ராஸேஶ்வரீம் தாம் ஸம்பாஷ்ய ப்ரவிவேஶ ஸ்வமாலயம் । ரத்நஸிம்ஹாஸநே ரம்யே ஹீரஹாரஸமந்விதே
ராசத்தின் அரசியுடன் பேசிவிட்டு, அவள் தன் இல்லத்துக்குள் சென்றாள்; அங்கே அழகான ரத்தின சிங்காசனமும், வைர மாலைகளும் இருந்தன.
வ்ரு'ந்தா தாம் வாஸயாமாஸ பாதஸேவநதத்பரா । ஸப்தபிஶ்ச ஸகீபிஶ்ச ஸேவிதாம் ஶ்வேதசாமரைஃ
வ்ரிந்தா அவளுக்கு உபசாரம் செய்து, அவளது பாதங்களை சேவை செய்யும் எண்ணத்துடன் இருந்தாள்; ஏழு தோழிகளும், வெள்ளை சாமரங்களால் அவளை சேவித்தார்கள்.
ஆயயுர்கோபிகாஃ ஸர்வா த்ரஷ்டும் தாம் பரமேஶ்வரீம் । நந்தாதிகம் ப்ரகல்ப்யைதத்ராதா வாஸம் ப்ரு'தகப்ரு'தக்
அந்த பரம தேவியைப் பார்க்க எல்லா கோபிகைகளும் வந்தார்கள்; ஒவ்வொருவரும் நந்தன் முதலியோர்களுடன் ராதைக்கு தனித்தனியே வீடுகளை அமைத்தார்கள்.
பரமாநந்தரூபா ஸா பரமாநந்தபூர்வகம் । ஸ்வவேஶ்மநி மஹாரம்யே ப்ரதஸ்தே கோபிகா ஸஹ
அந்த பரமானந்த வடிவானவள், பேரானந்தத்துடன், தன் அழகிய இல்லத்திலிருந்து கோபிகைகளுடன் வெளியே வந்தாள்.
அதைகோநத்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ நாராயண உவாச ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணோ பகவாம்ஸ்தத்ர பரிபூர்ணதமஃ ப்ரபுஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸாரோக்யமோக்ஷம் ச ஸத்யோ கோகுலவாஸிநாம்
நாராயணன் சொன்னான்: அங்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணபகவான், பரிபூரணமான பிரபு, கோகுலவாசிகளுக்கு உடனடி தன் உலகில் முக்தி கிடைத்ததைப் பார்த்தான்.
உவாஸ பஞ்சபிர்கோபைர்பாண்டீரே வடமூலகே । ததர்ஶ கோகுலம் ஸர்வ கோகுலம் வ்யாகுலம் ததா
அவன் பாண்டிரவனத்தில் ஆலமரத்தின் கீழ் ஐந்து கோபர்களுடன் தங்கினான்; அப்போது கோகுலம் முழுவதும் கலக்கத்தில் இருப்பதையும் கண்டான்.
அரக்ஷகம் ச வ்யஸ்தம் ச ஶூந்யம் வ்ரு'ந்தாவநம் வநம் । யோகேநாம்ரு'தவ்ரு'ஷ்ட்யா ச க்ரு'பயா ச க்ரு'பாநிதிஃ
விரிந்தாவனம் பாதுகாப்பின்றி, சிதறி, வெறிச்சோடிக் கிடந்தது; ஆனாலும், தன் யோகத்தாலும், அமுதமழையாலும், கருணை கொண்டவன் ஆன கண்ணன்,
கோபீபிஶ்ச ததா கோபைஃ பரிபூர்ணம் சகார ஸஃ । ததா வ்ரு'ந்தாவநம் சைவ ஸுரம்யம் ச மநோஹரம்
அந்த இடத்தை மீண்டும் கோபிகைகளாலும், கோபர்களாலும் நிரப்பினான்; விரிந்தாவனத்தையும் மிக அழகாகவும், மனதை மயக்கும் இடமாகவும் மாற்றினான்.
