இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மo மஹாo ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஜந்மகo உத்தo நாரதநாo ஸப்தவிஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு நாரதரும் நாராயணனும் உரையாடிய, ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பிறந்தது எனும் தலைப்பில், மகா பிரம்மவைவர்த்த புராணத்தின் நூற்றிருபத்தேழாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
அதாஷ்டாவிம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ நாராயண உவாச ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஶ்ச ஸமாஹ்வாநம் கோபாம்ஶ்சாபி சகார ஸஃ। பாண்டீரே வடமூலே ச தத்ர ஸ்வயமுவாஸ ஹ
இப்போது நூற்றிருபத்தெட்டாவது அதிகாரம். நாராயணன் சொன்னார்: ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ஆயர்களை அழைத்து, பாண்டீர வட்ட மரத்தின் கீழே தானே அமர்ந்தார்.
புராऽந்நம் ச ததௌ தஸ்மை யத்ரைவ ப்ராஹ்மணீகணஃ। உவாஸ ராதிகா தேவீ வாமபார்ஶ்வே ஹரேரபி
அங்கேயே, காலம் கடந்தபோது, அவர் அந்த இடத்தில் பிராமணர்களுக்கு உணவு வழங்கினார்; அங்கேயே, ராதிகா தேவியும் ஹரியின் இடப்புறத்தில் அமர்ந்திருந்தாள்.
தக்ஷிணே நந்தகோபஶ்ச யஶோதாஸஹிதஸ்ததா । தத்தக்ஷிணோ வ்ரு'ஷபாநஸ்தத்வாமே ஸா கலாவதீ
அவரது வலப்புறத்தில் நந்தகோபனும், யசோதையுடன் இருந்தார்; அவர்களது வலப்புறத்தில் வ்ருஷபானுவும், இடப்புறத்தில் கலாவதியும் அமர்ந்திருந்தனர்.
அந்யே கோபாஶ்ச கோப்யஶ்ச பாந்தவாஃ ஸுஹ்ரு'தஸ்ததா । தாநுவாச ஸ கோவிந்தோ யதார்த்யம் ஸமயோசிதம்
மற்ற ஆயர்களும், ஆய்ச்சியரும், உறவினர்களும், நண்பர்களும் அங்கே இருந்தனர்; அவர்களுக்கு கோவிந்தன் நேரத்திற்கும் சூழ்நிலைக்கும் ஏற்றபடி சொன்னான்.
ஶ்ரீபகவாநுவாச ஶ்ரு'ணு நந்த ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸாம்ப்ரதம் ஸமயோசிதம்। ஸத்யம் ச பரமார்தம் ச பரலோகஸுகாவஹம்
பெருமான் சொன்னார்: நந்தா, இப்போது நான் உனக்குச் சொல்லப்போகிறேன் — இது நேரத்திற்கும் உண்மைக்கும் பொருந்தியது; இது பரமார்த்தமும், மறுபிறவியில் மகிழ்ச்சியையும் தரும்.
ஆப்ரஹ்மஸ்தம்பபர்யந்தம் ப்ரமம் ஸர்வம் நிஶாமய। வித்யுத்தீப்திர்ஜலே ரேஷா யதா தோயஸ்ய புத்புதம்
பிரம்மாவிலிருந்து ஒரு புல்வரையிலும் உள்ள மாயையை நீ கவனமாகப் பார்ப்பாய்; அது நீரில் மின்னும் மின்னல் போலவும், நீர்மேல் தோன்றும் குமிழி போலவும் உள்ளது.
மதுராயாம் ஸர்வமுக்தம் நாவஶேஷம் ச கிம்சந। யஶோதாம் போதயாமாஸ ராதிகா கதலீவநே
மதுரையில் எல்லாம் விளக்கப்பட்டது, எதுவும் மறைக்கப்படவில்லை; ராதிகா வாழைப்பழ தோட்டத்தில் யசோதாவுக்கு அறிவுரை கூறினாள்.
ததேவ ஸத்யம் பரமம் ப்ரமத்வாந்தப்ரதீபகம்। விஹாய மித்யாமாயாம் ச ஸ்மர தத்பரமம் பதம்
அது தான் உன்னதமான உண்மை, மாயை எனும் இருளை அகற்றும் விளக்கு; பொய்யான மாயையை விட்டு, அந்த உயர்ந்த நிலையை நினைவில் கொள்.
ஜந்மம்ரு'த்யுஜராவ்யாதிஹரம் ஹர்ஷகரம் பரம்। ஶோகஸம்தாபஹரணம் கர்மமூலநிக்ரு'ந்தநம்
அது பிறப்பு, மரணம், முதுமை, நோய் ஆகியவற்றை நீக்குகிறது; அது மிகுந்த ஆனந்தத்தையும், துக்கம் மற்றும் வேதனையை அகற்றுவதையும், கர்மாவின் மூலத்தை அறுப்பதையும் செய்கிறது.
