நந்தஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா ஹ்ரு'ஷ்டஃ கமலலோசநஃ । கதாம் கதிதுமாரேபே விசித்ராம் மதுராந்விதாம்
நந்தனின் வார்த்தைகளை கேட்ட தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் கொண்ட கிருஷ்ணர் மகிழ்ச்சியுடன், அதிசயமான இனிய கதையை ஆரம்பித்தார்.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மo மஹாo ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண ஜந்மகo உத்தo நாரதநாo பகவந்ந- ந்தஸம்o ஏகோநநவதிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, நாரதரும் புனித நந்தனும் உரையாடும் மகா ப்ரஹ்மவைவர்த்த புராணத்தில், 'ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் பரம பிறப்பு' என்ற தொண்ணூற்றொன்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
அத நவதிதமோऽத்யாயஃ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச ஶ்ரு'ணு நந்த ப்ரவக்ஷ்யமி ஸாநந்தம் மாநஸம் யதா । கதாம் ரம்யாம் ஸுமதுராம் புராணேஷு பரிஷ்க்ரு'தாம்
இப்போது தொண்ணூறாவது அதிகாரம். ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: நந்தா, ஆனந்தத்துடன் என் மனதில் உள்ளதை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்; இது பழமையான புராணங்களில் அழகாக அமைந்த, இனிமை மிகுந்த ஒரு கதை.
பரிபூர்ணதமோ தர்மோ தார்மிகாஶ்ச க்ரு'தே யுகே । பரிபூர்ணதமம் ஸத்யம் பரிபூர்ணதமா தயா
கிருதயுகத்தில் தர்மம் முழுமையாக நிலைத்திருந்தது; மக்கள் அனைவரும் நேர்மையுடன் வாழ்ந்தார்கள். உண்மை முழுமையாக நிலவியது; கருணையும் மிகுந்த அளவில் இருந்தது.
அதீவ ப்ரஜ்வலத்ரூபா வேதாஶ்சத்வார ஏவ ச । வேதாங்காஶ்சாபி பிபிதாஸாஶ்சேதிஹாஸாச ஸம்ஹிதாஃ
நான்கு வேதங்களும் மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசித்தன; வேதாங்கங்கள், ஆர்வமுள்ள அறிஞர்கள், இதிகாசங்கள், சங்கீதங்கள் ஆகியவையும் அப்படியே பிரபலம் ஆனவை.
புராணாநி ஸுரம்யாணி பஞ்சராத்ராணி பஞ்ச ச । ருசிராணி ஸுபத்ராணி தர்மஶாஸ்த்ராணி யாநி ச
புராணங்கள் எல்லாம் மிகவும் இனிமையாக இருந்தன; ஐந்து சிறந்த பஞ்சராத்திரங்கள் இருந்தன; தர்ம சாஸ்திரங்கள் அழகாகவும், நல்லதாகவும் இருந்தன.
விப்ரா வேதவிதஃ ஸர்வே புண்யவந்தஸ்தபஸ்விநஃ । நாராயணம் தே த்யாயந்தி தந்மந்த்ரம் ச ஜபந்தி ச
அனைத்து பிராமணர்களும் வேதத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள், புண்ணியசாலிகள், தவசிகள்; அவர்கள் நாராயணனை தியானித்து, அவன் மந்திரத்தை ஜபித்தார்கள்.
ப்ராஹ்மணாஃக்ஷத்ரியா வைஶ்யாஶ்யதுர்வர்ணாஶ்ச வைஷ்ணவாஃ । ஶூத்ரா ப்ராஹ்மணப்ரு'த்யாஶ்ச ஸத்யதர்மபராயணாச
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர்—நான்கு வர்ணத்தவரும் நாராயண பக்தர்களாக இருந்தார்கள்; சூத்திரரும் பிராமணர்களுக்கு உதவியாளர்களும் உண்மை மற்றும் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தார்கள்.
