தாஸீநியுக்தா யத்தாஸ்யோ மஹாலக்ஷமீஶ்ச லக்ஷீதா । கங்மா யஸ்ய பதாம்போஜாந்நிஃஸ்ரு'தா ஸத்தவ ரூமிணீ
அவனுடைய சேவகர்களுக்கே தாசிகள் இருக்கிறார்கள்; மகாலட்சுமி கூட அவனுடையதாகக் கருதப்படுகிறாள்; அவன் திருவடிகளில் இருந்து கங்கை பிறந்தாள்; எல்லா உயிர்களின் ஆதாரமுமாக இருப்பவன்.
ஜந்மம்ரு'த்யுஜராவ்யாதிஹரா த்ரிபுவநாத்பரா । தர்ஶநஸ்பர்ஶநாப்யாம் ச ந்ரு'ணாம் பாதகநாஶிநீ
பிறப்பு, மரணம், முதுமை, நோய் ஆகியவற்றை நீக்கி, மூன்று உலகுக்கும் அப்பாற்பட்டவனாக இருப்பவன்; அவனைப் பார்ப்பதும், தொடுவதும் மனிதர்களின் பாவங்களை அழிக்கிறது.
த்யாயதே யத்பதாம்போஜம் துர்கா துர்கவிநாஶிநீ । த்ரேலோக்யஜநநீ தேவீ முலப்ரக்ரு'திரீஶ்வரீ
துன்பங்களை அழிக்கும் துர்கை, அந்த திருவடிகளைத் தியானிக்கிறாள்; மூன்று உலகுக்கும் தாயான தேவியும், ஆதிமூலமாகிய இயற்கையும், எல்லாம் ஆளும் அரசியும் அவளே.
லோம்நாம் கூபேஷு விஶ்வாநி மஹாவிஷ்ணோஶ்ச யஸ்ய ச । அஸம்க்யாநி விசித்ராணி ஸ்தூலாத்ஸ்தூலதரஸ்ய ச
அவனுடைய தோலில் உள்ள ரோமக் குழிகளில், மகா விஷ்ணுவின் எண்ணற்ற, வியப்பூட்டும் உலகங்கள், மிகப் பெரியதும், மிகச் சிறியதும், அனைத்தும் இருக்கின்றன.
ஸ ச யத்ஷோடஶாம்ஶஶ்ச யஸ்ய ஸர்வேஶ்வரஸ்ய ச । தம் த்ரஷ்டும் யாமி ஹே பந்தோ மாயாமாநுஷரூபிணம்
அனைவருக்கும் ஆண்டவனாகிய, பதினாறு பாகங்களுடன் தோன்றும் அவனை, மாயையால் மனித உருவில் வந்திருக்கிறான் என்று, நண்பா, நான் போய் காண்கிறேன்.
ஸர்வ ஸர்வாந்தராத்மாநம் ஸர்வஜ்ஞம் ப்ரக்ரு'தேஃ பரம் । ப்ரஹ்மஜ்யோதிஃஸ்வரூபம் ச பக்தாநுக்ரஹவிக்ரஹம்
அவன் எல்லோருக்குள்ளும் உள்ள ஆன்மா, அனைத்தையும் அறிந்தவன், இயற்கையைத் தாண்டியவன், பிரம்ம ஒளியின் உருவம், பக்தர்களுக்கு அருளும் உருவம்.
நிர்குணம் ச நிரீஹம் ச நிராநந்தம் நிராஶ்ரயம் । பரமம் பரமாநந்தம் ஸாநந்தம் நந்தநந்தநம்
அவனுக்கு குணங்களும் இல்லை, ஆசையும் இல்லை, சுகமும் இல்லை, சார்ந்ததும் இல்லை; ஆனாலும், அவன் உயர்ந்தவன், மிகுந்த ஆனந்தம், மகிழ்ச்சி நிறைந்தவன், நந்தனின் மகன்.
ஸ்வேச்சாமயம் ஸர்வபரம் ஸர்வபீஜம் ஸநாதநம் । வதந்தி யோகிநஃ ஶஶ்வத்த்யாயந்தேऽஹர்நிஶம் ஶிஶும்
தனது விருப்பப்படி உருவானவன், எல்லாவற்றிலும் மேலானவன், அனைத்துக்கும் ஆதியாகிய நித்யம்; யோகிகள் அவனைப் பற்றி பேசுகிறார்கள், பகல் இரவு குழந்தையாகத் தியானிக்கிறார்கள்.
மந்வந்தரஸஹஸ்ரம் ச நிராஹாரஃ க்ரு'ஶோதரஃ । பத்மே பாத்மஸ்தபஸ்தேபே புரா பாத்மம் து யத்க்ரு'தே
மனுவின் ஆயிரம் யுகங்களும், உண்ணாமல், மெலிந்த வயிறுடன், பத்மன், தாமரையில் அமர்ந்து, பத்மனைப் பெற விரும்பி தவம் செய்தான்.
