ந்யூநாதிரக்தே வர்ஷே ச ராஹுக்ரஸ்தோ பவிஷ்யஸி । தத்ராத்ரு'ஶ்யஶ்ச கேஷாம்சித்புண்யத்ரு'ஶ்யோ ஹி கஸ்யசித்
ஒரு ஆண்டில் மழை குறைவோ அதிகமோ இருந்தால், ராகுவால் பிடிக்கப்படுவாய்; அங்கு சிலருக்கு நீ தெரியாமல் மறைந்திருப்பாய், சிலருக்கு புண்ணியமாகத் தோன்றுவாய்.
அந்யதா ஸர்வகாலேந புண்யத்ரு'ஶ்யோ பவாந்புவி । த்வாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ச நமஸ்க்ரு'த்ய ஸர்வே நிஷ்பாபிநோ ஜநாஃ
அல்லது மற்ற எல்லா நேரங்களிலும், பூமியில் நீ புண்ணியமாகத் தோன்றுவாய்; உன்னைப் பார்த்து வணங்கும் பாவமில்லாதோர் அனைவரும் ஆசீர்வதிக்கப்படுவார்கள்.
ஜந்மஸப்தாஷ்டரிஃ பாங்கசதுர்தே தஶமே ததா । ஜந்மர்க்ஷே நிதநை நணாமத்ரு'ஶ்யஸ்த்வம் பவிஷ்யஸி
பிறந்த நாளிலிருந்து ஏழாம், எட்டாம், பதினைந்து, நான்காம், பத்தாம் நாளிலும், பிறந்த நட்சத்திரத்திலும், மரணத்தின் போது நீ மறைந்திருப்பாய்.
அஸ்தகாலே கநாச்சந்நே மத்யாஹநஸ்தே ஜலேऽபி வா । அர்தோதிதே ச காநே ச பாபத்ரு'ஶ்யோ பவிஷ்யஸி
அஸ்தமன நேரத்தில், மேகங்கள் மூடியபோது, நடு பகலில், நீரில் இருந்தாலும், பாதி எழுந்தபோது, காடிலும், நீ பாவமாகத் தோன்றுவாய்.
பார்யாதுஃகநிமித்தேந பார்யயா ஹேதுபூதயா । ஶ்வஶுரேண ஶாலகேந ஹததேஜா பவிஷ்யஸி
உன் மனைவியால் உண்டாகும் துயரத்தால், அவளே காரணமாக, உன் ஒளி உன் மாமனான சாளகனால் அழிக்கப்படும்.
அந்யதா தவ தேஜஶ்ச ஸம்ஜ்ஞா ஸஹிதுமக்ஷமா । மாலீஸுமாலியுத்தே ச ஶம்புநா த்வம் பராசிதஃ
இல்லையெனில், உன் ஒளியும் அறிவும் யாராலும் தாங்க முடியாததாக இருக்கும்; மாலி, சுமாலி ஆகியோருடன் நடந்த போரில், சம்புவால் நீ தோற்கடிக்கப்பட்டாய்.
இத்யேவமுக்த்வா ஸூர்ய ச போதயாமாஸ ப்ராஹ்மணம் । நம்ரம் ஶாபபராபூதம் லஜ்ஜிதம் கோபிதம் வ்ரஜ
இவ்வாறு கூறி, சூரியன் அந்த பிராமணனை அறிவுறுத்தினார்; அவன் சாபத்தால் தாழ்ந்தவன், வெட்கத்துடனும் கோபத்துடனும் இருந்தவன், திரும்பச் செல்லச் சொன்னார்.
ஹே விப்ர ஶ்வக்ரு'ஹம் கச்ச கச்ச வத்ஸ யதாஸுகம் । த்வத்தேஜஸா க்ஷணேநைவ பஸ்மீபூதம் பவேஜ்ஜகத்
ஓ பிராமணா, உன் வீட்டிற்குச் செல், செல்லவும், பிள்ளையே, உனக்குப் பிடித்தபடி வாழ்; உன் ஒளியால் மட்டும் உலகம் ஒரு கணத்தில் சாம்பலாகிவிடும்.
ஸூர்யஸ்த்வத்பரிபால்யஶ்ச பவாந்ஸூர்யஸ்ய நித்யஶஃ । பரஸ்பரம் ச பூஜ்யஶ்ச ஸம்பந்தஃ போஷ்யபோஷ்கஃ
சூரியன் எப்போதும் உன்னை பாதுகாக்க வேண்டும், நீயும் எப்போதும் சூரியனுடையவனாக இருக்க வேண்டும்; இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் மதிக்க வேண்டும், இந்த உறவு இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் வளர்க்கும் வகையில் உள்ளது.
ஹர்யஶேந க்ஷத்ரியேண கார்தவீர்யார்ஜுநேந ச । பவிஷ்யஸி ந ஸம்தேஹஃ பராபூதோ த்விஜோ ம்ரு'தஃ
ஹர்யஶ்வன் என்ற க்ஷத்திரியனாலும், கார்த்தவீர்யார்ஜுனனாலும் நீ தோற்கடிக்கப்படுவாய், இருமுறை பிறந்தவனே, இதில் சந்தேகம் இல்லை, நீ இறப்பாய்.