மாமேவ பரமம் ப்ரஹ்ம பகவந்தம் ஸநாதநம் । த்யாயம்த்யாயம் புத்ரபுத்திம் த்யக்த்வா லப பரம்பதம்
நீ என்னை மட்டுமே பரம்பொருளாகவும், சனாதன பகவானாகவும் தியானி; என்னை மகனாக நினைக்கும் எண்ணத்தை விட்டு, அந்த உயர்ந்த நிலையை அடை.
கோலோகம் கச்ச ஶீக்ரம் த்வம் ஸார்தம் கோகுலவாஸிபிஃ। ஆராத்கலேராகமநம் கர்மமூலநிக்ரு'ந்தநம்
நீ கோகுல வாசிகளுடன் கூடியே விரைவாக கோலோகம் செல்; கலியுகம் வருவது அருகில் உள்ளது, அது கர்மாவின் மூலத்தை அறுக்கும்.
ஸ்த்ரீபும்ஸோர்நியமோ நாஸ்தி ஜாதீநாம் ச ததைவ ச । விப்ரேஸந்த்யாதிகம்நாஸ்தி சிஹ்நம் யஜ்ஞோபவீதகம்
ஆணும் பெண்ணும் என்ற வேறுபாடு இல்லை, சாதிகளுக்கும் அதுபோல் வேறுபாடு இல்லை; பிராமணர்களுக்கு சந்த்யாவந்தனம் அல்லது பூணூல் போன்ற அடையாளமும் இல்லை.
யஜ்ஞஸூத்ரம் ச திலகம் ஶேஷம் லுப்தம் ஸுநிஶ்சிதம் । திவாவ்யவாயநிரதம் விரதம் தர்மகர்மணி
பூணூலும், திருநீறும் நிச்சயமாக இல்லாமல் போய்விடும்; மக்கள் தினசரி வேலைகளில் மூழ்கி, தர்ம செயல்களில் இருந்து விலகிவிடுவார்கள்.
யஜ்ஞாநாம் ச வ்ரதாநாம் ச தபஸாம் லுப்தமேவ ச। கேதாரகந்யாஶாபேநதர்மோ நாஸ்த்யேவ கேவலம்
யாகங்கள், விரதங்கள், தவங்கள் அனைத்தும் மறைந்துவிடும்; நிலப்பெண்ணின் சாபத்தால் தர்மம் முற்றிலும் இல்லாமல் போய்விடும்.
ஸ்வச்சந்தகாமிநீஸ்த்ரீர்ணா பதிஶ்ச ஸததம் வஶே । தாடயேத்ஸததம்தம் ச பர்த்ஸயேச்ச திவாநிஶம்
பெண்கள் தங்கள் விருப்பப்படி நடப்பார்கள், கணவர்கள் எப்போதும் அவர்களுக்குள் அடங்கி இருப்பார்கள்; அவர்கள் கணவர்களை அடித்து, பகலும் இரவும் திட்டுவார்கள்.
ப்ராதாந்யம் ஸ்த்ரீகுடும்பாநாம் ஸ்த்ரீணாம் ச ஸததம் வ்ரஜ। ஸ்வாமீசபக்தஸ்தாஸாம் ச பராபூதோ நிரந்தரம்
வ்ரஜபூமியில் பெண்கள் மற்றும் அவர்களது குடும்பங்கள் எப்போதும் மேலாண்மை பெறுவர்; அவர்களது கணவர்கள் பக்தியுடன் இருந்தாலும், எப்போதும் கீழ்ப்படிதல் அனுபவிப்பார்கள்.
கலௌ ச யோஷிதஃ ஸர்வா ஜாரஸேவாஸு தத்பராஃ। ஶதபுத்ரஸமஃ ஸ்நேஹஸ்தாஸாம் ஜாரே பவிஷ்யதி
கலியுகத்தில் எல்லா பெண்களும் காதலர்களை சேவிப்பதில் முழுமையாக ஈடுபடுவார்கள்; அவர்களது பரமோருக்கு இருக்கும் பாசம் நூறு மகன்களுக்கு இருக்கும் பாசத்தைப் போல இருக்கும்.
ததாதி தஸ்மை பக்ஷ்யம் ச யதா ப்ரு'த்யாய கோபதஃ। ஸஸ்மிதா ஸகடாக்ஷா ஸாऽம்ரு'தத்ரு'ஷ்ட்யா நிரந்தரம்
அவள் அவனுக்கு உணவு கொடுப்பாள், வேலைக்காரனுக்கு கொடுப்பது போல கோபத்துடன்; எப்போதும் புன்னகையுடன், கண் சிமிட்டல்களுடன், அமுதம் போன்ற பார்வையுடன்.
ஜாரம் பஶ்யதி காமேந விஷத்ரு'ஷ்ட்யா பதிம் ஸதா। ஸததம் கௌரவம் தாஸாம் ஸ்நேஹம் ச ஜாரபாந்தவே
அவள் தன் காதலரை ஆசையுடன், விஷம் கலந்த பார்வையுடன் பார்க்கிறாள்; கணவனை எப்போதும் கவனிக்காமல் இருக்கிறாள்; அவளது மரியாதையும் பாசமும் எப்போதும் காதலரின் உறவினர்களுக்கே.
