சாருசம்பகவர்ணாபம் ஸ்தநயுக்மம் மநோஹரம்
அவளது இரு மார்புகள் அழகாகவும் கம்பளப்பூவின் நிறத்தில் மின்னும் வகையிலும் இருந்தன.
மத்யம் மநோஹரம் க்ஷீணம் நிம்நநாபிஸ்தலோஜ்ஜ்வலம்
அவளது இடை மெலிதாகவும் கவர்ச்சிகரமாகவும், அதன் நடுவில் ஒளிவீசும் தொண்டை இருந்தது.
ரம்பாஸ்தம்பவிநிம்த்யைகமூருயுக்மம் மநோஹரம்
அவளது இரு தொடைகள் அழகாகவும், வாழைத் தண்டுகளைவிட அழகில் மேலோங்கியவையாக இருந்தன.
ஸ்தலபத்மப்ரபாமுஷ்டபதயுக்மம் மநோஹரம்
அவளது இரு பாதங்கள் நிலத்தில் மலர்கள் போல் ஒளிவீசும் அழகுடன் இருந்தன.
தததம் ரத்நமஞ்ஜீரம் ராஜஹம்ஸாநுகாரி ச
அவள் ரத்தினக் கழலணிகள் அணிந்து, ராஜஹம்சம் போல் நடையிட்டாள்.
கரம் ஸுகோமலதரம் ஸுந்தரம் கநகப்ரபம்
அவளது கை மிக نرمமாகவும், அழகாகவும், தங்கம் போல் பிரகாசமாகவும் இருந்தது.
பிப்ரத்ஸத்ரத்நமுகுரம் லீலாகமலமுஜ்ஜ்வலம் 4.38.
அவள் விளையாட்டாக ஒளிவீசும் தாமரை மலரையும், ரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்ட கண்ணாடியையும் கையில் வைத்திருந்தாள்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வரூபமதுலம் தத்யௌ ஶங்கரமீஶ்வரம்
அவளது ஒப்பற்ற வடிவை பார்த்தவுடன், அவர் சங்கரனை நினைத்து தியானித்தார்.
பிதரம் மாதரம் பந்தும் ஸாத்வீவர்கம் ஸஹோதரம்
அவர் தந்தை, தாய், உறவினர், நல்ல பெண்கள், சகோதரர் ஆகியோரை நினைத்தார்.
அத ஶைலேஶ்வரஸ்தத்ர ததர்ஶ சந்த்ரஶேகரம்
அப்போது மலையடிகள் அங்கு சந்திரசேகரனை கண்டார்.
தததம் ஸம்ஸ்க்ரு'தாம் மாலாம் ஜபந்தம் மம நாமகம்
அவர் அழகாகச் செய்யப்பட்ட மாலையணிந்து, என் பெயரை ஜபித்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தார்.
வ்ரு'ஷபஸ்தம் ஶூலபாணிம் ஸர்வபூஷணராஜிதம்
அவர் எருதின் மீது அமர்ந்து, சூலம் பிடித்து, பலவகை ஆபரணங்கள் அணிந்திருந்தார்.
ஶுத்தஸ்படிகஸம்காஶம் வ்யாக்ரசர்மதரம் பரம்
அவர் தூய பளிங்கு போல் பிரகாசித்து, புலி தோலை அணிந்து, உயர்ந்தவராக இருந்தார்.
பஞ்சவக்த்ரம் த்ரிநயநம் ஸூர்யகோடிஸமப்ரபம்
அவருக்கு ஐந்து முகங்கள், மூன்று கண்கள், பத்து கோடி சூரியனுக்கு சமமான ஒளி இருந்தது.
ஶிவவாமே மஹாகாலம் தக்ஷிணே நந்திகேஶ்வரம்
சிவனது இடப்புறத்தில் மகாகாலன், வலப்புறத்தில் நந்திகேசுவரன் இருந்தனர்.
வேதாலாந்க்ஷேத்ரபாலாம்ஶ்ச பைரவாந்பீமவிக்ரமாந்
அவர் வேதாளர்கள், க்ஷேத்ரபாலர்கள், பயங்கரமான வலிமை கொண்ட பைரவர்களையும் கண்டார்.
