பவாப்திதரணே தர்யாம் தத்ர யூயம் ச நாவிகாஃ । ந ஹ்யம்மயாநி தீர்தாநி ந தேவா ம்ரு'ச்சிலாமயாஃ
இவ் வாழ்க்கை சமுத்திரத்தை கடக்க நீங்கள் தான் படகோட்டிகள்; எனக்குத் தண்ணீர் புண்ணியத் தலங்களோ, மண் கல்லால் ஆன தேவதைகளோ இல்லை.
யஜ்ஞரூபாணி புண்யாநி வ்ரதாந்யநஶநாநி ச । தபாம்ஸி நாநாதாநாநி விப்ரதேவார்சநாநி ச
யாகங்கள், விரதங்கள், உண்ணாமை, தவம், பலவகை தானங்கள், பிராமணர்களையும் தேவதைகளையும் வணங்குதல்—இவை எல்லாம் புண்ணியமானவை.
சிரம் புநந்தி ஸர்வாணி தர்ஶநாதேவ வைஷ்ணவாஃ । ஸதாம் ச விஷ்ணுபக்தாநாம் ரஜஸாம் ஸ்பர்ஶமாத்ரதஃ
இவை எல்லாம் நீண்ட நாட்கள் புனிதம் தரும்; ஆனால் வைஷ்ணவர்களைப் பார்ப்பது மட்டும் போதும், விஷ்ணு பக்தர்களின் பாத தூசு தொடுவது போதும் உடனே புனிதம் கிடைக்கும்.
பூதாநாம் பாதபத்மாநாம் ஸத்யஃ பூதா வஸும்தரா । தீர்தாநி ச பவித்ராணி ஸமுத்ராஃ பர்வதாஸ்ததா
புனிதமானவர்களின் பாதங்களைத் தொடும் பூமி உடனே தூய்மையாகிறது; அதுபோலத் தீர்த்தங்கள், கடல்களும், மலைகளும் புனிதம் பெறுகின்றன.
ஸுரா தர்ஶநமிச்சந்தி பாதகேந்தநபாபகம் । ஸோऽஜ்ஞாநி நைவ புபுதே ஜ்ஞாநம் ச ஜ்ஞாநிநா ஸஹ
பாவங்களையும் தீமைகளையும் அழிக்கும் மகான்கள் யாரோ அவர்களைப் பார்ப்பதற்கே தேவர்கள் ஆசைப்படுகிறார்கள்; ஆனால் அறியாதவர்கள் புரிந்துகொள்ள மாட்டார்கள், ஞானிகளுடன் இருந்தும் ஞானம் பெறமாட்டார்கள்.
பரமம் ஸ்வாதுரூபம் ச ததிதுக்தரஸம் யதா । யதா க்ரு'ணஸ்ய தாதோऽஹம் ஸங்கீ ஸுசிரமேவ ச
உயர்ந்ததும் இனிமை மிகுந்ததும் தயிரும் பாலும் போலச் சுவை மிகுந்தது; அதுபோல் நான் கிருஷ்ணனுக்குத் தந்தை, நீண்ட நாட்களாக இணைந்திருக்கிறேன்.
ததைவ தேவகீ மாதா ஜ்ஞாநிநாம் ச குரோர்குரோஃ । வஸுதேவவசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹஸ்ய ஶம்கரஃ ஸ்வயம் சதுர்ணாமபி வேதாநாமுவாச ஜநகோ குருஃ
அதேபோல் தேவகி தாயும், ஞானிகளுக்குத் தலைமை ஆசானும் ஆசான்களின் ஆசானும்; வசுதேவரின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட சிவபெருமான் சிரித்துவிட்டு, நான்கு வேதங்களுக்குத் தந்தையாகும் ஆசானாகப் பேசினார்.