பத்யௌ கரப்ரஹாரம் ச நித்யம் நித்யம் கரோதி ச। மிஷ்டாந்நம் ஶ்ரத்தயா பக்த்யா ஜாராய ப்ரததாதி ச
அவள் தினமும் கணவனை கையால் அடிக்கிறாள்; ஆனாலும் பக்தியோடு, நம்பிக்கையோடு இனிப்பு உணவை காதலருக்குத் தருகிறாள்.
வேஷயுக்தா ச ஸததம் ஜாரஸேவநதத்பரா। ப்ராணா பந்துர்கதிஶ்சாऽऽத்மா கலௌ ஜாரஶ்சயௌஷிதாம்
எப்போதும் அலங்காரமிட்டு, காதலரை சேவிப்பதில் மனதை செலுத்தி, கலியுகத்தில் பெண்களுக்கு காதலர் உயிரும், நண்பனும், அடைக்கலமும், தானே ஆனவராக இருப்பார்.
லுப்தா சாதிதிஸேவா ச ப்ரலுப்தம் விஷ்ணுஸேவநம்। பித்ரு'ணாமர்சநம் சைவ தேவாநாம் ச ததைவ ச
விருந்தினர்களுக்கு செய்யும் மரியாதை மறைந்து போகும்; விஷ்ணுவை சேவிப்பதும், முன்னோர்களை வணங்குவதும், தேவதைகளை வழிபடுவதும் எல்லாம் இல்லாமல் போகும்.
விஷ்ணுவைஷ்ணவயோர்த்வேஷீ ஸததம் ச நரோ பவேத்। வாமமந்த்ரோபாஸகாஶ்ச சதுர்வர்ணாஶ்ச தத்பராஃ
மனிதர்கள் எப்போதும் விஷ்ணுவுக்கும், அவரது பக்தர்களுக்கும் விரோதமாக இருப்பார்கள்; நான்கு வகை மக்கள் எல்லோரும் இடப்பாதை மந்திரங்களில் ஈடுபடுவார்கள்.
ஶாலக்ராமம் ச துலஸீம் குஶம் கங்கோதகம் ததா। நஸ்ப்ரு'ஶேந்மாநவோ தூர்தோ ம்லேச்சாசாரரதஃ ஸதா
ஏமாற்றும் மனுஷன் எப்போதும் அந்நிய பழக்கங்களில் ஈடுபட்டு, சாளகிராமம், துளசி, தருமண풀், கங்கை நீர் ஆகியவற்றைத் தொடமாட்டான்.
காரணம் காரணாநாம் ச ஸர்வேஷாம் ஸர்வபீஜகம்। ஸுகதம் மோக்ஷதம் ஶஶ்வத்தாதாரம் ஸர்வஸம்பதாம்
எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணமாகவும், எல்லாவற்றிற்கும் விதையாகவும், ஆனந்தத்தையும், விடுதலையையும், என்றும் எல்லா செல்வத்தையும் வழங்குபவனாகவும் இருப்பவன்—
த்யக்த்வா மாம் பரயா பக்த்யா க்ஷுத்ரஸம்பத்ப்ரதாயிநம்। வேதநிக்நம் வாமமந்த்ரம் ஜபேத்விப்ரஶ்ச மாயயா
என்னை விட்டு விட்டு, உயர்ந்த பக்தியுடன், சிறிய செல்வத்துக்காக, ஒரு பிராமணன் மாயையால் வேதங்களை அழிக்கும் இடப்பாதை மந்திரங்களை ஜபிப்பான்.
ஸநாதநீ விஷ்ணுமாயா வஞ்சிதம் தம் கரிஷ்யதி। மமாऽऽஜ்ஞயாபகவதீ ஜகதாம் ச துரத்யயா
விஷ்ணுவின் சனாதன மாயை அவனை ஏமாற்றச் செய்வாள்; அவள் என் கட்டளையால் உலகங்களை கடந்தறிய முடியாத தேவியாக இருப்பாள்.
கலேர்தஶஸஹஸ்ராணி மதர்சா புவி திஷ்டதி । ததர்தாநி ச வர்ஷாணி கங்கா புவநபாவநீ
கலியுகத்தில் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் என் பூஜை பூமியில் நிலைக்கும்; அதன் பாதி காலம் உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் கங்கை நிலைக்கும்.
துலஸீ விஷ்ணுபக்தாஶ்ச யாவத்கங்கா ச கீர்தநம் । புராணாநி ச ஸ்வல்பாநி தாவதேவ மஹீதலே
துளசி, விஷ்ணுபக்தர்கள், கங்கையின் புகழ் பாடல், சிறிய புராணங்கள்—all இவை கங்கை பூமியில் இருக்கும் வரைதான் நிலைக்கும்.