ஜைகீஷவ்யம் தேவலம் ச காணாதம் கௌதமம் ததா 4.38.
அவர் ஜைகீஷவ்யன், தேவலன், காணாடன், கவுதமன் ஆகியோர்களையும் கண்டார்.
ஜாஜலிம் கரகம் கர்ணம் லோமஶம் ஸூர்யவர்சஸம்
அவர் ஜாஜலி, கரகன், கர்ணன், லோமசன், சூர்யவர்ச்சசன் ஆகியோர்களையும் கண்டார்.
ஶாதாதபம் பாரிபத்ரமஷ்டாவக்ரம் மருத்பவம்
சாதாதபன், பாரிபத்ரன், அஷ்டாவக்ரன், மருத்பவன் ஆகியோர்—
மூர்த்நா நிபத்ய பூமௌ ஸ தண்டவத்ஸம்புடாஞ்ஜலிஃ நநாம சாஶ்ருநேத்ரஃ ஸ புலகாஞ்சிதவிக்ரஹஃ
அவர் தலையுடன் தரையில் விழுந்து, தண்டவத்பமாக வணங்கி, கைகளைக் கூப்பி, கண்களில் கண்ணீர் மல்கி, உடம்பு புளகிதமாக, பணிந்தார்.
தர்மதத்தேந ஸ்தோத்ரேண துஷ்டாவ பரமேஶ்வரம்
தர்மதத்தன் பாடிய ஸ்தோத்ரத்தால் அவர் பரம ஈசுவரனைப் புகழ்ந்தார்.
ஹிமாலய உவாச
இமயமலை பேசினார்:
த்வம் ஶிவஃ ஶிவதோऽநந்தஃ ஸர்வஸம்ஹாரகாரகஃ
நீ சிவன், Mangalam தருபவர், முடிவில்லாதவர், எல்லாவற்றையும் அழிப்பவர்.
ப்ரக்ரு'தஃ ப்ரக்ரு'தீஶஶ்ச ப்ராக்ரு'தஃ ப்ரக்ரு'தேஃ பரஃ யேஷு ரூபேஷு யத்ப்ரீதிஸ்தத்தத்ரூபம் பிபர்ஷி ச
நீ இயற்கை, இயற்கையின் ஆண்டவன், ஆதிமூலம், இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவன்; எந்த ரூபத்தில் மகிழ்ச்சி இருக்கிறதோ, அந்த ரூபமே நீ எடுத்து கொள்கிறாய்.
ஸூர்யஸ்த்வம் ஸ்ரு'ஷ்டிஜநக ஆதாரஃ ஸர்வதேஜஸாம்
நீ சூரியன், படைப்பின் காரணம், எல்லா ஒளிகளுக்கும் ஆதாரம்.
வாயுஸ்த்வம் வருணஸ்த்வம் ச த்வமக்நிஃ ஸர்வதாஹகஃ
நீ வாயு, நீ வருணன், நீ அக்னி, எல்லாவற்றையும் எரிப்பவன்.
ம்ரு'த்யுஞ்ஜயோ ம்ரு'த்யும்ரு'த்யுஃ காலகாலோ யமாந்தகஃ ।। 4.38.
நீ மரணத்தை வென்றவன், மரணத்திற்கே மரணம், காலத்தின் காலம், யமனை முடிவுக்கு கொண்டுவருபவன்.
வேதஸ்த்வம் வேதகர்தா ச வேதவேதாங்கபாரகஃ
நீ வேதம், வேதத்தை உருவாக்கியவன், வேதமும் அதன் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்தவன்.
மந்த்ரஸ்த்வம் ஹி ஜபஸ்த்வம் ஹி தபஸ்த்வம் தத்பலப்ரதஃ
நீ மந்திரம், நீ ஜபம், நீ தவம், அவற்றின் பலனை தருபவன்.
அஹோ ஸரஸ்வதீபீஜம் கஸ்த்வாம் ஸ்தோதுமிஹேஶ்வரஃ
அஹோ, நீ சரஸ்வதியின் விதை; இங்கே யார் உம்மை புகழ முடியும், ஈசுவரா?