மஹாதேவ உவாச ஸம்நிகர்ஷோ ஜ்ஞாநிநாம் சாப்யநாதரணகாரணம் । யாந்தி கங்காம்பஸா பூதாஸ்தீர்தாந்யந்யாநி ஸித்தயே
மகாதேவன் சொன்னார்: ஞானிகளுடன் சேர்வதே மற்ற வழிகளைப் பற்றிய அகவணக்கத்திற்குக் காரணம்; கங்கை நீரால் தீர்த்தங்கள் தூய்மை பெறும், மற்றவை அதுபோல் சித்தி அடையும்.
வாஸுதேவாஸ்ய தாதோऽயம் வஸுதேவஶ்ச பண்டிதஃ । ஜ்ஞாநிநஃ கஶ்யபஸ்யாஶோ வஸோஸ்தாதஸ்ய சாऽऽத்மநஃ
வாசுதேவன் கிருஷ்ணனுக்குத் தந்தை, வாசுதேவன் பண்டிதர்; கஷ்யபன் ஞானிகளுக்குத் தந்தை, வஸு ஆன்மாவின் தந்தை.
ப்ரு'ச்சதி ஜ்ஞாநமஸ்மாம்ஶ்ச க்ரு'ஷ்ணாஜ்ஞாந்புத்ரபுத்திதஃ । அஹோ துர்கா மஹாமாயா ஜ்ஞாநிநாமபி மோஹிநீ
கிருஷ்ணனின் அறியாத மகன் ஞானம் கேட்கிறான்; ஐயோ, துர்கை என்ற மாயை பெரிய ஞானிகளையும் மயக்குகிறாள்.
விஷ்ணுமாயா துராராத்யா ந ஸாத்யா ஜாகதாமபி । வயம் ச மோஹிதாஃ ஶஶ்வத்வேதாநாம் ஜநகஸ்ததா
விஷ்ணுவின் மாயை அடைய மிகவும் கடினம், உலகமே சாதிக்க முடியாது; நாங்களும் எப்போதும் மயக்கமடைந்தவர்கள்தான், வேதங்களை உருவாக்கியவரும் அதுபோல்.
ப்ரஹ்மா க்ரு'ஷ்ணம் பரீக்ஷேத மோஹிதஸ்தஸ்ய மாயயா । த்யாயதே யத்பதாம்போஜம் தபஸா ஜீவநாவதி
பிரம்மா கிருஷ்ணனைச் சோதிக்க முயன்றாலும், அவன் மாயையால் மயங்கிவிடுகிறான்; அவன் கிருஷ்ணனின் பாதபத்மத்தை வாழ்நாள் முழுவதும் தவத்துடன் தியானிக்கிறான்.
இந்த்ரேஷு தஶலக்ஷேஷ்வப்யதிகாஷ்டஶதேஷு ச । பாதேஷு ப்ரஹ்மணஃ பாதே நிமேஷோ மாதவஸ்ய ச
பத்து இலட்சம் இந்திரர்களிலும், எட்டுநூறு அதிகமானவர்களிலும், பிரம்மாவின் காலத்தில், மாதவன் காலம் ஒரு கணம் மட்டுமே.
ஸஹ தேநேந்த்ரயுத்தம் ச பாரிஜாதஸ்ய ஹேதுநா । பாரிஜாததரும் தத்த்வா மயா ஶக்ரஶ்ச ரக்ஷிதஃ
அவருடன் சேர்ந்து இந்திரனுடன் பாரிஜாத மரத்துக்காகப் போர் நடந்தது; பாரிஜாத மரத்தை வழங்கி, நான் சக்ரனைப் பாதுகாத்தேன்.
யஜ்ஜ்ஞாநம் ந கிராமேவ தத்வம் வா விஷயாத்மகம் । நஹி கிம் சித்ததஜ்ஞாநாம் தஸ்மாத்த்யாநம் ஸதைவ ஹி
அந்த ஞானம் வார்த்தையாலும், பொருள் சார்ந்த உண்மையாலும் கிடைக்காது; அறியாதவர்களுக்கு அது கிடையாது, அதனால் எப்போதும் தியானம் அவசியம்.