கோகுலஸ்தாஶ்ச கோபாஶ்ச ஸமாஶ்வாஸம் சகார ஸஃ । உவாச மதுரம் வாக்யம் ஹிதம் நீதம் ச துர்லபம்
கோகுலத்தில் இருந்த கோபர்களை அவர் ஆறுதல் கூறினார்; இனிமையான, பயனுள்ள, அரிய வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
ஶ்ரீ பகவாநுவாச ஹே கோபகண ஹே பந்தோ ஸுகம் திஷ்ட ஸ்திரோ பவ । ரமணம் ப்ரியயா ஸார்தம் ஸுரம்யம் ராஸமண்டலம்
பகவான் சொன்னான்: கோபர்களே, நண்பர்களே, மகிழ்ச்சியுடன் நிலைத்திருங்கள்; உங்கள் பிரியமானவர்களுடன் இனிமையான ராசமண்டலத்தில் மகிழ்ந்திருங்கள்.
தாவத்ப்ரப்ரு'தி க்ரு'ஷ்ணஸ்ய புண்யே வ்ரு'ந்தாவநே வநே । அதிஷ்டாநம் ச ஸததம் யாவச்சந்த்ரதிவாகரௌ
அந்த நாளிலிருந்து, சந்திரனும் சூரியனும் இருக்கும் வரை, பரமபுனிதமான விரிந்தாவன வனத்தில் கண்ணனின் இருப்பு எப்போதும் நிலைத்திருக்கும்.
ததா ஜகாம பாண்டீரம் விதாதா ஜகதாமபி । ஸ்வயம் ஶேஷஶ்ச தர்மஶ்ச பவாந்யா ச பவஃஸ்வயம்
பிறகு உலகங்களை உருவாக்கிய பிரம்மா, சேஷன், தர்மன், பவானியின் நாதன் ஆகியோரும் பாண்டிரவனத்திற்கு வந்தார்கள்.
ஸூர்யஶ்சாபி மஹேந்த்ரஶ்ச சந்த்ரஶ்சாபி ஹுநாஶநஃ । குபேரோ வருணஶ்சைவ பவநஶ்ச யமஸ்ததா
சூரியன், பெரிய இந்திரன், சந்திரன், அக்கினி, குபேரன், வருணன், வாயு, யமன் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.
ஈஶாநஶ்சாபி தேவாஶ்ச வஸவோऽஷ்டௌ ததைவ ச । ஸர்வே க்ரஹாஶ்ச ருத்ராஶ்ச முநயோ மநவஸ்ததா
ஈசானன், தேவர்கள், எட்டு வசுக்கள், எல்லா கிரகங்கள், ருதிரர்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.
த்வரிதாஶ்சாऽऽயயுஃ ஸர்வே யத்ராऽऽஸ்தே பகவாந்ப்ரபுஃ । ப்ரணம்ய தண்டவத்பூபௌ தமுவாச விதிஃ ஸ்வயம்
அவர்கள் எல்லோரும் விரைவாக அங்கு வந்தார்கள், அங்கு பகவான் இருந்தார்; அவரை தரையில் முழங்காய்ந்து வணங்கி, பிரம்மா சொன்னான்.
ப்ரஹ்மவாச பரிபூர்ணதம் ப்ரஹ்மஸ்வரூப நித்யவிக்ரஹ । ஜ்யோதிஃஸ்வரூப பரம நமோऽஸ்து ப்ரக்ரு'தேஃ பர
பிரம்மா சொன்னான்: பரிபூரணமான பிரம்ம வடிவானவரே, நித்தியமான உடலுடையவரே, ஒளி வடிவானவரே, எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவரே, இயற்கையைத் தாண்டியவரே, உமக்கு வணக்கம்.
