ஸ ரேமே ராமயா ஸார்த மாஹேந்த்ரே ரத்நமந்திரே । ரத்நேந்த்ரஸாரநிர்மாணம் ததௌ தஸ்மை ஶுபாஶ்ரமம்
இந்திரனுடைய ரத்தின மாளிகையில், இராமாவுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தான்; ரத்தினங்களால் ஆன சிறந்த ஆசிரமத்தையும் அவனுக்கு வழங்கினார்.
ஏகதா ஸ முநிஶ்ரேஷ்டஃ ஸமாலோச்ய ஸ்வசேதஸா । ஶயாநம் க்ரு'த்ரசித்ரம்யபர்யங்கே ரத்நநிர்மிதே
ஒரு நாள், அந்த முனிவரில் சிறந்தவர், மனத்தில் சிந்தித்து, அழகாக செய்யப்பட்ட ரத்தினங்களால் ஆன படுக்கையில் ஒருவர் படுத்திருப்பதை கண்டார்.
ஶ்ருதவந்தம் புராணம் ச ஶ்ரத்தயா குத்ரசித்திபும் । மஹோத்ஸவே நியுக்தம் ச குத்ரசித்ப்ராங்கணே ஶுபே
எங்கோ ஒரு இடத்தில் பக்தியுடன் புராணம் கேட்டவனாகவும், அல்லது பெரிய திருவிழாவில் கலந்து கொண்டவனாகவும், அல்லது எங்கோ ஒரு புண்ணியமான மண்டபத்தில் இருந்தவனாகவும்,
தாமபூலம் புக்தவந்தம் ச பக்த்யா தத்தம் ச ஸத்யயா । குத்ரசித்ஸேவிதம் தல்பே ருக்மிண்யா ஶ்சேதசாமரைஃ
பக்தியோடும் உண்மையோடும் அளிக்கப்பட்ட தாம்பூலம் சாப்பிட்டவனாகவும், அல்லது எங்கோ ஒரு இடத்தில் ருக்மிணி பவழவெந்தயிரால் சேவை செய்த படுக்கையிலிருந்தவனாகவும்,
காலிந்தீஸேபிதபதம் ஶயாநம் குத்ரசிந்முதா । ஸர்வத்ர ஸமஸம்பாஷாம் சகார பகவாந்முநிம்
காளிந்தி தனது பாதங்களை சேவை செய்தபோது எங்கோ சந்தோஷமாக படுத்திருந்தவனாகவும், எல்லா இடங்களிலும் பகவான் அந்த முனிவருடன் சமமாக உரையாடினார்.
விஸ்மயம் ப்ரயயௌ விப்ரௌ த்ரு'ஷ்ட்வா தத்பரமாத்புதம் । துஷ்டாவ ஜகதீநாதம் ருக்மிணீமந்திரே புநஃ வஸந்தம் ச ஸுதர்மாயாம் ஸதாம் ஸம்ஸதி ஸுந்தரம்
அந்த அதிசயமான நிகழ்வை பார்த்த ப்ராமணன் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினான்; உலகத்துக்குத் தலைவனானவரை ருக்மிணியின் அரண்மனையிலும், சுதர்மா மண்டபத்தில் நல்லோருடன் கூடிய அழகிய இடத்திலும் மீண்டும் புகழ்ந்தான்.
துர்வாஸா உவாச ஜய ஜய ஜகதாம் நாத ஜிதஸர்வ ஜநார்தந ஸர்வாத்மக ஸர்வேஶ ஸர்வபீஜ புராதந நிர்குண நிரீஹ
துர்வாசர் கூறினார்: ஜெயம், ஜெயம் உலகத்துக்குத் தலைவனே! எல்லாவற்றையும் வென்றவன், ஜனார்த்தனன், எல்லாவற்றிலும் உள்ள ஆத்மா, எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவா, பழமையான விதை, குணமில்லாதவன், ஆசையில்லாதவன்.