ப்ராணிநாமாத்மநோ ஜ்ஞாநமஸ்மாகம் ஜ்ஞாநமஸ்தி ச । ததூதர்வம் தத்ஸமம் நைவ க்ரு'ஷ்ணம் ப்ரு'ச்ச ஶுபாஶுமம்
உயிர்களுக்கு உள்ளத்தின் ஞானம் உள்ளது, நமக்கும் ஞானம் இருக்கிறது; ஆனால் அதற்கு மேலோ சமமோ எதுவும் இல்லை—அதை கிருஷ்ணனைப் பார், அவர் புனிதமும் ஒளிமிக்கவரும் ஆவார்.
ப்ரஹ்மணஶ்ச சதுர்யாமம் கல்பம் கல்பவிதோ விதுஃ । ஸப்தகல்பாந்தஜீவீ ச மார்கண்டேயோ மஹாமுநிஃ
கல்பத்தை அறிந்தவர்கள் பிரம்மாவின் நான்கு யாமங்களை அறிவார்கள்; மஹாமுனி மார்க்கண்டேயன் ஏழு கல்ப முடிவுகளையும் கடந்து வாழ்கிறார்.
அஷ்டாநவதிஶக்ரேஷு பாதேஷு பதநம் முநேஃ । ததஃ ப்ராப்தம் ஹரேர்தாஸ்யம் முநிநா தபஸஃ பலாத்
தொண்ணூற்றெட்டு இந்திரர்களின் காலம் முடிவில், அந்த முனிவரின் காலம் முடிந்தது; பிறகு அவன் தவத்தின் பலனால் ஹரியின் தாச்யம் பெற்றான்.
ப்ரலயே ப்ரஹ்மணஃ பாதே பதநம் லோமஶஸ்ய ச । திக்பாலாநாம் க்ரஹாணாம் ச ததாயுஶ்சிரஜீவிநாம்
பிரளய காலத்தில் பிரம்மா வீழும் போது, லோமசரும், திசைபாலர்களும், கிரகங்களும், நீண்ட ஆயுள் உடையவர்களும் அனைவரும் வீழ்வர்.
அந்யேஷாமபி தேவாநாம் முநீநாமூர்த்வரேதஸாம் । ததேவாऽऽயுஶ்ச ருத்ராணாம் மாம் ச ம்ரு'த்யும்ஜயம் விநா
அந்த சமயத்தில் மற்ற தேவர்கள், தூய தவம் செய்யும் முனிவர்கள், ருத்ரர்கள் ஆகியோருக்கும் அதே நிலை ஏற்படும்; ஆனால் மரணத்தை வென்ற என்னைத் தவிர.
ப்ரலயே ச விதேஃ பாதே ஶிவலோகேऽப்யஹம் ஶிவஃ । ப்ரஹ்மபாலோத்பவஃ ஶம்பூஃ ஸர்வாதிஃ ஸர்கபாஷணஃ
பிரளயமும், பிரம்மாவின் வீழ்ச்சியும் வந்தாலும், நான் சிவலோகத்தில் சிவனாகவே இருப்பேன்; பிரம்மாவின் நெற்றியிலிருந்து பிறந்தவன், எல்லாவற்றுக்கும் ஆதியாய், படைப்பின் ஆரம்பத்தில் உரையாற்றுபவன்.
க்ரு'ஷ்ணவாமாங்கஸம்பூதா யதா ராதா ததைவ ச । ததைவ துர்கா லக்ஷ்மீஶ்ச ஸாவித்ரீ ச ஸரஸ்வதீ
கிருஷ்ணனின் இடது பக்கத்திலிருந்து ராதா தோன்றியது போல, அதேபோல் துர்கா, லட்சுமி, சாவித்ரி, சரஸ்வதி ஆகியோரும் தோன்றினர்.