ராஜாநோ தார்மிகாஶ்சைவ ப்ரஜாபாலநதத்பராஃ । க்ரு'ஹ்ணாந்த்யேவ ப்ரஜாநாம் ச ஷோடஶாம்ஶகராஷ்ரு'பாஃ
அந்த காலத்து அரசர்கள் தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள், رعக்களை பாதுகாக்கும் பொறுப்புடன் இருந்தார்கள்; அவர்கள் رعக்களின் வருமானத்தில் பத்தினாறாவது பங்கு மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டார்கள்.
கரஶூந்யாஶ்ச விப்ராஶ்ச பூஜ்யாஃ ஸ்வச்சந்தகாமிநஃ । ததம் ஸர்வஸஸ்யாட்யா ரத்நாதாரா வஸும்தரா
பிராமணர்கள் வரி செலுத்த வேண்டியதில்லை, அனைவராலும் மதிக்கப்பட்டவர்கள், விருப்பப்படி வாழ்ந்தார்கள்; பூமி எல்லா பயிர்களாலும் நிறைந்திருந்தது, மாணிக்கங்களும் செல்வமும் பெருகியது.
குருபக்தாஶ்ச ஶிஷ்யாஶ்ச பித்ரு'பக்தாஃ ஸுதாஸ்ததா । யோஷிதஃ பதிபக்தாஶ்ச பதிவ்ரதபராயணாஃ
சிஷ்யர்கள் குருவுக்கு பக்தியுடன் இருந்தார்கள்; மகன்கள் தந்தையை மதித்தார்கள்; பெண்கள் கணவருக்குப் பக்தியுடன், தூய்மை மனதுடன் வாழ்ந்தார்கள்.
ரு'தௌ ஸம்போகிநஃ ஸர்வே ந ஸ்த்ரீலுப்தா ந லம்மபடாஃ । ந பயம் தஸ்யுசௌர்யாணாம் ந தத்ர பாரதாரிகாஃ
அனைவரும் உரிய காலத்தில் மட்டும் சேர்க்கை கொண்டார்கள்; பெண்களைப் பற்றிய ஆசை யாருக்கும் இல்லை, கெட்ட பழக்கங்களும் இல்லைய; கொள்ளையர்கள், திருடர்கள் என்ற பயமும், பிறர் மனைவியுடன் தவறான நட்பும் அங்கு இல்லை.
தரவஃ பூர்ணபலிநஃ பூர்ணக்ஷீராஶ்ச தேநவஃ । பலவந்தோ ஜநாஃ ஸர்வே தீர்காஃ ஸௌந்தர்யஸம்யுதாஃ
மரங்கள் எல்லாம் முழு பழங்களைத் தந்தன; பசுக்கள் நிறைந்த பாலை அளித்தன; மக்கள் அனைவரும் வலிமை, உயரம், அழகு ஆகியவற்றால் சிறந்தவர்கள்.
லக்ஷவர்ஷாயுஷஃ கேசித்புண்யவந்தோ க்ஷ்யரோகிணஃ । யதா விப்ரா விஷ்ணுபக்தா ஸ்த்ரிவர்ணாம் விஷ்ணுஸேவிநஃ
சிலர் இலட்சம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார்கள், புண்ணியமும், நோயற்ற வாழ்வும் பெற்றவர்கள்; பிராமணர்கள் விஷ்ணுவை எப்படி பக்தியுடன் வழிபட்டார்களோ, பெண்கள் எல்லா சாதியிலும் விஷ்ணுவை சேவித்தார்கள்.
ஜலபூர்ணா நதா நத்யஃ ஸம்ததம் கம்தராஸ்ததா । தீர்தபூதாஶ்சதுர்வர்ணாஸ்தபஃ பூதா த்விஜாதயஃ
ஆறுகள், நதிகள் எப்போதும் நீரால் நிரம்பியிருந்தன; மலைக் குகைகளும் அப்படியே; நான்கு சாதியினரும் தீர்த்தயாத்திரையால் தூய்மை பெற்றார்கள், இருமுறை பிறந்தவர்கள் தவத்தால் தூய்மை அடைந்தார்கள்.
