ஏகபாச்ச கலௌ ஸோऽபி கலேரந்தே புநஃ க்ஷயஃ । ஷோடஶாம்ஶோऽதிக்லிஷ்டஶ்ச ஸஸ்மார சநணம் விபோஃ
கலியுகத்தில் ஒரு காலுடன் இருந்தார்; கலியின் முடிவில் மீண்டும் குறைந்தார்; பதினாறு பாகங்களுடன், கவலையில்லாமல், இறைவனின் பாதங்களை நினைத்தார்.
ததா ஸத்யயுகாரம்பே பரிபூர்ணோऽபவத்புநஃ । புநர்யுகாநுரோதேந க்ரமேண ச புநஃ க்ஷயஃ
பின்னர் சத்யயுகம் தொடங்கும் போது அவர் மீண்டும் முழுமை பெற்றார்; பிற யுகங்களுக்கு ஏற்ப, ஒவ்வொன்றாக மீண்டும் குறைந்தார்.
யமோ மாண்டவஶாபேந ஶூத்ரயோநிமவாப ஹ । ததா புநஃ ஶதாப்தாந்தே புநஃ ஶுத்தோ பபூவ ஹ
மாண்டவ முனிவரின் சாபத்தால் யமன் ஒரு சூத்திர குடும்பத்தில் பிறந்தான்; நூறு ஆண்டுகள் கழித்து, மீண்டும் தூயவனாக ஆனான்.
ஸாம்போ விமாத்ரு'ஶாபேந கலத்குஷ்டீ பபூவ ஸஃ । ததா ஸூர்யவ்ரதம் க்ரு'த்வா புநஃ ஶுத்தோ பபூவ ஸஃ
தன் தாயாரின் சாபத்தால் சாம்பன் குஷ்டரோகத்தால் பாதிக்கப்பட்டான்; பின்னர் சூரியனை நோக்கி விரதம் இருந்து, மீண்டும் தூயவனானான்.
சந்த்ரோ தர்பமதேநைவ ஜஹார ச குரோஃ ப்ரியாம் । பபூவ தர்பபங்கோऽஸ்ய யக்ஷ்மக்ரஸ்தோ பபூவ ஸஃ
அகந்தையால் மயங்கிய சந்திரன், தன் ஆசானின் பிரியமானவரை அபகரித்தான்; அவன் அகந்தை உடைந்து, கஷ்டமான நோயால் பாதிக்கப்பட்டான்.
ஸூர்யோ தர்பாத்தேஜஸஶ்ச ஹந்தும் ஶம்கரகிம்கரம் । ஸுமாலீத்யபிதம் தைத்யம் ஜகாமாऽऽஶு கிரிம் ப்ரதி
சூரியன், தன் பெருமையும் ஒளியாலும், சங்கரனின் சேவகரான சுமாலி என்ற அசுரனை அழிக்க விரைந்து மலைக்குச் சென்றான்.
அஹர்நிஶம் தீப்திகரம் குர்வந்தம் விஷயம் ரவேஃ । ஸூர்யேண பீதோ தைத்யஶ்ச ஶம்கரம் ஶரணம் யயௌ
பகலும் இரவும் இடம் முழுவதும் எரியச் செய்த சூரியனைப் பார்த்து பயந்த அசுரன், சங்கரனை அடைவதற்காக ஓடினான்.
ஸூர்யம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶம்கரஶ்ச ஜக்ராஹ ஶூலமேவ ச । பீதோ துத்ராவ ஸூர்யஶ்ச த்ரு'ஷ்ட்வா தம் ஶூலிநம் முநே
சூரியனைப் பார்த்த சங்கரன் தன் சூலத்தை எடுத்தான்; அவனை சூலம் எடுத்த姿யில் பார்த்த சூரியன் பயந்து ஓடினான், முனிவரே.
ஜகாந காஶ்யாம் ஶூலேந ஶூலீகாஶீஶ்வரோ ரவிம் । மூர்ச்சாம் ஸம்ப்ராப்ய ஶூலேந தர்பம்பங்கோ பபூவ ஹ
காசியில், சூலத்தால் காசியின் இறைவன் சூரியனை அடித்தான்; அந்த அடியில் சூரியன் மயங்கி விழுந்தான், அவன் அகந்தை முற்றிலும் உடைந்தது.
ஸாந்த்ராந்தகாரஃ ஸஹஸா ஜக்ராஹ ப்ரு'திவீதலம் । ஆஶுதோஷோ மஹாதேவோ ஜீவயாமாஸ தத்க்ஷணம்
திடீரென அடர்ந்த இருள் பூமியை ஆட்கொண்டது; உடனே மகாதேவன் திருப்தியடைந்து, அந்த நிமிடமே சூரியனை உயிர்ப்பித்தான்.
