உவாச புத்ரம் ஸ விதிஃ ஸுதீப்தம் புரதஃ ஸ்திதம் 4.35.
பிறகு, படைத்தவன், முன்னால் பிரகாசமாக நின்ற மகனிடம் பேசினார்.
ப்ரஹ்மோவாச ஹ்ரு'ஷ்டியோகேந ஸர்வேஷாமதிஷ்டாநம் கரிஷ்யஸி
பிரம்மா சொன்னார்: ஆனந்தத்தின் சக்தியால், நீ எல்லாவற்றையும் ஆளுவாய்.
ஸம்மோஹநம் ஸமுத்வேகம் பீஜஸ்தம்பிதகாரணம்
நீ மயக்கம், கலக்கம், விதை தடை ஆகியவற்றை ஏற்படுத்துவாய்.
ப்ரக்ரு'ஹ்யைதாந்மயா தத்தாந்ஸர்வாந்ஸம்மோஹநம் குரு
நான் உனக்கு கொடுத்தவற்றை எடுத்துக்கொண்டு, எல்லாவற்றையும் மயக்குவாய்.
பாணாந்தத்த்வைவமுக்த்வா ச ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஶ்ச ஜகத்விதிஃ
அம்புகளை கொடுத்து இப்படிச் சொல்லி, உலகை படைத்தவன் மகிழ்ந்தார்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே காமோ மநஸாऽऽலோச்ய மந்த்ரணாம்
அந்த நேரத்தில், காமன் மனதில் ஆலோசித்து,
மம்த்ரபூதைஶ்ச பாணைஶ்ச துர்வார்யைஃ ஸ்மரணேந ச
மந்திரத்தால் தூய்மையாக்கப்பட்ட, நினைவு கொண்டு எதிர்க்க முடியாத அம்புகளுடன்,
க்ஷணேந சேதநாம் ப்ராப்ய ததர்ஶாக்ரே ச கந்யகாம்
ஒரு கணத்தில் அறிவு திரும்பி, அவன் முன்னால் ஒரு பெண்ணை கண்டான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா பஶ்சாச்ச பிதரம் தாவந்தம் ஹதசேதநம்
அப்போது தங்கள் தந்தை உணர்வு இழந்து ஓடிவருவதை அவர்கள் பார்த்தார்கள்.
தே தாம் ஸமீபே ஸம்ஸ்தாப்ய தமூசுஃ பிதரம் க்ருதா
அவர்கள் அவளை அருகில் வைத்துவிட்டு, கோபத்துடன் தந்தையிடம் பேசினார்கள்.
ரு'ஷய ஊசுஃ நீசாநாம் சரிதம் யத்தத்கரோஷி த்வம் ஜகத்விதே ।। 4.35.
முனிவர்கள் சொன்னார்கள்: உலகத்தை உருவாக்கியவரே, நீ இழிந்தவர்களைப் போல நடக்கிறாய்.
பஶ்யந்தி ஸததம் ஸந்தஃ ப்ரஸூமிவ பரஸ்த்ரியம்
நல்லவர்கள் எப்போதும் பிறருடைய மனைவியை தாயைப் போலவே பார்க்கிறார்கள்.
த்வம் ஸ்வயம் வேதகர்தா ச கந்யாம் ஸம்போக்துமிச்சஸி
நீயே வேதங்களை உருவாக்கியவனாக இருந்தும், உன் சொந்த மகளை விரும்புகிறாய்.