ஆதித்யோऽऽயதிதேஃ புத்ரஃ காயவ்யூஹேந த்வாதஶ । ததைவ ச மஹேந்த்ரஶ்ச காயவ்யூஹாச்சர்துதஶ
ஆதித்யன், அதிதியின் மகனாக, உடல் விரிவுகளால் பன்னிரண்டு வடிவங்களில் தோன்றுகிறான்; அதுபோல் மகேந்திரனும் உடல் விரிவுகளால் பதினான்கு வடிவங்களில் தோன்றுகிறான்.
ததைவ வஸவஶ்சாஷ்டௌ ருத்ராஶ்சைகாவஶைவ தே । மநுபாதே சேந்த்ரபாதோ விஷயாத்பதநம் பவேத்
அதேபோல் எட்டு வசுக்கள், பதினொன்று ருத்ரர்கள் உள்ளனர்; மனுவும் இந்திரனும் வீழும் போது, தங்கள் தலையிலிருந்து கீழே விழும் நிலை ஏற்படும்.
ஸமாயயௌ ச ஸர்வேஷாம் நிதநம் ப்ரலயேऽபி ச । ப்ரலயோ தர்ஶயாமாஸ ப்ரஹ்மாண்டம் ச ஜலப்லுதம்
பிரளய காலத்தில் எல்லோருக்கும் முடிவு வரும்; பிரளயமும், நீரில் மூழ்கிய பிரம்மாண்டமும் காண்பிக்கப்பட்டது.
ப்ரஹ்மாணம் ச ஸ்வலோகம் ச ஸ்வாத்மாநம் ஶக்திபிஶ்ச மாம் । ஸர்வேஷாம் மூலரூபஶ்ச ஸர்வேஶஃ க்ரு'ஷ்ண ஏவ ச
பிரம்மாவும், அவன் உலகமும், என் சக்திகளுடன் நானும், எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரமான வடிவமும்—அனைத்துக்கும் ஆண்டவன் கிருஷ்ணனே.
பஜ புத்ரம் ராஜஸூயே யஜ்ஞேஶம் யஜ்ஞகாரணம் । விதிவத்தக்ஷிணாம் தத்த்வாம் பவாப்திம் தர யாதவ
ராஜசூய யாகத்தில் யாகநாதனாகிய மகனை வழிபடு; முறையாக தக்கSouth கொடுத்து, யாதவா, பிறவிப் பெருங்கடலைத் தாண்டு.
முக்திஸ்தே நாஸ்தி நிர்வாணா விஷயீ கஶ்யபோ பவாந । ந தே தாஸ்யம் க்ததநமதிதிர்தேவகீ ததா
உணர்வுப் பொருள்களில் ஆசை கொண்டவருக்கு முக்தி அல்லது நிவாரணம் இல்லை, கஷ்யபா; அதிதி அல்லது தேவகியும் உனக்காக அடிமைபணியோ, செல்வமோ தரமாட்டார்கள்.
வ்ரஜ ஸ்வர்கம் போகபீஜம் ஸ்வஸ்தாநமமராலயம் । ஶிவஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா ஸம்யத ஶ்சஶுபக்ஷணே
சொர்க்கம், அனுபவத்தின் விதை, உன் சொந்த இடம், அமரர்களின் உலகம்—அவற்றிற்குச் செல்; சிவனின் வார்த்தையை கேட்டவுடன், அவன் நல்ல நேரத்தில் தன்னை அடக்கிக்கொண்டான்.
தத்ர ஸம்ப்ரு'தஸம்பாரோ ராஜஸூயம் சகார ஸஃ । வஸுதேவஸ்ய ஹவ்யம் ச ஸாக்ஷாச்ச ஜக்ரு'ஹஃ ஸுராஃ
அங்கு தேவையான அனைத்தையும் சேர்த்து, ராஜசூய யாகம் செய்தான்; வசுதேவரின் ஹவிசை தேவர்கள் நேரில் வந்து ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.