தேஹி தம் விப்ரஶார்தூல பாபிநம் மாத்ரு'காமிநம் । பஹிஷ்க்ரு'த்ய ஸ்வாஶ்ரமாச்ச தாராஸாத்வீஸமந்விதம்
பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, அந்தப் பாவியான, பிறருடைய மனைவியுடன் இருந்தவனை, தாரா என்ற நல்லவளோடு உன் ஆசிரமத்திலிருந்து வெளியேற்றிக் கொடுத்து விடு.
ஶுக்ர உவாச ஸுராணாமஸுராணாம் ச ஸர்வேஷாம் ஜகதாமபி । த்வமேவ ஶாஸ்தா பகவாந்கோ வா ஶாஸ்தி ஸுரேऽஸுரே
சுக்கிரன் சொன்னான்: தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும், எல்லா உலகங்களுக்கும் நீயே ஆண்டவன்; தேவர்களையும் அசுரர்களையும் வேறு யார் ஆள முடியும்?
க்ரு'த்வா ஸுராணாம் ஸாஹாய்யம் கதம் தைத்யாந்ஹநிஷ்யஸி । ஸம்ஹர்துஃ ஸர்வஜகதாம் தைத்யௌதே கிம் ச பௌருஷம்
நீ தேவர்களுக்கு உதவிசெய்துவிட்டு, அசுரர்களை எப்படி அழிப்பாய்? எல்லா உலகங்களையும் அழிப்பவனே, அசுரர்களை அழிப்பதில் என்ன வீரம் இருக்கிறது?
த்வம் ஜயோதிஃ பரமம் ப்ரஹ்ம ஸகுணோ நிர்குணஃ ஸ்வயம் । குணபேதாந்மூர்திபேதோ ப்ரஹ்மவிஷ்ணுஶிவாத்மகஃ
நீ உயர்ந்த ஒளி, பரம்பொருள், குணங்களுடன் இருப்பவனும், குணமில்லாதவனும் நீயே; குணங்களும் உருவங்களும் வேறுபடுவதால், நீ பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகியவர்களின் ஆதாரமாக இருக்கிறாய்.
பலித்வாரே கதாபாணிஃ ஸ்வயமேவ பவாந்ப்ரபோ । ஸ்வயம் ப்ரதத்தா ஶக்ராய தஸ்மை ஶ்ரீரபி லீலயா
பலி வாசலில், தாங்கள் தாமாகவே கதை பிடித்து வந்து, பிரபுவே, தங்களது சித்தத்தால் இந்திரனுக்கு செல்வத்தை விளையாட்டாக அளித்தீர்கள்.
க்ஷமஸ்வ பகஞ்சம்போ ஹர க்ரோதம் ச ஸம்ஹர । கிம் பௌருஷம் ச பவதோ ப்ரஹ்மணஸ்யாபி ஹிம்ஸயா
அருளாளா, சம்போ, தயவு செய்து மன்னித்து, கோபத்தை அகற்று, உன் வெறுப்பையும் அடக்கவும். பிரமனுக்கே தீங்கு விளைவிப்பது உன் வீரம் எதற்காக?
அஹம் ஜீவஞ்சரீரேண ந தாஸ்யாமி நிஶாகரம் । ஶரணாகததீநார்தம் லஜ்ஜிர்வம் பாபஸம்யுதம்
நான் உயிரோடு இந்த உடலில் இருக்கும்போது, சந்திரனை கொடுக்க மாட்டேன்; அவன் தன்னை உன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்தவன், துன்பத்தில் உள்ளவன், வெட்கத்தோடும் பாவத்தோடும் கூடியவன்.
அஹம் ச த்வத்பதாம்போஜே ஶரணம் யாமி ஶம்கர । யதோசிதம் குரு விபோ ஜகத்ஸர்வம் ததைவ ச
நானும் உன் திருவடிகளையே அடைக்கலமாகக் கொண்டு வந்தேன், சங்கரா; உலகமெல்லாம் உன்மீதே நம்பிக்கை வைத்து இருப்பதால், நீ எது சரியோ அதையே செய்.
ஶுக்ரஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரஸந்நோ பகவாஞ்சிவஃ । இத்யுவாச நிஶாநாதம் ஸமாநய ஶுபம் பவேத்
சுக்ரனின் வார்த்தைகளை கேட்ட சிவபெருமான் மகிழ்ந்து, இரவின் அதிபதியிடம், 'அவனை இங்கு கொண்டு வா, நல்லது நடக்கட்டும்' என்று சொன்னார்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே ப்ரஹ்மா போதயித்வா கவிம் விபுஃ । ஸமாநீய நிஶாநாதம் தாரகாஸஹிதம் வ்ரஜ
அந்த நேரத்தில் பிரமா, அந்த முனிவருக்கு அறிவுரை கூறி, இரவின் அதிபதியையும் நட்சத்திரங்களுடன் அழைத்து வந்தார்.
