தயா யுக்தஃ ஸதாऽऽத்மா ச பகவாம்ஸ்தேந கத்யதே
இவை எல்லாம் எப்போதும் உடையவரே பகவான் என அழைக்கப்படுகிறார்.
தேஜோரூபம் நிராகாரம் த்யாயந்தே யோகிநஃ ஸதா
யோகிகள் எப்போதும் வடிவற்ற ஒளியையே தங்கள் உண்மையான ரூபமாக மனதில் நிறுத்துகின்றனர்.
அத்ரு'ஶ்யம் ஸர்வ த்ரஷ்டாரம் ஸர்வஜ்ஞம் ஸர்வகாரணம்
அது காண முடியாதது, எல்லாவற்றையும் காண்பவன், எல்லாம் அறிந்தவன், அனைத்திற்கும் காரணம்.
வைஷ்ணவாஸ்தே ந மந்யந்தே தத்பக்தாஃ ஸூக்ஷ்மதர்ஶிநஃ
ஆனால் வைஷ்ணவர்கள், பக்தியும் நுண்ணறிவும் உடையவர்கள், இதை ஏற்கவில்லை.
தேஜோமண்டலமத்யஸ்தம் ப்ரஹ்ம தேஜஸ்விநம் பரம்
அவர்கள் ஒளிவட்டத்தின் நடுவில் இருக்கின்ற பரம ஒளிமிக்க பிரம்மனை காண்கிறார்கள்.
அதீவஸுந்தரம் ரூபம் பிப்ரதம் ஸுமநோஹரம்
அவர் மிக அழகானதும், மனதை ஈர்க்கும் ரூபத்தையும் கொண்டுள்ளார்.
நவீநநீரதாபாஸம் ராஸைகஶ்யாமஸுந்தரம்
புதிய மேகத்தின் நிறம் போல், ராசநாட்டியத்தில் தனித்தும் கருணும் அழகும் உடையவர்.
முக்தாஸாரமஹாஸ்வச்சதந்தபங்க்திமநோஹரம்
பெரும் வெண்மையான முத்து போல ஒளிரும் பற்கள் வரிசையுடன், பார்ப்பவரை கவரும் அழகு உடையவர்.
ஸுநாஸம் ஸஸ்மிதம் ஶஶ்வத்பக்தாநுக்ரஹகாரகம் 2.2.
நல்ல மூக்குடன், எப்போதும் சிரித்த முகத்துடன், பக்தர்களுக்கு எப்போதும் அருள் புரிவவர்.
த்விபுஜம் முரலீஹஸ்தம் ரத்நபூஷணபூஷிதம்
இரண்டு கரங்களுடன், ஒரு கரத்தில் மூரலி பிடித்து, ரத்தின ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்.
ஸர்வைஶ்வர்ய்யப்ரதம் ஸர்வம் ஸ்வதந்த்ரம் ஸர்வமங்கலம்
எல்லா ஐஸ்வர்யங்களையும் வழங்குபவர், முழுமையாக சுயாதீனமானவர், முழுமையாக மங்களகரமானவர்.
த்யாயந்தே வைஷ்ணவாஃ ஶஶ்வதேவம்ரூபம் ஸநாதநம்
வைஷ்ணவர்கள் எப்போதும் இந்த நித்தியமான தெய்வீக ரூபத்தைத் தியானிக்கின்றனர்.
ப்ரஹ்மணோ வயஸா யஸ்ய நிமேஷ உபசார்ய்யதே
பிரம்மாவின் ஆயுள் கூட இவருக்குப் பொழுதொன்றாகவே கருதப்படுகிறது.
க்ரு'ஷிஸ்தத்பக்திவசநோ நஶ்ச தத்தாஸ்யகாரகஃ
'க்ரு' என்பது அவரிடம் பக்தி செலுத்துவதை, 'ஷ்ண' என்பது சேவை செய்வதை குறிக்கிறது.
க்ரு'ஷிஶ்ச ஸர்வவசநோ நகாரோ பீஜவாசகஃ
'க்ருஷி' என்பது அனைத்தையும் குறிக்கும் சொல், 'ண' என்ற எழுத்து விதையை குறிக்கிறது.
