மமாபராதம் பகவாந் க்ஷமஸ்வ ப்ரக்ரு'தேஃ பர । யாஸ்யாமி ந புநர்கேஹம் கோகுலம் யமுநாதடம்
பிரபுவே, என் தவறுகளை மன்னியுங்கள்; இயற்கையைத் தாண்டியவரே, இனி என் வீட்டிற்கும், கோகுலத்திற்கும், யமுனை கரைக்கும் நான் திரும்பமாட்டேன்.
வ்ரு'ந்தாவநம் ததாऽऽவாஸம் க்ரீடாவாஸம் கதாக்ரஜ । தத்ஸர்வம் ச யஶோதாயா கோபிகாந்திகமேவ ச
விரிந்தாவனம், விளையாட்டு வீடு, யசோதாவின் அருகாமை, கோபிகைகளின் நட்பு — இவை எல்லாவற்றையும் நான் விட்டு விடுகிறேன், கதாபிரதானரே.
கிம் ப்ரவீமி யஶோதாம் ய ப்ரேயஸீம் ராதிகாமபி । ப்ரேமபாத்ரம் ச பாலௌகம் வத போஃ கதயாமி கிம்
நான் யசோதாவிடம் என்ன சொல்வேன்? என் பிரியமான ராதிகாவிடம் என்ன சொல்வேன்? அன்பு நிறைந்த அந்தக் குழந்தைகளிடம் என்ன சொல்வேன்? சொல்லுங்கள், நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்?
இத்யுக்த்வா ச ஸபாமத்யே மர்ச்சாம் ஸம்ப்ராப நாரத । க்ரோடே க்ரு'த்வா ஜகந்நாதோ போதயாமாஸ தத்க்ஷணம்
இவ்வாறு கூட்டத்தில் கூறியபின், நந்தன் மயக்கமடைந்தான்; உலகநாதன் அவனைத் தன் மடியில் எடுத்துக் கொண்டு உடனே உயிர்ப்பித்தான்.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மo மஹாo ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஜந்மகo உத்தo நாரதநாo பகவந்நந்தஸம்o ஸப்தாஶீதிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீநாரதரும் பாக்கியசாலி நந்தனும் உரையாடும் ஸ்ரீபிரம்மவைவர்த்த புராணத்தில், 'ஸ்ரீகிருஷ்ண பிறப்பின் மகிமை' என்ற எண்பத்தேழாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
அதாஷ்டாஶீதிதமோऽத்யாயஃ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணா உவாச சேதநம் குரு ஹே தாத ஹே தாத சேதநம் குரு । ஜலபுத்புதவத்ஸர்வம் ஸம்ஸாரம் ஸசராசரம்
அடுத்து எண்பத்தெட்டாவது அதிகாரம். ஸ்ரீகிருஷ்ணன் சொன்னான்: தந்தையே, விழித்து எழு! விழித்து எழு! இந்த உலகம், நடமாடுவதும் நிலைத்திருப்பதும், எல்லாம் நீர்க்குமிழிபோல் நிலையற்றது.
த்யாஜ மோஹம் மஹாபாக மாயாம் ஸ்தௌஹி பரத்பராமா । ப்ரஹ்மஸ்வரூபாம் பரமாம் ஸர்வமோஹநிக்ரு'ந்தநீம்
மயக்கத்தை விட்டு விடு, பெரும் பாக்கியவானே; எல்லா மயக்கத்தையும் கிழிக்கும் பரம்பொருள் வடிவான உயர்ந்த மாயையைப் போற்றி.
முக்திப்ரதாம் மஹாபாகாம் விஷ்ணுமாயாம் ஸநாதநீம் । த்ரிபுரஸ்ய வதே கோரே மஹாயுத்தே பயாகுலே
மகா தேவியின், விஷ்ணு மாயையின், சாச்வதியின் புகழைப் பாடு; மூன்று நகரங்களைக் களைந்த கொடிய போரில், எல்லோருக்கும் பயத்தை ஏற்படுத்தியவளே.
யேந ஸ்தோத்ரேண ஸம்புஶ்ச தயா தைத்யம் ஜகாந ஸஃ । ஸ்தோத்ரராஜம் ப்ரதாஸ்யாமி ஸர்வமோஹநிக்ரு'ந்தநம்
அந்தப் போரில் சிவன் அவளது அருளால் அசுரனை அழித்தான்; அந்த மாயையைப் போற்றும் பாடலை, எல்லா மயக்கத்தையும் கிழிக்கும் அந்த ஸ்தோத்திரத்தை நான் உனக்குக் கொடுக்கிறேன்.
நந்த உவாச ஸர்வவிக்நவிநாஶாய துஃகப்ரஶமநாய ச । விபூதயே ச யஶஸே ந்ரு'ணாம் வாஞ்சிதஸித்தயே
நந்தன் சொன்னான்: எல்லா தடைகளும் நீங்க, துயரங்கள் அகல, செல்வமும் புகழும் கிடைக்க, மக்கள் விரும்பும் காரியங்கள் நிறைவேற—
ஸ்தோத்ரமேகம் மஹாதேவ்யா ஜகந்மாதுர்ஜகத்ப்ரபோ । பரம் துர்கதிநாஶிந்யா கோபநீயம் ஸுதுர்லபம்
—அந்த உலகின் தாயான மகாதேவியின், துன்பங்களைத் தகர்க்கும், அரிய மற்றும் ரகசியமான அந்தப் பாடலை எனக்குக் கொடுங்கள், உலகநாதனே.
