ததர்ஶ சக்ஷுருந்மீல்ய பிக்ஷுகம் காயகம் புரஃ
கண்களைத் திறந்து பார்த்தபோது, அவன் முன்னால் ஒரு பாடும் யாசகர் நின்றிருந்தான்.
தாதும் யயௌ ஸா ரத்நாநி ஸ்வர்ணபாத்ரஸ்திதாநி ச
அவளோ, அவனுக்கு நகைகள் மற்றும் பொன்னால் ஆன பாத்திரத்தில் வைக்கப்பட்டவையும் கொடுக்க சென்றாள்.
புநஶ்ச நர்தநம் கர்துமுத்யதஃ கௌதுகேந ச
மீண்டும், ஆவலோடு நடனமாட தயாரானான்.
பிக்ஷுகம் பர்த்ஸயாமாஸ பஹிஃ கர்துமுவாச தம்
அவன் அந்த யாசகரை கண்டித்தான்; வெளியே போகுமாறு கூறினான்.
யாஞ்சாமிமாம் ப்ரகுர்வந்தம் தூரம் குரு ஸுபாஷிணம்
இந்த நல்ல வார்த்தை பேசும் யாசகரை, வேண்டுகோள் விடுத்தவனை, தூரமாக அனுப்புங்கள்.
ததர்ஶ புரதோ பிக்ஷும் ப்ராங்கணஸ்தம் மநோஹரம்
அவன் முன் மண்டபத்தில் அழகாக நின்ற யாசகரை பார்த்தான்.
தந்மூர்தித்யாநவிஶ்லேஷஶோகாதுத்விக்நமாநஸஃ
அந்த உருவத்தைத் தியானிக்க முடியாத விலகல் வேதனையால் அவனது மனம் கலங்கியது.
ஆஜ்ஞாம் சகார ஸ்வசரம் பஹிஃ கர்தும் ச பிக்ஷுகம்
அவன் தன் உடனாளிக்கு, யாசகரை வெளியே கொண்டு போகுமாறு கட்டளையிட்டான்.
ந ஶஶாக பஹிஃ கர்தும் ஸமீபம் கந்துமக்ஷமஃ 4.40.
யாசகரை வெளியே அனுப்பவும் முடியவில்லை; அருகில் செல்வதற்கும் அவனுக்கு தைரியம் இல்லை.
கிரீடிநம் குண்டலிநம் பீதாம்பரதரம் பரம்
அவன் கிரீடமும் குண்டலமும் அணிந்து, மஞ்சள் vasthiram உடுத்திய உயர்ந்த ஒருவரை பார்த்தான்.
சந்தநோக்ஷிதஸர்வாங்கம் பக்தாநுக்ரஹகாதரம்
அவரது உடல் முழுவதும் சந்தனம் பூசப்பட்டு, பக்தர்களுக்கு அருள் செய்ய ஆவலுடன் இருந்தார்.
காத்ரே ஶிரஸி தத்ஸர்வம் பிக்ஷுகஸ்ய ததர்ஶ ஹ
அந்த யாசகரின் உடலும் தலையிலும் இவை அனைத்தும் அவன் கண்டான்.
ததர்ஶ ஶைலஸ்தத்ஸர்வம் பிக்ஷுகஸ்ய புரஃ ஸ்திதம்
அந்த மலை, யாசகரின் முன் நிற்கும் இந்த எல்லாவற்றையும் பார்த்தது.
கோபவேஷம் கிஶோரம் ச ஸஸ்மிதம் ஶ்யாமஸுந்தரம்
அவன் ஒரு பசுகாணும் சிறுவனை, புன்னகையுடன், கருப்பும் அழகுமாக பார்த்தான்.
சந்தநோக்ஷிதஸர்வாங்கம் வநமாலாவிபூஷிதம்
அவரது உடல் முழுவதும் சந்தனம் பூசப்பட்டு, காட்டு மலர் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
த்ரிஶூலபட்டிஶகரம் வ்யாக்ரசர்மாம்பரம் பரம்
அவர் திரிசூலம், வேல் ஏந்தி, புலி தோல் போர்வை உடுத்திய உயர்ந்தவராக இருந்தார்.
