ஹதே ஸுபத்ரே பாணஶ்ச மஹாபலபராக்ரமஃ । வாணாநாம் ஶதகம் சாபி சக்ஷேப ரணமூர்தநி
சுபத்திரன் வீழ்ந்ததும், பேராற்றலும் வீரமும் கொண்ட பாணன், போர் நடுவில் நூறு அம்புகளை ஏவினான்.
காமாத்மஜோऽக்நிபாணேந பாணோதம் ப்ரததாஹ ஸஃ । பாணஶ்சிக்ஷேப ப்ரஹ்மாஸ்த்ரம் ஸ்ரு'ஷ்டிஸம்ஹாரகாரணம்
காமனின் மகன், அக்கினி அம்பால் பாணனின் உடலை எரித்தான்; பாணன் பிறகு, படை உருவாக்கத்துக்கும் அழிப்புக்கும் காரணமான பிரம்மாஸ்திரத்தை ஏவினான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா காமாத்மஜஃ ஶீக்ரம் ஸபீஜம் மந்த்ரபூர்வகம் । ப்ரஹ்மஸ்த்ரேணைவ ஸஹஸா ஸம்ஜஹாராவலீலயா
இதை பார்த்த காமனின் மகன், விதி மந்திரங்களுடன் விரைவாக, பிரம்மாஸ்திரத்தை ஒரே சுழலில் எளிதாக நீக்கினான்.
பாணஃ பாஶுபதம் க்ஷேப்தும் ஸமாரேபே ச கோபதஃ । நிஷித்தஶ்ச கணேஶேந ஸ்கந்தேந ஶம்புநா ததா
கோபத்தில் பாணன் பாசுபத அஸ்திரத்தை ஏவ முயன்றான்; ஆனால் கணேசன், முருகன், மற்றும் சங்கரன் அவனைத் தடுத்தனர்.
தத்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸோऽநிருத்தஸ்தம் தநுர்பாணௌக ஸம்யுதம் । முமோச ஜ்ரு'ம்பணே யுத்தே ஶீக்ரம் தம் ச மஹாரதம்
இதைக் கண்ட அனிருத்தன், வில்லும் அம்புகளும் தயாராக, போர் நடுவில் அந்த பெரிய ரதத்தை நோக்கி ஜிரும்பண அஸ்திரத்தை விரைவாக ஏவினான்.
ஜடோ பபூவ பாணஶ்ச நிஶ்சேஷ்டோ ரணமூர்தநி । புநஶ்சிக்ஷேப நித்ராஸ்யம் நித்ரிதம் தம் சகார ஸஃ
பாணன் போர் நடுவில் சிந்தையற்றவனாகவும் அசையாதவனாகவும் ஆனான்; அனிருத்தன் மறுபடியும் நித்ராஸ்திரத்தை ஏவி, அவனை ஆழ்ந்த நித்திரையில் ஆழ்த்தினான்.
பாணம் தம் நித்ரிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'ஹீத்வா கட்கமுத்தமம் । பாணம் ஹந்தும் ஸமுத்யந்தம் வாரயாமாஸ கார்திகஃ
பாணன் இவ்வாறு தூங்கிக் கிடப்பதைப் பார்த்து, அனிருத்தன் சிறந்த வாளை எடுத்து அவனை கொல்ல முனைந்தான்; அப்போது கார்த்திகேயன் தடுத்தான்.
ஸ்கந்தஶ்ச ஶதபாணௌஶ்ச வாரயாமாஸ லீலயா । அநிருத்தம் மஹாபாகம் பலவாந்தம் தநுர்தரம்
முருகனும் நூறு அம்புகள் ஏவுபவனும், மகத்தான வீரரும் வலிமைமிக்க வில்லாளியுமான அனிருத்தனை விளையாட்டாகத் தடுத்தனர்.
அநிருத்தஶ்ச ஸஹஸா ததா ஶக்த்யா துரத்யயா । பபஞ்ஜ கார்திகரதம் ரத்நேந்த்ரஸாரநிர்மிதம்
அப்போது அனிருத்தன், எதிர்க்க முடியாத சக்தியால், திடீரென ரத்தினங்களால் ஆன கார்த்திகேயனின் ரதத்தை உடைத்தான்.
கதயா கார்திகஃ க்ருத்தோऽப்யநிருத்தரயம் முதா । பபஞ்ஜ லீலயா தத்ர க்ஷணேந ரணமூர்தநி
கோபத்துடன் இருந்தாலும், கார்த்திகேயன் மகிழ்ச்சியுடன் தனது களப்பையால் அனிருத்தனின் ரதத்தை ஒரு கணத்தில், எளிதாக, போர் நடுவில் உடைத்தான்.
