பபூவ ஸோऽபி கோலோகே பார்ஷதேஷு ச பார்ஷதஃ । க்ரு'ஷ்ணஸ்யாऽऽகமநம் தத்ர ஸஸ்மார ஸததம் வஶீ
அவனும் கோலோகத்தில் சேவகர்களுடன் ஒரு சேவகராக ஆனான்; எப்போதும் கண்ணனின் வருகையை நினைத்து, மனதை கட்டுப்படுத்தியவனாக இருந்தான்.
அஸ்தம் கதோ திநகரோऽப்யக்ரூரஃ ஸ்வக்ரு'ஹம் யயௌ । க்ரு'ஷ்ணஸ்யாநுமதிம் ப்ராப்ய க்ரு'ஷ்ணோऽபி கஸ்யசித்க்ரு'ஹம்
சூரியன் மறைந்ததும், அக்குரூரன் தன் வீட்டிற்கு சென்றான்; கண்ணனின் அனுமதி பெற்று, கண்ணனும் ஒருவரது வீட்டிற்கு சென்றான்.
வைஷ்ணவஸ்ய குவிந்தஸ்ய தஸ்மிந்நஸ்ததநஸ்ய ச । ஸாநந்தோ நந்தஸஹிதோ பலதேவாதிபிர்யுதஃ
அந்த வைஷ்ணவக் குவிந்தன், பணமில்லாதவனின் வீட்டிற்கு, ஆனந்தத்துடன், நந்தனும், பலராமனும் மற்றவர்களும் சேர்ந்து சென்றனர்.
ஸ பக்தஃ பூஜயாமாஸ ப்ரணம்ய ஶ்ரீநிகேதநம் । தஸ்மை ததௌ ஸ்வதாஸ்யம் ச வரம் ப்ரஹ்மாதிதுர்லபம்
அந்த பக்தன், ஸ்ரீமகளின் இருப்பிடம் என்று வணங்கி, பக்தியுடன் பூஜை செய்தான்; கண்ணன் அவனுக்கு தன் சேவை என்ற அரிய வரத்தை, பிரம்மா முதலியவர்களுக்கும் கிடைக்காததை அளித்தான்.
பர்யங்கே ஸுஷுபுஃ ஸர்வே புக்த்வா மிஷ்டாந்நஸுத்தமம் । நித்ராம் ச லேபே ஸா குப்ஜா நித்ரேஶோऽபியயௌ முதா
அவர்கள் அனைவரும் இனிப்பான சிறந்த உணவு உண்டு, படுக்கைகளில் உறங்கினர்; குப்ஜாவும் உறங்கினாள், நித்திரையின் ஆண்டவன் மகிழ்ச்சியுடன் சென்றான்.
கத்வா ததர்ஶ குப்ஜாம் தாம் ரத்நதல்பே ச நித்ரிதாம் । தாஸீகணைஃ பரிவ்ரு'தாம் ஸுந்தரீம் கமலாமிவ
அங்கு சென்றவன், மாணிக்கப் படுக்கையில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் குப்ஜாவை, தாசிகள் சூழ்ந்த அழகான தாமரையைப் போலக் கண்டான்.
போதயாமாஸ தாம் க்ரு'ஷ்ணோ ந தாஸீஸ்வபி நித்ரிதாஃ । தாமுவாச ஜகந்நாதோ ஜகந்நாதப்ரியாம் ஸதீம்
கண்ணன் அவளை எழுப்பினான்; தாசிகள் தூங்கிக் கொண்டிருந்தனர். உலகின் ஆண்டவன், தன் பிரியமான, நேர்மையானவளிடம் பேசினான்.
ஶ்ரீபகவாநுவாச த்யஜ நித்ராம் மஹாபாகே ஶ்ரு'ங்காரம் தேஹி ஸுந்தரி । புரா ஶூர்பணகா த்வம் ச பகிநீம் ராவணஸ்ய ச
ஸ்ரீபகவான் கூறினார்: 'மிகுந்த பாக்கியவளே, தூக்கத்தை விட்டு எழு; அழகியே, காதலை அருள்வாய். முன்பு நீ ராவணனின் சகோதரி சூர்ப்பணகையாக இருந்தாய்.'
ராமஜந்மநி மத்தேதோஸ்த்வயா காந்தே தபஃ க்ரு'தம் । தபஃப்ரபாவாந்மாம் காந்தம் பஜ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஜந்மநி
'ராமாவதாரத்தில், என்னை விரும்பி, என் பொருட்டு தவம் செய்தாய்; அந்த தவத்தின் பலத்தால், இப்போது ஸ்ரீகிருஷ்ண அவதாரத்தில் என்னை காதலனாக நாடு.'
அதுநா ஸுகஸம்யோகம் க்ரு'த்வா கச்ச மமாऽऽலயம் । ஸுதுர்லபம் ச கோலோகம் ஜராஸ்ரு'த்யுஹரம் பரம்
'இப்போது இன்பம் அனுபவித்து, என் இல்லத்திற்கு செல்; மிகவும் அரிய, வயதும் மரணமும் இல்லாத கோலோகத்திற்குச் செல்.'
