாம் அறிந்தவரும், ஆனால் பிறர் துன்பத்தை உணராதவரும், கொடுமை செய்யும் ஒருவரும்.