ஸித்தைர்நியுக்தம் ஶதகோடிலக்ஷைகைஸ்த்ரிகோடிலக்ஷைஶ்ச யுதம் ஸ்வபார்ஷதைஃ
அங்கு நூற்றுக்கோடி, இலட்சக்கணக்கான சித்தர்கள், மூன்று கோடி இலட்சக்கணக்கான சிவபார்சதர்கள் சேவையில் இருந்தனர்.
ஸுரத்ருமைர்வேஷ்டிதமேவ ஸந்ததம் மந்தாரவ்ரு'க்ஷப்ரவரைஃ ஸுபுஷ்பிதைஃ
அந்த நகரம் எப்போதும் தேவவிருட்சங்களால் சூழப்பட்டு, சிறந்த மலர்ந்த மந்தார மரங்கள் அதனை அழகுபடுத்தின.
த்ரு'ஷ்ட்வா முநிர்விஸ்மயமாப மாநஸே கிம் நாத்ர சித்ரம் ஸுரயோகிநாம் குரௌ
இதைக் கண்ட முனிவர் மனதில் ஆச்சரியமடைந்தார்; தெய்வீக யோகிகளின் குருவிடம் எது அதிசயமல்ல?
தூரே ஸபாமண்டலமத்யகம் ஶிவம் ததர்ஶ ஶாந்தம் ஶிவதம் மநோஹரம்
தொலைவில் இருந்து அவர் சபையின் நடுவில் அமைதியுடன் அமர்ந்த, மங்களம் அருளும், மனதை ஈர்க்கும் சிவனைப் பார்த்தார்.
ப்ரதப்தஹேமாபஜடாதரம் விபும் திகம்பரம் ஶுப்ரமநந்தமக்ஷரம் 1.25.
அவர் பொன்னிற ஜடைகளுடன், திசைகளை உடையாகக் கொண்ட, தூய்மையான, முடிவில்லாத, அழிவில்லாத இறைவனைப் பார்த்தார்.
ஸுநீலகண்டம் புஜகேந்த்ரமண்டிதம் யோகீந்த்ரஸித்தேந்த்ர முநீந்த்ரவந்திதம்
அவரது கழுத்து ஆழ்ந்த நீலமாக, பாம்பரசால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சிறந்த யோகிகள், சித்தர்கள், முனிவர்கள் அவரை வணங்கினார்கள்.
ப்ரஸந்நஹாஸ்யாஸ்யமநோஹரம் வரம் விஶ்வாஶ்ரயாணாம் ஶிவதம் வரப்ரதம்
அவரது முகம் புன்னகையுடன் பிரகாசித்து, மிகவும் அழகாக, உலகத்திற்கெல்லாம் அடைக்கலமாக, மங்களமும் வரங்களும் அருளுபவராக இருந்தார்.
கத்வா ஸமீபம் முநிரேஷ ஶூலிநம் நநாம மூர்த்நா புலகாங்கவிக்ரஹஃ
அந்த முனிவர் அருகில் சென்று, மூன்று புள்ளி கொண்ட திரிசூலம் ஏந்தியவரை, ஆனந்தம் கொண்டு, உடல் புளகிதமாய், தலையணிந்து வணங்கினார்.
த்ரு'ஷ்ட்வா முநீந்த்ரப்ரவரம் ச ஸஸ்மிதம் விதேஃ ஸுதம் வேதவிதாம் வரிஷ்டம்
சிவன், வேதங்களில் சிறந்த, பிரம்மாவின் மகன், முனிவர்களில் தலைசிறந்தவரை பார்த்து, புன்னகையுடன் இருந்தார்.
ததௌ ச தஸ்மை முநயே ஸ ஸம்ப்ரமாதாலிங்கநம் சாஶிஷமாஸநாதிகம்
அந்த முனிவருக்கு சிவன் மரியாதையுடன் அணைத்தும், ஆசீர்வாதமும், இருக்கையும் வழங்கினார்.
ஸத்ரத்நஸிம்ஹாஸநஸுந்தரே பரஶ்சோவாஸ ஶம்புர்வரபார்ஷதைஃ ஸஹ
மிக அழகான ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிம்மாசனத்தில், சிவன் தனது சிறந்த பார்சதர்களுடன் அமர்ந்தார்.
கந்தர்வராஜேந க்ரு'தேந நாரதஃ ஸ்தோத்ரேண ரம்யேண ஶுபப்ரதேந ச
கந்தர்வராஜன் இயற்றிய இனிய, மங்களம் தரும் ஸ்தோத்திரத்துடன் நாரதர் பாடினார்.
சகார தத்ரைவ நிவேதநம் ஶிவே மநோऽபிலாஷம் நிஜகாமபூரகே
அங்கே நாரதர், சிவனிடம் தன் மனதிலிருந்த ஆசையை வெளிப்படுத்தினார்.