அஸம்க்யப்ரஹ்மணா பாதே காலேऽதீதேऽபி நாரத
எண்ணற்ற பிரம்மாக்கள் அழிந்தாலும், யுகங்கள் கடந்தாலும், நாரதா, அவர் நிலைத்திருப்பார்.
ஸ க்ரு'ஷ்ணஃ ஸர்வஸ்ரு'ஷ்ட்யாதௌ ஸிஸ்ரு'க்ஷுஸ்த்வேக ஏவ ச
அனைத்து படைப்பின் தொடக்கத்தில், அந்தக் கிருஷ்ணன் ஒருவனே படைக்க விரும்பினார்.
ஸ்வேச்சாமயஃ ஸ்வேச்சயா ச த்விதாரூபோ பபூவ ஹ
தன் சுய இச்சையால், தானாகவே, அவர் இரு வடிவங்களாக ஆனார்.
தாம் ததர்ஶ மஹாகாமீ காமாதாரஃ ஸநாதநஃ 2.2.
எல்லா ஆசைகளுக்கும் ஆதாரமான அந்தச் சனாதனன், பெரும் ஆசையுடன் அவளை நோக்கினார்.
பூர்ணேந்துபிம்பஸத்ரு'ஶநிதம்வயுகலாம் பராம்
அவள் முழு நிலவுபோல் முகமுடையவள், சங்குபோல் அழகான கழுத்தையுடைய உயர்ந்தவள்.
ஶ்ரீயுக்தஶ்ரீபலாகாரஸ்தநயுக்மமநோரமாம்
அவள் செல்வம் நிறைந்தவள், இரு அழகிய தேங்காய்போல் மார்பகங்களுடன் கவர்ச்சிகரமானவள்.
அதீவ ஸுந்தரீம் ஶாந்தாம் ஸஸ்மிதாம் வக்ரலோசநாம்
அவள் மிக அழகானவள், அமைதியானவள், சிரிப்புடன், சற்று வளைந்த கண்களையுடையவள்.
ஶஶ்வச்சக்ஷுஶ்சகோராப்யாம் பிபந்தீம் ஸந்ததம் முதா
அவள் அன்னப்பறவையும் சகோரப்பறவையும் போன்ற கண்களுடன், எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்தாள்.
கஸ்தூரீபிந்துபிஃ ஸார்த்தமதஶ்சந்தநபிந்துநா
அவளது மேனியில் கஸ்தூரி புள்ளிகளும், கீழே சந்தனத்தின் தடமும் இருந்தது.
ஸுவக்ரகபரீபாரம் மாலதீமால்யபூஷிதம்
அவளது அழகான, நன்கு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட கூந்தலில் மல்லிகைமாலைகள் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.
கோடிசந்த்ரப்ரபாஜுஷ்டபுஷ்டஶோபாஸமந்விதாம்
அவள் கோடி சந்திரனின் ஒளியையும் மிஞ்சும் பிரகாசத்துடன் இருந்தாள்.
அதிமாத்ரம் தயா ஸார்த்தம் ராஸேஶோ ராஸமண்டலே
அவளுடன், ராசமண்டலத்தில், ராசநாதன் மிகுந்த ஒற்றுமையுடன் இருந்தார்.
நாநாப்ரகாரஶ்ரு'ம்காரம் ஶ்ரு'ங்காரோ மூர்த்திமாநிவ
அவர் காதலின் உருவாகவே இருந்து, பலவகை காதல் விளையாட்டுகளில் ஈடுபட்டார்.
ததஃ ஸ ச பரிஶ்ராந்தஸ்தஸ்யா யோநௌ ஜகத்பிதா 2.2.
பின்னர், உலகத்துக்குத் தந்தை ஆனவர் சோர்வுற்று அவளது கருவில் புகுந்தார்.
காத்ரதோ யோஷிதஸ்தஸ்யாஃ ஸுரதாந்தே ச ஸுவ்ரத
நல்லவளே, அவர்களின் சங்கமத்தின் முடிவில், அவளது உடலில் இருந்து,