க்ரு'ஷ்ணாக்ரு'திம் ச பஶ்யாமி ஶ்ர்ரு'ணோமி முரலீத்வநிம் । குலம் லஜ்ஜாம் பயம் த்யக்த்வா சிந்தயாமிஹரேஃ பதம்
நான் கிருஷ்ணனின் உருவத்தைப் பார்க்கிறேன், அவன் புல்லாங்குழல் ஒலியைக் கேட்கிறேன்; குடும்பம், லஜ்ஜை, பயம் ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டு, ஹரியின் பாதங்களைத் தான் நினைக்கிறேன்.
ஸம்ப்ராப்ய ஸர்வஜகதாமீஶ்வரம் ப்ரக்ரு'தேஃ பரம் । ந ஜ்ஞாநம் மாயயா தஸ்ய ஜ்ஞாத்வா கோபபதேர்மம்ம
உலகங்கள் அனைத்திற்கும் அதிபதியான, இயற்கையைத் தாண்டியவரை அடைந்தபோதும், மாயையால் அவரை உணர முடியவில்லை என்பதை நீ அறிந்திரு, கோபர்களின் தோழியே.
த்யாயந்தே யத்பதாம்போஜம் வேதா ப்ரஹ்மாதயஃ ஸுராஃ । ஸ பர்த்ஸிதோ மயா கீபாத்த்தி ஶத்யமிதம் மம
வேதங்களும், பிரம்மா முதலான தேவர்களும் அவருடைய தாமரை போன்ற பாதங்களைத் தியானிக்கிறார்கள்; ஆனாலும், அன்பால் நான் அவரை கண்டிப்பதுபோல் நடந்துள்ளேன் — இதுவே என் மனத்தின் உண்மை.
தத்பதாம்போஜஸேவாபிர்குணப்ரஸ்தாவதோऽபி வா । தத்பக்த்யா யத்க்ஷணோ நீதோ த்யாதோ த்யாநேந பூஜயா
அவரது பாதங்களை சேவிப்பது, அவருடைய குணங்களைப் புகழ்வது, அல்லது பக்தியால் தியானம் செய்வது, பூஜை செய்வது — இவையெல்லாம் எந்தக் கணத்தில் நடந்தாலும்,
தத்ராபி மங்கலம் ஸர்வம் ஹர்ஷமாயுர்வ்யம்வஸ்திதம் । விக்நம் ச ஹ்ரு'தி ஸம்தாபஸ்தத்விச்சேதே ஸதோத்தவ
அதில் எல்லா மங்களமும், ஆனந்தமும், உயிரும் நிலைபெற்றுள்ளன; ஆனால், பிரிவில், என் மனதில் துயரும் வேதனையும் மட்டுமே உள்ளது, உட்தவா.
க்ரீடாப்ரீதிர்நம் பவிதா தாதுஶீஷ்டா புநர்மம । தாத்ரு'ஶம் ப்ரேமஸௌபாக்யம் நிர்ஜநே ந ச ஸம்கமஃ
அந்த விளையாட்டில் இருந்த சந்தோஷம் இனி எனக்கு கிடைக்காது; அத்தகைய அன்பும், தனிமையில் ஏற்பட்ட சங்கமமும் இனி இல்லை.
வ்ரு'ந்தாவநம் ந யாஸ்யாமி தத்ஸங்கே புநருத்தவ । சந்தநம் வா ந தாஸ்யாமி நந்தநந்தநவக்ஷஸி
நான் மீண்டும் வ்ரிந்தாவனத்திற்கும், அந்த கூட்டத்திற்கும் செல்லமாட்டேன், உட்தவா; நந்தனந்தனின் மார்பில் சந்தனத்தை பூசவும் முடியாது.
