ரத்நஸ்யந்தநமாருஹ்ய ரத்நஸாரபரிச்சதம்
அமிழ்தப் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏறி,
ஶதஶ்ரு'ங்கே ஸுவஸநே மலயே கந்தமாதநே
நூறு சிகரங்கள் கொண்ட மலையில், அழகான ஆடையில், மலயமும் கந்தமாதனமும் ஆகிய இடங்களில்,
புலிந்தே ச கலிந்தே ச பும்ட்ரே பிம்டாரகேம்ऽதகே
புலிந்தா, கலிந்தா, புண்ட்ரா, பிண்டாரகா, அந்தகா ஆகிய இடங்களிலும்,
நிகடேऽஸ்தகிரேஃ பார்ஶ்வவடமூலே மநோஹரே
மேற்கு மலையின் அருகிலும், அழகான ஆலமரத்தின் வேர் பகுதியில்.
நாநாஸ்தாநேஷு ரஹஸி பஶுபக்ஷிவிவர்ஜிதே
விலங்குகளும் பறவைகளும் இல்லாத, பல தனிமையான இடங்களில்,
யத்ரயத்ர ஶிவம் நீத்வா பப்ராம தரணீதலம்
எங்கே எங்கே சிவன் அவளை அழைத்துப் போனாரோ, அவர்கள் பூமியின் மேல் எங்கும் சுற்றினார்கள்.
க்ரு'த்வா விஹாரம் ஸுசிரம் ந பூர்ணம் மாநஸம் தயோஃ
நீண்ட நாட்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தும், இருவரின் மனமும் முழுமையாக திருப்தியடையவில்லை.
மாயாதீதோऽதிமாயேஶோ மாயாஸக்தஃ ஸ்வமாயயா
மாயையை கடந்தவர், மிகுந்த மாயையின் ஆண்டவன் ஆனவர்; அவள் தன் மாயையால் பற்றிக்கொண்டவள்.
ஶக்திஶக்திமதோஸ்தத்ர ந பபூவ பரிஶ்ரமஃ 4.46.
அந்த சக்தியும் சக்திமானும் இருந்த இடத்தில், எவ்வித சோர்வும் ஏற்படவில்லை.
ஸுகஸம்ஸக்தமநஸோஃ புலகாஞ்சிதகாத்ரயோஃ
இருவரின் மனமும் ஆனந்தத்தில் மூழ்கி, உடலெல்லாம் புளகங்கள் பொங்கியது.
நக்நயோஃ ஸுகஸம்போகாத்ரதிஶாஸ்த்ரவிதிஜ்ஞயோஃ
இருவரும் நிர்வாணமாக, இன்பத்தில் ஒன்றாக இருந்து, காதல் கலையின் நுணுக்கங்களை நன்கு அறிந்தவர்கள்.
சந்தநாகுருகஸ்தூரீஸிந்தூரபிந்துலிப்தயோஃ
சந்தனம், அகில், கஸ்தூரி, சிந்தூரம் ஆகியவற்றால் உடல் பூசப்பட்டிருந்தது.
வஸநாநாம் நூபுராணாம் கங்கணாநாம் ச ஸுந்தரி
அழகியே, ஆடைகள், சிலம்புகள், வளையல்கள் ஆகியவை பற்றியும்,
புஷ்பதல்பம் தலிதயோர்பாஷ்போத்கர்ஷம் ச பிப்ரதோஃ
மலர்மேல் படுத்து ஒன்றாக இருந்தபோது, அவர்கள் கண்களில் நீர் பெருகியது.
பாரேண விஶ்வம்பரயோர்பாராக்ராந்தா வஸுந்தரா
உலகத்தைத் தாங்குபவர்களின் பாரம் காரணமாக, பூமி மிகுந்த சுமையால் சிரமப்பட்டாள்.
தயோர்பரபராக்ராந்ததராயாஶ்ச பரேண ச
அந்த இருவரின் பாரத்தாலும், சுமையால் வாடும் பூமியின் பாரத்தாலும்,
கச்சபஸ்ய பரேணைவ ஸர்வாதாரா ஸமீரணாஃ
ஆமைக்குப் ஏற்பட்ட சுமையால், எல்லா ஆதாரங்களும் காற்றுகளும் அழுத்தப்பட்டன.
ஸர்வம் நிவேதநம் சக்ருர்நாராயணபதாம்புஜே 4.46.
அவர்கள் எல்லாவற்றையும் நாராயணரின் திருவடிகளுக்கு அர்ப்பணித்தார்கள்.
ஶ்ரீநாராயண உவாச காலப்ரயுக்தம் கார்யம் ச ஸித்தம் தத்ஸமயோசிதம்
ஸ்ரீநாராயணர் கூறினார்: காலத்தின் உந்துதலால் நிகழ வேண்டிய செயல், அந்த நேரத்திற்கு ஏற்றவாறு நிறைவேறியுள்ளது.
பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே ச ஸ்வேச்சயா விரமிஷ்யதி
ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், அவர் தன் விருப்பப்படி நிறுத்துவார்.
ஸ்த்ரீபும்ஸோ ரதிவிச்சேதமுபாயேந கரோதி யஃ
யார் எந்த வழியிலாவது பெண்-ஆணின் சங்கமத்தைத் தடை செய்கிறாரோ,
யாத்யந்தே காலஸூத்ரே ச வர்ஷலக்ஷம் ஸ பாதகீ
காலத்தின் நூல் முடிவில், நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் அப்படிச் செய்தால், அவர் பாவி ஆவார்.
ரம்பாயுக்தம் ஶக்ரமிமம் சகார விரதம் ரதௌ
இந்திரன் ரம்பாவுடன் இருந்தபோது, அவரை அந்தச் செயலிலிருந்து விலக்கச் செய்தான்.
புநரந்யாம் ஸ ஸம்ப்ராப்ய நிஷேவ்ய ஶூலபாணிநம்
பின்னர், வேறு ஒரு பெண்ணை பெற்றுக்கொண்டு, சூலதரனை வழிபட்டான்.
ரோஹிணீஸஹிதம் சந்த்ரம் சகார விரதம் ரதௌ
ரோஹிணியுடன் சந்திரனை, அந்தச் செயலிலிருந்து விலக்கச் செய்தான்.
புநஃ ஶிவம் ஸமாராத்ய ப்ராப்யாஹல்யாம் ச புஷ்கரே
மீண்டும் சிவனை ஆராதித்து, புஷ்கரத்தில் அகல்யையை பெற்றான்.
முநிஃ ஸ்வபார்யாஸம்ஸக்தே திவஸே நிர்ஜநே வநே
முனிவர் தன் மனைவியுடன் பற்றுடன், ஒருநாள் காட்டில் தனிமையில் இருந்தான்.
பபூவ புத்ரவிச்சேதஸ்தஸ்ய கல்பாந்தரே புநஃ 4.46.
ஒரு கல்பம் முடிவில், அவனுக்கு மீண்டும் மகனை இழந்த துயரம் ஏற்பட்டது.
ஹரிஶ்சந்த்ரோ ஹாலிகம் ச வ்ரு'ஷல்யா ஸஹ ஸம்யுதம்
ஹரிச்சந்திரன், ஒரு கீழ் ஜாதி பெண்ணுடன், ஹாலிகனுடன் சேர்ந்திருந்தான்.
ப்ரஷ்டஃ ஶ்ரீராஜ்யவித்தேப்யஸ்தம் சகாராவலீலயா
விதியின் விளையாட்டால், அவன் தனது ராஜ்யம், செல்வம், வளம் அனைத்தையும் இழந்தான்.