நிஷ்காமேந ச வ்ரு'த்தேந மயா கிம் தே ப்ரயோஜநம்
வாசனை இல்லாத, வயதாகிய என்னை உனக்கு என்ன பயன்பாடு?
இத்யேவம் வசநம் ஶ்ருத்வா சுகோபாப்ஸரஸாம் வரா
இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், அப்சரஸ்களில் சிறந்தவள் கோபமடைந்தாள்.
ரம்போவாச தபஃப்ரபாவாத்ஸஶ்ரீகஃ ஸுவேஷஃ ஸம்மதஃ ஸ்த்ரியாஃ
ரம்பா கூறினாள்: உன் தவத்தின் சக்தியால் நீ ஒளிவீசுகிறாய், நன்றாக அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளாய், பெண்களால் மதிக்கப்படுகிறாய்.
த்வயா விநாऽந்யம் கம் யாமி கோ வாஸ்தி த்வத்பரஃ புமாந்
உன்னைத் தவிர வேறு யாரிடம் போவேன்? உன்னைவிட உயர்ந்த ஆண் யார் இருக்கிறார்?
ஶீக்ரம் மாம் பஜ விப்ரேந்த்ர தக்தாம் காமாக்நிநா ஸதா
காமத்தின் நெருப்பில் எப்போதும் எரிகிற என்னை விரைவில் ஏற்று, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே.
ந சேச்சாபம் ப்ரதாஸ்யாமி வத வேதவிதாம் வர
நீ ஏற்கவில்லை என்றால், வேதங்களை அறிந்தவர்களில் முதல்வனே, நான் சாபம் இடுவேன்.
தக்தாஃ ப்ராணா மநோதக்தம் ஸ்வாத்மா வா இதி ஸம்ததம்
என் உயிரும், மனமும், அல்லது என் ஆத்மாவும் எப்போதும் எரிகிறது.
ஸ்வாந்தர்துஃகேந துஃகார்தோ யோ யம் ஶபதி நிஶ்சிதம்
உள்ளுக்குள் துயரால் வாடும் ஒருவர், நிச்சயம் இன்னொருவரை சபிக்கிறார்.
த்விஜோ ரம்பாவசஃ ஶ்ருத்வா பபூவ த்யாநதத்பரஃ 4.30.
ரம்பாவின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிராமணன், தியானத்தில் முழுமையாக லயித்தான்.
த்யக்தாஹாரஸ்யாந்தரம் ச பஸ்மபூர்ணம் ததோ முநேஃ 4.30.
உணவு துறந்த முனிவரின் உடலுக்குள், சாம்பல் மட்டுமே இருந்தது.
நிஷ்கலஃ பும்ஶ்சலீ ஶாபாத்ப்ரஹ்மாऽபூஜ்யோ யதா புரா ஸுகதம் புண்யதம் கூடம் கிம் பூயஃ ஶ்ரோதுமிச்சஸி
சாபத்தால் பிரமா பழையபோல் பக்திக்குரியவராக இல்லாமல், உடல் பாகங்கள் இன்றி, மோசமானவளாக ஆனான். இது ஆனந்தம் தரும், புண்ணியம் தரும், மறைந்திருக்கும் ஒன்று—இதை மேலும் கேட்க விரும்புகிறாயா?
கிமாஶ்சர்யம் ஶ்ருதம் நாத சரிதம் ஸுமநோஹரம்
என்ன அற்புதமான, மனதை கவரும் நிகழ்ச்சி கேட்டோம், பிரபுவே?
யோ விதாதா த்ரிஜகதாம் தபஸாம் பலதாயகஃ
மூன்று உலகங்களையும் படைத்தவர், தவத்தின் பலனை வழங்குபவர்—
ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச தபஸ்வீ வைஷ்ணவஃ ஶ்ரேஷ்டோ ஜ்ஞாநீ பரமதார்மிகஃ
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: வைஷ்ணவராகிய தவமிருப்பவர் சிறந்தவர், ஞானியும், உயர்ந்த தர்மம் கொண்டவரும் ஆவார்.
ஸ ச பூர்வம் தபஃ குர்வந்நாஜகாம மம ப்ரியே
அவன் முன்பு தவம் செய்து, எனிடம் வந்தான், என் பிரியமானவளே.
தபஶ்சகார ராஜேந்த்ரோ வர்ஷாணாம் ச ஸஹஸ்ரகம்
அந்த மன்னன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடுமையான தவம் செய்தான்.
வல்மீகாச்சாதிதம் தேஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாதா க்ரு'பாநிதிஃ
அவனது உடல் வெட்டிலால் மூடப்பட்டிருப்பதை பார்த்த கருணைமிகுந்த படைத்தவன்,
கமண்டலுஜலேநைவ மம தேஹோத்பவேந ச
தன் கமண்டலத்தில் இருந்த நீராலும், என் உடலிலிருந்து எழுந்த நீராலும்,
கமண்டலுஜலஸ்பர்ஶாதுத்தாய ந்ரு'பதிஃ ஸ்வயம்
கமண்டல நீர் தொடுதலால், அந்த மன்னன் தானாக எழுந்தான்.
ஸ தம் நமந்தம் ராஜாநமுவாச கமலோத்பவஃ
அந்த மல்லிகை மலரில் பிறந்தவன், வணங்கிய மன்னனை நோக்கி பேசினான்.
தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா வரம் வவ்ரே பராத்பரம் 4.31.
அவனது வார்த்தைகளை கேட்ட மன்னன், உயர்ந்த வரத்தை தேர்ந்தெடுத்தான்.
க்ரு'பயா ச வரம் ப்ரஹ்மா தத்தவாநபிவாஞ்சிதம்
பிரம்மா, கருணையால் அவன் விரும்பிய வரத்தை அளித்தான்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே ராஜா ததர்ஶ ரதமுத்தமம்
அந்த நேரத்தில், மன்னன் ஒரு சிறந்த ரதத்தை கண்டான்.
தேஜஸாऽऽச்சாதிதம் ஸர்வம் ஸுப்ரதீப்தம் திஶோ தஶ
அது தீவிரமான ஒளியால் பத்து திசைகளையும் மூடியது.
அமூல்யரத்நரசிதம் விசித்ரகலஶோஜ்ஜ்வலம்
அது விலைமதிப்பில்லாத ரத்தினங்களால் செய்யப்பட்டு, அழகான, பிரகாசமான கலசங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
ஸத்ரத்நதர்பணைர்தீப்தைரதீவ ஸுமநோஹரம்
அதில் ஒளிரும் ரத்தினக்கண்ணாடிகள் இருந்ததால், அது மிக அழகாக காட்சியளித்தது.
பாரிஜாதப்ரஸூநாநாம் மாலாஜாலைஃ ஸுஶோபிதம்
அது பாரிஜாத மலர்களால் செய்யப்பட்ட மாலைகளால் அழகுபடுத்தப்பட்டிருந்தது.
வேஷ்டிதம் பார்ஷதைர்திவ்யை ரத்நபூஷணபூஷிதைஃ
அது ரத்தின நகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தெய்வீக சேவகர்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.
பீதவஸ்த்ரபரீதாநைஶ்சந்தநாகுருசர்சிதைஃ
அவர்கள் மஞ்சள் vasthiram அணிந்து, சந்தனம் மற்றும் அகில் பூசப்பட்டிருந்தனர்.
ஸஹஸா தஸ்ய ஶிரஸி புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிர்பபூவ ஹ
அந்த நேரத்தில், அவனது தலையில் மலர் மழை பொழிந்தது.