நாகயஜ்ஞோபவீதம் ச தப்தஸ்வர்ணஜடாதரம்
அவர் பாம்பை யஜ்ஞோபவீதமாக அணிந்து, பொன்னிற ஜடைகளை வைத்திருந்தார்.
ப்ரஜபந்தம் ஹரேர்நாம ஶ்வேதாப்ஜபீஜமாலயா
அவர் ஹரியின் நாமத்தை ஜபித்து, வெள்ளை தாமரை விதை மாலையுடன் இருந்தார்.
ஸ்வதேஜஸா ப்ரஜ்வலந்தம் பஞ்சவக்த்ரம் த்ரிலோசநம் 4.40.
தன் ஒளியால் பிரகாசமாக, ஐந்து முகங்களும் மூன்று கண்களும் உடையவராக அவர் தோன்றினார்.
ததா பபூவ ஜ்ஞாநம் ச மேநகாஶைலயோஃ ப்ரியே 4.40.
அந்த சமயத்தில், மேனகையும் மலையும் இடையே அறிவு தோன்றியது, பிரியமானவளே.
ஶடாய ஸம்த்யாஹீநாய வாப்யைகபலதா ஸுதா 4.40.
ஏமாற்றும் மனம் கொண்டவரும், சந்த்யா வழிபாட்டை புறக்கணிப்பவரும், குளத்திலிருந்தாலும் மகளால் ஒரே ஒரு பலனை மட்டுமே பெறுவான்.
அநந்தரத்நாதாரம் ச த்வமேவ ரக்ஷ பாரதே 4.40.
பாரதா, முடிவில்லா ரத்தினங்களின் ஆதாரத்தை நீயே காத்திட வேண்டும்.
விஷ்ணுபக்திப்ரதம் சைவ புராணம் ச ஶ்ருதேஃ பரம் 4.40.
இது விஷ்ணுவுக்கு பக்தியை அளிக்கிறது; இது வேதங்களைவிட உயர்ந்த புராணமாகும்.
அநிச்சயா ஸுதாம் தத்த்வா ஸுகம் திஷ்டது பாரதே 4.40.
மகளைக் விருப்பமின்றி கொடுத்தபின்பு பாரதன் ஆனந்தமாக வாழட்டும்.
இத்யேவம் கதிதம் ஸர்வம் தேவா கச்சந்து மந்திரம்
இவ்வாறு எல்லாம் கூறப்பட்டது; தேவர்கள் கோவிலுக்குச் செல்லட்டும்.
ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச ஸர்வே நிவேதநம் சக்ருர்ப்ரஹ்மாணம் ஜகதாம் பதிம்
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: எல்லோரும் உலகின் ஆண்டவனாகிய பிரம்மாவிடம் தங்கள் வேண்டுகோளை சமர்ப்பித்தார்கள்.
தேவா ஊசுஃ தவ ஸ்ரு'ஷ்டௌ ஜகத்ஸ்ரஷ்டா ரத்நாதாரோ ஹிமாலயஃ
தேவர்கள் கூறினர்: உமது படைப்பில், உலகை உருவாக்கியவரே, இமயமலை ரத்தினங்களின் ஆதாரமாக இருக்கிறது.
ஸுதாம் ஶூலப்ரு'தே தத்த்வா பக்த்யா ஶைலேஶ்வரஃ ஸ்வயம்
மலையின் ஆண்டவன், தன் மகளை திரிசூலம் ஏந்தியவருக்கு பக்தியுடன் அளித்தான்.
த்வம் தஸ்ய நிந்தநம் க்ரு'த்வா விமதிம் ப்ரதிபாதய
நீ அவனை குறை கூறி, அவன் மனதில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்து.
தேவாநாம் வசநம் ஶ்ருத்வா தாநுவாச விதிஃ ஸ்வயம்
தேவர்கள் சொன்னதை கேட்ட பிரம்மா அவர்களுக்கு பதில் கூறினார்.