ஸுநிர்லிப்த நிராகார ஸாகார த்யாநஹேதுநா । ஸ்வேச்சாமய பரம் தாம பரமாத்மந்நமோऽஸ்து தே
முழுமையாக பற்றில்லாதவரே, உருவமற்றவரே, தியானத்திற்காக உருவம் கொண்டவரே, தன் விருப்பப்படி செயல்படுகிற பரம்பொருளே, உன்னதமான ஆத்மாவே, உமக்கு வணக்கம்.
ஸர்வகார்யஸ்வரூபேஶ காரணாநாம் ச காரண । ப்ரஹ்மேஶஶேஷதேவேஶ ஸர்வேஶ தே நo
எல்லா செயல்களின் ஆதாரமானவரே, காரணங்களுக்குக் காரணமானவரே, பிரம்மா, ஈசன், சேஷன், எல்லா தேவர்களுக்கும் தலைவனே, உமக்கு வணக்கம்.
ஸரஸ்வதீஶ பத்மேஶ பார்வதீஶ பராத்பர । ஹே ஸாவித்ரீஶ ராதேஶ ராஸேஶ்வர நo
சரஸ்வதியின் நாதனே, பத்மையின் நாதனே, பார்வதியின் நாதனே, எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவரே, சாவித்ரியின் நாதனே, ராதையின் நாதனே, ராசமண்டலத்தின் ஆண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.
ஸர்வேஷாமாதிபூதர்ஸ்த்வம் ஸர்வஃ ஸர்வேஶ்வரஸ்ததா । ஸர்வபாதா ச ஸம்ஹர்தா ஸ்ரு'ஷ்டிரூப நo
எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியாக இருப்பவர் நீயே; நீயே எல்லாம், எல்லாவற்றுக்கும் இறைவனும் நீயே. எல்லாவற்றுக்கும் ஆதரவாகவும், அழிப்பவராகவும், படைப்பின் வடிவாகவும் நீயே இருக்கின்றாய்.
த்வத்பாதபத்மரஜஸா தந்யா பூதா வஸும்தரா । ஶூந்யரூபா த்வயி கதே ஹே நாத பரமம் பதம்
உன்னுடைய திருவடிகளின் தூளால் பூமி புணிதமாகி, பாக்கியவதியாகிறது; நீ பிரிந்து சென்றால், ஆண்டவரே, அவள் வெறுமையாகி, பரம நிலையை அடைகிறாள்.
யத்பஞ்சவிம்ஶத்யதிகம் வர்ஷாணாம் ஶதகம் கதம் । த்யக்த்வேமாம் ஸ்வபதம் யாஸி ருததீம் விரஹாதுராம்
நூற்றி இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன; இப்போது நீ இந்த உலகை விட்டு உன் இடத்திற்கு செல்கிறாய், அவளை அழவைத்து, பிரிவால் வாடச் செய்து.
மஹாதேவ உவாச ப்ரஹ்மணா ப்ரார்திதஸ்த்வம் ச ஸமாகத்ய வஸும்தராம் । பூபாரஹரணம் க்ரு'த்வா ப்ரயாஸி ஸ்வபதம் விபோ
மகாதேவன் சொன்னார்: பிரம்மா வேண்டியபோது நீ பூமிக்கு வந்து, அவளின் பாரத்தை நீக்கி, இப்போது உன் இடத்திற்கு திரும்புகிறாய், ஆண்டவரே.
த்ரைலோக்யே ப்ரு'திவீ தந்யா ஸத்யஃ பூதா பதாங்கிதா । வயம் ச முநயோ தந்யாஃ ஸாக்ஷாத்த்ரு'ஷ்ட்வா பதாம்புஜம்
மூன்று உலகிலும், உன் பாதத்தின் தடம் பதிந்ததால் பூமி பாக்கியவதியாக, உடனே புனிதமாகிறாள்; நாங்கள் முனிவர்களும், உன் திருவடிகளை நேரில் கண்ட பாக்கியம் பெற்றோம்.