மாலாம் தஸ்மை ந தாஸ்யாமி ந த்ரக்ஷ்யாமி முகாம்புஜம் । மாலதீநாம் கேதகீநாம் சம்பகாநாம் ச காநநம்
நான் அவருக்கு மாலையைக் கொடுக்கமாட்டேன்; அவருடைய தாமரை முகத்தையும் பார்க்கமாட்டேன்; மாலதி, கேதகி, சம்பக மலர்களின் காடையும் காணமாட்டேன்.
புநரேவ ந யாஸ்யாமி ஸுந்தரம் ராஸமண்டலம் । ஹரிஸங்கே ந யாஸ்யாமி ரம்யம் சந்த்ரநகாநநம்
அழகான ராசமண்டலத்திற்கும், ஹரியுடன் சந்திர ஒளியில் உள்ள அழகான காடுக்கும் நான் இனி ஒருபோதும் செல்லமாட்டேன்.
புநரேவ ந யாஸ்யாமி மலயம் ரத்நமந்திரம் । மாதவீநாம் வநம் ரம்யம் ரஹஸ்யம் மதுகாநநம்
மீண்டும் மலயமலையிலும், ரத்தின மாளிகையிலும், அழகான மாதவி மலர் தோப்பிலும், இரகசியமான தேன்காடிலும் நான் ஒருபோதும் செல்லமாட்டேன்.
ஶ்ரீகண்டகாநநம் ரம்யம் ஸ்வச்சம் சந்த்ரஸரோவரம் । விஸ்பந்தகம் ஸுரவநம் நந்தநம் புஷ்பபத்ரகம்
அழகான சந்தனக் காடு, தெளிந்த சந்திரா ஏரி, உயிரோட்டமுள்ள தெய்வ வனம், நந்தனம், பூப்பரவையால் நிறைந்த புஷ்பபத்ரகம்—
பத்ரகம் ஹரிணாம் ஸார்தம் ந யாஸ்யாமி புநஃ புநஃ । க்வ ஸா ரம்யா விகஸிதா மாதவே மாதவீலதா
பூப்பரவையுடன் கூடிய பத்திரகத்துக்கும், மான்களுடனும் நான் மீண்டும் மீண்டும் போகமாட்டேன்; அந்த வசீகரமான, மலர்ந்த மாதவீ கொடி வசந்தத்தில் எங்கே இருக்கிறது?
க்வ கதா மாதவீ ராத்ரிஃ க்வ மதுஃ க்வாபி மாதவஃ । இஸ்யேவமுக்த்வா ஸா ராதா த்யாத்வா க்ரு'ஷ்ணபதாம்புஜம்
மாதவீ இரவு எங்கே போனது? தேன் எங்கே? மாதவனும் எங்கே? இப்படிச் சொல்லி, ராதா கிருஷ்ணனின் திருவடிகளை மனதில் வைத்து தியானித்தாள்.
அத சதுர்நவதிதமோऽத்யாயஃ நாராயண உவாச உத்தவோ விஸ்மயம் ப்ராப்ய பயம் ச விபுலம் முநே । சேதநம் காரயாமாஸ தாமுவாச ம்ரு'தாமிவ
நாராயணன் சொன்னார்: உத்தவன், ஆச்சரியத்தாலும் பெரும் பயத்தாலும் கலங்கி, அவளை உயிர் திரும்ப செய்தான்; உயிரில்லாதவளாக இருந்த ராதாவிடம் பேசினான்.
தத்பக்திம் ஸமபிஜ்ஞாய ஸ்வாத்மாநம் பக்தஸம்க்யகம் । துச்சம் மேநே ஜகத்ஸர்வம் த்ரு'ஷ்ட்வா பாக்யவதீம் ஸதீம்
அவளது பக்தியை உணர்ந்து, தானும் பக்தர்களில் ஒருவன் என்று நினைத்து, அந்த மகிழ்ச்சியும் நல்லவளான ராதாவை பார்த்து, உலகம் முழுவதையும் அற்பமாக எண்ணினான்.