நிர்லிப்த நிரஞ்ஜந நிராகார பக்தாநுக்ரஹவிக்ரஹ ஸத்யம்வரூபஸநாதந நிஃஸ்வரூப நித்யநூதந
பொத்தாமல் இருப்பவன், களங்கமில்லாதவன், உருவமில்லாதவன், பக்தர்களுக்கு அருளாக உருவானவன், உண்மை வடிவம் கொண்டவன், எப்போதும் நிலைத்தவன், தனி வடிவமில்லாதவன், என்றும் புதுமை கொண்டவன்.
ப்ரஹ்மேஶஶேஷதநேஶவந்தித பத்மயா ஸேவிதபாதபத்ம ப்ரஹ்மஜ்யோதிரநிர்வசநீய வேதாவிதிதகுணரூப மஹாகாஶஸம்மாநநீய பரமாத்மந்நமோऽஸ்து தே
பிரம்மா, ஈசன், ஆதிசேஷன், குபேரன் ஆகியோர் வணங்கும்வன்; பத்மா சேவை செய்யும் பாதபத்மம் உடையவன்; விளங்கும் ஒளி சொல்ல முடியாதது; வேதங்கள் அறியாத குணமும் வடிவமும் உடையவன்; அகில உலகமும் மதிக்கும் பரமாத்மா, உமக்கு வணக்கம்.
இத்யேவமுக்த்வா மநஸா ஹரேரநுமதேந ச । ப்ரணம்ய தஸ்தௌ விப்ரேந்த்ரஸ்தத்ரைவ புரதோ ஹரேஃ
இவ்வாறு கூறி, மனதாலும் ஹரியின் அனுமதியாலும், அந்த சிறந்த ப்ராமணன் ஹரியின் முன்னிலையில் வணங்கி அங்கேயே நின்றான்.
தமுவாச ஜகந்நாதோ ஹிதம் ஸத்யம் புராதநம் । ஜ்ஞாநம் ச வேதவிஹிதம் ஸர்வேஷாம் ச ஸதாம் மதம்
உலகத்துக்குத் தலைவன் அவனை நோக்கி, நன்மை தரும், உண்மை, பழமையான அறிவையும், வேதம் போற்றும் ஞானத்தையும், நல்லோர் மதிக்கும் கருத்தையும் சொன்னான்.
ஶ்ரீபகவாநுவாச மா பேர்விப்ர ஶிவாம்ஶஸ்த்வம் கிம் ந ஜாநாஸி ஜ்ஞாநதஃ । அஹம் ஸர்வஸ்ய ப்ரபவோ மத்தஃ ஸர்வம் ப்ரவர்ததே
ஸ்ரீபகவான் கூறினார்: பயப்படாதே ப்ராமணா, நீ சிவனின் ஒரு பகுதி என்பதை அறிவால் அறியாதாயா? நான் எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரம்; என்னிலிருந்து எல்லாம் தோன்றுகின்றன.
அஹமாத்மா ச ஸர்வேஷாம் ஶாவாஃ ஸர்வே மயா விநா । ப்ராணிதேஹாந்மயி கதே யாந்த்யேவ ஸர்வஶக்தயஃ
நான் எல்லாவற்றிலும் உள்ள ஆத்மா; என்னைத் தவிர யாரும் இல்லை. உயிரும் உடலும் என்னுள் சேரும்போது எல்லா சக்திகளும் என்னிடம் திரும்புகின்றன.
ஜாதாவப்யேக ஏவாஹம் வ்யக்தாவேவ ப்ரு'தக்ப்ரு'தக் । யோ புங்க்தே தஸ்ய த்ரு'ப்திஃ ஸ்யாந்நாந்யேஷாம் ச கதாசந
பிறப்பில் கூட நான் ஒருவனே, பலவாக தோன்றினாலும்; யார் அனுபவிக்கிறாரோ அவர்களுக்கு திருப்தி கிடைக்கும், மற்றவர்களுக்கு எப்போதும் கிடையாது.
ப்ரு'தக்ஜீவாதிஸர்வேஷாம் ப்ரதிமாநம் ச ப்ராணிநாம் । பரிபூர்ணதமோऽஹம் ச கோலோகே ராஸமண்டலே
ஒவ்வொரு உயிரிலும், ஜீவராசிகளிலும், நான் பரிபூரணமாகவும், முழுமையாகவும் கோலோகத்தில், ராசமண்டலத்தில் இருக்கிறேன்.