புநஃ குரு தபஸ்யாம் ச ததா த்ரக்ஷ்யஸி மாமிதி । ஸக்ரு'ச்சப்தம் ச ஶுஶ்ராவ ந ததர்ஶ ததாऽபி தம்
மீண்டும் தவம் செய், அப்போதுதான் என்னை காண்பாய் என்று சொன்ன வார்த்தையை ஒருமுறை கேட்டான்; ஆனாலும், அவனை அப்போது கூட காணவில்லை.
தாவத்காலம் புநஸ்தப்த்வா வரம் ப்ராப ததர்ஶ தம் । ஈத்ரு'ஶம் பரமேஶம் ச த்ரக்ஷ்யாம்யத்ய தமுத்தவ
அவ்வளவு காலம் தவம் செய்து, வரம் பெற்றதும், அவனை கண்டான்; இன்றைக்கு, உத்தவா, அந்த பரம ஈசனை நான் காணப்போகிறேன்.
புரா ஶம்புஸ்தபஸ்தேபே யாவத்வை ப்ரஹ்மணோ வயஃ । ஜ்யோதிர்மண்டலமத்யே ச கோலோகே தம் ததர்ஶ ஸஃ
முன்னொரு காலத்தில், சாம்பு பிரம்மாவின் ஆயுளளவு காலம் தவம் செய்தான்; ஒளி வட்டத்தின் நடுவில், கோலோகம் என்று இடத்தில் அவனை கண்டான்.
ஸர்வதத்தவம் ஸர்வஸித்தம் மமதத்வம் பரம் வரம் । ஸம்ப்ராப தத்பதாம்போஜே பக்திம் ச நிர்மலாம் பராம்
அவன் எல்லா உண்மைகளையும், எல்லா சித்திகளையும், என்னுடைய உயர்ந்த தன்மையையும் அடைந்தான்; அவன் பாத தாமரையில் தூய பரமான பக்தியை பெற்றான்.
சகாராऽத்மஸமம் தம் ச யோ பக்தோ(க்தம்)பக்தவத்ஸலஃ । ஈத்ரு'ஶம் பரமேஶம் ச த்ரக்ஷ்யாம்யத்ய தமுத்தவ
அவன் பக்தர்களுக்கு அன்பு கொண்டவன், தன்னைப் போலவே அவனை வைத்தான்; இன்றைக்கு, உத்தவா, அந்த பரம ஈசனை நான் காணப்போகிறேன்.
ஸஹஸ்ரஶக்ரபாதாந்தம் நிராஹாரஃ க்ரு'ஶோதரஃ । யஸ்யாநந்தஸ்தபஸ்தேபே பக்த்யா ச பரமாத்மநஃ
ஆயிரம் இந்திர யுகங்கள், உண்ணாமல், மெலிந்த வயிறுடன், அனந்தன், பரமாத்மாவை பக்தியுடன் தவம் செய்தான்.
ததா சாऽऽத்மஸமம் ஜ்ஞாநம்ததௌ தஸ்மை ய ஈஶ்வாஃ । ஈத்ரு'ஶம் பரமேஶம் ச த்ரக்ஷ்யாo
அப்போது, ஆண்டவன் அவனுக்கு தன் சமமான ஞானத்தை அளித்தான்; இன்றைக்கு, அந்த பரம ஈசனை நான் காணப்போகிறேன்.
ஸஹஸ்ரஶக்ரபாதாந்தம் தர்மஸ்தேபே ச யத்தபஃ । ததா பபூவ ஸாக்ஷீ ஸ தர்மிணாம் ஸர்வகர்மிணாம்
ஆயிரம் இந்திர யுகங்கள், தர்மன் தவம் செய்தான்; அப்போது அவன், நல்லவர்களுக்கும், எல்லா செயல் புரிவோருக்கும் சாட்சியாக ஆனான்.
ஶாஸ்தா ச பலதாதா ச யத்ப்ரஸாதாந்ந்ரு'ணாமிஹ । ஸர்வேஶமீத்ரு'ஶமஹோ த்ரக்ஷ்யாo
அவன் கற்றுக்கொடுக்கிறவன், பலன் அளிப்பவன், அவனுடைய அருளால் மனிதர்கள் இங்கு பெறுகின்றனர்; அந்த எல்லாம் ஆண்டவனை நான் காணப்போகிறேன்.
அஷ்டாவிம்ஶதிரிந்த்ராணாம் பதநே யத்திவாநிஶம் । ஏவம் க்ரமேண மாஸாப்தைஃ ஶதாப்தம் ப்ரஹ்மணோ வயஃ
இருபத்தெட்டு இந்திரர்கள் வீழும் காலத்தில், பகல் இரவு என, மாதங்கள், ஆண்டுகள் ஆகி, நூறு ஆண்டுகள் என்பது பிரம்மாவின் ஆயுள்.
அஹோ யஸ்ய நிமேஷேண ப்ரஹ்மணஃ பதநம் பவேத் । ஈத்ரு'ஶம் பரமாத்மாநம் த்ரக்ஷ்யாo
அவன் ஒரு கண் இமைப்பில் பிரம்மாவின் வீழ்ச்சி நடக்கிறது; அந்த பரமாத்மாவை நான் காணப்போகிறேன்.