தேஹி மர்ஹ்ய விநீதாய பக்தாய பக்தவத்ஸல । வேதாநாம் ஜநகஸ்த்வம் ச நிர்குணாஶ்ச பராத்பரஃ
பக்தர்களை நேசிப்பவனே, பணிவுடன் நிறைந்த உன் பக்தனாகிய எனக்குக் கொடுங்கள்; நீ வேதங்களுக்குத் தாயும், குணங்களைத் தாண்டிய பரம்பொருளும் ஆவாய்.
ஶ்ரீபகவாநுவாச ஶ்ருணு வக்ஷ்யாமி தைஶ்யேந்த்ர ஸ்தோத்ரம் யத்பரமாத்புதம் । ஸர்வவிக்நவிநாஶார்தம் மோஹபாஶநிக்ரு'ந்தநம்
பகவான் உரைத்தார்: தயிராசர்களின் தலைவனே, நான் உன்னிடம் ஒரு அதிசயமான ஸ்தோத்திரத்தை கூறுகிறேன்; அது எல்லா தடைகளையும் நீக்கி, மாயையின் பாசங்களை அறுக்கும்.
ரணத்ரஸ்தேந விபுநா ஶம்கரேண புரா க்ரு'தம் । நாராயணோபதேஶேந ப்ரேரிதேந ச ப்ரஹ்மணா
போரில் அஞ்சிய சிவபெருமான், நாராயணனின் உபதேசத்தால், பிரம்மாவின் தூண்டுதலால், இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பழைய காலத்தில் பாடினார்.
ஶத்ருக்ரஸ்தம் ஶிவம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ ப்ரஹ்மாணமுவாச ஹ । உவாச ஶம்கரம் ப்ரஹ்மா ரதஸ்தம் பதிதம் ரணே
எதிரிகள் சூழ்ந்த சிவனைப் பார்த்த பிரம்மா, ரதத்தில் இருந்தும் போர்க்களத்தில் வீழ்ந்திருந்த சங்கரனை நோக்கி பேசினார்.
ஸுரஸம்கடஶாந்த்யர்தம் துர்கா துர்கதிநாஶிநீம் । மூலப்ரக்ரு'திமாத்யாம் தாம் ஸ்தௌ(ஸ்து) ஹி ப்ரஹ்மஸ்வரூபிணீம்
தேவர்களின் துயரத்தைத் தணிக்க, துர்கையை, துன்பங்களை அழிப்பவளாகவும், ஆதிமூலப்பிரகிருதியாகவும், பிரம்மஸ்வரூபியாகவும் போற்றி வழிபடு.
ஹரிணா ப்ரேரிதோऽஹம் ச த்வாம் வதாமி ஸுரேஶ்வர । விநா ஶக்திஸஹாயேந கோ வா கம் ஜேதுமீஶ்வரஃ
நானும் விஷ்ணுவின் உத்தரவால் உன்னிடம் பேசுகிறேன், தேவர்களின் தலைவனே; சக்தியின் துணையில்லாமல் யார் யாரை வெல்ல முடியும்?
ப்ரஹ்மணஶ்ச வசஃ ஶ்ருத்வா துர்காம் ஸஸ்மார ஶம்கரஃ । புடாஞ்ஜலிபரோ பூத்வா பக்திநம்ரத்மகம்தரஃ
பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை கேட்ட சிவபெருமான், துர்கையை நினைத்து, இரு கைகளையும் கூப்பி, பக்தி மற்றும் பணிவுடன் வணங்கினார்.
ஸ்நாதஃபாதௌ ச ப்ரக்ஷால்ய த்ரு'த்வா தௌதே வாஸஸீ । ஆசாந்தஃ குஶஹஸ்தஶ்ச ஶுசிர்விஷ்ணும் ச ஸம்ஸ்மரந்
சிவபெருமான், நீராடி, கால்களை கழுவி, தூய உடை அணிந்து, வாயை கழுவி, குசக்ராஸை பிடித்து, தூய்மையுடன் விஷ்ணுவை நினைத்தார்.
மஹாதேவ உவாச ரக்ஷ ரக்ஷ மஹாதேவி துர்கே துர்கதிநாஶிநி । மாம் பக்தமநுரக்தம் ச ஶத்ருக்ரஸ்தே க்ரு'பாமயி
மகாதேவன் கூறினார்: ரக்ஷை செய், ரக்ஷை செய், மகாதேவி! துர்கே, துன்பங்களை அழிப்பவளே, பக்தி மற்றும் அன்புடன் உன்னைச் சார்ந்த என்னை, எதிரிகள் சூழ்ந்திருக்க, தயை செய்.