உத்தவ உவாச சேதநம் குரு கல்யாணி ஜகந்மாதர்நமோऽஸ்து தே । த்வமேத ப்ராக்தநம் ஸர்வம் க்ரு'ஷ்ணம் த்ரக்ஷ்யஸி ஸாம்ப்ரதம்
உத்தவன் சொன்னான்: நல்லவளே, உலகத்தாயே, உனக்கு வணக்கம்! உன் மனதைத் திரும்பக் கொண்டு வா; முன்னிருந்தது எல்லாம் முடிந்தது, இப்போது நீ கிருஷ்ணனை விரைவில் காணப்போகிறாய்.
த்வத்தோ விஶ்வம் பவித்ரம் ச த்வத்பாதரஜஸா மஹீ । ஸுபவித்ரம் த்வத்வதநம் புண்யவத்யஶ்ச கோபிகாஃ
உன்னால் இந்த உலகம் தூய்மையடைகிறது; உன் பாதத் தூளால் பூமி புனிதமாகிறது; உன் முகம் மிகப் புனிதமானது; உன்னால் கோபிகைகள் எல்லாம் புண்ணியவதிகள்.
லோகாஸ்த்வாமேவ காயந்தி ஸம்கீதைர்மங்கலஸ்தவைஃ । த்வத்ஸுகீர்திம் ச தேவாஶ்ச ஸநகாத்யாஶ்ச ஸம்ததம்
உலகங்கள் எல்லாம் உன்னை மங்களமான பாடல்களாலும், ஸ்தோத்திரங்களாலும் பாடுகின்றன; தேவர்கள், சனகர் போன்ற முனிவர்கள் என்றும் உன் புகழை பாடுகின்றனர்.
க்ரு'தபாபஹராம் புண்யாம் தீர்தபூஜாம் ச நிர்மலாம் । ஹரிபக்திப்ரதாம் பத்ராம் ஸர்வவிக்நதிநாஶிநீம்
நீ செய்த பாவங்களை நீக்குபவள், புண்ணியவள், தீர்த்தமாகப் போற்றப்படுபவள், ஹரிக்கு பக்தியை அளிப்பவள், நல்லது தருபவள், எல்லா தடைகளையும் அழிப்பவள்.
த்வமேவ ராதா த்வம் க்ரு'ஷ்ணஸ்த்வம் புமாந்ப்ரக்ரு'திஃ பரா । ராதாமாதவயோர்பேதோ ந புராணே ஶ்ருதௌ ததா
நீயே ராதா, நீயே கிருஷ்ணன், நீயே பரமபுருஷன், உன்னிலே உயர்ந்த இயற்கை; ராதா மாதவனுக்கு வேறுபாடு இல்லை என்று புராணங்களும் வேதங்களும் கூறுகின்றன.
ராதிகாம் மூர்ச்சிதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா பஶ்சாத்க்ரு'த்வா தமுத்வவம் । உவாச மாதவீ கோபீ ராதாயாஃ புரதஃ ஸ்திதா
ராதிகா மயங்கியதைப் பார்த்து, யோசித்த பிறகு, மாதவீ கோபி, ராதாவின் முன்னிலையில் நின்று பேசினாள்.
மாதவ்யுவாச கிம் வா சோரஸ்ய க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ரூபம் வா வேஷமுத்தமம் । கிம் ஸுகம் விபவம் கிம் வா கௌரவம் சாப்யநுத்தமம்
மாதவீ சொன்னாள்: கிருஷ்ணனின் திருட்டு தான் முக்கியமா, அவன் அழகு தான் முக்கியமா, அல்லது அவன் அணியும் ஆடைகள் தான் சிறந்ததா? அவன் சந்தோஷம், செல்வம், பெருமை எது சிறந்தது?