அநிருத்தோऽர்தசந்த்ரேண க்ஷுரதாரேண லீலயா । சிச்சேத கார்திகதநுர்பல்லாஸ்த்ரேண நியோஜிதம்
அனிருத்தன், அரைச்சந்திர வடிவும் கூர்மையான முனையுமுள்ள அம்பால், கார்த்திகேயனின் வில்லையும் அதில் பொருத்தப்பட்ட பல்ல அம்பையும் எளிதாக துண்டித்தான்.
ஜதாந கார்திகஸ்தம் ச கதயா ச துரந்தயா । கதாம் ஜக்ராஹ தத்தஸ்தாஜ்ஜவேந மதநாத்மஜஃ
கார்த்திகேயன் தனது சக்திவாய்ந்த களப்பையால் அனிருத்தனை அடித்தான்; ஆனால் காமனின் மகன் அதனை அவன் கையில் இருந்தபடியே விரைவில் பிடித்தான்.
ஶூலம் க்ரு'ஹீத்வா ஸ்கந்தம் ச தமேவ ஹந்துமு த்யதம் । அநிருத்தஶ்ச கோபேந ப்ரேரயாமாஸ தூரதஃ
முருகன் வேல் எடுத்துக் கொண்டு அவனை கொல்ல முனைந்தான்; ஆனால் அனிருத்தன் கோபத்தில் அவனை தூரம் எறிந்தான்.
கார்திகஃ புநராகத்ய க்ரு'ஹீத்வா காமபுத்ரகம் । க்ரு'ஹீத்வா ச கரேணைவ பாதயாமாஸ பூதலே
முருகன் மீண்டும் வந்து, காமனின் மகனைப் பிடித்து, தனது கையால் தரையில் வீசினான்.
அநிருத்தோ க்ரு'ஹீத்வாऽஸிம் ப்ரபுஸ்தஸ்தௌ மஹாபலஃ । தயோர்விரோதம் தூரம் ச ப்ரசகார கணேஶ்வரஃ
அனிருத்தன், மிகுந்த வலிமையுடன் தனது வாளை எடுத்துக் கொண்டு உறுதியாக நின்றான்; கணங்களின் தலைவன், இருவரும் சண்டையிடாமல் தூரமாக வைத்தான்.
கார்திகஃ ப்ரயயௌ கேஹமூஷாகேஹம் ஸ்மராத்மஜஃ । ஸர்வ நிவேதிதும் ஶம்பும் ப்ரயயௌ ஸ கணேஶ்வரஃ
கார்த்திகேயன், காமதேவனின் மகன், தனது இல்லத்திற்குச் சென்றான்; கணநாதன் எல்லாவற்றையும் சிவபெருமானிடம் சொல்லச் சென்றான்.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மo மஹாo ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஜந்மகo உத்தo நாராதநாo பாணயுo ஷோடஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, நாரதர் பாணாசுரனுக்கு கூறிய, 'ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பிறந்தது' என்ற தலைப்புடைய, மகா ஸ்ரீ பிரம்மவைவர்த்த புராணத்தின் நூற்றறுபத்தி ஆறாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
அத ஸப்ததஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ நாராயண உவாச கணேஶஸ்து ஶிவஸ்தாநம் கத்வா நத்வா மஹேஶ்வரம் । ஸர்வ விஜ்ஞாபயாமாஸ க்ரமேண ச ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்
இப்போது நூற்றெழுபத்தி ஏழாவது அதிகாரம் ஆரம்பமாகிறது. நாராயணன் சொன்னான்: கணேசன் சிவனின் இடத்திற்கு சென்று, மகாதேவனுக்கு வணங்கி, எல்லாவற்றையும் ஒவ்வொன்றாகத் தெரிவித்தான்.
பாணாநிருத்தயோர்யுத்தம் ஸுபத்ரநிதநம் ததா । ஸ்கந்தாநிருத்தயோர்யுத்தமநிருத்தஸ்ய விக்ரமம்
பாணா மற்றும் அனிருத்தன் இடையே நடந்த போர், சுபத்ராவின் மரணம், ஸ்கந்தன் மற்றும் அனிருத்தன் இடையே நடந்த சண்டை, அனிருத்தனின் வீரத்தைப் பற்றியும் அவர் விவரித்தான்.
கணேஶவசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரஹஸ்ய பகவாந்பவஃ । உவாச ஶ்லக்ஷ்ணயா வாசா ஸுகுப்தம் வேதஸம்மதம்
கணேசனின் வார்த்தைகளை கேட்ட சிவபெருமான் சிரித்துக் கொண்டு, மென்மையான, மறைந்தும் வேதங்களுக்கு ஏற்ற வார்த்தைகளால் பேசினான்.
மஹாதேவ உவாச கணேஶ்வர மஹாபாக ஶ்ரூயதாம் வசநம் மம । ஹிதம் தத்யம் நீதிஸாரம் பரிணாமஸுகாவஹம்
மகாதேவன் சொன்னான்: கணநாதா, பெரும் பாக்கியசாலி, என் வார்த்தைகளை கேள் — இது உனக்கு நல்லது, உண்மை, நெறியின் சாரம், முடிவில் மகிழ்ச்சி தரும்.