புரா தே ப்ராக்தநம் ஸர்வ கதாசிந்ந ஹி கண்டிதம் । நாராயணாஶ்ச ஸ்வாம்ஶோந தவ புத்ரோ பவிஷ்யதி
முன்பு உன் புகழ் எப்போதும் குறையவில்லை; நாராயணன் தானே தன் அம்சமாக உன் மகனாகப் பிறப்பான்.
த்ரிஃ ஸப்தக்ரு'த்வோ ஜகதீம் நிஃக்ஷத்ராம் ச கரிஷ்யதி । ம்ரு'த்யுஸ்தே யஶஸோ பீஜம் பதிஷ்யதி மஹீதலே
அவர் இருபத்திரண்டு முறை பூமியில் க்ஷத்திரியர்களை இல்லாமல் செய்வார்; உன் மரணம் பூமியில் புகழின் விதையாகும்.
இத்யேவமுக்த்தா ப்ரஹ்மா ச யயௌ கேஹம் வ்ரஜேஶ்வர । ப்ரயயௌ ஜமதக்நிஶ்ச பாஸ்கரஶ்ச ஸ்வமந்திரம்
இவ்வாறு கூறிய பின், பிரம்மா தன் இல்லத்திற்குச் சென்றார், வ்ரஜநாதா; ஜமதக்னியும் பாஸ்கரனும் தங்கள் இல்லங்களுக்கு திரும்பிச் சென்றார்கள்.
இத்யேவம் கதிதம் தாத ஆக்யாநம் புண்யகாரகம் । ராஹுக்ரஸ்தோ பாஸ்கரஶ்சாப்யத்ரு'ஶ்யோ யேந ஹேதுநா
இதோ, புண்ணியமான இந்தக் கதையைக் கூறினேன்; அதனால் பாஸ்கரன் ராகுவால் பிடிக்கப்பட்டு, காணாமல் போனான்.
சதுர்த்யாமுதிதஶ்சந்த்ரோ பாத்ரே மாஸி ஸிதாஸிதே । அத்ரு'ஶ்யோ நஷ்டரூபஶ்ச ஶ்ரூயதாம் யேந ஹேதுரா
நான்காம் நாளில், பைத்ர மாதத்தில் வெள்ளை மற்றும் கருப்பு பகல்களில் சந்திரன் உதிக்கும்போது, அவன் காணாமல் போய் மறைந்துவிடுகிறான்—இதற்கான காரணத்தை கேள்.
ராஹுக்ரஸ்தஃ கலங்கீ வா புராஶப்தோ மயா பிதஃ । ஸர்வ த்வாம் கதயிஷ்யாமி கதாமேதாம் புராதநீம்
ஒரு காலத்தில், என் தந்தை ராகுவால் பிடிக்கப்பட்டு, களங்கம் பெற்றும், என்னால் சபிக்கப்பட்டும் இருந்தார்; இந்தப் பழமையான கதையை முழுமையாக உனக்குச் சொல்கிறேன்.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மo மஹாo ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஜந்மகo உத்தo நாரதநாo பகவந்நந்தஸம்o
இவ்வாறு, ஸ்ரீபிரம்மவைவர்த்த புராணத்தில், ஸ்ரீகிருஷ்ண பிறப்புக் கதையும், நாரதரும் பாக்ய நந்தனும் நடத்திய உரையாடலும் முடிவடைகிறது.
அதாஶோதிதமோऽத்யாயஃ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச புரா தாரா குரோஃ பத்நீ நவயௌவநஸம்யுதா । ரத்நபூஷணபூஷாட்யா வரஸூக்ஷ்மாம்பரா ஸதீ
ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கூறினார்: பழைய காலத்தில், தாரா எனும் குருவின் மனைவி, இளமை நிறைந்தவளாகவும், ரத்தின நகைகளாலும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவளாகவும், மென்மையான ஆடையுடன், தூய்மையானவளாக இருந்தாள்.
ஸுஶ்ரோணீ ஸஸ்மிதா ரம்ய ஸுந்தரீ ஸுமநோஹரா । அதீவ கபரீரம்யா மாலதீமால்யபூஷிதா
அவளுக்கு அழகான இடுப்பும், மென்மையான புன்னகையும், கவர்ச்சிகரமான தோற்றமும், மிகவும் ஈர்க்கும் அழகும் இருந்தது; அவளது கூந்தல் மிகவும் அழகாக, மல்லிகை மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
மிந்தூரபிந்துநா ஸாகம் சாருசம்தநபிந்துபி। । கஸ்தூரீபிந்துநாऽதஶ்ச பாலமத்யஸ்தலோஜ்ஜ்வலா
குங்குமப்பொட்டு, சந்தனத்தின் அழகான குறிகள், கீழே கஸ்தூரி பொட்டு ஆகியவற்றால், அவளது நெற்றியின் நடுவில் பிரகாசமாக இருந்தது.
