ஶ்யாமம் சதுர்புஜம் ஶாந்தம் லக்ஷ்மீகாந்தம் மநோஹரம்
அவன் கருப்பும், நான்கு கரங்களும் உடையவன், அமைதியானவன், மனதை கவரும், லக்ஷ்மியின் கணவன்.
ஈஷத்தாஸ்யப்ரஸந்நாஸ்யம் பக்தாநுக்ரஹகாதரம் 4.25.
அவன் முகம் சற்றே புன்னகையுடன், பக்தர்களுக்கு அருள் செய்ய விரும்பி, தயையுடன் இருந்தது.
பார்ஷதப்ரவரேந்த்ரைஶ்ச ஸேவிதம் ஶ்வேதசாமரைஃ
மிகச் சிறந்த பார்ஷதர்கள் வெள்ளை சாமரம் வீசிக் கொண்டு அவனை சேவித்தனர்.
ஸுநந்தநந்தகுமுதப்ரசண்டாதிபிராவ்ரு'தம்
சுனந்தன், நந்தன், குமுதன், பிரசண்டன் மற்றும் மற்றவர்களால் அவன் சூழப்பட்டிருந்தான்.
ஏவம்பூதம் ப்ரபும் த்ரு'ஷ்ட்வா தண்டவத்ப்ரணநாம ச
அந்த மாதிரியான வடிவில் இறைவனைப் பார்த்தவுடன், அவன் முழுமையாக வணங்கி நமஸ்காரம் செய்தான்.
தீநபந்தோऽதிதீநேஶ கருணாஸாகர ப்ரபோ
துயரத்தில் உள்ளவர்களுக்கு நண்பனாக இருப்பவரே, மிகுந்த துன்பம் அனுபவிப்போர்களின் ஆண்டவரே, கருணை கடலே, பிரபுவே!
வேதவேதாங்கஸம்ஸ்ரஷ்டுர்விதாதுஶ்ச ஸ்வயம் விதே
வேதங்களையும் அவற்றின் பகுதியையும் படைத்தவரே, எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவரே, தானாக தோன்றியவரே!
ஸம்ஹாரகர்துஃ ஸம்ஹாரஃ ஸர்வேஶஃ ஸர்வகாரணஃ
அழிப்பவரை அழிப்பவரும், எல்லாவற்றுக்கும் ஆண்டவரும், அனைத்திற்கும் காரணமானவரும் நீயே.
ஶரணாகதஶோகார்தபயத்ராணபராயண
அடைக்கலம் புகுந்து துக்கத்திலும் பயத்திலும் சிக்கியவர்களை காப்பதில் முழுமையாக ஈடுபடுபவரே.
ஶேஷஃ ஸஹஸ்ரவக்த்ரேண யம் ஸ்தோதும் ஜடதாம் வ்ரஜேத்
ஆயிரம் வாய் கொண்ட சேஷனும் உம்மை புகழ முயன்றால், வார்த்தை இழந்து போவான்.
ஶ்ருதயஃ ஸ்ம்ரு'திகர்தாரோ வாணீ சேத்ஸ்தோதுமக்ஷமா 4.25.
வேதங்களும், ஸ்மிருதி நூல்களை இயற்றியவர்களும், வாக்கும் கூட உம்மை போற்ற இயலாது.
மநூநாம் ச மஹேந்த்ராணாமஷ்டாவிம்ஶதிமே கதே
இருபத்தி எட்டாவது மனுவும் மகேந்திரனும் கடந்த பிறகு,
தஸ்ய பாதோ பவேத்யஸ்ய சக்ஷுருந்மீலநேந ச
அவர்களின் அழிவு, உமது கண் திறப்பால் நிகழ்கிறது.
இத்யேவம் ஸ்தவநம் க்ரு'த்வா பபாத சரணாம்புஜே
இவ்வாறு புகழ்ச்சி பாடி, அவன் உமது தாமரை போன்ற பாதங்களில் விழுந்தான்.
துர்வாஸஸா க்ரு'தம் ஸ்தோத்ரம் ஹரேஶ்ச பரமாத்மநஃ
இது துர்வாசர் இயற்றிய ஹரியின், பரமாத்மாவின் ஸ்தோத்திரமாகும்.