மநஃபூதாஶ்ச நிகிலாஃ கலஹீநம் ஜகத்த்ரயம் । ஸத்கீர்திபரிபூர்ணம் ச யஶஸ்யம் மங்கலாந்விதம்
அனைவரின் மனமும் தூய்மையாக இருந்தது; மூன்று உலகிலும் தீயவர்கள் இல்லை; நல்ல புகழால் நிறைந்தது, மகிமையும் மங்களமும் பரவியது.
பிதரஃ ஸர்வகாலேஷு திதிகாலேஷு தேவதாஃ । ஸர்வகாலேஷ்வதிதயஃ பூஜிதாஶ்ச க்ரு'ஹே க்ரு'ஹே
எல்லா காலங்களிலும் முன்னோர்கள், திருநாள்களில் தேவர்கள், எப்போதும் விருந்தினர்கள்—இவர்கள் எல்லோரும் வீடு வீடாக மதிக்கப்பட்டார்கள்.
த்ரிவர்ணா விப்ரபக்தாஶ்ச விப்ரபோஜதத்பராஃ । ப்ராஹ்மணஸ்ய முகம் க்ஷேத்ரமநூஷரமகண்டகம்
மூன்று சாதியினரும் பிராமணர்களுக்கு பக்தியுடன், அவர்களுக்கு உணவு அளிப்பதில் ஆர்வமுடன் இருந்தார்கள்; பிராமணரின் வாய் என்பது பயிர் வளர்க்கும் நிலம் போல, எவரும் இடையூறு செய்யாத தூய இடம்.
நாராயணோத்கீர்தநேந ஹர்ஷயுக்தாஸ்ததுத்ஸவே । ந ஶத்ரவோ ஜநாநாம் ச ஸர்வே ஸர்வம்ஹிதைஷிணஃ
நாராயணனைப் புகழும் திருவிழாக்களில் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் கலந்து கொண்டார்கள்; அங்கு யாருக்கும் பகை இல்லை, அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் நன்மை விரும்பினார்கள்.
நாऽऽத்மப்ரஶம்ஸகாஃ கேசித்ஸர்வே பரகுணோத்ஸுகாஃ । ந தேவாநாம் த்விஜாநாம் ச விதுஷாம் தத்ர நிந்தகாஃ
யாரும் தங்களைப் புகழ்ந்துகொள்ளவில்லை; எல்லோரும் பிறர் நல்ல பண்புகளை விரும்பினார்கள்; அங்கு தேவர்களையும், பிராமணர்களையும், அறிஞர்களையும் பழிப்பவர்கள் யாரும் இல்லை.
புருஷா யோஷிதஶ்சாபி ந ஹி ஸூர்காஶ்ச பண்டிதாஃ । ந துஃகிநோ ஜநாஃஸத்யே ஸர்வேஷாம் ரத்நமந்திரம்
அங்கே ஆண்கள், பெண்கள் யாரும் அறியாமையோ, பெரும் அறிவோ உடையவர்களாக இல்லை; யாரும் துக்கமடைந்தவர்களும் இல்லை. உண்மையில், அனைவருக்கும் அது ஒரு மணிமண்டபம் போன்றது.
மணிமாணிக்யரத்நௌகரத்நஸ்வர்ணஸமந்விதம் । ந பிக்ஷுகா ந ரோகார்தாஃ ஶோகஹீநாஶ்சஹர்ஷிதாஃ
அந்த இடம் மணிகள், மாணிக்கங்கள், ரத்தினங்கள், பொன்னால் நிரம்பியுள்ளது; அங்கே யாரும் பிச்சை எடுப்பவர்களாகவோ, நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களாகவோ இல்லை; அனைவரும் துக்கமின்றி மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கின்றனர்.
ந ஹி பூஷணஹீராஶ்ச நரா நார்யஶ்ச கேசந । ந பாபிநோ ந தூர்தாஶ்ச ந க்ஷுதார்தா ந குத்ஸிதாஃ
அங்கே ஆண்கள், பெண்கள் யாரும் ஆபரணமில்லாமல் இல்லை; பாவம் செய்பவர்களும், ஏமாற்றுபவர்களும், பசிக்காக வாடுபவர்களும், இழிவானவர்களும் அங்கே இல்லை.