ரத்நேந்த்ரஸாரநிர்மாணக்வணந்மஞ்ஜீரரஞ்ஜிதா । ஸுவக்ரலோசநா ஶ்யாமா ஸுசாருகஜ்ஜலோஜ்ஜ்வலா
மிகச் சிறந்த ரத்தினங்களால் செய்யப்பட்ட மணி கலர்ந்த சிலம்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; அழகான வளைந்த கண்கள், கரும்புள்ள நிறமும், கண்களில் அழகான கஜல் பூசப்பட்டும் பிரகாசமாக இருந்தது.
ஸுசாருஸாரமுக்தாபதந்தபங்க்திமநோஹரா । ரத்நகுண்டலயுக்மேந சாருகண்டஸ்தலோஜ்ஜ்வலா
அவளது அழகான, ஒழுங்கான முத்துப் போல் பற்கள் அனைவரையும் கவர்ந்தன; இரட்டை ரத்தினக் காது கம்பிகள் அவளது கன்னத்தில் பிரகாசம் சேர்த்தன.
காமிநீஷ்வதுலா பாலா கஜேந்த்ரமந்தகாமிநீ । ஸுகோமலா சந்த்ரமுகீ காமாதாரா ச காமுகீ
பெண்களில் யாரும் ஒப்பில்லாதவளாக, இளமையுடன், யானை போல் மெதுவாக நடக்கும் அழகியவளாகவும், மிக மென்மையானவளாகவும், நிலவுபோல் முகமுடையவளாகவும், ஆசையின் உருவாகவும், தானும் ஆசையால் நிரம்பியவளாகவும் இருந்தாள்.
ஸ்வர்கமந்தாகிநீதீரே ஸ்நாதா ஸ்நிக்தாம்பரா வரா । த்யாயந்தீ குருபாதம் ஸா ஸ்வக்ரு'ஹம் கமநோந்முகீ
சொர்க்க மந்தாகினி நதிக்கரையில் குளித்து, மென்மையான vasthiram அணிந்து, தன் ஆசானின் பாதங்களை மனதில் நினைத்து, அவள் தன் வீட்டிற்குத் திரும்ப தயாராக இருந்தாள்.
த்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்யாஶ்ச ஸர்வாங்கமநங்கபாணபீடிதஃ । பாத்ரே சதுர்த்யாம் சந்த்ரஶ்ச ஜஹார சேதநாம் வ்ரஜ
அவளது அங்கங்களை பார்த்ததும், காதல் அம்பால் குத்தப்பட்ட நிலவுக்கு, அந்த நன்னாள் சதுர்த்தியில், புத்தி மயக்கம் வந்தது, வ்ரஜா.
ஜ்ஞாநம் க்ஷணேந ஸம்ப்ராப்ய ரதஸ்தோ ரமிகோ பலீ । ரதமாரோஹயாமாஸ கரே த்ரு'த்வா ச தாரகம்
ஒரு கணத்தில் புத்தி திரும்பப் பெற்ற நிலவன், வலிமைமிக்க அழகனாக, தனது ரதத்தில் நின்று, தாராவை கைபிடித்து, ரதத்தில் ஏற்றினான்.
காமோந்மத்தஃ காமிநீம் தாம் ஸமாஶ்லிஷ்ய சுசும்ப ச । ஶ்ரு'ங்காரம் கர்துமுத்யுக்தம் தமுவாச குருப்ரியா
காமத்தில் மயங்கிய நிலவன், அந்த பெண்ணை அணைத்து முத்தமிட்டான்; காதல் செய்ய முனைந்தபோது, ஆசானின் மனமகள் அவனிடம் பேசினாள்.
தாரகோவாச த்யஜ மாம் த்யஜ மாம் சந்த்ர ஸுரேஷு குலபாம்ஸந । குருபத்நீம் ப்ராஹ்மணீம் ச பாதிவ்ரத்யபராயணாம்
தாரா கூறினாள்: "விடு என்னை, விடு என்னை நிலவனே, தேவர்களுக்கு பழி சேர்ப்பவனே! நான் உன் ஆசானின் மனைவி, பிராமணப் பெண், கணவனிடம் முழுமையாக உண்மையுள்ளவள்."
குருபத்நீஸம்கமநே ப்ரஹ்மஹத்யாஶதம் பவேத் । குருபத்நீ விப்ரபத்நீ யதி ஸா ச பதிவ்ரதா
ஆசானின் மனைவியுடன் சேர்வது நூறு பிராமணன் கொலைக்கு சமம்; அவள் ஆசானின் மனைவியோ, பிராமணனின் மனைவியோ, கணவனிடம் உண்மையுள்ளவளாக இருந்தால்.
ப்ரஹ்மஹத்யாஸஹஸ்ரம் ச தஸ்யாஃ ஸம்கமநே லபேத் । புத்ரஸ்த்வம் தவ மாதாऽஹம் தைர்ய குரு ஸுரேஶ்வார
அப்படிப்பட்ட பெண்ணுடன் சேர்வதால் ஆயிரம் பிராமணன் கொலை பாவம் உண்டாகும்; நீ எனக்கு மகன் போன்றவன், நான் உன் தாய்—அமைதியாக இரு, தேவர்களின் தலைவனே.