ஶ்ரீதாமஶாபாத்ராதா ஸா மாம் த்ரஷ்டுமக்ஷமாऽதுநா । ஸர்வே சைவாம்ஶரூபேணா கலயா ச ததம்ஶதஃ
ஸ்ரீதாமனின் சாபத்தால், ராதா இப்போது என்னைப் பார்க்க முடியவில்லை; எல்லோரும் என் பகுதியாலும், அவரவர் பகுதியாலும் இங்கு இருக்கின்றனர்.
ருக்மிணீமந்திரே சாம்ஶோऽப்யந்யாஸாம் மந்திரே கலாஃ । மமாபி குத்ரசிச்சாம்ஶம் குத்ர சிச்ச கலாகலாஃ
ருக்மிணியின் அரண்மனையில் என் ஒரு பகுதி இருக்கிறது; மற்ற அரண்மனைகளில் சக்திகள் இருக்கின்றன; என்னுடைய பகுதியும் எங்கோ ஒரு இடத்தில், எங்கோ ஒரு இடத்தில் அதன் சிறு பகுதியும் இருக்கிறது.
கலாகலாம்ஶாஃ குத்ராபி ப்ரதிமாஸு ச தேஹிஷு । இத்யுக்த்வா ஜகதாம் நாதோ க்ரு'ஹஸ்யாப்யந்தரம் யயௌ துர்வாஸாஶ்ச ப்ரியாம் த்யக்த்வா ஶ்ரீஹரேஸ்தபஸே கதஃ
சிறு பகுதிகள் எங்கோ சில உருவங்களிலும், உயிருள்ளவர்களிலும் இருக்கின்றன; இவ்வாறு கூறி உலகத்துக்குத் தலைவன் உள்ளே சென்றான்; துர்வாசா தனது பிரியமானவரை விட்டுவிட்டு ஸ்ரீஹரிக்காக தவம் செய்ய சென்றான்.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மo மஹாo ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஜந்மகo உத்தo நாரதநாo முநிக்ரு'ஷ்ணஸம்o த்வாதஶாதிகாஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு ஸ்ரீபிரம்மவைவர்த்த மகாபுராணத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் பிறப்பும், நாரதரும் முனிவரும் நடத்திய உரையாடலும் குறித்த நூற்றிரண்டாம் அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
அத த்ரயோதஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ நாராயண உவாச ஸஶிஷ்யஶ்சாபி துர்வாஸாஸ்த்யக்த்வா ச த்வாரகாம் புரீம் । கைலாஸம் ப்ரயயௌ பக்த்யா ஶம்கரம் த்ரஷ்டுமீஶ்வரம்
இப்போது நூற்றிமூன்றாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. நாராயணன் கூறுகிறார்: துர்வாசா, தன் சீடர்களுடன், துவாரகா நகரை விட்டுவிட்டு, பக்தியுடன் ஈசுவரனான சங்கரனைப் பார்க்க கயிலாயம் சென்றான்.
கத்வா முநிஶ்ச கைலாஸம் ப்ரணநாம ஶிவம் ஶிவாம் । துஷ்டாவ பரயா பக்த்யா ஸஶிஷ்யஃ ப்ரணதஃ ஶுசிஃ
அந்த முனிவர் கைலாசத்திற்கு சென்று, சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதியைத் தாழ்மையுடன் வணங்கி, தூய்மையுடன் தன் சீடர்களுடன் சேர்ந்து, மிகுந்த பக்தியுடன் அவர்களைப் போற்றி பாடினார்.
தத்ஸர்வம் கதயாமாஸ வ்ரு'த்தாந்தம் ஶ்ரீஹரேரபி । ஆத்மநஸ்தபஸஸ்தத்த்வம் ஸ்வவைராக்யம் ச சேதமஃ
அவர் எல்லாவற்றையும் — ஸ்ரீ ஹரியின் சம்பவங்களையும், தன் தவத்தின் உண்மையையும், தன் வைராக்கியமும் மனநிலையும் — முழுவதும் விவரித்தார்.