ஜராஹீநாஃ ப்ராணிநஶ்ச ஶஶ்வத்யௌவநஸம்ஸ்திதாஃ । ஆதிவ்யாதிவிஹீநாஶ்ச நிர்விகாராஶ்ச தேஹிநஃ
அங்கே உயிர்கள் எல்லாம் முதுமை இல்லாமல், எப்போதும் இளமையில் நிலைத்திருக்கின்றனர்; அவர்கள் எந்த வியாதியும், துன்பமும் இல்லாமல், உடலும் மாற்றமின்றி இருக்கிறது.
யதுக்தோ வை ஸத்யயுகே தர்மஃ ஸத்யம் தயாதிகம் । பாதஹீநஶ்ச த்ரேதாயாம் ஸத்யார்த த்வாபரேऽபி ச
சத்திய யுகத்தில் இருந்த தர்மம், சத்தியம், கருணை முதலியன, திரேதா யுகத்தில் ஒரு பகுதி குறைந்து, துவாபர யுகத்தில் பாதி மட்டும் மீதமிருக்கிறது.
தர்மை கபாச்ச ப்ரதமே கலேஶ்சாதிக்ரு'ஶோऽபலஃ । துஷ்டாநாம் தஸ்யுசௌர்யாணாமங்குரஃ ப்ரபவேத்வ்ரஜ
கலியுகத்தின் ஆரம்பத்தில் தர்மம் மிகவும் பலவீனமாக, மெலிந்ததாக இருக்கிறது; வ்ரஜத்தில் தீமை, கொள்ளை, திருட்டு முதலியவை முளைக்கத் தொடங்குகின்றன.
அதர்மநிரதாஃ கேசித்பீதாஃ ஸம்கோபிநஸ்ததா । பீதா குப்தாஶ்ச பும்ஶ்சல்யௌ பீதாஶ்ச பாரதாரிகாஃ
சிலர் அதர்மத்தில் ஈடுபட்டு, சிலர் பயந்து மறைந்து வாழ்கின்றனர்; அச்சத்தில் மறைந்து இருக்கும் பெண்களும், அச்சத்தில் இருக்கும் பரஸ்திரீகாமிகளும் உள்ளனர்.
தர்மிஷ்டாநாம் பயம் ஶஶ்வததர்மிஷ்டாஶ்ச கம்பிதாஃ । ஸ்வல்பதர்மரதா பூபாஃ ஸ்வல்பவேதரதா த்விஜாஃ
தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள் எப்போதும் பயத்தில் இருக்க, அதர்மத்தில் இருப்பவர்கள் நடுங்குகிறார்கள்; அரசர்கள் குறைவான தர்மத்தில், பிராமணர்கள் குறைவான வேதபடிப்பில் ஈடுபடுகின்றனர்.
வ்ரததர்மரதாஃ கேசித்ஸர்வே ஸ்வச்சந்தகாமிநஃ । யாவத்திஷ்டந்தி தீர்தாநி யாவத்திஷ்டந்தி ஸாதவஃ
சிலர் விரதம், தர்மத்தில் ஈடுபடினாலும், எல்லோரும் தங்கள் விருப்பப்படி நடக்கின்றனர்; தீர்த்தங்கள் மற்றும் சாது மக்கள் இருக்கும் வரை,
யாவத்திஷ்டந்தி க்ராமாணாம் தேவாஃ ஶாஸ்த்ராணி பூஜநம் । தாவத்கிம்சித்தபஃ ஸத்யம் ஸ்வர்கதர்மாஶ ஏவ ச
கிராமத்துத் தெய்வங்கள், சாஸ்திரங்கள், பூஜைகள் இருக்கும் வரை, சிறிதளவு தவமும், சத்தியமும், சொர்க்கம் குறித்த நம்பிக்கையும் இருக்கும்.