ஶம்போஶ்ச சரணாம்போஜே சகார ச ஸமர்பணம் । ஶம்புஸ்தம் ப்ரீதியுக்தஶ்ச வாஸயாமாஸ வக்ஷஸி
அவர் சம்புவின் திருவடிகளில் தன்னை அர்ப்பணித்தார்; சம்புவும் அன்போடு அவனைத் தன் மார்பில் அணைத்தார்.
தத்தவா தஸ்மை பாதரேணும் நிஷ்பாபம் ச சகார ஸஃ । தத்தவா தந்மஸ்தகே ஹஸ்தம் க்ரு'பாலுரபயம் ததௌ
அவர் தன் பாத தூளை அவனுக்கு அளித்து, அவனை பாவமற்றவனாக ஆக்கினார்; கருணையுடன் தன் கையை அவன் தலையில் வைத்து, பயமில்லாமல் வாழ ஆசீர்வதித்தார்.
க்ஷீரோதே ஸ்நாபயித்வா ச ப்ராயஶ்சித்தேந ஶம்கரஃ । சகார சந்த்ரம் நிஷ்பாபம் ப்ரஹ்மணா ஸஹிதஃ ஶுசிம்
பால் கடலில் அவனை குளிக்க வைத்து, பாவத்தை போக்கும் கிரியையும் செய்து, சங்கரரும் பிரமாவும் சேர்ந்து சந்திரனை பாவமற்றவனாகவும் தூயவனாகவும் ஆக்கினார்கள்.
யோகேந சந்த்ரம் யோகீந்த்ரோ த்விகண்டம் தம் சகார ஸஃ । ரரக்ஷார்தம் லலாடே ச ஸோऽப்யர்தம் ப்ரஹ்மணஃ புரஃ
தன் யோக சக்தியால், யோகிகளின் தலைவன் சந்திரனை இரண்டு பாகங்களாகப் பிரித்தான்; ஒரு பகுதியை தன் நெற்றியில் வைத்தான், மற்றொன்றை பிரமாவின் முன் வைத்தான்.
அத ஏவ மஹாதேவோ பபூவ சந்த்ரஶேகரஃ । ம்ரு'காங்கோ லஜ்ஜிதஸ்தத்ர கலங்கீம் தேவஸம்ஸதி
அதனால் மகாதேவன் 'சந்திரசேகரன்' என்று அழைக்கப்பட்டார்; அங்கு சந்திரன் வெட்கத்தால் தேவசபையில் குறைபாடுடன் இருந்தான்.
லஜ்ஜயா ச ஸ்வயோகேந தேஹத்யாகம் சகார ஸஃ । தச்சரீரம் ச க்ஷீரோதே ப்ரஹ்மணா ச ஸமர்பிதம்
வெட்கத்தாலும் தன் யோகத்தாலும் சந்திரன் தன் உடலை விட்டு விட்டான்; அந்த உடலை பிரமா பால் கடலில் அர்ப்பணித்தார்.
ருரோதாத்ரிஶ்ச க்ரு'பயா ஶுசா க்ஷீரோததேஸ்தடே । அத்ரேஶ்சக்ஷுர்ஜலம் தஸ்ய பபாத ச ஜலே வ்ரஜ
அத்ரி முனிவர் கருணையாலும் துக்கத்தாலும் பால் கடல் கரையில் அழுதார்; அவருடைய கண்ணீர் அந்த கடலில் விழுந்தது, அரசே.
தஸ்மாத்பபூவ சந்த்ரஶ்ச நிஷ்பாபோ தேவஸம்ஸதி । ப்ரஹ்மா ச பகவாஞ்சம்புரபிஷேகம் சகார தம்
அதிலிருந்து சந்திரன் தேவசபையில் பாவமற்றவனாக ஆனான்; பிரமாவும் அருள்மிகு சம்புவும் அவனுக்கு அபிஷேகம் செய்தார்கள்.
மஹாதேவ உவாச ஸ்வஸ்தாநம் கச்ச புத்ர த்வம் குருஷ்வ விஷயம் முதா । பஶ்சாத்தஸ்யாஶ்ச ஶாபேநயக்ஷ்மக்ரஸ்தோபவிஷ்யஸி
மகாதேவன் சொன்னார்: 'மகனே, நீ உன் இடத்திற்கு சென்று மகிழ்ச்சியுடன் உன் உலகை ஆளவும். ஆனால் பிறகு அவளது சாபத்தால் நீ கஷ்டப்படுவாய்.'
வ்யர்தம் பதிவ்ரதாஶாபம் கர்துமீஶஶ்சகோ புவி । மதாஶிஷா யக்ஷ்மணஶ்ச ப்ரதீகாரோ பவிஷ்யதி
பூமியில் ஒரு பத்தினியின் சாபம் வீணாக வேண்டாம் என்று இறைவன் விரும்பவில்லை; எனது ஆசீர்வாதத்தால், அந்த நோய்க்கு ஒரு தீர்வு இருக்கும்.