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மவைவர்தே மஹாபுராணே ப்ரஹ்மகண்டே ஸௌதிஶௌநகஸம்வாதே கைலாஸம் ப்ரதி நாரதாகமநம் நாம பஞ்சவிம்ஶதிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, பரமபுனிதமான பிரம்மவைவர்த்த மகாபுராணத்தின் பிரம்மகாண்டத்தில், சௌதி-ஶௌனகர்களின் உரையாடலில், 'நாரதர் கைலாயத்திற்கு சென்றது' என்ற இருபத்து ஐந்தாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
ஸௌதிருவாச ஹரம் யயாசே தேவர்ஷிர்த்யாநம் ச ஜ்ஞாநமேவ ச
சௌதி சொன்னார்: தேவமுனிவர் நாரதர், ஹரனிடம் தியானமும் ஞானமும் வேண்டினார்.
ஸ்தோத்ரம் ச கவசம் மந்த்ரம் த்யாநம் பூஜாவிதிம் ததா
அவர் ஸ்தோத்திரம், கவசம், மந்திரம், தியானம், பூஜை முறையும் கேட்டார்.
ஸர்வம் ப்ராப்ய முநிஶ்ரேஷ்டஃ பரிபூர்ணமநோரதஃ
எல்லாவற்றையும் அடைந்து, அந்த முனிவருக்கு எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறின.
நாரத உவாச ஸ்வதர்மபாலநம் நித்யம் யதோ பவதி நித்யஶஃ
நாரதர் சொன்னார்: தன் கடமையை எப்போதும் செய்து வந்தால், நிலையான நன்மை கிடைக்கும்.
ஶ்ரீமஹேஶ்வர உவாச ஸூக்ஷ்மே ஸஹஸ்ரபத்ரே ஸ்வே நிர்மலே க்லாநிவர்ஜிதே
மகேஸ்வரன் சொன்னார்: மிக நுட்பமான, தூய்மைமிக்க, சோர்வில்லாத ஆயிரம் இதழ்கள் கொண்ட தாமரையில்—
ராத்ரிவாஸம் பரித்யஜ்ய குரும் தத்ரைவ சிந்தயேத்
இரவு தங்கும் இடத்தை விட்டு, அங்கேயே குருவை மனதில் நினைக்க வேண்டும்.
ப்ரஸந்நவதநம் ஶாந்தம் பரிதுஷ்டம் நிரந்தரம்
முகம் அமைதியாக, மனம் அமைதியுடன், எப்போதும் திருப்தியோடு, சந்தோஷமாக—
த்யாத்வைவம் குருமாராத்ய ஹ்ரு'த்பத்மே நிர்மலே ஸிதே
இப்படியே தியானித்து, நெஞ்சின் வெண்மைமிக்க தூய தாமரையில் குருவை வழிபட வேண்டும்.
யஸ்ய தேவஸ்ய யத்த்யாநம் யத்ரூபம் தத்விசிந்தயேத்
யார் எந்தத் தேவனை, எந்த வடிவத்தில் தியானிக்க விரும்புகிறாரோ, அதையே மனதில் நிறுத்த வேண்டும்.
ஆதௌ த்யாத்வா குரும் நத்வா ஸம்பூஜ்ய விதிபூர்வகம் 1.26.
முதலில் குருவை தியானித்து, வணங்கி, முறையப்படி வழிபட வேண்டும்.
குருப்ரதர்ஶிதோ தேவோ மந்த்ரபூஜாவிதிர்ஜபஃ
குரு காட்டும் தேவன், மந்திர வழிபாட்டு முறை, மற்றும் ஜபம்—
குருர்ப்ரஹ்மா குருர்விஷ்ணுர்குருர்தேவோ மஹேஶ்வரஃ
குரு பிரம்மா, குரு விஷ்ணு, குருவே தெய்வமான மகேஸ்வரன்.
குருர்வாயுஶ்ச வருணோ குருர்மாதா பிதா ஸுஹ்ரு'த்
குருவே வாயு, குருவே வருணன்; குருவே தாய், தந்தை, நண்பன்.
அபீஷ்டதேவே ருஷ்டே ச ஸமர்தோ ரக்ஷணே குருஃ
இஷ்ட தேவன் கோபித்தால் கூட, குருவே காப்பாற்ற வல்லவர்.
யஸ்ய துஷ்டோ குருஃ ஶஶ்வஜ்ஜயஸ்தஸ்ய பதே பதே
யாருடைய குரு திருப்தியடைந்தாரோ, அவருக்கு எப்போதும், ஒவ்வொரு அடியிலும் வெற்றி கிடைக்கும்.
ந ஸம்பூஜ்ய குரும் தேவம் யோ மூடஃ பூஜயேத் ப்ரமாத்
குருவை வணங்காமல், தேவனை மட்டும் வழிபடும் அவிவேகி, உண்மையில் முட்டாள்.