இத்யுகத்வா ஶ்ரீநிவாஸஶ்ச க்ரு'த்வாதாமேவ வக்ஷஸி । நக்நாம் சகார ஶ்ரு'ங்காரம் சும்பநம் சாபி காமுகீம்
இவ்வாறு கூறி, ஸ்ரீகிருஷ்ணன் அவளைத் தன் மார்பில் வைத்தான்; அவளை நிர்வாணமாக்கி, காதல் இன்பத்தில் ஈடுபட்டு, அவளை ஆழமாக முத்தமிட்டான்.
ஸ ஸஸ்மிதா ச ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணம் நவஸம்கமலஜ்ஜிதா । சுசும்ப கண்டே க்ரோடே தம் சகார கமலா யதா
அவள் புன்னகையுடன், புதிதாகக் கூடிய வெட்கத்துடன், ஸ்ரீகிருஷ்ணனை கன்னம், கழுத்தில் முத்தமிட்டாள்; அது தாமரைப்பிராட்டி போலிருந்தது.
ஸுரதேர்விரதிர்நாஸ்தி தம்பதீ ரதிபண்டிதௌ । நாநாப்ரகாரஸுரதம் பபூவ தத்ர நாரத
அந்த தம்பதிகளுக்குக் காதல் விளையாட்டு முடிவில்லாதது; இருவரும் இன்பத்தில் நிபுணர்கள். அங்கே பலவிதமான காதல் விளையாட்டுகள் நடந்தன, நாரதா.
ஸ்தநஶ்ரோணியுகம் தஸ்யா விக்ஷதம் ச சகார ஹ । பகவாந்நகரைஸ்தீக்ஷ்ணைர்தஶநைரதரம் வரம்
அவளது மார்பும் இடுப்பும் மீது கண்ணன் குறிகள் வைத்தான்; கூர்மையான நகங்களாலும், பற்களாலும் அவளது உதட்டில் காயம் செய்தான்.
நிஶாவஸாநஸமயே வீர்யாதாநம் சகார ஸஃ । ஸுகஸம்போகபோகேந மூர்ச்சாமாப ச ஸுந்தரீ
இரவு முடிவில், கண்ணன் தன் வீரியத்தை அவளில் சேர்த்தான்; இன்பம் அனுபவித்து, அந்த அழகி மயக்கமடைந்தாள்.
தத்ராऽऽஜகாமதாம் தந்த்ரா க்ரு'ஷ்ணவக்ஷஃஸ்தலஸ்திதாம் । புபுதே ந திவாராத்ரம் ஸ்வர்க மர்த்ய ஜலம் ஸ்தலம்
அங்கே, கண்ணனின் மார்பில் துயில்கொண்ட அவளுக்கு தூக்கம் வந்தது; பகலும் இரவும், சொர்க்கமும் பூமியும், நீரும் நிலமும் எதுவும் அவளுக்குத் தெரியவில்லை.
ஸுப்ரபாதா ச ரஜநீ பபூவ ரஜநீபதிஃ । பத்யுர்வ்யதிக்ரமேணைவ லஜ்ஜயேவ மலீமஸஃ
அந்த இரவு அழகாக ஒளிர்ந்தது; இரவின் அதிபதி, கணவரின் தவறால் வெட்கப்பட்டவள் போல, தன் மாசை இழந்தாள்.
அதாஜகாம கோலோகாத்ரதோ ரத்நவிநிர்மிதஃ । ஜகாம தேந தம் லோகம் த்ரு'த்வா திவ்யகலேவரம்
அப்போது கோலோகத்திலிருந்து ரத்தினங்களால் ஆன ரதம் வந்தது; அதில் தெய்வீக உடலை ஏந்திக்கொண்டு அவள் அந்த உலகிற்கு சென்றாள்.
வஹ்நிஶுத்தாம் ஶுகாதாநம் ரத்நபூஷணபூஷிதம் । ப்ரதப்தகாஞ்சநாபாஸம் நித்யம் ஜந்மாதிவர்ஜிதம்
அவளது உருவம் நெருப்பால் தூய்மையடைந்தது, ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது, உருகிய தங்கம் போல் பிரகாசித்தது, என்றும் பிறவியின்றி மாற்றமின்றி இருந்தது.
ஸா பபூவ ச தத்ரைவ கோபீ சந்த்ரமுகீ முநே । கோப்யஃ கதிவிதாஸ்தஸ்யா பபூவுஃ பரிசாரிகாஃ
அங்கே, முனிவரே, அவள் சந்திரன் போன்ற முகமுடைய கோபியாக ஆனாள்; பல கோபிகள் அவளுக்கு சேவகிகளாக இருந்தனர்.