துஷ்டாவ ஶம்கரம் ஸூர்யோ லஜ்ஜிதோऽபி பயேந ச । க்ரு'த்வா தமாஶிஷம் துஷ்டோ யயௌ கேஹம் க்ரு'பாநிதிஃ
அவமானமும் பயமும் கொண்ட சூரியன் சங்கரனைப் புகழ்ந்தான்; அவன் ஆசீர்வாதம் பெற்றதும், அந்த தயாநிதி மகிழ்ச்சியுடன் வீட்டிற்கு திரும்பினான்.
விபுர்கருத்மதோ தர்பம் பபஞ்ஜ லீலயா புரா । நிஃஶ்வாஸைஃ ப்ரேரிதஸ்யாபி ஶிவஸ்ய வ்ரு'ஷபஸ்ய ச
ஒரு காலத்தில், சிவனும் நந்தியும் மூச்சால் தூண்டப்பட்டிருந்தாலும், கருடனின் அகந்தையை ஆண்டவன் சுலபமாக உடைத்தான்.
ஆகச்சந்தம் ச வைகுண்டம் ப்ரு'ஷ்டே க்ரு'த்வா ஶிவம் புரா । த்ரஷ்டும் ஸமாகதம் பக்த்யா தேவம் நாராயணம் பரம்
ஒரு முறையில், சிவன் பின்னால் இருந்தபோது, பக்தியுடன் கூடி, பரம தேவனான நாராயணனை காண வைகுண்டத்திற்கு வந்தான்.
வஹ்நிர்தபீம் ப்ரு'கோஃ ஶாபாத்ஸர்வபக்ஷோ பபூவ ஹ । குரோஃ ஸ்வபார்யாஹிரணாத்தர்பஶ்சூர்ணோ பபூவ ஹ
பிருகு முனிவரின் சாபத்தால் அக்னி எல்லாவற்றையும் விழுங்கும் தன்மை பெற்றான்; ஆசானின் மனைவியான ஹிரண்யதாவின் அகந்தை முற்றிலும் உடைந்தது.
துர்வாஸஸோ தர்பபங்கோ பபூவ ஹ்யம்பரீஷதஃ । ஸுதர்ஶநேந சக்ரேண விஷ்ணோர்துர்விஷஹேண ச
அம்பரீஷனால், விஷ்ணுவின் சுதர்சன சக்கரத்தால், துர்வாசாவின் அகந்தை முற்றிலும் உடைந்தது; அந்த சக்கரம் எதிர்க்க முடியாதது.
ஜயஸ்ய விஜயஸ்யாபி தர்பபங்கம் சகார ஸஃ । வைகுண்டாத்பதிதஸ்யாபி ப்ரஹ்மஶாபச்சலேந ச
ஜயா, விஜயா ஆகியோரின் அகந்தையை ஆண்டவன் முற்றிலும் உடைத்தான்; அவர்கள் வைகுண்டத்திலிருந்து பிரம்மாவின் சாபத்தை முன்னிட்டு கீழே விழுந்தார்கள்.
ந்ரு'ஸிம்ஹேண ஹதஃ ஸோऽபி ஹிரண்யகஶிபுர்யதா । ஸூகரேண ஹிரண்யாக்ஷோ லீலயா ச ரஸாதலே
நரசிம்மனால் ஹிரண்யகசிபு வதை செய்யப்பட்டான்; அதுபோல், ஹிரண்யாக்ஷனும் பன்றி வடிவில் rasātala-வில் சுலபமாக அடக்கப்பட்டான்.
ராவணஃ கும்பகர்ணஶ்ச நிஹதௌ ராமபாணதஃ । ஜந்மாந்தரே ச லங்காயாம் ப்ரஹ்மணா ப்ரார்திதஸ்ய ச
இராவணனும் கும்பகர்ணனும் இராமனின் அம்பால் வதை செய்யப்பட்டார்கள்; பிற பிறப்பில், பிரம்மாவின் வேண்டுகோளால் இலங்கையில் அவ்வாறு நிகழ்ந்தது.
ஶிஶுபாலோ ஹி நிஹதஃ க்ரு'ஷ்ணபாணேந லீலயா । தந்தவக்ரஶ்ச ஸஹஸா பரிபூர்ணேऽத்ர ஜந்மநி
சிசுபாலன் கிருஷ்ணனின் அம்பால் சுலபமாக வதை செய்யப்பட்டான்; அந்த பிறப்பில், தந்தவக்ரனும் திடீரென வதை செய்யப்பட்டான்.
ஸுராணாம் தர்பபங்கம் ச தைத்யத்வாரா சகார ஹ । அஸுராணாம் ஸுரத்வாரா விரோதேந பரஸ்பரம்
தேவர்களின் அகந்தையை அசுரர்களால் உடைத்தான்; அசுரர்களின் அகந்தையை தேவர்களால், ஒருவருக்கொருவர் எதிர்ப்பால் முற்றிலும் உடைத்தான்.
