குலப்ரதீப ராஜேந்த்ர ராஜ்ஞம் மண்டலவர்திநாம் । லப்தம் ச பாரதே ஜந்ம புண்யேந பஹுஜந்மநாம்
குல விளக்காகிய அரசே, அரசர்களின் வட்டத்தில், பாரதத்தில் பிறப்பது பல பிறவிகளின் புண்ணியத்தால் கிடைக்கிறது.
பத்மாநாம் சந்த்ரவம்ஶ்யாநாம் ந்ரு'பாணாம் தீப்திஹேதவே । த்வமாவிராஸீஸ்தேஜஸ்வீ க்ரூஷ்மமத்யாஹ்நபாஸ்கரஃ
தாமரைப் பிறப்போர், சந்திரவம்சம், அரசர்கள் ஆகியோரில், நீ வெயிலின் நடு பகல் சூரியனைப் போல ஒளிவீசும் ஒருவராக தோன்றினாய்.
ஸர்வேஷாமஶ்ரமாணாம் ச ஸ்வதர்மஶ்ச யஶஃ பரம் । ஸ்வதர்மஹீநா நரகே பதந்தி மூடயேதஸஃ
எல்லா வாழ்க்கை நிலைகளிலும், தங்களுக்குரிய கடமைதான் உயர்ந்த புகழாகும்; தங்கள் கடமையின்றி குழப்பமடைந்த மனத்துடன் இருப்பவர்கள் நரகத்தில் வீழ்வார்கள்.
ப்ராஹ்மணஸ்யா ஸ்வதர்மஶ்ச த்ரிஸம்த்யமர்சநம் ஹரேஃ । தத்பாதோதகநைவேத்யபக்ஷணம் ச ஸுதாதிகம்
ஒரு பிராமணருக்குத் தன் கடமை என்னவென்றால், தினமும் மூன்று வேளைகளிலும் ஹரியை வழிபடுதல், அவன் பாத நீரையும் அவனுக்குச் சமர்ப்பித்த உணவையும், அமுதத்தைவிட மேலானதாக உண்பதுதான்.
அந்நம் விஷ்டா ஜலம் மூத்ரமநிவேத்ய ஹரேர்ந்ரு'ப । பவந்தி ஸூகராஃஸர்வே ப்ராஹ்மணா யதிபுஞ்ஜதே
மன்னா, ஹரிக்கு சமர்ப்பிக்கப்படாத உணவு, மல, நீர், சிறுநீர் ஆகியவற்றை பிராமணர்கள் உண்டால், அவர்கள் எல்லோரும் பன்றிகளாக மாறுவார்கள்.
ஆஜீவம் புஞ்ஜதே விப்ரா ஏகாதஶ்யாம் ந புஞ்ஜதே । க்ரு'ஷ்ணஜந்மதிநே சைவ ஶிவராத்ரௌ ஸுநிஶ்சேதம்
பிராமணர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் உணவு உண்ணினாலும், ஏகாதசி, கிருஷ்ணரின் பிறந்த நாள், சிவராத்திரி ஆகிய நாட்களில் உறுதியுடன் உணவு உண்ணாமல் இருப்பார்கள்.
ததா ராமநவப்யாம் ச யத்நதஃ புண்யவாஸரே । ப்ராஹ்மணாநாம் ஸ்வதர்மஶ்ச கதிதோ ப்ரஹ்மணா ந்ரு'ப
அதேபோல், ராமரின் பிறந்த நாளிலும், புண்ணியமான நாட்களிலும் கவனத்துடன் நடப்பது பிராமணர்களின் கடமையென பிரம்மா அறிவித்துள்ளார், மன்னா.
வ்ரதம் பதிவ்ரதாநாம் ச பதிஸேவா பரம் தபஃ । யதா புத்ரஃ பரபதிரேஷ தர்மஶ்ச யோஷிதாம்
பதிவிரதைகளின் விரதம் என்றால் கணவனை சேவை செய்வதே உயர்ந்த தவம்; பெண்களுக்கு, கணவன் என்பது மகன் போலவும், பிறர் கணவன் என்பது தகாதவராகவும் இருக்க வேண்டும் — இதுவே அவர்களுக்குரிய தர்மம்.
பாலயந்தி யதா பூபாஃ ப்ரஜாஃ புத்ராநிவௌரஸாந் । ப்ரஜாஸ்த்ரியம் ச பஶ்யந்தி ராஜாநோ மாதரம் யதா
மன்னர்கள் தங்கள் رعயைகளை தங்கள் சொந்த பிள்ளைகளைப் போல பாதுகாப்பது போலவும், رعயைகளையும் பெண்களையும் தாயைப் போல பார்ப்பது போலவும் நடக்க வேண்டும்.
யஜ்ஞம் குர்வந்தி விஷ்ணோஶ்ச ஸேவநம் தேவவிப்ரயோஃ । நிவாரணம் ச துஷ்டாநாம் ஶிஷ்டாநாம் ப்ரதிபாலநம்
அவர்கள் விஷ்ணுவுக்காக யாகம் நடத்துவார்கள், தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் சேவை செய்வார்கள், தீயவர்களைத் தடுத்து நல்லவர்களைப் பாதுகாப்பார்கள்.