கிம் வா தத்வீர்யமைஶ்வர்யம் ஶௌர்ய வா துரதிக்ரமம் । கிம் வா ஸித்தம் ப்ரஸித்தம் வா கிம் வா துல்யம் குணோத்தமம்
அவன் வலிமை, ஐஸ்வரியம், வெல்ல முடியாத வீரியம் எது? அவனிடம் நிலைபெற்றது, புகழ்பெற்றது எது? அவனுக்கு சமமான உயர்ந்த குணம் எது?
இதோ வா குத ஆயாதஃ புநரேவ குதோ கதஃ । பாலகோ கோபவேஷஶ்ச நஹி ராஜாத்மஜஃ புமாந்
அவன் எங்கிருந்து வந்தான், மீண்டும் எங்கே போனான்? அவன் ஒரு பசு மேய்க்கும் சிறுவன், அரசனின் மகன் அல்ல, மனிதனும் அல்ல.
த்வம் கிம் ஸ்மரஸி கல்யாணி கோபாலம் நந்தநந்தநம் । ஆத்மாநம் ரக்ஷயத்நேந கஃ ப்ரியஃ ஸ்வாத்மநஃ பரஃ
நல்லவளே, நீ ஏன் அந்த கோபாலை, நந்தனின் மகிழ்ச்சியை நினைக்கிறாய்? உன்னை நீயே கவனமாகப் பாதுகாப்பாய்; ஒருவருக்கு தன்னைவிட அதிகமாக யார் பிரியமானவர்?
திக்த்வாம் ராதேऽதிநிர்லஜ்ஜாம் தவைவ ஜீவநம் வ்ரு'தா । ஜகதோ யுவதீநாம் ச கரோஷி ஸுயஶஃக்ஷயம்
ராதே, உனக்கு வெட்கமே இல்லை; உன் வாழ்க்கை வீணாகிவிட்டது; நீ உலகின் பெண்களுக்கு நல்ல பெயரை இழக்கச் செய்கிறாய்.
நாரீணாம் கோபநம் கார்ய ஸுவ்யக்தே ஸ்வயஶஃக்ஷயம் । யத்நேந சக்ஷுஷோ வாऽர்ஹம் ஸகி ஸம்சரணம் க்ரு'ரு
பெண்கள் தங்கள் புகழை பாதுகாக்க வேண்டும்; வெளிப்படையாக நடந்தால், தாமே தங்கள் நல்ல பெயரை இழக்கிறார்கள். தோழியே, கண்களை கட்டுப்படுத்த முயற்சி செய்.
அந்தரே பதிபாவம் ச ஸம்கோப்ய பாவநம் குரு । ந வை ஜாதிஶ்ச ஶத்ரூணாம் மித்ராணாம் ச ஸுரேஶ்வரி
உன் உள்ளத்தில் கணவனுக்கான உணர்வை மறைத்து வைக்க வேண்டும்; உன் எண்ணங்களை வெளிக்காட்டாதே. பகைவருக்கும் நண்பர்களுக்கும் பிறப்பில் வேறுபாடு இல்லை, தேவர்களின் தலைவியே.
ஶத்ருஃ கார்யவஶேநைவ மித்ரம் ச கர்மணா பவேத் । ஸ்வகார்யமுத்தரேத்ப்ராஜ்ஞஃ கார்யத்வம்ஸேந மூர்கதா
வேண்டிய காரியத்தால் பகைவர் நண்பராக மாறலாம்; புத்திசாலி தன் காரியத்தை முன்னேற்றுவான், ஆனால் காரியம் வீணாகும் போது அது முட்டாள்தனமாகும்.
கஃ கஸ்ய வல்லபோ ராதே கஃ கஸ்யாப்ரிய ஏவ ச । கார்யம் ச ஸமயம் ஜ்ஞாத்வா ஸந்தஃ குர்வந்தி ஸம்ததம்
யார் யாருக்கு பிரியமானவர், யார் யாருக்கு விரோதமானவர் என்று யார் அறிவார் ராதே? நேரமும் காரியமும் அறிந்து, அறிவாளிகள் எப்போதும் அதன்படி நடக்கிறார்கள்.