விஷ்ணுமாயே மஹாபாகே நாராயணி ஸநாதநி । ப்ரஹ்மஸ்வரூபே பரமே நித்யாநந்தஸ்வரூபிணி
விஷ்ணுவை மயக்குபவளே, பெரும் பாக்கியவளே, நாராயணியாய், சனாதனியாய், பிரம்மஸ்வரூபியாய், பரமனாய், நித்த்ய ஆனந்த வடிவமாயிருப்பவளே—
த்வம் ச ப்ரஹ்மாதிதேவாநாமம்பிகே ஜகதம்பிகே । த்வம் ஸம்ஹாரே ச குணதோ நிராகாரே ச நிர்குணாத்
நீ பிரம்மா முதலான தேவர்களின் தாயும், உலகத்தாயும்; சங்காரத்தில் குணங்களுடன் இருப்பவளும், உருவமில்லாதபோது குணங்களைத் தாண்டியவளும்.
மாயயா புருஷஸ்த்வம் ச மாயயா ப்ரக்ரு'திஃ ஸ்வயம் । தயோஃ பரம் ப்ரஹ்ம பரம் த்வம் பிபர்ஷி ஸநாதநி
மாயையால் நீ புருஷனாகவும், அதே மாயையால் நீயே இயற்கையாகவும் இருக்கிறாய்; அந்த இரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்ட பரம்பொருளை, சனாதனியாய் நீ தாங்குகிறாய்.
வேதாநாம் ஜநநீ த்வம் ச ஸாவித்ரீ ச பராத்பரா । வைகுண்டே ச மஹாலக்ஷ்மீஃ ஸர்வமம்பத்ஸ்வரூபிணீ
நீ வேதங்களின் தாயும், சாவித்ரியும், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவளும்; வைகுண்டத்தில் மகாலட்சுமியாகவும், எல்லா ஐஸ்வர்யங்களின் வடிவமாகவும் இருக்கிறாய்.
மர்த்யலக்ஷ்மீஶ்ச க்ஷீரோதே காமிநீ ஶேஷஶாயிநஃ । ஸ்வர்கேஷு ஸ்வர்கலக்ஷ்மீஸ்த்வம் ராஜலக்ஷ்மீஶ்ச பூதலே
மனிதர்களிடையே லட்சுமியாகவும், பாற்கடலில் சேஷனின் பிரியமானவளாகவும், சுவர்க்கத்தில் சுவர்க்கலட்சுமியாகவும், பூமியில் ராஜலட்சுமியாகவும் இருக்கிறாய்.
நாகாதிலக்ஷ்மீஃ பாதாலே க்ரு'ஹேஷு க்ரு'ஹதேவதா । ஸர்வஸஸ்யஸ்வரூபா த்வம் ஸர்வைஶ்வர்யவிதாயிநீ
பாதாளத்தில் நாகலட்சுமியாகவும், வீடுகளில் வீட்டு தேவதையாகவும், எல்லா பயிர்களின் சாரமாகவும், அனைத்து செல்வங்களையும் வழங்குபவளாகவும் இருக்கிறாய்.
ராகாதிஷ்டாத்ரு'தேவீ த்வம் ப்ரஹ்மணஶ்ச ஸரஸ்வதீ । ப்ராணாநாமதிதேபீ த்வம் க்ரு'ஷ்ணஸ்ய பரமாத்மநஃ
நீ ஆசையின் அதிபதி தேவியாய், பிரம்மாவின் சரஸ்வதியாய், உயிர்களின் ஆளுமையாய், கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் அதிபதியாய் இருக்கிறாய்.
கோலோகே ச ஸ்வயம் ராதா ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஸ்யைவ வக்ஷஸி । கோலோகாதிஷ்டிதா தேவீ த்ரு'ந்தா த்ரு'ந்தாவநே வநே
கோலோகத்தில் நீயே ராதையாக, ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் மார்பில் இருப்பவளாய், கோலோகத்தில் பிரதிஷ்டிக்கப்பட்ட தேவியாகவும், வ்ரிந்தாவன வனத்தில் வ்ரிந்தாவாகவும் இருக்கிறாய்.
ஶ்ரீராஸமண்டலே ரம்யா வ்ரு'ந்தாவநவிநோதிநீ । ஶதஶ்ரு'ங்காதிதேவீ த்வம் நாம்நா சித்ராவலீதி ச
ராசமண்டலத்தில் அழகியவளாய், வ்ரிந்தாவனத்தில் ஆனந்தமாய் விளையாடுபவளாய், சதச்ருங்கத்தின் அதிபதி தேவியாகவும், சித்ராவளி என்ற பெயரிலும் அறியப்படுகிறாய்.
தக்ஷகந்யா குத்ரகல்பே குத்ரகல்பே ச ஶைலஜா । தேவமாதாऽதிதிஸ்த்வம் ச ஸர்வாதாரா வஸும்தரா
ஒரு யுகத்தில் தக்ஷனின் மகளாகவும், மற்றொரு யுகத்தில் மலைமகளாகவும், தேவர்களின் தாயான அதிதியாகவும், எல்லாவற்றையும் தாங்கும் பூமியாகவும் இருக்கிறாய்.