அஸம்க்யவிஶ்வஸம்கம் ச ஸர்வ க்ரு'ஷ்ணாத்மஜம் ஸுதம் । க்ரு'ஷ்ணம் ஜாநீஹி யத்கார்யம் காரணாநாம் ச காரணம்
எண்ணிக்கையற்ற உலகங்களை உள்ளடக்கியவன், எல்லோருக்கும் காரணமான கிருஷ்ணனை நீ அறிந்து கொள்; அவனே எல்லா காரணங்களுக்கும் மூல காரணம்.
ப்ரஹ்மாதித்ரு'ணபர்யந்தம் ஜகத்மர்வ கணேஶ்வர । நிபோத ஸத்யம் க்ரு'ஷ்ணம் ச பகவந்தம் ஸநாதநம்
பிரம்மாவிலிருந்து ஒரு புல் வரை, இந்த உலகில் உள்ள அனைத்தும் கிருஷ்ணனே, கணநாதா; அவனே சனாதனமான இறைவன், உண்மை.
கோலோகே த்விபுஜம் ஶாந்தம் ராதாகாந்தம் மநோஹரம் । ஶிஶுரூபம் கோபவேஷம் கோபவேஷம் பரிபூர்ணதமம் ப்ரபும்
கோலோகத்தில், இரு கரங்களுடன் அமைதியானவனாக, ராதையின் மனமகனாக, குழந்தை வடிவில், இடையர்களின் ஆடையில், முழுமையுடன் விளங்கும் இறைவன்.
கோபீபிர்கோபநிகரைஃ ஸஹிதம் காமதேநுபிஃ । புண்யே வ்ரு'ந்தாவநே ரம்யே ஸுந்தரே ராஸமண்டலே
அவன் கோபிகளும், இடையர்களும், ஆசைபூர்த்தி கொடுக்கும் பசுக்களும் உடன், புனிதமான அழகான வ்ரிந்தாவனத்தில், ராசமண்டலத்தில் மகிழ்வுடன் இருக்கிறான்.
சரந்தம் முரலீஹஸ்தம் ப்ரஹ்மேஶஶேஷவந்திதம் । ஶதஶ்ரு'ங்கை ச ஶைலேஶே வடமூலே நிராகுலே
அவன் கையில் புல்லாங்குழல் வைத்துப் பயில்கிறான்; பிரம்மா, ஈசன், ஆதிசேஷன் ஆகியோர் அவனை வணங்குகிறார்கள்; நூறு மலைச்சிகரங்கள் கொண்ட மலையில், ஆலமரத்தின் கீழ் அமைதியாக இருக்கிறான்.
கோஷ்டே பாண்டீரநிகடே நிர்மலே விரஜாதடே । நவீநநீரதஶ்யாமம் ஶோபிதம் பீதவாஸஸா
கோபர்களின் கிராமத்தில், பாண்டிர மரம் அருகிலும், தூய விரஜா நதிக்கரையிலும், புதிதாக பெய்த மேகம்போல் கருஞ்சாயலுடன், மஞ்சள் vasthiram அணிந்து ஒளிர்கிறான்.
யதா நவம் கநௌகம் ச ஸௌதாமிந்தா விராஜிதம் । ஆவிர்பாவஶ்ச தேஷாம் வை கோலோகே ராஸமண்டலே
புதிய மேகக் கூட்டம் மின்னலால் ஒளிர்வதைப் போல, கோலோகத்தில் ராசமண்டலத்தில் அவர்களுடன் அவனது தோற்றம் பிரகாசமாகிறது.
தாவந்தோ கோகுலே ரம்யே புண்யே வ்ரு'ந்தாவநே வநே । ஸர்வே சாம்ஶகலாஃ பும்ஸஃக்ரு'ஷ்ணஸ்து பகவாந்ஸ்வயம்
அவ்வளவு பேர் கோகுலத்தில், அழகான புனித வ்ரிந்தாவன வனத்தில் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் எல்லோரும் பரமபுருஷனின் பகுதி, சக்திகள்; கிருஷ்ணனே முழுமையான இறைவன்.
பரிபூர்ணதமஃ காமோ ப்ரஹ்மஶாபாத்ஸ்வவிஸ்ம்ரு'தஃ । தஸ்ய புத்ரோऽநிருத்தஶ்ச மஹாபலபராக்ரமஃ
அவன் முழுமையானவன், ஆசை வடிவானவன்; பிரம்மாவின் சாபத்தால் தன்னை மறந்தான்; அவனுடைய மகன் அனிருத்தன், மிகுந்த வலிமை மற்றும் வீரத்துடன் உள்ளவன்.