நாஸ்தி பூரஜஸா ஸம்க்யா யதைவ ப்ரஹ்மணாம் ததா । ததைவ பந்தோ விஶ்வாநாம் ததாதாரோ மஹாவிராட்
பூமியில் மண்ணறுகள் எண்ணிக்கையைக் கணிக்க முடியாதது போல, பிரம்மாக்கள் எண்ணிக்கையும் தெரியாது; அதுபோல், நண்பா, எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதாரமானவன், அந்த மகா விராட்.
விஶவே விஶ்வே ச ப்ரத்யேகம் ப்ரஹ்ம விஷ்ணுஶிவாதயஃ । முநயோ மநவஃ மித்தா மாநவாத்யாஶ்சராசராஃ
ஒவ்வொரு உலகிலும், ஒவ்வொன்றிலும், பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் மற்றும் பிறர்; முனிவர்கள், மனுக்கள், பாக்கியசாலிகள், மனிதர்கள், எல்லா உயிரினங்களும், நிலைபெற்றவையும் அசைவானவையும் உள்ளனர்.
யத்ஷோடஶாம்ஶஃ ஸ விராட் ஸ்ரு'ஷ்டோ நஷ்டஶ்ச லீலயா । ஈத்ரு'ஶம் ஸர்வஶாஸ்தாரம் த்ரக்ஷ்யாo
அந்த அறுபதினாறாவது பங்கு, விராட் உருவில் விளையாட்டாக உருவாகி, மறைந்தது; இப்படிப்பட்ட உலகுக்கு வழிகாட்டும் பெருமாளை நீ காண்பாய்.
இத்யோவமுக்த்வாऽக்ரூரஶ்ச புலகாஞ்சிதவிக்ரஹஃ । மூர்ச்சாம் ப்ராப ஸாஶ்ருநேத்ரோதத்யோ தச்சரணாம்புஜம்
இவ்வாறு சொல்லி, அக்குரூரன் ஆனந்தத்தில் உடல் கூசிக் கொண்டு, கண்களில் கண்ணீர் பெருகி, அவன் திருவடிகளுக்கு விழுந்து மயங்கினான்.
பபூவ பக்திபூர்ணஶ்ச ஸ்மாரம் ஸ்மாரம் பதாம்புஜம் । க்ரு'த்வா ப்ரதக்ஷிணம் வாऽபி க்ரு'ஷ்ணஸ்ய பரமாத்மநஃ
அவன் திருவடிகளை மறைமறை நினைத்து, பக்தியில் முழுகி, பரமாத்மா கிருஷ்ணரை சுற்றி வணங்கி, அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.
உத்தவஶ்ச தமாஶ்லிஷ்ய ப்ரஶஶம்க புநஃ புநஃ । ஸ ச ஶீக்ரம் யயௌ கேஹமகூரோऽபி ஸ்வமந்திரம்
உத்தவன் அவனை அணைத்து, மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்தான்; பிறகு அக்குரூரனும் விரைவாக தனது வீட்டுக்குச் சென்றான்.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மo மஹாo ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஜந்மகo உத்தo நாரதநாo அக்ரூரஹர்ஷோத்கர்ஷகதநம் நாம பஞ்சஷஷ்டி,மோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, பரமபிரம புராணத்தில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பிறந்தபோது நாரதரும் அக்குரூரரும் பெற்ற பேரானந்தத்தை விவரிக்கும் அறுபத்தைந்துாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
அத ஷடுஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ நாராயண உவாச அத ராஸேஶ்வரீயுக்தோ ராஸே ராஸேஶ்வரஃ ஸ்வயம் । ஸ ச ரேமே தயா ஸார்தம்மதீவ ரமணோத்ஸுகஃ
இப்போது அறுபத்தாறுாவது அதிகாரம் ஆரம்பிக்கிறது. நாராயணர் கூறுகிறார்: பிறகு, ராசையின் தலைவியுடன் இணைந்த ராசையின் ஆண்டவன், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவளுடன் விளையாடினார்.
ஸுகஸம்போகமாத்ரேண யயௌ நித்ராம் ச ராதிகா । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வப்நம் ஸமுத்வாய தீநோவாச ப்ரியம் திநே
இன்பம் மிகுந்த சேர்க்கையால் ராதிகா தூங்கிவிட்டாள்; கனவு கண்டவுடன் விழித்து, மனம் வருந்தி, காலை நேரத்தில் தன் காதலனிடம் பேசினாள்.
ராதிகோவாச அஹோ ஸ்வாமிந்நிஹாऽऽகச்ச த்வாம் கரோமி ஸ்வவக்ஷஸி । பரிணாமே விதாதா மே ந ஜாநே கிம் கரிஷ்யதி
ராதிகா கூறினாள்: ஐயா, இங்கே வா; உன்னை என் மார்பில் அணைத்துக்கொள்ள விரும்புகிறேன். இறுதியில் படைத்தவன் என்ன செய்வான் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.