த்யாநாஸாத்யோ துராராத்யோ முநீநாமூர்த்வரேதஸாம் । அஸ்மாகமபி யஶ்சேஶஃ ஸோऽதுநா சாக்ஷுஷோ புவி
தியானத்தால் மட்டுமே அடையக்கூடியவர், தவம் செய்த முனிவர்களுக்கும் அரிதாக இருப்பவர், அந்த ஆண்டவரை இப்போது நாங்கள் இவ்வுலகில் கண்களால் பார்க்கிறோம்.
வாஸுஃ ஸர்வநிவாஸஶ்ச விஶ்வநி யஸ்ய லோமஸு । தேவஸ்தஸ்ய மஹாவிஷ்ணுர்வாஸுதேவோ மஹீதலே
எல்லாவற்றுக்கும் இருப்பிடமாக, யாருடைய ரோமங்களில் உலகங்கள் இருக்கின்றனவோ, அந்த தேவன், மகா விஷ்ணுவும் வாசுதேவனும் பூமியில் இருக்கிறார்.
ஸுசிரம் தபஸா லப்தம் ஸித்தேந்த்ராணாம் ஸுதுர்லபம் । யத்பாதபத்மமதுலம் சாக்ஷுஷம் ஸர்வஜீவிநாம்
நீண்ட தவத்தால் மட்டுமே பெறக்கூடிய, சித்தர்களுக்கும் மிகவும் அரிதான, அதிசயமான உன் திருவடிகளை இப்போது எல்லா உயிர்களும் கண்களால் பார்க்க முடிகிறது.
அநந்த உவாச த்வமநந்தோ ஹி பகவந்நாஹமேவ கலாம்ஶகஃ । விஶ்வைகஸ்தே க்ஷுத்ரகூர்மே மஶகோऽஹம் கஜே யதா
அநந்தன் சொன்னான்: ஆண்டவரே, உண்மையில் நீயே எல்லையற்றவன்; நான் அல்ல. நான் உன் சக்தியின் ஒரு சிறு பங்கே. இந்த உலகில், யானையின் மீது இருக்கும் சிறிய பூச்சி போல்தான் நான்.
அஸம்க்யஶேஷாஃ கூர்மாஶ்ச ப்ரஹ்மவிஷணுஶிவாத்மகாஃ । அஸம்க்யாநி ச விஶ்வாநி தேஷாமீஶஃ ஸ்வயம் பவாந்
எண்ணிக்கையற்ற பல ஆமைகள், பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகியோரின் வடிவில் உள்ளன; எண்ணிக்கையற்ற உலகங்களும் உள்ளன; அவையெல்லாம் நீயே ஆண்டவன்.
_____________________________ இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மவைவர்த மஹாபுராண ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஜந்மகண்ட உத்தரார்த்த நாரதநாராயணோ ஸம்வாத பாம்டீரவநே வ்ரஜஜநஸமக்ஷம் நந்தம் போதயதா க்ரு'ஷ்ணேந கலிதோஷாணாம் நிரூபணம், அகஸ்மாத்ப்ராப்தேநாத்புதரதேந ராதாதிஸர்வகோபீநாம் கோலோகே கமநம் ச அஷ்டாவிம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, பாண்டிரவனத்தில் வ்ரஜ மக்கள் முன்னிலையில் நந்தனை உபதேசிக்கும் கண்ணனால் கலியுகத்தின் குறைகள், அதிசயமான ரதம் திடீரென்று வருதல், ராதை மற்றும் எல்லா கோபிகைகளும் கோலோகத்திற்குச் செல்வது ஆகியவை விவரிக்கப்படும், ஸ்ரீபிரம்மவைவர்த்த மகாபுராணத்தின் ஸ்ரீகிருஷ்ணஜன்மக் காண்டத்தின் இரண்டாம் பாதியில் நாரதர்-நாராயணர் உரையாடலில் நூற்றிருபத்தி எட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.