யஸ்மாத்பாத்ரசதுர்த்யாம் து குருபத்நீக்ஷதிஃ க்ரு'தா । தஸ்மாத்தஸ்மிந்திநே வத்ஸ பாபத்ரு'ஶ்யோ யுகே யுகே
நல்ல நான்காம் நாளில் குருவின் மனைவிக்கு தீங்கு விளைந்ததால், அந்த நாளில், பிள்ளையே, யுகம் யுகமாக பாவம் காணப்படும்.
நாபுக்தம் க்ஷீயதே கர்ம கல்பகோடிஶதைரபி । அவஶ்யமேவ போக்தவ்யம் க்ரு'தம் கர்ம ஶுபாஶுபம்
அனுபவிக்கப்படாத கர்மா கோடிக்கணக்கான யுகங்களிலும் அழியாது; செய்த நல்லதும் கெட்டதும் கர்மா, கண்டிப்பாக அனுபவிக்கவேண்டும்.
தேஹத்யாகேந ஹே வத்ஸ கர்மபோகோ ந நஶ்யதி । ப்ராயஶ்சித்தாந்ந ஸம்தேஹோ ங்யஸ்தமேவ பவிஷ்யதி
கண்ணா, உடலை விட்டு விட்டு விட்டாலும், செய்த பாவங்களின் அனுபவம் அழியாது; ஆனால், தவம் செய்து பரிகாரம் செய்தால், அது குறையும் என்பது சந்தேகமில்லை.
தாராபஹரணாவத்ஸ கலங்கஶ்சந்த்ரமண்டலே । ம்ரு'காக்ரு'திர்விலக்நஶ்ச பவிஷ்யதி யுகே யுகே
கண்ணா, தாரையை எடுத்துச் சென்றதற்காக, சந்திரனின் மேல் ஒரு குறை என்றும் இருக்கும்; அந்த இடத்தில் ஒரு மான் வடிவம் யுகம் யுகமாக தோன்றும்.
ஶ்ரு'ணு வாக்யமிஹாऽऽகச்ச தாரகே ச பதிவ்ரதே । ஸத்யம் ப்ரூஹி கஸ்ய கர்பம்த்யக்த்வா ஶுத்தாபவ ப்ரியே
என் வார்த்தையை கேட்டு இங்கு வா, தூய்மையான தாரே; உண்மையை சொல்—யாருடைய குழந்தையை விட்டபின் நீ தூயவளானாய், என் பிரியமானவளே?
அகாமதோ பலாத்ஸாத்வீ ந ஸ்த்ரீ ஜாரேண துஷ்யதி । காமதோ நரகம் யாதி யாவச்சந்த்ரதிவாகரௌ
ஒரு பெண் விருப்பமில்லாமல், கட்டாயமாக நடந்தால், அவள் தூய்மையை இழப்பதில்லை; ஆனால், விருப்பத்துடன் செய்தால், சந்திரனும் சூரியனும் இருக்கும் வரை, அவள் நரகத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.
உவாச தாரா ப்ரஹ்மாணம் கர்பம் சந்த்ரஸ்ய ஸஸ்மிதம் । ஜஹஸுர்தேவதாஃ ஸர்வாஃ ஶம்புஶ்ச முநிஸம்ககாஃ
தாரா, சிரித்தபடி பிரம்மாவிடம் சொன்னாள்: 'இந்தக் குழந்தை சந்திரனுடையது.' எல்லா தேவர்களும், சிவனும், முனிவர்களும் சிரித்தார்கள்.
ததௌ தாராம் ச குரவே லஜ்ஜிதாய வ்ரஜேஶ்வர । ப்ரு'ஹஸ்பதிர்யயௌ கேஹம் க்ரு'ஹீத்வா ச பதிவ்ரதாம்
அப்போது, வ்ரஜ நாட்டின் அரசே, தாரா வெட்கத்துடன் தனது கணவரிடம் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டாள்; ப்ருஹஸ்பதி தனது நல்லவனை அழைத்துச் சென்று வீட்டிற்கு சென்றார்.
தயா ப்ரஸூதம் புத்ரம் ச ஸுந்தரம் கநகப்ரபம் । க்ரு'ஹீத்வாப்ரயயௌ சந்தௌநமஸ்க்ரு'த்ய விதிம் ஶிவாம்
தாரா பெற்ற அழகான பொன்னிறக் குழந்தையை எடுத்துக் கொண்டு, சந்திரனை வணங்கி, பிரம்மாவுக்கும் சிவனுக்கும் வணங்கிச் சென்றார்.
யயுர்தேவாஶ்ச முநயஃ ஶம்புஶ்ச கமலோத்பவஃ । ப்ரயயௌ ஸ்வக்ரு'ஹம் ஶுக்ரௌ தைத்யயுக்தௌ முதாऽந்விதஃ
அப்போது தேவர்கள், முனிவர்கள், சிவன், மற்றும் தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரம்மா தங்கள் இடத்திற்கு சென்றார்கள்; சுக்ரன், அசுரர்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன் தனது வீட்டிற்கு சென்றார்.