விதித்வாரா தர்பபங்கம் பவதஶ்ச சகார ஸஃ । பவாநாஸீந்நாரதஶ்ச புரா புத்ரஃ ப்ரஜாபதேஃ
பிரம்மாவின் வழியாக, அவன் உன் பெருமையை தாழ்த்தினான்; முன்னால் நீயும் நாரதனும் பிரஜாபதியின் மகன்கள் ஆக இருந்தீர்கள்.
கந்தர்வஶ்ச பிதுஃ ஶாபாச்சூத்ரீபுத்ரஸ்ததஃ க்ரமாத் । ததஃ புநர்நாரதஶ்ச ப்ரஸாதாததுநா விபோஃ
உன் தந்தையின் சாபத்தால், நீ முதலில் கந்தர்வனாகவும், பிறகு சுத்ர ஸ்திரியின் மகனாகவும் பிறந்தாய்; பின்னர் இறைவனின் அருளால் மீண்டும் நாரதனாக ஆனாய்.
மம ஸாத்யம் விஶ்வமிதி காமதர்போ பபூவ ஹ । தம் ப்ரமதம் ஹரத்வாரா பஸ்மஸாச்ச சகார ஸஃ
"நான் இந்த உலகத்தை எல்லாம் சாதிக்க முடியும்" என்று ஆசையில் பெருமை கொண்டவன் ஆனான்; அவன் அந்த அகம்பாவத்தை சிவன் தன் வழியில் சாம்பலாக்கினான்.
புநஃ க்ரு'த்வா ப்ரஸாதம் தம் ஜீவயாமாஸ லீலயா । ஐகாந்திகம் ச தத்பக்தம் ஸ ச நாஸ்த்ரம் கரோதி ஹி
பின்னர் சிவன் அவனை அருளால் மீட்டுத் தன் விளையாட்டாக உயிர்ப்பித்தான்; அந்த பக்தன் முழுமையாக இறைவனுக்கு அர்ப்பணித்து, இனி ஆயுதங்களை பயன்படுத்தவில்லை.
சகார தர்பபங்கம் ச தர்பிணோ லக்ஷ்மணஸ்ய ச । ரணே ஶம்கரஶூலேந ராவணப்ரேரிதேந ச
இராமனின் சகோதரன் லக்ஷ்மணனின் பெருமையையும், ராவணன் அனுப்பிய சிவனின் வேலால் போர் வெளியில் தகர்த்தான்.
புநஸ்தம் ஜீவயாமாஸ ராமஸ்ய ஸ்தவநேந ச । ஸ்வயம் விஸ்ம்ரு'தவிஷ்ணோஶ்ச ப்ரஹ்மஶாபேந நாரத
பின்னர் இராமனைப் புகழ்ந்து அவனை உயிர்ப்பித்தான்; பிரம்மாவின் சாபத்தால் நாரதன் விஷ்ணுவை மறந்தான்.
சகார தர்பபங்கம் ச கார்தவீர்யார்ஜுநஸ்ய ச । ஜாமதக்ந்யஸ்ய ஶஸ்த்ரேணாமோகேந பர்ஶுநா புரா
பழைய காலத்தில், ஜாமதக்னியின் மகன் பாரசுராமனின் தவறாத பரசுவால் கார்த்தவீர்யார்ஜுனனின் பெருமையை தகர்த்தான்.
விப்ரபுத்ரஸ்ய மரணே ஹரணே க்ரு'ஷ்ணயோஷிதாம் । கர்ணேந ஸார்தம் ஸமரே பார்ததர்பம் பபஞ்ஜ ஸஃ
பிராமணனின் மகன் இறந்ததும், கிருஷ்ணனின் பெண்கள் பறிக்கப்பட்டதும், கர்ணனுடன் சேர்ந்து போரில் அர்ஜுனனின் பெருமையை உடைத்தான்.
பாணஸ்ய சோஷாஹரணே சிச்சேத ச புஜாந்விபுஃ । ப்ரு'கோஶ்ச தக்ஷயஜ்ஞே ச தர்பபங்கம் சகார ஸஃ
பாணாசுரன் உஷாவை பறித்தபோது, இறைவன் பாணனின் கைங்களை துண்டித்தான்; தக்ஷயாகத்தில் ப்ருகுவின் பெருமையையும் தாழ்த்தினான்.
பர்ஶுராமஸ்ய ராமஸ்ய விவாஹோ பதி கச்சதஃ । பபஞ்ஜ தர்பம் ஸமரே ராமத்வாரா புரா விபுஃ
பாரசுராமனும் இராமனும் திருமணத்திற்கு செல்லும் வழியில், இறைவன் இராமன் மூலம் பாரசுராமனின் பெருமையை போரில் தகர்த்தான்.