முநேஶ்ச வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரஹஸ்ய பார்வதீ ஸதீ। தமுவாச ஹிதம் ஸத்யம் ஸாக்ஷாச்சம்கரமம்நிதௌ
அந்த முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், நல்லொழுக்கமுள்ள பார்வதி சிரித்தபடி, சிவபெருமானின் முன்னிலையில் உண்மையும் பயனும் உள்ள வார்த்தைகளை அவனை நோக்கி சொன்னாள்.
பார்வத்யுவாச தர்மதத்த்வம் ந ஜாநாஸி தர்மிஷ்டம் மந்யஸே ஸ்வயம் । அநபத்யாம் பரித்யஜ்ய வவ யாஸி தபஸே முநே
பார்வதி சொன்னாள்: நீ தர்மத்தின் உண்மையான சாரத்தை அறியவில்லை, ஆனால் நீயே உன்னை தர்மவான் என்று நினைக்கிறாய்; முனிவரே, நீ பிள்ளையில்லாத மனைவியை விட்டுவிட்டு தவம் செய்யப் போகிறாய்.
அநபத்யாம் ச யுவதீம் குலஜாம் ச பதிவ்ரதாம் । த்யக்த்வா பவேயுஃ ஸம்ந்யாஸீ ப்ரஹ்மசாரீ யதீதி வா
பிள்ளையில்லாத, நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்த, கணவனை மட்டுமே நினைக்கும் மனைவியை விட்டுவிட்டால் தான் ஒருவர் துறவியாகவோ, பிரம்மச்சாரியாகவோ, யதியாகவோ ஆகலாம்.
வாணிஜ்யே வா ப்ரவாஸே வா சிரம் தூரம் ப்ரயாதி யஃ । தீர்தே வா தபஸே வாऽபி மோக்ஷார்தம் ஜந்ம கண்டிதும்
வர்த்தகத்திற்காகவோ, நீண்ட பயணத்திற்காகவோ, தீர்த்தயாத்திரைக்காகவோ, தவம் செய்யவோ, அல்லது பிறவிச் சுழற்சியை முடிக்கவும் மோட்சம் பெறவும் போனாலும் —
ந மோக்ஷஸ்தஸ்ய பவதி தர்மஸ்ய ஸ்கலநம் த்ருவம் । அபிஶாபேந பார்யாயா நரகம் ச பரத்ர ய
அவருக்கு மோட்சம் கிடைக்காது; நிச்சயமாக தர்மத்திலிருந்து தவறுதல் உண்டாகும்; மனைவியின் சாபத்தால் அவர் பிறகு நரகத்திற்கு போவார்.
இஹைவ ச யஶோநாஶ இத்யாஹ கமலோத்பவஃ । த்வாரகாம் கச்ச ஹே விப்ர ஸ்வதர்ம ரக்ஷ ஸாம்ப்ரதம்
இங்கேயே புகழ் கெடுதலும் உண்டாகும் — இதைத் தாமரை மலரில் தோன்றிய பிரம்மா சொல்கிறார். பிராமணனே, துவாரகாவுக்கு சென்று, இப்போது உன் தர்மத்தை காப்பாற்று.
ஏகாநம்ஶாம் மதம்ஶாம் ச தர்மதஃ பரிபாலய । பாதபத்மார்ஜிதம் பாதபத்மம் ஸர்வஸுதுர்லபம்
ஏகானம்ஷாவையும், என் பாகத்தையும் நீதியோடு பாதுகாப்பாய்; பாதபத்மத்தின் தூளால் அடையப்படும் அந்த பாதபத்மம் மிகவும் அரிது.
ஸம்ததம் ஶம்புநா கீதம் முநீந்த்ரைஃ ஸநகாதிபிஃ । பரித்யஜ ஸுரதரோஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய பரமாத்மநஃ
இதை சிவபெருமான் மற்றும் சனகாதி முனிவர்கள் எப்போதும் பாடி வந்துள்ளனர்; கிருஷ்ணர் என்ற பரமாத்மாவை அடைவதற்காக, தேவவிருட்சத்தையும் விட்டுவிடு.