பகவாநபி தத்ரைவ க்ஷணம் ஸ்தித்வா ஸ்வமந்திரம் । ஜகாம யத்ர நந்தஶ்ச ஸாநந்தோ நந்தநந்தநஃ
பெருமான் அங்கே ஒரு கணம் தங்கி, தனது இல்லத்திற்குச் சென்றார்; அங்கு நந்தரும், ஆனந்தமகிழும் நந்தனந்தனும் இருந்தனர்.
அத கம்ஸோ நிஶாயாம் ச நித்ராயாம் பயவிஹ்வலஃ । ததர்ஶ துஃகதுஃஸ்வப்நமாத்மநோ ம்ரு'த்யுஸூசகம்
அந்த நேரத்தில் கம்சன், இரவில் பயத்தில் துயில்கொண்டு, தன் மரணத்தைச் சுட்டும் துயரமான கனவு கண்டான்.
ததர்ஶ ஸூர்யம் பூமிஸ்தம் சதுஃகண்டம் நபஶ்ச்யுதம் । தஶகண்டே சந்த்ரபிம்பம் பூமிஸ்தம் காச்ச்யுதம் முநே
அவன் பூமியில் விழுந்த சூரியனை, நான்கு துண்டுகளாகப் பிரிந்ததை, பத்து துண்டுகளாகப் பிரிந்த சந்திரனை பூமியில் விழுந்ததை, முனிவரே, கண்டான்.
புருஷாந்விக்ரு'தாகாராந்ரஜ்ஜுஹஸ்தாந்திகம்பராந் । விதவாம் ஶூத்ரபத்நீம் ச நக்நாம் ச ச்சிந்நநாஸிகாம்
அவன் வித்தியாசமான உருவங்களுடன் கயிறு பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் நிர்வாண ஆண்களை, ஒரு விதவை, ஒரு சூத்திரப் பெண், நிர்வாணமாகவும் மூக்கு வெட்டப்பட்டவளாகவும் இருப்பதை கண்டான்.
ஹஸந்தீம் சூர்ணதிலகாம் ஶ்வேதக்ரு'ஷ்ணோச்சமூர்தஜாம் । கட்ககர்பரஹஸ்தாம் ச லோலஜிஹ்வாம் ச பிப்ரதீம்
அவன் சிரித்துக் கொண்டிருக்கும், தூளாகிய புன்னகை வைத்த, வெள்ளை கருப்பு கூந்தல் கொண்ட, கத்தி மற்றும் மண்டை பிடித்த, அசையும் நாக்கைக் காட்டும் பெண்ணை கண்டான்.
ருண்டமாலாஸமாயுக்தாம் கர்தபம் மஹிஷம் வ்ரு'ஷம் । பல்லூகம் ஸூகரம் காகம் க்ரு'த்ரம் கஹ்கம் ச வாநரம்
அவன் துண்டப்பட்ட தலைமாலையுடன், கழுதை, எருமை, காளை, கரடி, பன்றி, காகம், கழுகு, ஆந்தை, குரங்கு ஆகியவற்றுடன் இருப்பதை கண்டான்.
விரஜம் குக்குரம் நக்ரம் ஶ்ரு'காலம் பஸ்மபுஞ்ஜகம் । அஸ்திராஶிம் தாலபலம் கேஶம் கார்பாஸமுல்பணம்
அவன் நாயை, முதலை, நரி, சாம்பல் குவியலை, எலும்புக் குவியலை, பனைப்பழம், முடி, தடித்த பருத்தி ஆகியவற்றைக் கண்டான்.
நிர்வாணாங்காரமில்காம் ச ஶவம் ஸர்த்யம் சிதாஶ்ரிதம் । குலாலதைலகாராணாம் சக்ரம் வக்ரம் கபர்தகம்
அவன் அணைந்த நெருப்பு, பாலை, சிதையில் வைக்கப்பட்ட சடலம், குயவர் மற்றும் எண்ணெய்காரரின் வளைந்த சக்கரம், சிப்பி ஆகியவற்றைக் கண்டான்.
ஶ்மஶாநம் தக்தகாஷ்டம் ச ஶுஷ்ககாஷ்டம் குணம் த்ரு'ணாம் । கச்சந்தம் ச கபந்தம் ச நதந்தம் ம்ரு'தமஸ்தகம்
அவன் சுடப்பட்ட மரத்தையும், உலர்ந்த மரத்தையும், புல் குவியையும், நடமாடும் தலை இல்லாத உடலையும், அழும் இறந்த தலையையும் கண்டான்.
தக்தஸ்தாநம் பஸ்மயுதம் தடாகம் ஜலவர்ஜிதம் । தக்தமத்ஸ்யம் ச லோஹம் ச நிர்வாணதக்தகாநநம்
அவன் சாம்பல் மூடிய சுடுகாடும், நீர் இல்லாத குளமும், சுடப்பட்ட மீனும், இரும்பும், அழிந்த, உயிரற்ற காட்டையும் கண்டான்.