யஃ படேத்ஸம்கடக்ரஸ்தோ பக்தியுக்தஶ்ச ஸம்யதஃ
யார் துன்பத்தில் சிக்கி, பக்தியோடு, கட்டுப்பாட்டோடு இதை ஓதுகிறாரோ,
ராஜத்வாரே ஶ்மஶாநே ச காராகாரே பயாகுலே
அரசர் வாசலில், சுடுகாட்டில், சிறையில், அல்லது பயத்தில் ஆழ்ந்தபோது,
வேஷ்டிதே ராஜஸைந்யேந மக்நே போதே மஹார்ணவே
அரசரின் படையால் சூழப்பட்டபோது, அல்லது பெரிய கடலில் படகு மூழ்கும்போது,
இதி ஶ்ரீப்ரஹ்மவைவர்தே துர்வாஸஸா க்ரு'தம் ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஸ்தோத்ரம் ஸமாப்தம் முநேஶ்ச ஸ்தவநம் ஶ்ருத்வா பகவாந்பக்தவத்ஸலஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீ ப்ரஹ்மவைவர்த்த புராணத்தில் துர்வாசர் இயற்றிய ஸ்ரீகிருஷ்ண ஸ்தோத்திரம் முடிவடைகிறது. முனிவரின் புகழ்ச்சியை கேட்ட பக்தர்களை நேசிப்பவரான பகவான்,
ஶ்ரீபகவாநுவாச கிம் து மே வசநம் நித்யம் ஶ்ரு'ணு ஸத்யம் ஸுகாவஹம்
ஸ்ரீபகவான் கூறினார்: எனது வார்த்தைகள் எப்போதும் உண்மை மற்றும் ஆனந்தம் தருவன. அதை நீ எப்போதும் கேள்.
அந்யேஷாம் ச பவேஜ்ஜ்ஞாநம் ஶ்ருத்வா ஶாஸ்த்ரம் ஸதாம் முகாத் 4.25.
நல்லவர்களின் வாயிலாக சாஸ்திரத்தை கேட்டால், பிறருக்கும் ஞானம் பிறக்கும்.
கர்ம வேதவிருத்தம் ச ஸர்வேஷாமதிகர்ஹிதம்
வேதத்திற்கு எதிரான செயல் எல்லோராலும் கடுமையாக பழிக்கப்பட்டதாகும்.
புராணேஷு ச வேதேஷு சேதிஹாஸேஷு ப்ராஹ்மண
புராணங்களிலும் வேதங்களிலும் இதிகாசங்களிலும், ஓ பிராமணா,
அஹம் ப்ராணா வைஷ்ணவாநாம் மம ப்ராணாஶ்ச வைஷ்ணவாஃ
நான் வைஷ்ணவர்களின் உயிராகவும், வைஷ்ணவர்கள் என் உயிராகவும் இருக்கிறார்கள்.
புத்ராந்பௌத்ராந்கலத்ராம்ஶ்ச ராஜ்யம் லக்ஷ்மீம் விஹாய ச
மக்கள், பேரர்கள், மனைவிகள், ராஜ்யம், செல்வம் ஆகியவற்றை விட்டு விட்டு,
பரா பக்தாந்ந மே ப்ராணா ந ச லக்ஷ்மீர்ந ஶங்கரஃ
என் பக்தர்களை விட எனக்கு யாரும் பிரியமானவர்கள் இல்லை; லக்ஷ்மியும் சங்கரனும் கூட அல்ல.
ந ப்ராஹ்மணா ந வேதாஶ்ச ந வேதஜநநீ பரா
பிராமணர்களும், வேதங்களும், வேதங்களுக்குத் தாயும் கூட, அவர்களைவிட உயர்ந்தவர்கள் இல்லை.
இத்யேவம் கதிதம் ஸர்வம் ஸத்யம் ஸாரம் ச வாஸ்தவம்
இவ்வாறு எல்லாம் உண்மையாகவும், முக்கியமாகவும், நிஜமாகவும் கூறப்பட்டது.
மாம் த்விஷந்தி ச யே மூடா ஜ்ஞாநஹீநாஶ்ச வஞ்சிதாஃ
என்னை வெறுக்கும் அறியாமை கொண்ட மூடர்கள், மயக்கத்தில் இருக்கும் அவர்கள்,
யே த்விஷந்தி ச மத்பக்தாந்ப்ராணாநாமதிகம் ப்ரியாந்
என் உயிரைவிட பிரியமான என் பக்தர்களை வெறுப்பவர்களும்,