இதி தர்மஃ க்ஷத்ரியாணாம் கதிதோ ப்ரஹ்மணா புரா । வாணிஜ்யம் சைவ வைஶ்யாநாம் ஸ்வதர்மோ தர்மஸம்சயஃ
இவ்வாறு க்ஷத்திரியர்களின் தர்மத்தைப் பழைய காலத்தில் பிரம்மா கூறினார்; வைசியர்களுக்குத் தங்கள் கடமை வியாபாரம் செய்வதாகும், அது புண்ணியம் சேர்க்கும் வழி.
ஶூத்ராணாம் விப்ரஸேவா ச பரோ தர்மேம் விதீயதே । ஸர்வந்யாஸோ ஹரௌ பூவ தர்மஃ ஸம்ந்யாஸிநாம் த்ருவம்
சூத்திரர்களுக்குப் பிராமணர்களை சேவை செய்வதே உயர்ந்த தர்மமாக நிறுவப்பட்டுள்ளது; துறவிகளுக்கு எல்லாவற்றையும் ஹரியிடம் விட்டுவிடுவதே அவர்களுக்குரிய தர்மம்.
ரக்தைகவாஸா தண்டீ ச பிபர்தி ம்ரு'த்கமண்டலும் । ஸர்வத்ர ஸமதர்ஶோ ச ஸ்மரேந்நாநாயணம் ஸதா
ஒரே சிவப்புக் குடை அணிந்து, கையில் தண்டும் மண் கலசும் வைத்துக் கொண்டு, எல்லா இடங்களிலும் அனைவரையும் சமமாகக் காண்பவன் எப்போதும் பரம்பொருளின் பல வடிவங்களை நினைவில் கொள்கிறான்.
கரோதி ப்ரமணம் நித்யம் கேஹே கேஹே ந திஷ்டதி । வித்யாமந்த்ரம் ச கஸ்மைசிந்ந ததாதி ச லோபதஃ
அவன் எப்போதும் சுற்றித் திரிகிறான், எந்த வீட்டிலும் தங்குவதில்லை; பேராசையால் யாருக்கும் கல்வி அல்லது மந்திரம் கொடுக்கமாட்டான்.
கரோதி நாऽऽஶ்ரமம் பிக்ஷுஃ கரோதி நாந்யவாஸநாம் । கரோதி நாந்யஸங்கம் ச நிர்மோஹ ஸங்கவர்ஜிதஃ
அந்த பிக்ஷு தனக்கென ஆசிரமம் அமைக்கமாட்டான், வேறு உடை அணியமாட்டான், வேறு பற்று கொள்ளமாட்டான்; மாயை இல்லாதவன், பற்று இல்லாதவன்.
ந ஸ்வாதுபுங்க்தே லோபாச்சா ஸ்த்ரீமுகம் ந ஹி பஶ்யதி । ந வாஞ்சிதம் பக்ஷ்யவஸ்து யாசதே குஹிணாம் வ்ரதீ
அவன் பேராசையால் இனிப்புகளை உண்ணமாட்டான், பெண்களின் முகத்தைப் பார்ப்பதில்லை, தன் விருப்பமான உணவை இல்லறத்தவர்களிடம் கேட்கமாட்டான்; தன் விரதத்தில் நிலைத்திருப்பான்.
இதி ஸம்ந்யாஸிநாம் தர்ம இத்யாஹ கமலோத்பவஃ । இதி தே கதிதம் புத்ர கச்ச வத்ஸ யதாஸுகம்
இவ்வாறு துறவிகளின் தர்மத்தைப் தாமரையிலிருந்து பிறந்தவர் கூறினார்; இப்படி உனக்குச் சொன்னேன், மகனே — போ வா, மகனே, உனக்குப் பிடித்தபடி.
இத்யுக்த்வா ச மஹேந்த்ராணீ விரராம ச வர்த்மநி । உவாச நஹுஷோ ராஜா ஶசீம் வக்ரப்ரகம்தரஃ
இவ்வாறு கூறி மகேந்திரனின் மனைவி தன் உரையை நிறுத்தினாள்; பின்னர் வளைந்த கழுத்துடன் நஹுஷன் என்ற மன்னன் சசியிடம் பேசினான்.
நஹுஷ உவாச த்வயா யத்கதிதம் தேவீ ஸர்வ தது விபர்யயம் । யதார்ததர்மம் வேதோக்தம் நிபோத கதாயாமி தே
நஹுஷன் சொன்னான்: தேவியே, நீ சொன்னது எல்லாம் எதிர்மாறாக இருக்கிறது; இப்போது வேதங்களில் கூறப்பட்ட உண்மைத் தர்மத்தை நான் சொல்வதை கேள்.
கர்மணாம் பலபோகஶ்ச ஸர்வேஷாம் ஸுரஸுந்தரி । நைவ ஸ்வர்கே ந பாதாலே நாந்யத்வீபே ஶ்ருதௌ ஶ்ருதம்
தேவர்களில் அழகியவளே, எல்லோருக்கும் தங்கள் செயல்களின் பலனை அனுபவிப்பது சொர்க்கத்திலும், பாதாளத்திலும், வேறு தீவுகளிலும் இல்லை என்று வேதங்கள் கூறுகின்றன.