குரோஃ பத்நீ ராஜபத்நீ விப்ரபத்நீ ச யா ஸதீ
ஆசான் மனைவி, அரசன் மனைவி, பிராமணன் மனைவி ஆகியோர் நல்லவர்களாக இருந்தால்,
ப்ரஸூஃ பித்ரோஸ்ததா ப்ராதுஃ பத்நீ ஶ்வஶ்ரூஃ ஸ்வகந்யகாஃ
தாய், தந்தையின் மனைவி, சகோதரனின் மனைவி, மாமியார், சொந்த மகள்,
ஸ்வாபீஷ்டஸுரபத்நீ ச தாத்ரிகாऽந்நப்ரதாயிகா
தன் விருப்பத்துக்குரிய தெய்வத்தின் மனைவி, பாலூட்டும் தாயார், உணவு அளிப்பவர்,
ஏதா வேதப்ரணீதாஶ்ச ஸர்வேஷாம் மாதரஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ
இவர்கள் அனைவரும் வேதங்களில் கூறப்பட்டபடி எல்லோருக்கும் தாயாக நினைக்கப்படுகிறார்கள்.
கந்யாதாதாऽந்நதாதா ச ஜ்ஞாநதாதாऽபயப்ரதஃ
மகளை கொடுப்பவர், உணவு தருபவர், அறிவு அளிப்பவர், அஞ்சாமை தருபவர்,
ஏதா வஹந்தி யே மூடா ய ஏதாஞ்ஜநகாநபி
இவர்களை அவமதிப்பவர்கள், தங்கள் தந்தையையும் அவமதிப்பவர்கள், அவர்கள் முட்டாள்கள்.
தாநந்தகூபே ஸம்ஸ்தாப்ய தூரதோ யமகிங்கராஃ
அவர்களை யமனின் பணியாளர்கள் தூரத்தில் இருட்டுக் குழியில் வைத்துவிடுகிறார்கள்.
த்வமேவ விஶ்வகர்தா ச ஶாஸ்தா வை ஶமநஸ்ய ச 4.35.
நீயே உலகத்தை உருவாக்கியவன், கற்றுக்கொடுப்பவன், அடக்கத்தை நடத்துபவன்.
அஸ்மாகம் புரதோ தூரம் கச்ச காமார்தமாநஸ
காம ஆசையில் மனம் கலங்கியவரே, எங்களிடமிருந்து தூரம் போ.
குரோர்தோஷஸஹஸ்ராணி க்ஷந்துமர்ஹந்தி பண்டிதாஃ
பண்டிதர்கள் ஆசானின் ஆயிரம் தவறுகளையும் மன்னிக்கத் தக்கவர்கள்.
க்ரு'ஹ்ணந்தி யதி ஸர்வஸ்வம் ஶபந்தம் நிஷ்டுரம் குரும்
கடுமையாக சபிப்பவரான ஆசானிடமிருந்து எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொண்டாலும்,
யே த்விஷந்தி ச நிந்ததி குருமிஷ்டம் ஸுராத்பரம்
தெய்வங்களை விட ஆசானை மேலாக நேசிக்க வேண்டும்; ஆசானை வெறுக்கும், பழிக்கும்வர்கள்,
புரீஷம் புஞ்ஜதே நித்யம் க்ஷுபிதா யமதாடநைஃ
அவர்கள் எப்போதும் அக்கிரம உணவை உண்டு, யமனின் தண்டனையால் தவிப்பார்கள்.
இத்யேவமுக்த்வா முநயஃ ப்ரணேமுஸ்தத்பதாம்புஜம்
இவ்வாறு கூறி, முனிவர்கள் அந்த திருவடிகளை பணிந்து வணங்கினர்.
உந்முகா முநயஃ ஸர்வே பபூவுஶ்ச ஸ்வகர்மணி
அனைத்து முனிவர்களும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தங்கள் தங்கள் கடமைகளுக்குத் திரும்பினர்.
யோகேந பித்த்வா ஷட்சக்ரம் ஸர்வாந்ப்ராணாந்நிருத்த்ய ச
யோகத்தின் மூலம் ஆறு சக்கரங்களைத் துளைத்து, எல்லா உயிர்சுவாசங்களையும் அடக்கி,
மநஸா ஶ்ரீஹரிம் ஸ்ம்ரு'த்வா நமஸ்காரம் சகார ஹ
மனத்தில் ஸ்ரீஹரியை நினைத்து, அவர்கள் வணக்கம் செலுத்தினர்.