க்ரு'த்வா ஶுபாஶுபம் கர்ம புண்யக்ஷேத்ரே ச பாரதே । அந்யத்ர தத்பலம் புங்க்தே கர்மீ கர்மநிபந்தநாத்
பாரத தேசத்தில் நல்லதும் கெட்டதும் செய்த பின், அந்தக் கர்மாவின் பயனை மற்ற இடங்களில் அனுபவிக்கிறான் மனிதன்; கர்ம பந்தத்தால் அவன் கட்டுப்பட்டிருக்கிறான்.
ஹிமாலயாதாஸமுத்ரம் புண்யக்ஷேத்ரம் ச பாரதம் । ஶ்ரேஷ்டம் ஸர்வஸ்தலாநாம் ச முநீநாம் ச தபஃஸ்தலம்
இமயமலையிலிருந்து கடல் வரை பரந்த பாரதம் புண்ணிய பூமி; எல்லா இடங்களிலும் சிறந்தது, முனிவர்கள் தவம் செய்த புனித நிலம்.
தத்ர லப்த்வா ஜந்ம ஜீவீ வஞ்சிதோ விஷ்ணுமாயயா । ஶஶ்வத்கரோதி விஷயம் விஹாய ஸேவநம் ஹரேஃ
அங்கே பிறவி பெற்ற உயிர்கள், விஷ்ணுவின் மாயையால் ஏமாற்றப்பட்டாலும், உலக இன்பங்களை விட்டு, எப்போதும் ஹரியை சேவிக்கின்றன.
க்ரு'த்வா தத்ர மஹத்புண்யம் ஸ்வர்க கச்சதி புண்யவாந் । க்ரு'ஹீத்வா ஸர்வகந்யாஶ்ச சிரம் ஸ்வர்கே ப்ரமோததே
அங்கே பெரிய புண்ணியம் செய்தவன், சொர்க்கத்தை அடைகிறான்; எல்லா பெண்களையும் பெற்று, நீண்ட நாட்கள் சொர்க்கத்தில் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.
ஸ்வர்கமாகச்சதி நரோ விஹாய மாநவீம் தநும் । ஸ்வஶரீரேணாऽऽகதோऽஹம் மத்புண்யம் பஶ்ய ஸுந்தரி
மனிதன் தன் மனித உடலை விட்டு, சொர்க்கத்தை அடைகிறான்; நான் என் சொந்த உருவில் வந்துள்ளேன் — என் புண்ணியத்தைப் பார், அழகியே.
அநேகஜந்மபுண்யேந சாऽऽகதஃ ஸ்வர்கமீப்ஸிதம் । ததஃ கிம் கேந புண்யேந தர்ஶநம் மே த்வயா ஸஹ
பல பிறவிகளில் செய்த புண்ணியத்தால் நான் விரும்பிய சொர்க்கத்தை அடைந்தேன்; ஆனால், உன்னுடன் எனக்கு இந்தச் சந்திப்பு எத்தகைய புண்ணியத்தால் கிடைத்தது?
ந ஹி கர்மஸ்தலமிதம் ஸ்வபோகஸ்தலமேவ ச । ஸாரம் ச ஸர்வபோகாநாம் வரஸ்த்ரீபோகமேவ ச
இது கர்மம் செய்யும் இடம் அல்ல, இன்பம் அனுபவிக்க மட்டும் உள்ள இடம்; இங்கே எல்லா இன்பங்களின் சாரம், சிறந்த பெண்களுடன் அனுபவிப்பதே.
போகஸ்தலே போகவஸ்து ந ஹி த்யக்தும் ப்ரஶஸ்யதே । பாவாநுரக்தா ரஸிகா போக்யா த்வம் போகிநாமிஹ
இன்பம் அனுபவிக்கும் இடத்தில், இன்ப பொருள்களை விட்டு விடுவது புகழ்படாது; உணர்வில் ஈடுபட்டும், ரசிக்கவும் வல்லவளாக நீ இங்கே இன்பம் அனுபவிக்க வேண்டியவள்.
த்ரவ்யமஸ்வாமிகம் போக்யம் ஸுகம் த்யஜதி ஸந்ததீஃ । அவிரோதஸுகத்யாகீ பஶுரேவ ந ஸம்ஶயஃ
உரிமையில்லாத பொருளும், இன்பமும், அமைதியுடன் விட்டு விடுகிறவன், எதிர்ப்பு இல்லாமல் இன்பத்தைத் துறப்பவன், நிச்சயம் ஒரு மிருகம் தான்.
கச்ச காந்தே குஹம் கத்வா குரு தல்பம் மநோஹரம் । ரமணீயம் ச ரஹஸி வரம் ரதிகரம் பரம்
காதலியே, போய் குகைக்குள் சென்று ஒரு அழகான படுக்கை அமைத்திடு; தனிமையில் அதை இனிமையாகவும், இன்பம் தரும் வகையிலும் செய்.